Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық суретші және мүсінші (1935–2023)
Канаданың бірінші ұлттарының суретшісі
American artist and sculptor (1935–2023)
the Canadian First Nations artist
Жеті онжылдыққа созылған мансабында Хант 150-ден астам жеке көрме өткізді және әлемнің 100-ден астам мемлекеттік мұражайларында өнер туындылары қойылған. Оның ерекше абстрактілі, модернистік және заманауи мүсін туындылары 1950 жылдардың өзінде көрмелерде және қоғамдық орындарда көрсетілді. Ол Ұлттық өнер қорының басқару органына кірген алғашқы суретшілердің бірі болды, содан кейін Смитсоновтың американдық өнер мұражайы кеңесінде қызмет етті. 2022 жылы Барак Обама: «Ричард Хант Чикаго қаласының ең ұлы суретшілерінің бірі» деді.
With a career spanning seven decades, Hunt held over 150 solo exhibitions and is represented in more than 100 public museums across the world. His notable abstract, modern and contemporary sculpture work appeared in exhibitions and public displays as early as the 1950s. He was one of the first artists to serve on the governing body for National Endowment for the Arts and later served on the board of the Smithsonian American Art Museum. In 2022, Barack Obama stated that "Richard Hunt is one of the greatest artists Chicago has ever produced."
Ерте өмір
Ричард Хант 1935 жылы Чикагоның оңтүстік жағында дүниеге келді және Вудлон ауданында өсті. Хант пен оның кіші қарындасы Мариан сол жерде өсті. Он бір жасында Гейлсбургке (Иллинойс штаты) көшкенімен, өмірінің көп бөлігін Чикаго қаласында өткізді. Ол өте ерте жасынан өнерге қызығушылық танытты. Анасы, косметолог және кітапханашы, оны Моцарт, Россини, Верди және Гендельдің классикалық репертуарын орындайтын жергілікті опералық труппалардың қойылымдарына алып жүрді. Бала кезінен Хант сурет салу, бояу және мүсін жасауға деген құштарлығы мен қабілетін көрсетті, осы қызығушылықтарын үнемі дамытты. Өнерде мансап қууға шабыттанған ол: «Анам мені қолдады, ал әкем төзімді болды», – деді. Хант сондай-ақ әкесінің шаштаразында жұмыс істеу арқылы іскерлік біліміне ие болды және әлеуметтік мәселелерді түсінді. Жасөспірім шағында Хант мүсін жасаумен айналыса бастады, сазбен жұмыс істеді, ағаштан мүсіндер ойып, Sculpt Metal-дан модельдер жасады. Оның жұмысы 1940 жылдардағы жатын бөлмесіндегі уақытша шеберханада басталды, бірақ кейіннен ол әкесінің шаштаразының жертөлесінде, содан кейін отбасының Энглвуд үйінің жертөлесінде шеберхана салды. Ол сонымен қатар Иллинойс және Чикаго университеттерінде оқыды. Хант темір, болат, мыс және алюминиймен жұмыс істеп, адам, жануар және өсімдік нысандарына сілтеме жасайтын «гибридтік фигуралар» сериясын жасады. Хант өзінің шығармаларында органикалық және индустриалды тақырыптардың өзара әрекеттесуін зерттеді. Оның ең алғашқы жұмыстары, көбінесе классикалық тақырыптарды бейнелейтін, кейінгі туындыларына қарағанда бейнелі болды. Оның «Арахна» атты туындысын Нью-Йорктегі Қазіргі заманғы өнер мұражайы сатып алды. Тилл Ханттың дүниеге келген үйінен бірнеше блок қашықтықтағы Вудлон ауданында өскен. Хант, Тилл сияқты, отбасын көру үшін Оңтүстікке сапар шекті. Бітірген соң, Хант Джеймс Нельсон Реймондтың шетелге саяхаттау стипендиясын жеңіп алды. Ол Англияға SS United States кемесімен, содан кейін Парижге, Испанияға, Италияға және ақырында Парижге Citroën 2CV автокөлігін жалға алып сапарлады. Ол уақытының көп бөлігін Флоренцияда өткізді, онда ол өзінің алғашқы мүсіндерін қоладан құюды үйренді, атақты Маринелли қорыту зауытында. «ХХ ғасырдың мүсіндері» атты жинақта Пабло Пикассо, Хулио Гонсалес және Дэвид Смит сияқты суретшілердің еңбектері де болды. Осы суретшілердің туындыларын көргеннен кейін Хант кішкентай фигураларды жасау үшін сымдарды қалай дәнекерлеу керектігін өзі үйренді. 1955 жылы металл пісіруді үйреніп, бейнелі және абстрактілі пішіндер жасады. Бұл тәжірибе өнер қауымдастығынан оң пікірлер алды, сондықтан Хант Чикаго және аймақтық суретшілер көрмесінде және Америка көрмесінде өнер туындыларын көрсетті, онда Заманауи өнер мұражайы оның коллекциясына бір туынды сатып алды. Ол 1962 жылы Сиэтлдегі Дүниежүзілік көрмеде, қазіргі заманғы өнердің ірі халықаралық шолу көрмесінде көрмеге қатысқан ең жас суретші болды. Хант өзінің алғашқы мүсін тапсырысын 1967 жылы алды, ол Иллинойс штатының қоғамдық өнер бағдарламасымен тапсырылған «Play» деп аталды. Бұл мүсінді жасау оны көптеген басқа қоғамдық тапсырыстарға, олар оның екінші мансабы деп есептелді, иеленді. Хант елдегі басқа суретшілерге қарағанда көптеген қоғамдық мүсіндер жасады, соның ішінде Детройттағы «Флинтлок Фантазиясы» да бар. Хант президент Линдон Джонсон тарапынан Ұлттық өнер қоры басқармасының құрамына кірген алғашқы суретшілердің бірі ретінде тағайындалды және Смитсондар институтының кеңесінде де қызмет етті. 1980 жылдан 1988 жылға дейін Хант Смитсондар институтының Америка өнерінің ұлттық мұражайының комиссары болды. 1994 жылдан 1997 жылға дейін Хант Смитсондар институтының Ұлттық директорлар кеңесінде қызмет етті. Шеберханада үлкен мүсіндерді жылжытуға ыңғайлы көпірлік кран және кеңістігі 12 метрлік төбе болды. Металлмен жұмыс істегенде Хант екі көмекшімен жұмыс істеді. Хант металл туындыларын «бір-бірімен эволюцияланатын, дамыған және қарама-қарсы келетін формалардың еркін ойыны» деп сипаттады. 2014 жылы Чикаго мәдениет орталығы Ханттың бүгінгі күнге дейінгі мансабын «60 жыл мүсін» көрмесімен атап өтті. 2022 жылдың 26 ақпанында Обама қоры Барак Обаманың президенттік орталығы үшін «Кітап құсы» мүсінін жасауды тапсырды. Аяқталған мүсін – Ханттың Біріккен негр колледжінің қорын қолдағандарға сыйлық ретінде жасаған туындысының кеңейтілген нұсқасы. Обама қоры: «Бұл әдемі туынды оқу арқылы қол жеткізілетін прогресті көрсетеді, ол барлық жастар Обаманың президенттік орталығына келгенде алып кететін шабытты қамтиды», – деді. Барак Обама Хантқа: «Мен сіздің жұмысыңызды ұзақ жылдар бойы қатты бағалаймын, Мишель де солай», – деді. Кітапта алғы сөз, үш ғылыми мақала, терең сұхбат және Ханттың өмірінің кеңейтілген суреттелген хронологиясы бар. Кітапқа Кортни Дж. Мартиннің кіріспесі, Джон Яу, Джордан Картер және ЛеРонн Брукс жазған мәтіндер, Адриенн Чилдспен сұхбат және Джон Отт жазған хронология енгізілген. Oprah Daily оны «Біздің ең көрнекті қара мүсіншісінің сәнді, терең ретроспективасы» деп атады. Ричард Ханттың мұрағаты 2022 жылдың қазан айында Гетти зерттеу институты сатып алды.
Richard Hunt was born in 1935 on Chicago's South Side and raised in the Woodlawn neighborhood. Hunt and his younger sister, Marian, grew up there. Although he moved to Galesburg, Illinois at eleven years old, he spent the majority of his time in the city of Chicago. From an early age he was interested in the arts. Accompanying his mother, a beautician and librarian, he attended performances by local opera companies that sang classical repertoires of Mozart, Rossini, Verdi, and Handel. As a young boy, Hunt began to show enthusiasm and talent for drawing, painting, and sculpting, interests that he increasingly developed. Inspired to pursue his career in the arts, he stated "My mom was supportive and dad was tolerant." Hunt also acquired business sense and awareness of social issues from working in his father's barbershop. As a teenager, Hunt began his work in sculpture, working with clay, carving wood, and modeling Sculpt Metal. While his work started in a makeshift studio in his 1940s bedroom, he eventually built a basement studio in his father's barbershop and later a basement studio in the family's Englewood home. He also took classes at the University of Illinois and the University of Chicago. Hunt went on to work with iron, steel, copper, and aluminum producing a series of "hybrid figures", references to human, animal, and plant forms. Hunt explored the interplay of organic and industrial subject matter in his artwork. His earliest works, often represented classical themes, were more figural than his later ones. As a Junior, his piece Arachne was purchased by the Museum of Modern Art in New York. Till had grown up in Woodlawn only a few blocks from the home where Hunt was born. Hunt, like Till, traveled South to visit family.]] Upon graduating, Hunt was awarded the James Nelson Raymond Foreign Travel Fellowship. He sailed to England on the SS United States and then to Paris, where he leased a car, a Citroën 2CV, for travel to Spain, Italy, and eventually back to Paris. He spent most of his time in Florence, where he learned to cast his first sculptures in bronze, at the renowned Marinelli foundry. The Sculpture of the Twentieth Century included works of Pablo Picasso, Julio González, and David Smith. Seeing these artists' works led Hunt to teach himself how to solder wire to create small figures. He would later go on to create both figurative and abstract shapes by learning to weld metal in 1955. This experimentation garnered critically positive response from the art community, such that Hunt was exhibited at the Artists of Chicago and Vicinity Show and the American Show, where the Museum of Modern Art purchased a piece for its collection. He was the youngest artist to exhibit at the 1962 Seattle World's Fair, a major international survey exhibition of modern art. Hunt received his first sculpture commission in 1967 known as Play, which was commissioned by the State of Illinois Public Art Program. The making of this sculpture led him to many other public commissions considered to be his second career. Hunt completed more public sculptures than any other artist in the country. and Flintlock Fantasy in Detroit. Hunt was appointed by President Lyndon Johnson as one of the first artists to serve on the governing board of the National Endowment for the Arts and he also served on boards of the Smithsonian Institution. From 1980 to 1988, Hunt served as Commissioner of the Smithsonian Institution's National Museum of American Art. From 1994 to 1997, Hunt served on the Smithsonian Institution's National Board of Directors. The station came equipped with a bridge crane, which was convenient for moving large sculpture pieces, and a spacious 40 foot (12 m) ceiling. While handling the metal, Hunt worked with two assistants. Hunt described metalworks as "free play of forms evolving, developing and contrasting with one another."]] In 2014, the Chicago Cultural Center celebrated Hunt's career to date with the exhibition Sixty Years of Sculpture. On February 26, 2022, the Obama Foundation announced the commission of the sculpture Book Bird for the Barack Obama Presidential Center. The sculpture which was completed, is an elaboration from a piece Hunt created as an award to supporters of the United Negro College Fund. The Obama Foundation stated, "This beautiful piece encapsulates the progress one can make through reading—embodying the inspiration we hope all young people take away when they visit the Obama Presidential Center." Barack Obama told Hunt, "I've been a huge admirer of your work for a long time, and Michelle has as well." It includes a foreword, three scholarly essays, an in depth interview, and an extensive illustrated chronology of Hunt's life. The volume features an introduction by Courtney J. Martin, text by John Yau, Jordan Carter, and LeRonn Brooks, an interview by Adrienne Childs, and a chronology by Jon Ott. Oprah Daily declared it as "A lavish, trenchant retrospective of our most prominent Black sculptor." The Getty Research Institute acquired the archive of Richard Hunt in October 2022.
Ұлттық өнер қоры
Хант Ұлттық өнер жөніндегі кеңесте, Ұлттық өнер қорының басқару органында қызмет еткен алғашқы афроамерикалық суретші болды. Ол 1968 жылы президент Линдон Б. Джонсон тарапынан тағайындалды.
Hunt was the first African American visual artist to serve on the National Council on the Arts, the governing body of the National Endowment for the Arts. He was appointed by President Lyndon B. Johnson in 1968.
Ричард Хант мәлімдемелер
Кейбір жұмыстарымда табиғаттың жылу мен болат болғанда жасай алатын формаларын дамытуға тырысамын. Табиғи немесе адам жасаған барлық нәрседе белгілі бір мүсіндік сапа немесе қасиет болады. Менің жұмысымның орталық тақырыптарының бірі – органикалық пен индустриалды арасындағы үйлесімділік. Мен және менің отбасым осы жер бетінде, осы планетада өмір сүргендігіміздің физикалық дәлелін беруге міндеттімін, бере аламын. Әлемнің үлкен схемасында бұл тамшыдай ғана, бірақ осы дәлелді біраз уақытқа қалдыра алатынымды білу маған қуаныш сыйлайды. Расалық иерархиясыз әлемді көзге елестетіп, мен расаның бар екенін ескермей жұмыс істеймін. Мүсін – өзімді жариялау емес, менің халқымның дауысы. Жоғарыда – бай мата, ал түбінде – афроамерикалықтардың динамизмі. Мен жеке және жалпыға ортақ бостандық тұжырымына әрқашан қызығушылық таныттым: саяси бостандық, ойлау және сезіну бостандығы. АҚШ-та тұратын афроамерикалық ретінде, менің ойымда сегрегация заңдары, 1960 жылдардағы азаматтық құқықтар қозғалысы немесе Оңтүстік Африка сияқты мәселелер жиі мазалайды, осы мәселелермен айналысқанда бостандық туралы ойлар туындайды. Бірақ бостандық – менің суретшілік мансабыма да қатысты: ой-қиялымның, ойлаудың және фантазияның бостандығы. Мен 50-жылдардың басында қолданған қанатты формалар Икар және Қанатты Жеңіс сияқты мифологиялық тақырыптарға негізделген. Бұл, бір жағынан, ішкі жеңіске немесе бостандыққа қол жеткізуге тырысу. Сонымен қатар, жеке және ұжымдық бостандық идеяларын зерттеу. Менің осы формаларды қолдануым афроамерикалықтардың тәжірибесінде тамыр жайып, олармен байланысты, және бұл – әмбебап символ.
In some works it is my intention to develop the kind of forms nature might create if only heat and steel were available to her. Everything that exists, natural or man made, contains some sculptural quality or property. One of the central themes in my work is the reconciliation of the organic and the industrial. I must, I can, I will provide the physical evidence of me and my family having lived upon this earth, this planet. In the great scheme of things it is less than a drop in the bucket but it pleases me to be able to leave this evidence here for a time. Imagining a world without racial hierarchy, I work as if race did not exist. Sculpture is not a self declaration but a voice of and for my people. Over all a rich fabric; under all about the dynamism of the African American people. I have always been interested in the concept of freedom on the personal and universal levels: political freedom, freedom to think and to feel. As an African American living in the United States, obviously issues like segregation laws, the civil rights movement in the 1960s or South Africa have been on my mind when I have dealt with the concept of freedom. But freedom also relates to my career as an artist: freedom of mind, thought and imagination. My own use of winged forms in the early '50s is based on mythological themes, like Icarus and Winged Victory. It's about, on the one hand, trying to achieve victory or freedom internally. It's also about investigating ideas of personal and collective freedom. My use of these forms has roots and resonances in the African American experience and is also a universal symbol.
Өлім
Хант 2023 жылғы 16 желтоқсанда Чикагодағы үйінде дүниеден озды. Оның сайтында жарияланған мәлімдемеде "бейбіт түрде қайтыс болды" деп көрсетілген. Ол 88 жасқа толыпты.
Hunt died on December 16, 2023, at his Chicago home. According to a statement posted to his website, he "passed away peacefully". He was 88.