Африкадағы есімді саңыралар біліміне арналған пионер: Эндрю Джексон Фостер өмірі мен қызметі
Andrew Foster (educator)
Эндрю Джексон Фостер (1925-1987) – Африкадағы есімді білгір саңыра балаларға білім беруші, алғашқы афроамерикандық Gallaudet университетінің түлегі. 🌍📚🇰🇿
Эндрю Джексон Фостер (1925–1987) – Африканың бірнеше еліндегі құлақ естімейтіндерді оқытудың американдық пионері. 1954 жылы ол Галладет университетінен бакалавр дәрежесін алған алғашқы афроамерикалық саңыра адам болды, бұл университет саңыраларға арналған американдық университет, сондай-ақ Шығыс Мичиган университетінен магистр дәрежесін алған алғашқы адам. Ол Сиэтл Пасифик Христиан колледжінде (қазір Сиэтл Пасифик университеті) білім саласында екінші магистр дәрежесін алды. 1956 жылы ол Африкадағы саңыралар үшін христиандық миссияны құрды және Гананың Аккра қаласына жол тартты, онда Батыс Африкадағы саңыралар үшін алғашқы мектепті ашты.
Andrew Jackson Foster (1925–1987) was an American pioneer of deaf education in several countries in Africa. In 1954, he became the first Deaf African American to earn a bachelor's degree from Gallaudet University, the American university for the Deaf, and the first to earn a master's degree from Eastern Michigan University. He earned a second master's degree from Seattle Pacific Christian College (now Seattle Pacific University), also in education. He founded Christian Mission for the Deaf African in 1956 and set out for Accra, Ghana, where he established the first school for the deaf in West Africa.
Ерте өмір және білім
Эндрю Фостер 1925 жылғы 27 маусымда Алабама штатының шағын кеншілер қалашығында дүниеге келді. 1936 жылы, Эндрю шамамен 11 жасқа толғанда, ол және оның інісі ми қабықшасының қабынуына (менингит) шалдығып, содан кейін естімей қалды. Осыдан кейін Фостер Талладегадағы Түсті терілі саңыралар мектебіне жіберілді, онда ол 6-сыныпқа дейін білім алды. Бұл, негізінен, Алабама штатында нәсілдік сегрегация әлі де күшінде болғандықтан, Джим Кроу заңдары афроамерикалықтарға 6-сыныптан жоғары білім алуға рұқсат бермеді. Білімін жалғастыру үшін Фостер 1942 жылы Мичиган штатының Флинт қаласына көшті, онда ол әйелімен бірге тұрып, Мичиган саңыралар мектебінде оқыды, онда ол 8-сыныпқа дейін білім алды. Ол American Correspondence School арқылы жоғары мектеп курстарын оқыды, сонымен қатар автозауыттарда және мейрамханаларда жұмыс істеді, ал Детройт коммерциялық институтында бухгалтерлік есеп және бизнес-администрирование пәндерін үйренді. Соғыс аяқталғаннан кейін Галладет университетінің профессоры Эрик Малзкун оны сол университетте білімін жалғастыруға шақырды.
Andrew Foster was born on June 27, 1925, in the small mining town of Ensley, Alabama. In 1936, when Andrew was about 11 years old, both he and his brother contracted spinal meningitis and subsequently became deaf. Following this, Foster was sent to the Alabama School for Colored Deaf in Talladega, where he received up to a sixth grade education. This was largely due to racial segregation still being in effect in Alabama, with Jim Crow laws established that did not allow African Americans to receive more than a sixth grade education. In order to continue his education, Foster moved to Flint, Michigan in 1942, where he lived with his aunt and attended the Michigan School for the Deaf where was able to receive an eighth grade education. He took his high school courses through American Correspondence School while also working in auto factories and restaurants, and attending Detroit Institute of Commerce, where he learned bookkeeping and business administration
After the war ended, Foster was encouraged by Eric Malzkuhn, a professor at Gallaudet University, to continue his education by applying there.
Африкада саңырауларға білім беру
Фостер ямайкалық миссионерді Флинтте (МИ) тұратын әпкесінің Бетни Пемброк шіркеуіндегі жексенбілік мектепте естігеннен бері миссионер болуға шақырылғандай сезімге толы болды. Галлаудетте оқыған кезінде ол Вашингтон қаласының қиын аудандарына жиі барып, афроамерикалық есту қабілеті нашар балаларды іздеп, олар үшін өмірлік үлгі болды. 1956 жылы ол мектеп басшыларын сағаттан кейін сыныптарды саңырау балаларға сабақ беру үшін пайдалануға көндіріп, жұмысын бастады. Америка бойынша айналып, өз ісіне қаржы жинағаннан кейін, 1957 жылы Фостер жаңадан тәуелсіздік алған Гананың астанасына келді. Фостердің миссиясын бастар алдында Ганадағы есту қабілеті нашар адамдарға арналған ешқандай бағдарлама, мектеп немесе мұғалімдер туралы мәлімет болған жоқ. Ол келгенге дейін ресми қол тілі де тіркелмеген, бірақ ауылдық қол тілдері болған сияқты. Алғашқы миссионерлік сапарында Фостер Гана мәдениетінде саңырау адамдарға (мүгедектікке қатысты жалпы жағдай) қарағанда өте қаталдықпен қаралатынын, ата-аналардың саңырау балаларын үйде жасырып немесе тастап кететінін көрді. Ол Аккрадағы мемлекеттік мектепті сағаттан кейін пайдалануға рұқсат алды, бірнеше айдан кейін 53 есту қабілеті нашар адам Фостердің уақытша бағдарламасына қосылды. Осылайша Ганадағы саңырауларға арналған алғашқы миссионерлік мектеп құрылды, ол Батыс Африкадағы саңырауларға арналған алғашқы мектеп болды. Фостер 1965 жылға дейін директор болып қызмет етті, мектептің көлемін кеңейтіп, мұғалімдерді даярлады. Фостердің мектепті басқарған кезінде 113 оқушы оқыды, ал күту тізімі 300-ден асты. Саңырау балалар сауат ашқаннан кейін, Фостер олардың білімін кәсіби дағдылармен және Евангелиемен толықтырды. Ол сондай-ақ, бар болған шіркеулер мен миссионерлік ұйымдарды өз қызметтерін есту қабілеті нашар адамдарды қамту үшін кеңейтуге көндірді. Ганадағы саңырауларға арналған миссионерлік мектеп Фостердің құрған жалғыз мектебі емес. 1960 жылы Нигериядағы алғашқы саңыраулар мектебі – Ибадан миссионерлік мектебі құрылды, содан кейін Энугу мен Кадунада тағы екі мектеп ашылды. Барлығы Фостер Африканың он үш елінде саңыраулар үшін 32 шіркеу мен миссионерлік мектеп құрды. Ол Гана, Нигерия, Кот-д'Ивуар, Того, Чад, Сенегал, Бенин Республикасы, Камерун, Орталық Африка Республикасы, Конго Демократиялық Республикасы, Буркина-Фасо, Бурунди және Габон елдерінде мектептер ашты. Ол Кения, Сьерра-Леоне, Конго және Гвинеяда саңырауларға арналған шіркеулер құрды. Сонымен қатар, ол Ганада оқыту орталығын құрды, бұл мұғалімдерді шетелде оқыту қажеттілігін жойды және саңыраулар мектебінің жергілікті кадрларын дамытуға мүмкіндік берді.
Foster had felt a calling to be a missionary since he heard a Jamaican missionary at a Sunday school class at Bethany Pembroke, his aunt's church, when he lived with her in Flint, MI. During his time at Gallaudet, he often visited Washington D. C.'s inner city neighborhoods, where he would seek out young deaf African American children to serve as a prominent role model in their lives. He began his work in 1956 by convincing school officials to let him use their classrooms after hours to teach the deaf. After going on a series of speaking tours around America to raise funds for his cause, Foster arrived in the capital of newly independent Ghana in 1957. Prior to Foster's mission, there were no records of any programs, schools or teachers for deaf Ghanaians—there was not even a record of a formal signed language before he arrived, although there seem to have been village sign languages. In his initial missionary trip, Foster discovered that the treatment of deaf people in Ghanaian culture (as with disability in general) was so oppressive that parents often hid their deaf children at home or abandoned them altogether. He found a public school in Accra willing to allow him to use their facility after hours, and after some months 53 deaf people joined Foster's makeshift program. This became the Ghana Mission School for the Deaf, the first school for the deaf in West Africa. Foster acted as its director until 1965, expanding the size of the school and training teachers. By the end of Foster's time directing this school, there were 113 students in attendance, with a waiting list of over 300. As the deaf began to become literate, Foster would supplement their education with trade skills and the Gospel. Foster also convinced existing churches and missions to expand their ministry to include the deaf. The Ghana Mission School for the Deaf was not the only school Foster established. In 1960, the Ibadan Mission School for the Deaf, the first Deaf school in Nigeria, was established, followed by two other schools in Enugu and Kaduna. Overall, Foster established 32 churches and mission schools for the Deaf in thirteen nations across Africa. Specifically, he was able to establish schools in Ghana, Nigeria, Côte d'Ivoire, Togo, Chad, Senegal, Benin Republic, Cameroon, Central African Republic, Congo Democratic Republic, Burkina Faso, Burundi, and Gabon. He established churches for the Deaf in Kenya, Sierra Leone, Congo and Guinea. He also established a training center in Ghana, which eliminated the need to train teachers overseas and instead promoted local staffing of schools for the Deaf.
Жеке өмір және өлім
1961 жылы Фостер Берта Цузерге үйленді, ол да есту қабілетінен айырылған еді. Олар 1959 жылы Германияның Висбаден қаласында өткен Саңыралардың үшінші дүниежүзілік конгресінде танысқан. Бірге олар Нигерияның Ибадан қаласында Эндрю, Джон, Тим, Дэн және Фейт бес баланы тәрбиеледі. Фостер өмірінің соңғы жартысында қайырымдылық жинау және лекциялық сапарлармен қатар, миссионерлік жұмысын да әлемнің түкпір-түкпірінде жалғастырды. Одан бөлек, ол әлемнің бірнеше елінде ағылшын және француз тілдерінде мұғалімдерді даярлау курстарын ашып, оқытты. 2004 жылы Галладет университеті Эндрю Фостердің есімімен аудитория ашты, оны "Африкадағы саңыралар білімінің әкесі" деп атады.
In 1961, Foster married Berta Zuther, who was also deaf. The couple had met at the Third World Congress of the Deaf in Wiesbaden, Germany, in 1959. Together, they raised five children—Andrew, John, Tim, Dan, and Faith in Ibadan, Nigeria. Foster continued doing fundraising and speaking tours, as well as missionary work, around the world in the latter half of his life. In addition, he established and taught teacher training courses in both English and French in several countries worldwide. 2004 Gallaudet University dedicated an auditorium in Andrew Foster's name, calling him the "Father of Deaf Education in Africa".
Медиа
Gallaudet University шығарған Deaf Mosaic сегментінің #404 эпизоды Эндрю Фостерге арналған еске алу болды. Сипатталған және субтитрленген медиа бағдарламасына тіркелу қажет, сынып бөлмесі үшін физикалық түрде алуға болады. Gallaudet University Видео кітапханасының каталогы, онлайн көру мүмкіндігі бар.
Deaf Mosaic segment Episode #404 of the Gallaudet University produced Deaf Mosaic had a tribute to Andrew Foster. Described and Captioned Media Program registration required, physical loan for classroom setting. Gallaudet University Video Library Catalog, online viewing available.