Кіріспе

Американдық заңгер Джеймс К. Гудейл (1933 жылғы 27 шілдеде туған) – «The New York Times» газетінің вице-президенті және бас кеңесшісі, кейіннен газеттің вице-президенті болды. Ол «Баспана үшін күрес: Пентагон құжаттары және басқа да шайқастардың ішкі тарихы» атты кітаптың авторы. Кітап екі рет «The Guardian» газетінің бас редакторы Алан Русбриджер және онлайн «Thursday Review» редакторы Алан Клэнтонның пікірінше, 2013 жылғы ең үздік ғылыми емес кітап деп танылды. АҚШ-тың екінші апелляциялық округтік соты 2015 жылғы 7 мамырдағы шешімінде «Ұлттық қауіпсіздік агенттігінің (NSA) телефонды бақылау бағдарламасын шектеу» туралы мәлімдеме жасағанда «Баспана үшін күрес» кітабына сілтеме жасады. Ол «The Times» газеті үшін АҚШ Жоғарғы Сотында өткен төрт іс бойынша өкілдік етті, оның ішінде «Branzburg v. Hayes» ісінде газеттің тілшісі Эрл Колдуэллдің қызығушылығын қорғады. Басқа да істер: «New York Times v. Sullivan», «New York Times Co. v. United States» (Пентагон құжаттары ісі) және «New York Times Co. v. Tasini». Ол 1971 жылы «The Times» газетінің «Пентагон құжаттарын» жариялау туралы шешіміне жетекші күш болды. «The Times» газетінің сыртқы кеңесшісі Лорд Дей & Лорд газетке құпия ақпаратты жарияламауға кеңес бергеннен кейін және АҚШ Әділет департаменті газетті жариялауды тоқтату үшін сотқа берумен қорқытқаннан кейін Гудейл жеке заңгерлер тобын басқарып, «New York Times Co. v. United States» ісінде Жоғарғы Сотта жеңіске жету стратегиясын жүзеге асырды. «Hastings Law Journal» журналындағы «Branzburg» ісіне жасаған түсіндірмесі үшін ол «тілшінің құпиясын қорғаудың әкесі» деп аталды. Бұл көптеген штаттар мен федералды округтердегі дереккөздерді қорғау үшін тілшінің құпиясын орнатуға әкелді. Гудэйл коммерциялық заңгерлер арасында Бірінші түзету заңын арнайы мамандық ретінде қалыптастырды. 1972 жылдан 2007 жылға дейін ол Практика заң институтында жыл сайынғы Коммуникациялар заң семинарын құрып, оған төрағалық етті, оған 2022 жылға дейін 20 000-нан астам адам қатысты. Бұл Бірінші түзету адвокаттары қауымдастығының құрылуына әкелді. 1980 жылы «The New York Times» газетінен кеткеннен кейін ол Нью-Йорктегі Debevoise & Plimpton LLP заң фирмасына қосылды. Ол жерде ол корпоративтік топты және медиа, зияткерлік меншік, коммуникация және Бірінші түзетумен айналысатын сот процесі тобын құрды. Бұл топтар «New York Times», «CBS» және «NBC» сияқты көптеген танымал АҚШ коммуникациялық ұйымдарын өкілдік етті. 1989-1994 жылдары Журналистерді қорғау комитетінің төрағасы болды. Өзінің қызметі кезінде ол CPJ-ді маңызды халықаралық күшке айналдырды, ол бүкіл әлемде тұтқындалған журналистерді босатуға ықпал етті. 1995 жылдан 2010 жылға дейін ол Интернеттің медиаға, саясатқа және қоғамға тигізетін әсері туралы «WNYE» телеарнасында «Digital Age» бағдарламасын жасады және жүргізді. 1977 жылдан бері ол Йель, Нью-Йорк университеті және Фордэм заң мектептерінде Бірінші түзету және коммуникациялар заңын оқытып, «The New York Times», «The New York Review of Books» және «Stanford Law Review» сияқты басылымдарда 200-ден астам мақала жазды. «Columbia Journalism Review» журналы Джеймс Гудейлді Нью-Йорк медиасын қалыптастырған 200 адамның бірі ретінде тізімге енгізді. 1974 жылы «Time» журналы оны АҚШ-тың көтеріліп келе жатқан көшбасшыларының бірі деп атады. Гудэйл 2014 жылдың ақпан айында Америкалық адвокаттар қауымдастығы форумынан «Бірінші түзету сыйлығының чемпионы» сыйлығын алды. 2015 жылғы 5 мамырда ПЕН Америка 2015 жылғы ПЕН/Тони және Джеймс К. Гудэйл сөз бостандығы батылдық сыйлығын француз сатирикалық апталығы «Charlie Hebdo»-ға берді. Журналдың көптеген редакторлары жергілікті джихадистердің террорлық шабуылынан қаза тапты. Бұл сыйлықтың «Charlie Hebdo»-ға берілуі керек пе деген халықаралық пікірталас тудырды. 200-ден астам жазушы сыйлыққа қарсы наразылық білдірді және көптеген адамдар сыйлық табыс етілген ПЕН кешкі асынан бас тартты. Өзінің және әйелі берген сыйлыққа шабуылға жауап ретінде Гудэйл: «Сыйлық айтылған нәрсеге байланысты емес. Бұл – оны айту құқығына қарсы. Бұл жағдайда журналистер өздерінің айтқандары үшін өлтірілді. Біз әйелім екеуміз мұны қуана істейміз» деді. «The Nation» басылымының баспашысы Виктор Наваски «Мен неге «Charlie Hebdo»-ға ПЕН-нің Батылдық сыйлығын қолдаймын» деген мақала жазды. Оның анасы колледж профессоры, Шекспир ғалымы Оскар Джеймс Кэмпбеллдің қызы, ал ол Сэмюэл Август Фуллердің немересі. Гудэйл Помфрет мектебін бітіріп, Помфрет мектебінің түлектері қауымдастығының спорттық даңқ залына енді. Ол 1955 жылы Йель университетін бітірді, оған Уильям Бринкерхофф Джексон стипендиясы бойынша қатысты және ол жерде Елиуйдің мүшесі болды. Йельде ол бейсбол және хоккей командаларында ойнады. 2015 жылы ол «Джордж Г. У. Буштің 1948 жылғы өмір бойы лидерлік сыйлығының» иегері атанды. Ол 1958 жылы Чикаго университетінің заң мектебінен заңгерлік диплом алды, оған Ұлттық құрмет стипендиясы бойынша қатысты. 1959 жылдан 1963 жылға дейін ол «Lord Day & Lord» Уолл-стрит заң фирмасында жұмыс істеді. Бұл фирма сонымен қатар «The New York Times» газетінің көп жылдық сыртқы кеңесшісі болды. Осы кезеңде ол алты жыл Армия резервінде стратегиялық және барлау зерттеушісі ретінде қызмет етті, бұл оның ақпаратты тым көп жіберуге қатысты көзқарасына әсер етті және құпия ақпаратты жариялау қылмыс емес деп сендірді. 1967 жылы Гудэйл «The Times» газетінің қаржылық қайта ұйымдастырылуын жетекшілік етті. Ол «The Times» газетінің баспагері Артур Окс Сальзбергке «Cowles Communications» компаниясын сатып алуға кеңес берді, бұл операция «The Times» газетінің пайдалылығын қайта қалпына келтіруге көмектесті. Ол сондай-ақ «The New York Times» газетін акционерлік қоғамға айналдыру үшін қолданылған акция құрылымын ойлап шығарды және іске асырды, бұл құрылым кейін «The Washington Post» және басқа да медиа компанияларымен көшірілді. «Пентагон құжаттары» 1971 жылдың наурыз айында бұрынғы Қорғаныс министрлігінің қызметкері Дэниел Эллсберг «Пентагон құжаттарын» «New York Times» газетінің тілшісі Нил Шиханға жіберді. «The Times» газетінің басшылары үш ай бойы оларды жариялауға болады ма, жоқ па деген мәселені талқылады. Аға вице-президент Хардинг Банкрофт, Баспагердің көмекшісі Сидни Грусон және «The Times» газетінің сыртқы кеңесшісі «Lord Day & Lord» газетке құпия ақпаратты жарияламауға кеңес берді. Гудэйл баспагер Артур Окс Сальзбергке Бірінші түзету «New York Times» газетін құпия ақпаратты жариялау үшін қудалаудан қорғайтынына сәтті көндірді. Гудэйл, «Cahill Gordon & Reindel» заң фирмасымен және Йель заң мектебінің профессоры Александр Бикелмен бірге сотта «The Times» газетін қорғады. Олар «Espionage Act» заңы баспагерлерге немесе баспасөз құралдарына қолданылмауы керек екенін дәлелдеді. Бұл аргументтер кейіннен «Пентагон құжаттары» ісінен кейін округтік сот судьясы Мюррей Гурфейнмен қабылданды. Оның шешімінен кейін Әділет департаменті істен «Espionage Act» аргументін шығарды. Жоғарғы Сот 6-3 дауыспен АҚШ үкіметі «The Times» газетін «Пентагон құжаттарын» жариялаудан тоқтатуға құқылы емес деп шешті, бұл алдын ала тыйымдар Бірінші түзетумен тыйым салынған, егер жариялау «ұлтқа немесе оның халқына тікелей, дереу және түзетуге келмейтін зиян келтірмейінше». «Тілшінің құпиясын қорғау» 1970 жылдың қаңтарында ұлттық тілшілерге жіберілген шақырулардың бір бөлігі ретінде «New York Times» газетінің тілшісі Эрл Колдуэлл АҚШ Әділет департаментімен шақырылды. «Newsweek», «Time» және «Life» сияқты медиа ұйымдары өздерінің шақыруларына бағынды, бірақ Гудэйл «New York Times» газеті мен Колдуэллті Колдуэллдің шақыруын күйретуге шақырды. Колдуэлл және «The Times» сотта оның дереккөздерінің сәйкес емеуі керек екенін, өйткені ол баспасөздің мүшесі ретінде Бірінші түзетумен қорғалған деп мәлімдеді. Колдуэлл мен «New York Times» 9-шы апелляциялық сотта жеңіске жетті, осылайша алғаш рет кез келген сотта тілшінің құпиясын қорғады. 1972 жылы «Caldwell v. United States» ісі Жоғарғы Сотта басқа екі ұқсас іспен біріктіріліп, «Branzburg v. Hayes» деп аталды. Гудэйл Жоғарғы Сот деңгейінде медиа стратегиясын жасады. Жоғарғы Сот 5-4 дауыспен шешім қабылдады...

Жеке өмір

Гудэйл – өте талантты спортшы, Йель университетінде хоккей мен бейсбол ойнаған және өмір бойы осы екі спортқа қызығушылық танытады. Ол Помфрет мектебінде футбол, баскетбол, хоккей және бейсболмен айналысты, ал 2022 жылы Помфрет мектебінің спорттық даңқ залына енгізілді. 1998 жылдан 2014 жылға дейін MMMCS атты хоккей жанкүйерлеріне арналған электрондық жаңалықтарды жариялап тұрды. Бұл атау "Мюррей Мюрдок марш және чоудер қоғамы" деген сөздердің бас әріптерінен құралған. Мюрдок, бұрынғы "Нью-Йорк Рейнджерс" командасының ойыншысы, Гудэйлдің колледж кезіндегі жаттықтырушысы болған. 1973 жылы ол Вашингтон, Коннектикут штатында "Вашингтон Гуннери Хоккей және конькимен сырғанау қауымдастығын" құрды, бұл жастар хоккей ұйымы. Гудэйл Нью-Йорк қаласының бұрынғы тұрғыны Тони Крисселге үйленген, ол халықаралық қайырымдылық қор жинау фирмасының президенті, "Т.К. Гудэйл Ассошиэйтс". Олардың балалары – Тимоти (Keel Harbour Capital Ltd. директоры және бас директоры), Эшли (бұрын Нью-Йорк қаласының заң кеңесінде жұмыс істеген) және асырап алған ұлдары – Клейтон Акивензи, американдық үнді, (Беркадия, Сан-Франциско қаласындағы ипотекалық банк директоры).