АҚШ-тағы қылмыстық жалажапу туралы заң: мемлекеттік тұлғалардың шарапатқа қатысты талаптарында "нақты зұлымдық" дәлелдеуі міндетті. Нью-Йорк Таймс ісінен кейін қабылданды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың жамандау заңнамасында, нақты зұлымдық – мемлекеттік лауазымдағы тұлғалар немесе қоғамдық тұлғалар ар-намысты қорғау туралы сотқа шағым түсірген кезде талап етілетін заңдық талап. Көбінесе жұртшылыққа онша таныс емес адамдармен салыстырғанда, мемлекеттік лауазымдағы тұлғалар мен қоғамдық тұлғалар ар-намысты қорғау туралы сот ісінде жеңіске жеткізу үшін дәлелдеуге тиіс талаптар бойынша жоғары стандарттарға бағынады.
US legal requirement for defamation
In United States defamation law, actual malice is a legal requirement imposed upon public officials or public figures when they file suit for libel (defamatory printed communications). Compared to other individuals who are less well known to the general public, public officials and public figures are held to a higher standard for what they must prove before they may succeed in a defamation lawsuit.
Тарих
Бұл терминді Жоғарғы Сот 1964 жылы «Нью-Йорк Таймс Ко.» мен Салливан ісі бойынша шешімінде қабылдады, онда Уоррен соты былай деп мәлімдеді:
This term was adopted by the Supreme Court in its landmark 1964 ruling in New York Times Co. v. Sullivan, in which the Warren Court held that:
Бұл ереже БАҚ-қа қатысты анықталғанмен, нақты қастандық дәлелдеу талабы барлық айыпталушыларға, оның ішінде жеке тұлғаларға да қолданылады. Бұл стандарт жала жабу ісінде тіпті жалған айыптамалар дәлелденсе де, немесе қоғамдық тұлғаға қатысты айыптамалар әділ болмаса да, жеңіске жетуді өте қиын етеді. Бұл термин жаңадан ойлап табылған жоқ, ол бұрыннан бар жамандау құқығынан алынған. Көптеген юрисдикцияларда, жазалаушы шығындарды өндіру немесе басқа да күшейтілген жазалар үшін «нақты қастандық» дәлелі қажет болды. Мысалы, «Таймс» пен «Салливан» ісінде Алабама штатының қолданыстағы заңы қарастырылды, ол жазалаушы шығындарды өндіруге рұқсат беру үшін нақты қастандықтың дәлелін талап еткен.
Although defined within the context of a media defendant, the rule requiring proof of actual malice applies to all defendants including individuals. The standard can make it very difficult to prevail in a defamation case, even when allegations made against a public figure are unfair or are proved to be false. Rather than being newly invented for the case, the term was a term from existing libel law. In many jurisdictions, proof of "actual malice" was required for punitive damages to be awarded or for other increased penalties. For example, Times v. Sullivan examined an existing Alabama statute that required proof of actual malice before an award of punitive damages would be permitted.
Қастандық дәлелі
Нағыз қаскөйлік, жалпы құқықтағы қаскөйліктен өзгеше, ол жеккөрушілік немесе жаман ниетті білдіретін термин. Ол сондай-ақ штаттың артық айыптау заңдарында анықталған қаскөйліктен де ерекшеленуі мүмкін, мысалы, 1983 жылғы Кэрол Бернетт пен National Enquirer, Inc. ісінде көрсетілгендей, бірақ штаттар Бірінші түзетуде қажетті деңгейден төменгі шекті белгілемейді. Нағыз қаскөйліктің болуын көптеген тәсілдермен көрсетуге болады, егер талап тиісті дәлелдермен расталса. Қаскөйлік кез келген құзыретті дәлелдер арқылы дәлелденуі мүмкін, тікелей немесе жанама. Айналымға қатысты барлық маңызды жағдайлар көрсетілуі мүмкін, егер олар тым алыс болмаса, оның ішінде қаулылар, басқа да артық айыптаулар, жауапкердің кейінгі мәлімдемелері, тараптар арасындағы бәсекелестік, жеккөрушілік немесе жауыздық көрсететін кез келген жағдайлар және жауапкердің талапкердің құқықтарын ойсыз елемеуін көрсететін фактілер.
Actual malice is different from common law malice, a term indicating spite or ill will. It may also differ from malice as defined in state libel law, as reflected in the 1983 case of Carol Burnett v. National Enquirer, Inc., although states may not define a lower threshold for defamation claims than that required by the First Amendment. The existence of actual malice may be shown in many ways, as long as the claim is properly supported by admissible evidence. Malice may be proven through any competent evidence, either direct or circumstantial. All of the relevant circumstances surrounding the transaction may be shown, provided they are not too remote, including threats, other defamatory statements, subsequent statements made by the defendant, any circumstances that indicate the existence of rivalry, ill will, or hostility between the parties, and facts that tend to show a reckless disregard of the plaintiff's rights on the part of the defendant.