Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер Льюэллин Арчер Атерли Джонс (1851 – 15 маусым 1929) – британдық Либералдық партиясының радикалды саясаткері және кейін судья болған адвокат.
British politician
Llewellyn Archer Atherley Jones QC (1851 – 15 June 1929) was a radical British Liberal Party politician and Barrister who eventually became a judge.
Өмірбаян
Атерли Джонс – Эрнест Джонстың, танымал чартист көшбасшысының, сонымен қатар Барристердің (анасының бойымен берілген тегін қосу үшін қосымша тегі бар) және Камберлендтен шыққан Джейн Барфилдтің ұлы. Ол Манчестер грамматикалық мектебінде білім алды, сосын Оксфордтың Брассенос колледжінде оқыды. 1876 жылы Дархемдік Элизабет Фанни Ламбертке үйленді, ол 1927 жылы қайтыс болды; олардың бір ұлы болған.
Atherley Jones was the son of Ernest Jones, a prominent Chartist leader who was also a Barrister (who adopted a hyphenated surname to include his mother's maiden name) and Jane Barfield of Cumberland. He was educated at Manchester Grammar School, followed by Brasenose College, Oxford. He married, in 1876, Elizabeth Fanny Lambert, of Durham who died in 1927; they had one son.
Заңгерлік мансабының алғашқы жылдары
Ол Иннер Темплде адвокаттыққа дайындалып, 1875 жылы адвокаттыққа қабылданды және Солтүстік-Шығыс аймағына қосылды, онда бастапқыда қылмыстық қорғау ісімен айналысты. Ол сондай-ақ Шахташылар ұлттық одағының адвокаты болып тағайындалды және 1880 жылы Дарем графтығындағы Сеам қаласында болған кен апаты (жер астындағы жарылыс) бойынша өткен тергеуде шахтерлерді өкілдік етті. 1905 жылы Ньюкасл қаласының тіркеушісі болып тағайындалды. Ол Беркширде әділет судьясы қызметін атқарды.
He read for the Bar at the Inner Temple and was called to the bar in 1875 and joined the North Eastern Circuit where he was initially involved in criminal defence work. He was also taken on as the Barrister for the Miners' National Union, and represented the miners at an inquiry into a mining accident (an underground explosion) at Seaham, County Durham in 1880. He was appointed Recorder of Newcastle in 1905. He served as a Justice of the Peace in Berkshire.
Саясат
Әкесінің радикалды саясатын ұстанатын Атерли Джонс, Уильям Эварт Гладстонды болгар халқына жасалған қатыгездіктер мәселесінде қолдаған Вестминстер комитетінің хатшысы болды. Ол Либералдық партияның сол қанатына адал болған, бірақ 1881 жылы Лидсте Либералдық партия жетекшісінің ұлы Герберт Гладстонға қарсы өткен қосымша сайлауға қатысудан бас тартты. 1884 жылы ол Илингтен кандидат болып сайланды, бірақ сайлау жақындағанда Солтүстік-Батыс Дурхамнан одан да жақсы ұсыныс келіп түсті. Бұл аймақта көптеген шахтерлер тұрды және Либералдық партияның жеңіске жету мүмкіндігі зор болды. Ол 1885 жылдың тамыз айының басында ресми түрде сайланды және қарашада өткен жалпы сайлауда дауыстардың 62 пайызын алып жеңіске жетті. Дегенмен, Либералдық партияға оның ең маңызды үлесі, әлдебір Жаңа либерализмді сипаттауы болды. Ол партияны маңызсыз мәселелерге ден қоймай, жұмысшы табының кең қолдауын қамтамасыз ету саясатын қабылдауға шақырды. 1910 жылғы желтоқсанда өткен сегізінші және соңғы жалпы сайлауда ол қайтадан оңай жеңіске жетті. 1913 жылы ол Лондон қалалық сотының судьясы болып тағайындалғаннан кейін депутаттық мандатын тастады.
Sharing his father's radical politics, Atherley Jones became Hon. Secretary of the Westminster Committee which supported William Ewart Gladstone on the question of the Bulgarian atrocities. He was committed to the left wing of the Liberal Party, although in 1881 he declined an invitation to fight a by election in Leeds against Herbert Gladstone, son of the Liberal leader. He was chosen as candidate for Ealing in 1884, but as the election approached, had a much better offer from North West Durham which was an area with a large number of miners and where a Liberal victory was much more likely. He was duly selected at the beginning of August 1885 and won the seat with 62% of the vote in the general election in November. Perhaps his greatest contribution to the Liberal Party, however, was his description of New Liberalism, encouraging the Party to embrace the politics of mass working class appeal, rather than being sidetracked by peripheral concerns. At his eighth and last General Election contest, in December 1910, he was comfortably re elected again;
In 1913 he resigned his seat as he was appointed a Judge of the City of London Court.
Судья
1913 жылдан бастап ол қалған өмірін сот саласына арнады. 1920 жылдары Олд-Бейлиде судья болып жұмыс істеген ол, өзара келісіммен жасалған гомосексуализм қылмыстарымен айыпталған ерлерге қатысты инабаттылықпен қарады.
From 1913 onwards, he devoted the rest of his career to the judiciary. As a judge at the Old Bailey in the 1920s, he acquired a reputation for dealing sympathetically with men charged with consensual homosexual offences.