Кіріспе

Жапондық канадалықтарды депортациялау ісі – Privy Council Сот комитетінің танымал шешімі. Бұл шешімде Канада Жоғарғы Сотының жапон ұрпақтарын депортациялау туралы үкіметтік бұйрығының заңдылығын растаған шешімі қолдау табады.

Таза кеңесте

Іс Тазалық кеңесінің сот комитетіне шағымданылды, ол Ринфрет бас сот судьясы және Кервин мен Ташеро судьяларының Жоғарғы сотта (SCC) келтірген аргументтеріне сәйкес, үш жарлықтың да заң шеңберінде екенін мәлімдеді.

Салдары

1946 жылы 3965 адам Жапонияға қайтарылды. 1947 жылы саясаткерлер мен ғалымдар арасындағы әртүрлі наразылықтарға байланысты федералды кабинет қалған жапон канадалықтарын Жапонияға қайтару туралы заңды жойды. Тек 1949 жылдың сәуірінде жапон канадалықтарына қатысты барлық шектеулер алынып тасталды. Дегенмен, қазір Жапонияда тұратын жапондық тегі бар бұрынғы канадалық азаматтарға паспорт берілмеді. Канада үкіметі сондай-ақ 1947 жылы тәркіленген мүліктері үшін өтемақы мәселесін зерттеу үшін Корольдік комиссия (төрағасы – Генри Бёрд сот судьясы) құрды. 1950 жылға қарай Бёрд комиссиясы 1434 жапон канадалығына 1,3 миллион доллар көлемінде өтемақы төледі; алайда, ол тек мүліктерінің жоғалғанына қатысты талаптарды қабылдады, азаматтық құқықтарының бұзылуы, табыс жоғалту, білім беру процесінің үзілуі немесе басқа да мәселелер үшін өтемақы төлеуден бас тартты. 1988 жылдың 22 қыркүйегінде премьер-министр Брайан Малрони ресми түрде кешірім сұрады, ал Канада үкіметі президент Рональд Рейганның АҚШ-та ұқсас қадамдар жасағанынан бір ай өткен соң өтемақы пакетін жариялады. Жапон канадалықтарына қатысты интерния пакетіне әрбір тірі қалған интернияланғанға 21 000 доллар және Жапонияға депортацияланғандарға Канада азаматтығын қайтару кірді. Келісім сонымен қатар NAJC-ге адам құқықтарын қолдау және қоғамды қолдау үшін 12 миллион доллар, ал Canadian Race Relations Foundation құру үшін 24 миллион доллар бөлді. Ал интернияда қайтыс болғандарға ешқандай өтемақы төленбеді.