Кэри МакУильямс: Американдық жазушы, адвокат және журналист

Кіріспе

Американдық автор және заңгер (1905–1980)

Кэри МакУильямс (13 желтоқсан 1905 – 27 маусым 1980) – американдық автор, редактор және заңгер. Ол Калифорния саясаты мен мәдениеті, соның ішінде көшпенді шаруалардың жағдайы және Екінші дүниежүзілік соғыс кезіндегі жапон американдықтарының ұсталуы туралы жазған еңбектерімен әйгілі. 1955 жылдан 1975 жылға дейін «The Nation» журналын басқарды.

Алғашқы жылдар

МакУильямс 1905 жылдың 13 желтоқсанында Колорадо штатының Стимбоут-Спрингс қаласында дүниеге келген. Оның әкесі мал өсіруші және сонымен қатар штат сенаторы болған. 1921 жылы Вольф Холл әскери академиясын бітіруге үш ай қалғанда әкесі қайтыс болды. МакУильямс Оңтүстік Калифорния университетінде оқып, 1927 жылы заңгер мамандығын алды. 1927 жылдан 1938 жылға дейін МакУильямс Лос-Анджелесте заңгерлік қызметпен айналысты. Ол 1951 жылы Нью-Йоркқа көшкеннен кейін де 2041 Альварадо көшесіндегі үйінің иесі болды, ол үйді 1970 жылға дейін сақтады.

Саяси қызметі және жарияланымдары

1930 жылдары Еуропадағы фашизмнің өркендеуі мен Ұлы Депрессия МакУильямсты радикалдыландырды. Ол солшыл саяси және құқықтық ұйымдармен, оның ішінде Америка Азаматтық Бостандықтар Одағы және Ұлттық Заңгерлер Гильдиясымен жұмыс істей бастады. Сонымен қатар, ол Pacific Weekly, Controversy, The Nation және басқа да прогрессивті журналдарға жазды. МакУильямс Лос-Анджелесте және оның төңірегіндегі жұмысшыларды қорғады, кәсіподақтар мен гильдияларды ұйымдастыруға көмектесті және жаңа Ұлттық Еңбек Қатынастары Кеңесінің сот сарапшысы болды. Оның белсенділігінің түрлері көп болды. 1940 жылдардың басында ол «Слипи Лагун» ісі бойынша сотталған, көбінесе латиноамерикандық жастардың үкімдерін қайта қарауға көмектесті. 1943 жылғы Zoot Suit көтерілісі кезінде, әскерилер мен латиноамерикандық жастар арасындағы қақтығыстар бақылаудан шығып кеткенде, ол қаланың жағдайын тұрақтандыруға көмектесті. Үкіметтік қызметтен кеткеннен кейін МакУильямс жапондық американдықтарды күштеп көшіру мен тұтқындауды қатаң сынады және осы тақырыпта деректер жинап жазуды дереу бастады. 1944 жылы жарық көрген «Алдау: Жапондық американдықтар: нәсілдік төзімсіздіктің символы» еңбегін судья Фрэнк Мерфи «Корематсу АҚШ-қа қарсы» ісіндегі келіспеушілік пікірінде сілтеме ретінде келтірді. Бұл Жоғарғы Соттың шешімі күштеп көшірудің конституциялық екенін растады. Оның бірінші бестселлері «Даладағы фабрикалар» 1939 жылы жарық көрді және оның ең маңызды туындыларының бірі саналады. Джон Стейнбектің «Жүзімдердің ашуы» кітабынан кейін жарық көрген бұл кітап Калифорниядағы көшпенді шаруалардың өмірін зерттейді және Калифорнияның ауыл шаруашылығы жерлерінің монополиясы мен ірі агробизнес саясатының салдарына айыптайды. Кітабы жарыққа шығуға аз уақыт қалғанда, МакУильямс Калифорнияның Иммиграция және Тұрғын үй бөлімін басқаруға келген губернатор Кулберт Олсонның ұсынысын қабылдады. Төрт жылдық мерзімінде (1938-1942 жж.) ол ауыл шаруашылығындағы еңбек жағдайларын және жалақыны жақсартуға баса назар аударды, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан кейін үлкен реформаларға деген үміті күңкейді. МакУильямс 1942 жылы үкіметтік лауазымын тастады, себебі губернатор Эрл Уоррен сайлау науқанындағы аудиториясына өзінің алғашқы ресми әрекеті оны жұмыстан шығару болатынын уәде берді. МакУильямс Уорренды қатаң сынады, оны «Ақылды реакцияның бейнесі» деп сипаттады, бірақ Уоррен АҚШ Жоғарғы сотына мүше болып сайланғаннан кейін оған деген құрметі арта түсті. Ол басқа Калифорния саясаткері Ричард Никсонға қатысты осындай өзгеріске ұшырамады, оны 1950 жылы «әдемі киім киген, ұсақ-түйек қылықтарға бейім адам» деп сипаттады. Мемлекеттік қызметтен кеткеннен кейін МакУильямс жазумен айналысуын жалғастырды. Ол нәсілдік және этникалық теңдік мәселелеріне көшті, иммигранттар мен азшылық топтарының жағдайына арналған бірқатар маңызды кітаптар («Тері астындағы бауырластар», «Алдау», «Мексикадан солтүстікке», «Артықшылықтың бетпердесі») жазды. Ол сондай-ақ екі аймақтық суреттемелерді жариялады: «Оңтүстік Калифорния елі: Құрлықтағы арал» (1946, «Американдық фольклор» сериясы) және «Калифорния: Ұлы ерекшелік» (1949), оларды көптеген сарапшылар осы аймақтардың ең жақсы тарихи зерттеулері деп санайды. «Оңтүстік Калифорния елі» кітабы Роберт Таунға «Кинотаун» (1974) фильміне Оскарлық жүлде алған түпнұсқа сценарийін жазуға шабыт берді. 1951 жылы МакУильямс редактор Фреда Кирчвей басшылығымен «The Nation» журналында жұмыс істеу үшін Нью-Йоркке көшті. Келесі он жыл бойы ол журналдың ең қиын кезеңдерін еңсеруге көмектесті. 1955 жылы журналдың редакторы болып тағайындалған ол 1975 жылға дейін осы қызметте болды және журналдың зерттеуші журналистикасын күшейткені үшін мақталады. Ол сондай-ақ Ральф Надер, Говард Зинн, Теодор Розак, Уильям Райан (психолог) және Хантер С. Томпсонның алғашқы еңбектерін жариялады. Уильям Райан «Жәбірленушіні кінәлау» (1971) атты классикалық кітабын жазуға шақырғаны үшін МакУильямске алғыс айтты. Хантер С. Томпсон өзінің бірінші бестселлер кітабы «Адамзаттың періштелері: таңғажайып және қорқынышты сага» (1967) идеясын ұсынғаны үшін МакУильямске риза болды.

The Depression and the rise of European fascism in the 1930s radicalized McWilliams. He began working with left wing political and legal organizations, including the American Civil Liberties Union and the National Lawyers Guild. He also wrote for Pacific Weekly, Controversy, The Nation, and other progressive magazines. He continued to represent workers in and around Los Angeles, helped organize unions and guilds, and served as a trial examiner for the new National Labor Relations Board. McWilliams's activism took many forms. In the early 1940s, he helped overturn the convictions of mostly Latino youths following the so called Sleepy Lagoon murder trial. He also helped cool the city's temperature during the Zoot Suit Riots of 1943, when scuffles between servicemen and Latino youths spun out of control. Once out of government, McWilliams became an outspoken critic of the removal and internment of Japanese American citizens and almost immediately began writing an exposé on the topic. Published in 1944, Prejudice: Japanese Americans: Symbol of Racial Intolerance was cited by Justice Frank Murphy in his dissenting opinion in Korematsu v. United States, the Supreme Court decision that upheld the constitutionality of the exclusion. His first bestseller, Factories in the Field, appeared in 1939 and ranks among his most enduring works. Published within months of John Steinbeck's The Grapes of Wrath, it examines the lives of migrant farm workers in California and condemns the politics and consequences of California agricultural land monopoly and large scale agribusiness. Shortly before its publication, McWilliams accepted an offer from incoming Governor Culbert Olson to head California's Division of Immigration and Housing. Over his four year term (1938 1942), he focused on improving agricultural working conditions and wages, but his hopes for major reform deteriorated with the advent of World War II. McWilliams left his government post in 1942, when incoming Governor Earl Warren promised campaign audiences that his first official act would be to fire him. McWilliams was a sharp critic of Warren, whom he described as "the personification of Smart Reaction," but he became an enthusiastic admirer after Warren joined the US Supreme Court the following decade. No such conversion occurred in his attitude toward another California politician, Richard Nixon, whom McWilliams described in 1950 as "a dapper little man with an astonishing capacity for petty malice." After leaving the state government, McWilliams continued to write prolifically. He turned his attention to issues of racial and ethnic equality, writing a series of important books (including Brothers Under the Skin, Prejudice, North from Mexico, and A Mask for Privilege) that dealt with the treatment of immigrant and minority groups. He also produced two regional portraits, Southern California Country: An Island on the Land (1946, American Folkways series) and California: The Great Exception (1949), which many aficionados still regard as the finest interpretive histories of those areas. Decades after its publication, Southern California Country inspired Robert Towne's Oscar winning original screenplay for Chinatown (1974). In 1951, McWilliams moved to New York City to work at The Nation under editor Freda Kirchwey. For the next decade, he helped shepherd the magazine through its most difficult period. Taking over as editor in 1955, he stayed until 1975 and is credited with strengthening the magazine's investigative reporting. He also published the early work of Ralph Nader, Howard Zinn, Theodore Roszak, William Ryan (psychologist) and Hunter S. Thompson. William Ryan credited McWilliams with challenging him to write what became his classic book 'Blaming the victim' (1971). Hunter S. Thompson credited McWilliams with the idea for his first bestselling book, Hell's Angels: A Strange and Terrible Saga (1967).

Коммунистік симпатияға деген айып

Witch Hunt (1950) - Маккартизмге қарсы күрестің ерте қадамы болды, оны МакУильямс азаматтық еркіндіктер мен салауатты саясатқа қауіп деп санады. Ол ешқашан Коммунистік партияның мүшесі болмағанмен, антикоммунистік шабуылдардың жиі нысаны болды. 1940 жылдары ол Калифорниядағы Америкаға қарсы қызмет жөніндегі комиссия алдына шақырылды. ФБР директоры Дж. Эдгар Гувер оны күзетпен ұстау тізіміне енгізіп, ұлттық төтенше жағдай туғанда тұтқындалуға мүмкін кандидат етті, тіпті сол кезде МакУильямс штаттық қызметте болса да. Бірнеше жыл өткен соң, Лос-Анджелестегі сценарийшілер, режиссерлер және продюсерлер тобы "Голливуд ондығы" деп аталды. Олар Конгрестің беделін түсіргені үшін, Палата комитетінің Коммунистік партияға қатысты сұрақтарына жауап беруден бас тартқандықтары үшін сотталды. МакУильямс олардың екеуі – Джон Говард Лоусон мен Далтон Трамбо үшін Жоғарғы Сотқа жіберілген құжат дайындады. (Сот олардың апелляциясын қараудан бас тартты.)

Маквильямс пен Шошқалар шығанағы оқиғасы

МакУильямс – ЦРУ-ның Гватемалада Кубадан шеттетілгендер тобын Шошқалар шығанағына шабуыл жасауға дайындап жатқанын ашқан алғашқы американдық тілші болды. Оның "The Nation" журналында жарияланған "Кубалық партизандарды дайындап жатырмыз ба?" атты мақаласы 1960 жылдың қараша айында, Эйзенхауэр басшылығының кезінде, шабуылға дейін бес ай бұрын жарық көрді. Бұл жаңалықты "The New York Times" және "The Washington Post" сияқты ірі газеттер көбінесе назардан тыс қалдырды. Президент Джон Ф. Кеннедидің кеңесшісі Артур М. Шлезингер кіші, "The New Republic" журналына партизан күші туралы материал жарияламауға қысым көрсетті. Шабуылдың сәтсіз аяқталуынан кейін Кеннеди шабуыл жоспары туралы көбірек ақпарат жарияланбағанына өкініш білдірді. Ол "Times" газетінің тілшісі Тернер Кэтледжге: "Егер сіз операция туралы көбірек жариялаған болсаңыз, бізді зор қателіктен сақтар едіңіз" деді.

Өлім және мұра

МакУильямс 1980 жылы 27 маусымда Нью-Йоркте 74 жасында қайтыс болды. Оның өлімінен бері оның сын тұрғысынан бағалануы үнемі артып келеді. Америкалық Саяси ғылымдар қауымдастығы жыл сайын "саясатты түсінуге елеулі журналистік үлес қосқан журналисті марапаттау үшін" Кэри МакУильямс сыйлығын тартады. Embattled Dreams (2002) кітабында Калифорния тарихшысы Кевин Старр МакУильямсты "Калифорния туралы жазылған ең керемет көркем емес туынды" деп атады, ал биограф Питер Ричардсон МакУильямстың 20-шы ғасырдың ең жан-жақты американдық қоғамдық ойшылы болуы мүмкін дейді. Оның үлкен ұлы Уилсон Кэри МакУильямс – Ратгерс университетінде сабақ берген белгілі саясаттанушы. Кіші ұлы Джерри МакУильямс винилдік пластинкаларды сақтау жөніндегі сарапшы болды. МакУильямстың екі немересі болды: Сьюзан МакУильямс Барндт – Помона колледжінің саясаттану профессоры, ал Хелен МакУильямс – VAGIANT Boston тобының солисі. МакУильямстың қолжазбалары Калифорния университетінің Берклидегі Банкрофт кітапханасында және Лос-Анджелес Калифорния университетінің арнайы коллекциясында сақтаулы.

Шығармалары

Амброз Бирс: өмірбаян (Нью-Йорк: А. & C. Boni, 1929). Қайта қаралған басылым: Archon Books, 1967. Америка жүрегінде, жеке тарихы, Карлос Булосан: Кэри МакУильямстың кіріспесі (Сиэтл: Вашингтон университетінің баспасы, 1973; 2014 жылы Мэрилин С. Алкизола мен Лэйн Рио Хирабаяшидің жаңа кіріспесі қосылған қайта басылым). "Терінің астындағы бауырлар: афроамерикандықтар және басқа да аз ұлт өкілдері" (Бостон: Little, Brown and Company, 1943). Калифорния: Ұлы ерекшелік (Нью-Йорк: Current Books, 1949). (МакУильямс редакциялаған) Калифорния революциясы (Нью-Йорк: Grossman Publishers, 1968). Кэри МакУильямстың тәрбиесі (Нью-Йорк: Simon and Schuster, 1979). "Егістіктегі фабрикалар: Калифорниядағы көшпенді шаруалар еңбегінің тарихы" (Бостон: Little, Brown and Company, 1939). "Елге қайыр жоқ: АҚШ-тағы көшпенділер мен көшпенді еңбек" (Бостон: Little, Brown and Company, 1942). Луис Адамик және "Көлеңкелі Америка" (Лос-Анджелес: A. Whipple, 1935). Артықшылыққа маска: Америкадағы антисемитизм (Бостон: Little, Brown, 1948). Америкадағы мексикалықтар: студенттерге арналған жергілікті тарих нұсқауы (Нью-Йорк: Teachers College Press, 1968). Мексикадан солтүстікке: АҚШ-тың испан тілінде сөйлейтін халқы (Филадельфия: Lippincott, 1949). Жеке тұлға саясаты: Калифорния, The Nation, 1962 жылғы 27 қазан. Әділетсіздік: Жапондық американдықтар, нәсілдік төзімсіздіктің символы (Бостон: Little, Brown, 1944). Расалық кемсітушілік – және заң (Нью-Йорк: Конституциялық бостандықтарды қорғау ұлттық федерациясы, 1945). Шағын ферма және ірі ферма (Нью-Йорк: Public Affairs Committee, 1945). Оңтүстік Калифорния елдері: құрлықтағы арал (American Folkways сериясы, Нью-Йорк: Duell, Sloan & Pearce, 1946). Сондай-ақ "Оңтүстік Калифорния: Жердегі арал" (Санта-Барбара: Peregrine Smith, 1973) деп жарияланды. "Жапондық американдықтарымыз туралы не ойлаймыз?" (Нью-Йорк: Public Affairs Committee, 1944). "Қызыл сүзгі: ерестік идеялардың қайта жандануы" (Бостон: Little, Brown, 1950).