Герштатт Банкінің құлауы және валюталық тәуекелдер
Herstatt Bank
Герштатт Банкінің банкроттығы (1974) – валюта нарығындағы тәуекелдің маңыздылығын көрсетті. «Герштатт тәуекелі» дегеніміз не? Қаржылық жүйе туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Herstatt Bank (Bankhaus I. D. Herstatt K. G. a. А.) – Германияның Кёльн қаласындағы жеке меншік банк болды. Ол 1974 жылдың 26 маусымында банкротқа ұшырады, бұл оқиға кеңінен Херштатт дағдарысы деп белгілі. Herstatt банкінің құлдырауы шетел валюта нарықтарындағы есеп айырысу тәуекелінің маңыздылығын айқын көрсетті, және ол сәйкесінше Херштатт тәуекелі деп аталды. Херштатт дағдарысының маңызды саяси салдары болды. 1974 жылдың келесі айларында Германия «де» жүйесін құрды, ал халықаралық деңгейде орталық банктер Банктік қадағалау жөніндегі Базель комитетін құрды. 1980 және 1990 жылдардың соңында Херштатт тәуекеліне қатысты алаңдаушылық қайта жанданды, нәтижесінде 2002 жылдан бері әлемдік валюта нарығында есеп айырысу құралы ретінде жұмыс істейтін CLS Bank құрылды.
Herstatt Bank (Bankhaus I. D. Herstatt K. G. a. A.) was a privately owned bank in the German city of Cologne. It went bankrupt on 26 June 1974, an event widely referred to as the Herstatt crisis. Herstatt's failure specifically highlighted the importance of settlement risk in foreign exchange markets, which became correspondingly known as Herstatt risk. The Herstatt crisis had important policy consequences. In the subsequent months of 1974, Germany established the de and, at the international level, central bankers created the Basel Committee on Banking Supervision. With considerably more delay, concerns about Herstatt risk were revived in the late 1980s and 1990s and resulted in the creation of CLS Bank, operational since 2002 as a global foreign exchange market settlement utility.
Өмірбаян
Herstatt Bank 1955 жылы Иван Давид Херштатт пен Герберт Квант, Эмиль Бюрле және Hans Gerling-тің қаржылық көмегімен құрылды, сондай-ақ сақтандыру компаниясының басшысы Hans Gerling басым үлеске ие болды. 1974 жылға қарай банк активтері 2 миллиардтан астам герман маркасын құрады, бұл оны Германиядағы 35-ші ірі банк етіп көрсетті. Herstatt Bank шетел валюта нарықтарында маңызды рөл атқарды. 1973 және 1974 жылдары АҚШ долларының құны айтарлықтай өзгерді. Банк доллар бағасының өсу бағытына қатысты дұрыс емес болжамдар жасады және 1974 жылдың маусымына дейін 470 миллион DM шығынға ұшырады, ал капитал көлемі бар болғаны 44 миллион DM-ды құрады.
Herstatt Bank was founded in 1955 by Ivan David Herstatt, with financial assistance from Herbert Quandt, Emil Bührle and Hans Gerling, the head of an insurance company who took a majority share. By 1974 the bank had assets of over DM2 billion, making it the 35th largest bank in Germany. Herstatt Bank became a significant participant in the foreign exchange markets. During 1973 and 1974, the U. S. dollar experienced significant volatility. The bank made wrong bets on the direction of the dollar, and by June 1974 had accumulated DM470 million in losses, compared with capital of only DM44 million.
Дағдарыс және тарату
1974 жылғы 26 маусымда неміс реттеушілері қиын жағдайдағы Herstatt банкін таратуға мәжбүр етті. Сол күні бірнеше банк Франкфурттағы Herstatt банкіне АҚШ доллары (USD) жеткізілімді күтіп, Deutsche Marks (DEM) төлемдерін жіберді. Банк Германия уақыты бойынша сағат 16:30-да, яғни Нью-Йорк уақыты бойынша сағат 10:30-да жабылды. Уақыт белдеулерінің айырмашылығына байланысты Herstatt банкі төлемдер жасалған уақыт аралығында қызметін тоқтатты. Қарсы тарап банктер АҚШ долларымен төлемдерін алмады.
On 26 June 1974, German regulators forced the troubled Bank Herstatt into liquidation. That day, a number of banks had released payment of Deutsche Marks (DEM) to Herstatt in Frankfurt in exchange for US dollars (USD) that were to be delivered in New York. The bank was closed at 16:30 German time, which was 10:30 New York time. Because of time zone differences, Herstatt ceased operations between the times of the respective payments. The counterparty banks did not receive their USD payments.
Соңынан және саясаттың мұрасы
Герштатт дағдарысының трансшекаралық салдарына жауап ретінде G 10 елдері (G 10 іс жүзінде он бір елден тұрады: Бельгия, Канада, Франция, Германия, Италия, Жапония, Нидерланды, Швеция, Швейцария, Ұлыбритания және АҚШ), Люксембург және Испания Халықаралық есептесулер банкі (ХЭБ) басшылығымен тұрақты комитет құрды. Банктік қадағалау жөніндегі Базель комитеті деп аталатын бұл комитетке орталық банктер мен реттеуші органдардың өкілдері кіреді. Шет валюта операцияларында бір тарап сатқан валютасын төлеп, бірақ сатып алған валютасын алмаған кезде туындайтын есеп айырысу тәуекелі кейде Герштатт тәуекелі деп аталады. Herstatt банкінің банкротқа ұшырауы бүкіл әлемде нақты уақыт режиміндегі жалпы есептесу (RTGS) жүйелерін енгізуге ықпал еткен маңызды фактор болды, бұл жүйелер бір банк пен екінші банк арасындағы төлемдердің нақты уақытта орындалуын және түпкілікті болып саналуын қамтамасыз етеді. Осы мәселелер бойынша жұмысты Халықаралық есептесулер банкі жанындағы Банктік қадағалау жөніндегі Базель комитеті үйлестірді. 2002 жылы шамамен 30 жыл өткен соң, үздіріліссіз байланысты есептесу (CLS) банкі мен жүйесі іске қосылды. Бұл төлемге қарсы төлем (PVP) процесі мүше банктерге шет валюта операцияларын жүргізуге мүмкіндік береді, бұл процеске байланысты есеп айырысу тәуекелін қабылдамайды, яғни қарсы тарап операциясының өзіндік бөлігін орындамай жатып банкротқа ұшырауы мүмкін.
Responding to the cross jurisdictional implications of the Herstatt debacle, the G 10 countries (the G 10 is actually eleven countries: Belgium, Canada, France, Germany, Italy, Japan, the Netherlands, Sweden, Switzerland, the United Kingdom and the United States), Luxembourg and Spain formed a standing committee under the auspices of the Bank for International Settlements (BIS). Called the Basel Committee on Banking Supervision, the committee comprises representatives from central banks and regulatory authorities. This type of settlement risk, in which one party in a foreign exchange trade pays out the currency it sold but does not receive the currency it bought, is sometimes called Herstatt risk. The failure of Herstatt Bank was a key factor that led to the worldwide implementation of real time gross settlement (RTGS) systems, which ensure that payments between one bank and another are executed in real time and are considered final. The work on these issues was coordinated by the Basel Committee on Banking Supervision under the Bank for International Settlements. The Continuous Linked Settlement (CLS) bank and system was launched almost 30 years later in 2002. This payment versus payment (PVP) process enables member banks to trade foreign currencies without assuming the settlement risk associated with the process, whereby a counterparty could fail before delivering their leg of the transaction.