1698 ж. Подгайце шайқасы: Польша армиясы Османлы шабуылына тойтарыс берді. Ұлы Түрік соғысы, Қаплан I Гирай, Азов жорықтары, бейбіт келісімдер талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлы түрік соғысындағы шайқас
1667 жылғы шайқас
Battle during the Great Turkish War
the battle of 1667
Подхайце шайқасы 1698 жылдың 8-9 қыркүйегінде Ұлы түрік соғысы кезінде Русь воеводтығындағы Подхайце маңында өтті. Польшаның жақындап келе жатқан әскери науқанына жауап ретінде Осман империясы одақтастық аймаққа алдын ала шабуыл жасады. Подхайце маңында 6000 сарбаздық поляк армиясы, Әскери жетекші Феликс Казимеж Потоцкий басшылығында, Қаплан I Герай бастаған 14000 адамнан тұратын татар экспедициясын тойтарды.
The Battle of Podhajce took place on 8–9 September 1698 near Podhajce in Ruthenian Voivodship during the Great Turkish War. In response to the impending military campaign of the Polish, the Ottoman Empire made a pre emptive strike on the area of Commonwealth. Near Podhajce 6000 strong Polish army under Field Crown Hetman Feliks Kazimierz Potocki repelled approximately 14,000 man Tatar expedition under Qaplan I Giray.
Өмірбаян
Осман империясы Азов жорықтарында (1695–1696) және 1697 жылғы Зента шайқасында жеңілді. Соғыстан және жақында болған яничарлар көтерілісінен шаршаған, басқа аумақтарды жоғалтудан қорқып, империя бейбіт келіссөздерге кірісуге дайын болды. Габсбург монархиясы күштерін қайта орналастыруды және Испания королі Карл II-нің өлімі алдында Габсбург Испаниясының мұрагерлік мәселесіне назар аударуды қалады. Габсбург монархиясы 1697 жылдың күзінде Осман империясымен келіссөздер бастады, онда Киелі Одақтың әрбір мүшесі басып алған аумақтарын сақтап (Uti possidetis, ita possideatis), соғысты тоқтатуды ұсынды. Бұл ұсыныс Одақ үшін қолайсыз болды, себебі ол 1672 жылғы Бучач шартынан кейін жоғалған Украинаның бір бөлігін, Каменец-Подольскиймен бірге қайтарып ала алмады. 1697 жылы жаңадан сайланған Одақ патшасы Август II Күшті Валахия мен Молдавияны басып алу мақсатымен Одақ және Саксония әскерлерін Осман империясына қарсы әскери науқанға шығаруға шешім қабылдады. Сонымен қатар, Станислав Ян Яблоновский басқаратын Одақ сенаторлары Каменец-Подольскийді қайтарып алуды ұсынды. Олар патшаның осы жорық арқылы өзінің беделін нығайтуын қаламады. Сондай-ақ, Каменец-Подольскийдің көбірек қол жеткізілетін мақсат екенін және қазірдің өзінде бекініс гарнизоны Одақтың ішінара блокадасы салдарынан қиындыққа тап болғанын, бұл Осман әскерлерінің рухын түсіріп, дезертирлікке әкелгенін атап өтті.
The Ottoman Empire was defeated during the Azov campaigns (1695–1696) and in the Battle of Zenta in 1697. The empire, exhausted by the war and recent Janissaries riots and in fear of losing other territories, began to be willing to enter into peace negotiations. Habsburg Monarchy wanted to relocate forces and focus on the succession of Habsburg Spain during the impending death of Charles II of Spain. Habsburg Monarchy in the fall of 1697 began negotiations with the Ottoman Empire proposing the end of war with each member of the Holy League keeping captured territories (Uti possidetis, ita possideatis). This proposition was unfavorable for Commonwealth that would not regain part of Ukraine with Kamianets Podilskyi that was lost after the Treaty of Buchach of 1672. Recently elected in 1697, Commonwealth king Augustus II the Strong decided to launch a military campaign using Commonwealth and Electorate of Saxony armies against Ottomans with purpose to occupy Wallachia and Moldavia. At the same time, Commonwealth senators headed by Stanisław Jan Jabłonowski proposed to recapture Kamianets. They did not want the king to strengthen his position through this expedition. They also argued that Kamianets was a more realistic target and already fortress garrison has problems because of partial Commonwealth supply blockade to the fortress leading to Ottomans demoralisation and desertions.
Коммуналдық кампанияға дайындық
Жорыққа дайындық 1698 жылдың қаңтарында басталды. Маусым айында поляк әскерлері Монастержискте жинала бастады. Қыркүйекте Львовқа кем дегенде 20 000 саксон (~9300 атты әскер) келді, ал 5000 литвалық Львовқа қарай жол тартты. Республика 24 000 әскер (12 500 атты әскер) жинады. 10-13 тамызда Август Ұлы Петрмен, Ресейге Ұлы елшіліктен оралған кезде кездесті. Рава Рускада өткен келіссөздерде Петр патша Августқа жорығын қолдайтынына уәде бермеді, патшаның өтінішіне қарамастан. 20 тамызда Сенат отырысы, ал 21 тамызда соғыс кеңесі өтті. Бастапқы мақсаттар – Валахия мен Молдавияны басып алу үшін жеткіліксіз әскер мен жарақтарды ескере отырып, поляктар Каманецті қоршауды ұсынды, ал саксон командирлері Молдавияда бірнеше маңызды нүктені басып алу үшін шектеулі науқанды ұсынды.
Campaign preparations started on January 1698. In June, Polish troops started concentration at Monasterzysk. In September, at least 20,000 Saxons (~9300 cavalry) arrived at Lviv, and 5,000 Lithuanians started heading to Lviv. Commonwealth gathered 24,000 troops (12 500 cavalry). On August 10–13, Augustus met with Peter the Great returning from Grand Embassy to Russia. During talks held in Rava Ruska, Peter did not promise Augustus to support his campaign despite the king's request. On August 20, a meeting of the Senate was held, and on August 21, a council of war was held. Aware of the insufficient number of troops and supplies to capture initial targets, Wallachia and Moldavia, the Poles proposed to start a siege of Kamianets, while the Saxon commanders proposed a limited campaign in Moldavia to capture a few locations.
Осман империясының дайындықтары
1698 жылдың қаңтар айында Стамбулдың барлау қызметі патшаның Камянецті басып алуға дайындық жасап жатыр деген ақпарат ала бастады. Мамыр айында Антиох Кантемирге қалаға 100 000 талер және 2000 янышарымен көмектесу тапсырылды. Маусым айынан бастап Камянец гарнизоны ақпарат жинау және құлдарды ұрлау мақсатымен шабуылдар жасауға кірісті. Бұл шабуылдар Окопы, Снятын және Покутияға жетіп, көптеген адамдарды құлдыққа түсіріп, 1500 сиырды ұрлады. Шілдеде Осман әскері Буджақтан Чечораға келді. Ескі деректерге сәйкес, олардың саны 30 000 мен 50 000 аралығында болған. Ал жаңа зерттеулерге қарағанда, олардың саны 12 000 мен 15 000 аралығында бағаланған. Әскер құрамында Буджақ Ордасынан 3000 татар, бірнеше жүз секбан және қалғандары Қырым татарлары болды. Сонымен қатар, 2000 янышары Камянец бекінісінің гарнизонын күшейту үшін әскермен бірге жолға шықты. Әскерге Қаплан Ғирай және оның орынбасары Ғазы III Ғирай басшылық етті. Ғазы Ғирайдың басқаруында Буджақ Ордасынан үш мың татар болды. Тамыздың ортасында әскер, азық-түлік арбаларымен Камянецке бет алды және 23 тамызда қалаға жетті. Камянецтен Осман әскері Черный Остров арқылы өтіп, 1 қыркүйекте Олексинецке жиналды. Татарлар ақпарат алу үшін көптеген шабуылдар жасады. Мыңдаған адам татарлардың қолынан қаза тапты. Бұл шабуылдар Монастержиск маңында кішкентай әскер тобын кездестірді, ал 3 қыркүйекте Львов маңында саксондықтармен бірге үлкен әскер тобына жетті. Қаплан Ғирай Монастержиск маңындағы топқа шабуыл жасауға шешім қабылдады. 400 шаруаның басын кескеннен кейін, олар Стрипа өзені бойымен Осовцеге қарай жылжыды, онда 7 қыркүйекте өзеннен өтіп, Бобулиньце маңында лагерь құрды. Потоцкий поляк әскерін Подгайцеде шоғырландыруға шешім қабылдады, себебі жер бедері, қамалмен бірге, қорғаушыларға артықшылық беретін. 7 қыркүйекте татар әскерінің жақындап келе жатқаны туралы хабар естіп, Жабоклицкиге Подгайцеге бару туралы бұйрық жіберді. Бобулиньцедегі татар әскері туралы хабар алғаннан кейін, Жабоклицки Монастержискідегі барлық бөлімшелерді (12 жеңіл зеңбірекпен) жинап, 8 қыркүйектің таңында татарлардың шабуылдарын тойтаруға дайын жеке алдыңғы және артқы күзетпен Подгайцеге жол тартты.
In January 1698, Stambul's intelligence started to receive information about the king's preparations that were suspected to capture Kamianets. In May, the Antioh Cantemir was ordered to supply the fortress with 100,000 Thalers and 2,000 Janissaries. From June, Kamianets' garrison started raiding in order to gather information and kidnap slaves. These raids reached Okopy, Sniatyn and Pokuttia, enslaving multiple people and stealing 1,500 cows. In July, Ottoman army arrived from Budjak to Cecora. According to older sources, its numbers were between 30,000 and 50,000. According to recent research, it was estimated to be between 12,000 and 15,000. The army consisted of 3,000 Tatars from Budjak Horde, several hundred Sekbans and the rest were Crimean Tatars. Additionally 2,000 Janissaries set off with army to strengthen the Kamianets fortress crew. The army was commanded by Qaplan Giray together with his deputy Ğazı III Giray. Three thousand Tatars from Budjak orda were commanded by Ğazı Giray. In the middle of August, the army, with wagons containing supplies, set out for Kamianets, where it arrived on August 23. From Kamianets, the Ottoman army passed through Czarny Ostrów and concentrated at Oleksiniec around September 1. The Tatars sent out many raids to obtain information. Thousands of people were killed by Tatars. These raids found a smaller army group near Monasterzysk, and on September 3 reached the second, bigger army group with the Saxons near Lviv. Qaplan Giray decided to attack group near Monasterzysk. After beheading 400 peasants, they moved along Strypa River towards Osowce where on September 7 they crossed the river and set up camp near Bobulińce. Potocki decided to concentrate Polish army in Podhajce because the terrain gave the defenders an advantage together with a castle. On September 7, hearing news about an approaching Tatar army, sent message to Żaboklicki with order to set out to Podhajce. After hearing news about the Tatar army nearby at Bobulińce, Żaboklicki gathered all units from Monasterzysk (with 12 light cannons) and on the early morning of September 8 set off to Podhajce with a separate front and rear guard ready to repel Tatars' attacks.
8 қыркүйек
Қаплан Гәрәй Монастыржисктен жорыққа шыққан әскер туралы хабар алды. Бұл әскердің орманды және батпақты жерлермен өтуі поляктарға артықшылық берді. Осы ақпарат бойынша, ол әскерін екі топқа бөлуге шешім қабылдады. Бірінші топ, шамамен 8000 адамнан тұрады, Подхайцеге шабуыл жасауға, ал екінші топ, шамамен 4000 адамнан тұрады, Жабоклицкидің Подхайцеге келуін тоқтатып, кешіктіруге тиіс болды.
Qaplan Giray received news about the army that marched from Monasterzysk. The march route of this army in forest and swampy areas gave the Polish advantage. According to this information, he decided to divide his army into two groups. The first one, numbering c. 8,000 people, was to attack Podhajce, while the second one, numbering c. 4,000 people, was to tie up and delay Żaboklicki arrival to Podhajce.
Қалдықтың жанында шабуыл жасаңыз
Түстен кейін Каплан Гирей бастаған бірінші топ Подхайцеге оңтүстік-шығыстан жақындады. Татарлар дамбаны кесіп өту үшін қамалдың жанынан шабуылға түсті. Қорғаушылар дайын болғандықтан, қамалдың пушкалары татарларға атуды бастады. Татарлардың көптігіне байланысты қорғаушылар дамбадан кері шегінуге мәжбүр болды. Бірақ артиллерияның дәл атуының арқасында татарлар өзеннен сәтті өтіп, қорғаушыларды жеңе алмады. Михаль Потоцкий бастаған кавалерия резервінің шабуылы жауды қорғануға мәжбүр етті.
In the afternoon, the first group led by Qaplan Giray approached Podhajce from the southeast. The Tatars immediately attacked next to the castle in order to cross levee. Defenders were not surprised, castle cannons started firing at the Tatars. Because of the Tatars' numerical superiority, defenders were forced back from levee. Due to accurate artillery fire, the Tatars were unable to successfully cross the river and defeat defenders. Charge of the cavalry reserve led by Michał Potocki forced the enemy to retreat.
Ескі қалаға шабуыл
Қайта шегінуді көрген соң, Каплан Гирэй Захайце маңындағы екі көлдің арасынан өтіп, Коропиц өзенін кесіп өткеннен кейін Ескі қалаға шабуыл жасады. Осы позицияны қорғаған жаяу әскер мылтықпен атып шабуылдады. Тағы да, басым күштің артықшылығына ие болмаған қоршаушылар жағдайын жоғалта бастады, бірақ поляк атты әскерінің қарсы шабуылынан кейін, татарлар ығыстырылды.
After witnessing retreat, Qaplan Giray decided to cross between two ponds near Zahajce and after crossing Koropiec River they attacked the Old City. Infantry defending this position opened musket fire. Again, outnumbered defenders started losing ground, but after Polish cavalry counterattack, Tatars were repelled.
Захайцеге шабуыл
Кейін Қаплан Гирэй Захаджиске шабуыл жасауға бұйрық берді. Мұндағы қорғаушылардың жағдайы қорғаушылардың азаматтығына және татарлардың үш бағыттан шабуылдай алуына байланысты күрделірек болды. Солтүстік бағытта татарлар қорғанысты бұзып, 100 шаруаны тұтқынға алды. Бірақ, Монастыржисктен келген үш жаңа кавалериялық хоругва татарларды кері шегіндірді.
Next, Qaplan Giray ordered attack on Zahajce. Defenders' situation here was more complicated not only because of defenders being outnumbered but also because Tatars could attack from 3 directions. On the northern direction, Tatars managed to breach defense and captured 100 peasants. The Tatars were repelled there by three freshly arrived cavalry Chorągiews from Monasterzysk.
Монастержисктегі шабуыл
Бірінші татар тобы Подхайцеге шабуыл жасағанда, екінші топ Монастыржискіден жолға шыққан әскердің арттық қатарына шабуыл жасады. Ауыр шайқастарға қарамастан, поляктар – артиллерия, вагондық бекініс және қорғануға қолайлы жердің көмегімен – татарларды кері шегіндіруге қол жеткізді. Вирзбов маңында бұрынғы ұзын поляк тобы (шамамен 9 километрге созылған) бір үлкен вагондық бекініс құрып, оны қорғап, Подхайцеге жетті. Сәтті болмаған шабуылдардан кейін Қаплан Герай әскерін Новосилькаға шоғырландыруға шешім қабылдады және түнді сол жерде өткізді. Екінші әскер тобы түнді Вирзбов маңындағы орман ішінде өткізді.
When the first Tatars group attacked Podhajce, the second group attacked rear guard of marching army from Monasterzysk. Despite difficult fights, the Poles – with help of cannons, wagon fort and good terrain for defense – managed to repel Tatars. Near Wierzbów, previously long Polish group (stretched up to c. 9 kilometers) created one big wagon fort and defended by it managed to reach Podhajce. After unsuccessful attacks, Qaplan Giray decided to concentrate army at Nowosiłka and spent the night there. The second army group spent night in forests near Wierzbów.
Қаланың солтүстігіндегі шайқас
Түске қарай Газидің қанаты поляк алғы шебіне жетіп, оны кері итерді. Сағат 12:30 шамасында, биік жерде орналасқан Қапланның қанаты поляк әскерлеріне шабуыл жасады. Оларға пушкалар мен мылтықтардан оқ атылып, оның салдарынан қатарлары шашырады. Осы мүмкіндікті пайдаланып, Ян Собиески татарларға қарсы найзалы кавалерия шабуылына бұйрық берді. Бірақ, бұл шабуыл толыққанды нәтиже бермеді, себебі олар көлбеу жерге шабуыл жасады және татарлардың саны олардан көп болды (630-ға қарсы 5000). 30 минуттық шайқастан кейін поляктар өз артиллериясына жақынға шегінуге мәжбүр болды. Татарлар қайта-қайта шабуылдады, бірақ пушкалар мен мылтықтардың атысы олардың шабуылын тоқтатты. Татарлар садақпен ату қашықтығына дейін шегінді де, екі тарап та бір-біріне оқ жаудырды. Газидің қанаты да бастапқыда пушкалардың атысына ұшырады және сол қанаттың шайқасының нәтижесін көрген соң, поляктарға шабуыл жасамауға шешім қабылдады.
At noon, Gazi's wing reached Polish advance guard and pushed it back. Around 12:30, Qaplan's wing, located on elevated position, started charge on Polish troops. It was shelled by cannons and musket fire, as a result of which it was disorganized. To take advantage of this situation, Jan Sobieski ordered cavalry attack using spears on Tatars. However, this attack was not fully effective because of charging uphill and being outnumbered by Tatars (630 vs 5,000). After 30 minutes of fight, Poles were forced to retreat closer to own artillery. Tatars attacked again and again, but cannons and musket fire stopped their attack. The Tatars retreated to within the distance of a bow shot and both sides fired at each other. Gazi's wing was also under cannon fire from the beginning and seeing results of left wing fight, decided not to attack Poles.
Татарлар лагерьге шабуыл жасайды
Осы арада, шамамен 4000 татар тобы күні бұрын Жабоклицкий жасағына шабуыл жасады, Вирзбоудан шығып, орман арқылы батыстан поляк әскеріне жетті. Бұл шабуыл толығымен күтпеген болды, татарлар поляк әскерінің сол жақ артқы бөлігін жеңіске жеткізді. Бұл әскер қатарында үрей туғызып, татарларға Потоцкий әскерін толық жеңуге мүмкіндік берді. Татарлар лагерьге жетіп, шабуылды жалғастырудың орнына, лагерьті тонауға және ондағы адамдарды өлтіруге кірісті. Бұл поляк әскерлеріне қайта ұйымдасып, қарсы шабуыл жасауға уақыт берді. Потоцкий лагерьге артқы бөлімнің оң жақ қанаты арқылы шабуыл жасауға бұйрық берді. Сондай-ақ, бұрын жеңілген артқы бөлімнің сол жақ қанаты да шайқасқа қосылды. Аса қатыгез шайқастан кейін, ауыр шығындарға ұшыраған татарлар қуып шығарылды.
In the meantime, c. 4,000 group of Tatars that day before attacked Żaboklicki marching group, set out from Wierzbów and went through the forests reaching Polish army from the west. This attack was complete surprise, and Tatars defeated Polish left wing of back section. This caused panic in the ranks of the army giving Tatars a chance to completely defeat Potocki's army. The Tatars reached the camp and instead of continuing attack started to plunder the camp and slaughter people there. This gave Polish troops time to reorganize and execute counterattack. Potocki ordered to attack camp by right wing of back section. Also troops from broken left wing of back section joined the fight. After the fierce fight, resulting in heavy losses, the Tatars were driven out.
Татарлардың келуі
Татарлар енді шабуыл жасаған жоқ, кері шегінді және Мужиловты өртеп жіберді, содан кейін Козованың қасында Коропецке өтті. Потоцкий татарлардың алдауын сезді және поляк әскерлері келесі 2 күн бойы жауынгерлік дайындыққа келді, жауды қумайтын болды. Қайтып келе жатқан татарлар тонау үшін және құлдарды ұстау үшін көптеген шабуыл жасаушы топтарды жіберді. Қыркүйектің екінші жартысында татарлар Камянецке жетті.
The Tatars did not carry out any further attacks, withdrew and burned Mużyłów, then crossed Koropiec next to Kozova. Potocki suspected the Tartars trick and Polish troops for the next 2 days were on combat alert and did not pursue enemy. Tatars, on the way back, sent multiple raiding groups plundering and catching slaves. In the second half of September, Tatars reached Kamianets.
Львов маңында орналасқан поляк және саксон әскерлері татарлардың қызметінің күшеюін байқап, 6 қыркүйекте Бжежаны арқылы Подхайце бағытына баяу жылжыды. Бжежаниде патша татарлардың шегініп бара жатқаны туралы хабар алды. Бітімдік әскер жеткіліксіз жабдықталған (және соның салдарынан рухсыздыққа ұшыраған) және Камянецті қоршауға жеткілікті артиллериясы болмады. Сонымен қатар, Литвадағы ақсүйектер мен Сапиехалар отбасы арасындағы жанжал сол жерде Pospolite ruszenie шақыруына себеп болды. Сондықтан патша жорықты тоқтатуды ұсынды. Сенат кеңесі патшаға 10 мың әскерді Камянецті бейбіт келіссөздер барысында блокадалау үшін жіберуді тапсырды. Сенат кеңесінің қаулысымен науқан аяқталды. Патша мен поляк ақсүйектері арасындағы қақтығыс күшейді. Патша поляк заңдары мен салт-дәстүрлеріне құрметсіздік көрсетті. Польшалықтар ұрылық және зорлау жасаған, рухсыз саксон әскерін ұнатпады. 25 қыркүйекте Михал Потоцкий және оның хоругвасынан мас сарбаздар Бжежанидегі патшаның шатырына барып, ондағы адамдарды қорлады. Патша сол кезде шатырда болмады, және ол туралы білгеннен кейін саксон лагеріне көшті. Ол саксон әскерін шайқасқа дайындап, поляктарды бағындыру үшін поляк лагеріне 1000 қадамға жылжыды. Польша әскерінің гетмандары ашуланған поляк әскерін тыныштандыруға тырысты. Гетмандар патша поляк әскеріне шабуыл жасамауына сенбеді, бірақ сақтық шарасы ретінде, жалпы шайқасқа түспей, соққымен шабуылдау тактикасын қолдануға шешім қабылдады. Алайда, қолбасшылар арасындағы келісім жағдайды бейбіт түрде шешуге мүмкіндік берді және 28 қыркүйекте келісімге қол жеткізілді. Осы жағдайдан кейін Камянецті блокадалауға уәделенген бөлімдер тағайындалмады.
Polish and Saxon troops located near Lviv noticed increased Tatar activity and on 6 September set out at a slow pace in the direction of Podhajce through Brzeżany. In Brzeżany, king received information about Tatar's withdrawal. Commonwealth army was insufficiently equipped with supplies (and demoralised because of it) and did not have enough artillery to siege Kamianets. Also, the conflict between the nobility and the Sapieha family in Lithuania resulted in call to gather of Pospolite ruszenie there. Therefore, king proposed ending the campaign. Senate Council made king assign 10,000 troops to block Kamianets for the duration of peace negotiations. Resolution of the Senate Council ended the campaign. Conflict between king and Polish nobilities intensified. King showed a disrespectful attitude towards Polish laws and customs. Poles did not like the demoralised Saxons army that committed robbery and rapes. On 25 September Michał Potocki and drunken soldiers from his chorągiew went to the king's tent in Brzeżany and insulted the people present there. The king was not there at that moment, and when he found out about it, he moved to the Saxon camp. He prepared the Saxon troops in battle formation and moved 1,000 steps to the Polish camp in order to temper the Poles. Polish army hetmans tried to calm down the agitated Polish army. The hetmans did not believe that king will strike the Polish army, but as a precaution, instead of entering into a general battle, it was decided to use Hit and run tactics. However, mediation between commanders allowed the situation to be calmed down peacefully and on 28 September a settlement has been reached. After that situation the promised units to block Kamianets were not assigned.
Карловиц келісім-шарты
Карловиц келісім-шартына қол қойылғаннан кейін 5 ай өткен соң. Сәтті болмаса да, Одақтың әскери жорығы поляк талаптарына саяси әсер етіп, бұзылмаған Камянецпен бірге Подолияны алуға көмектесті. Одақ Молдавиядағы III Иоанн Собиескийдің басып алған жерлерін қайтарды. Бір айдан кейін соңғы татар шабуылы болды, оның нәтижесінде екінші Мартынов шайқасы (1699) өтті. Осыдан бастап Одақ пен Түркия достық көршілер болып қалыптасты.
5 months after the battle Treaty of Karlowitz was signed. Although unsuccessful, the Commonwealth campaign had political impact on Polish demands, contributing to obtaining Podolia with undestroyed Kamianets. Commonwealth returned John III Sobieski gains in Moldova. The last Tatars raid occurred one month later resulting in second Battle of Martynów (1699). From then on, Commonwealth and Turkey were a friendly neighbours.