Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ипамери – Бразилияның Гойас штатының оңтүстік-шығысында орналасқан муниципалитет және Латын Католик епископтығы. 2020 жылғы мәлімет бойынша халық саны 27 174 адамды құрайды, жалпы ауданы 4 368,6 км². Бұл аймақ соя, жүгері және мал өнімдерін көптеп өндіретін маңызды шаруашылық орталық.
Ipameri is a municipality and Latin Catholic bishopric in southeastern Goiás state, in Brazil. The population was 27,174 (2020) in a total area of 4,368.6 km2. It is a major producer of soybeans, corn and livestock.
Тарих
Ипамери аймағын еуропалықтар алғаш рет XIX ғасырдың ортасында мекендеді. Алғашқы үйлер Франсиско Хосе Дутраға тиесілі Фазенда Вай Вемде, Вай Вем өзенінің жағасында салынды. Аңыз бойынша, бұл шаруаға улы жылан шағып, егер жазылса, Сан-Домингос төбесінен көретін барлық жерді Құдайға бағыстауға уәде берген. Ол аман қалғандықтан, болашақ Ипамери муниципалитетінің құрамына кіретін барлық жерді сыйға берді. Алғашқы қоныстың атауы "Вай Вем" ("Келіп-кетеді") есімді екі түсіндірмеге ие. Бірі – бұл өзен арқылы уақытша көпірмен өтіп жүрген үндістердің (Хавантес және Каиапос) келіп-кетуін көрсетеді, екіншісі – өзеннің иректеп аққанын білдіреді. 1845 жылы Вай Вем Каталоның ауданына айналды, ал 1870 жылы "Энтре Риос" деген атпен муниципалитет құрылды. 1904 жылы атау Ипамери деп өзгертілді, бұл атау "Ипау Мери" деген үнді сөзінен шыққан, оның мағынасы "entre rios" (португал тілінде) немесе "өзендер арасында" дегенді білдіреді. 1913 жылы Гояста алғашқы гидроэлектр станциясы салынды. 1915 жылы кинотеатр ашылды. Автомобиль 1914 жылы пайда болды, ал 1917 жылы газет басылымға түсті. 1921 жылы штаттың алғашқы банкі осы жерде есігін ашты. 1922 жылы әскери база салынды. 1938 жылы негізгі католик шіркеуі – Igreja Matriz do Divino Espírito Santo ашылды. ХХ ғасырдың ортасынан кейін қала ұлттық теміржол жүйесінің құлдырауы мен маңызды ұлттық тас жолдардан алыс болуына байланысты төмендеу кезеңін бастан өткерді. Ипамери "бұрыннан бар" немесе "бұрыннан болған" қала ретінде танылды. 1980-ші жылдары қала ауылдық жерлерді электрлендіру, ауыл шаруашылығын механикаландыру және басқа орталықтарға жалғасқан тас жолдардың салынуы арқасында қайта өркендеді. Жоғары білім беру институттерімен бірге агроөнеркәсіп кәсіпорындары да пайда бола бастады. Бүгінде Ипамери штаттың ең гүлденген шағын қалаларының бірі саналады.
The region of Ipameri was first settled by Europeans in the middle of the nineteenth century. The first houses were built along the banks of the Vai Vem River, on the Fazenda Vai Vem, belonging to Francisco José Dutra. According to legend this rancher was bitten by a poisonous snake and promised, if he were cured, to donate all the lands he could see from the heights of a hill called São Domingos to the Divine Holy Spirit. As he survived he donated all the lands which would make up the future municipality of Ipameri. The origin of the name of the first settlement, Vai Vem" (It comes and goes), has two versions. One is that it refers to the comings and goings of the Indians (Xavantes and Caiapós), who crossed the river on a makeshift bridge, and another that the name refers to the stream seemed to zigzag. In 1845 Vai Vem was made a district of Catalão, becoming a municipality in 1870, with the name "Entre Rios". In 1904 the name was changed to Ipameri, from the Indigenous word "Ipau meri", meaning entre rios (in Portugues) or 'between the rivers'. In 1913 the first hydroelectric station in Goiás was built here. In 1915 a cinema was opened. The automobile appeared in 1914 and a newspaper was founded in 1917. In 1921 the first bank in the state opened its doors here. In 1922 a military base was built. In 1938 the main Catholic church, the Igreja Matriz do Divino Espírito Santo, was inaugurated. After the middle of the twentieth century the city began a period of decline, caused by the decadence of the national railroad system and the distance of the main national highways. Ipameri became known as the city that "already had", or "already was". The city began to prosper again the 1980s with rural electrification, mechanization of agriculture and paved highways leading to other centers. Agroindustries began to arrive together with institutes of higher education. Today Ipameri is considered one of the more prosperous small cities in the state.
Дін
Оның 1845 жылы Киелі Рухқа арналған Catedral Divino Espírito Santo Рим-католиктік Ипамери діншілдігінің епископтық тақтасы болып табылады.
Its Catedral Divino Espírito Santo, dedicated to the Holy Ghost in 1845, is the episcopal see of the Roman Catholic Diocese of Ipameri.