Уильям Рейли: Өмір жолы мен қызметі

Кіріспе

ағылшын триллерінің авторы, бұл псевдонимді қолданған

Уильям Кейн Райли (William Kane Reilly) (1940 жылдың 26 қаңтарында туған) - Джордж Буш президентінің басқаруымен Қоршаған ортаны қорғау агенттігінің әкімшісі болды. Ол Дүниежүзілік жабайы табиғат қорының президенті, бірнеше бизнес жобаларын құрушы немесе кеңесшісі, сондай-ақ көптеген директорлар кеңесінің мүшесі болып қызмет етті. 2010 жылы президент Барак Обама оны Мексика шығанағындағы мұнай төгілуін тергеу үшін BP Deepwater Horizon мұнай төгілуі және теңіздік бұрғылау жөніндегі Ұлттық комиссияның тең төрағасы етіп тағайындады.

Ерте өмір, әскери қызмет және білім

1940 жылғы 26 қаңтарда Иллинойс штатының Декатур қаласында консервативті, дінге берілген отбасында дүниеге келген Райлиге әкесі зор ықпал етті, ол тас жол құрылысы үшін арналған болат саудагері болған. Райлидің әкесі отбасын Рейли 10 жасқа толғанда Иллинойс штатынан Оңтүстік Техасқа көшірді. Рио-Гранде аңғарынан Рейлилер Массачусетс штатының Фолл-Ривер қаласына көшіп, онда Дурфи орта мектебін бітірді. Содан кейін ол Йель университетінде тарих мамандығы бойынша A.B. дәрежесін алды. Йельде оқыған жылдары Райли Францияда оқуға мүмкіндік берген шетелдегі оқу бағдарламасын пайдаланды. Кейін Райли Гарвард заң мектебінде Чилидегі жер реформасы тақырыбында диссертация қорғап, LL.B. дәрежесін алды. Заң мектебін бітірген соң Райли АҚШ армиясына қабылданып, 1966 және 1967 жылдары Франциядан АҚШ әскерлерін эвакуациялауды жоспарлаған барлау бөлімінде капитан болып қызмет етті. Осы кезеңде ол Элизабет "Либби" Бакстонға үйленді. Әскери қызметтен кейін Райли оқуға қайта оралып, Колумбия университетінде қала құрылысы саласында магистр дәрежесін алды.

Ерте мансап

1968 жылы жоспарлау мектебін бітіріп, Түркиядағы төрт айлық жобадан оралғаннан кейін Райли Urban America, Inc. компаниясында жұмыс істеді. Ол қалалық көркейтуге қатысты ғасырлық мәселелерді шешумен айналысты, бұл мәселе азаматтық құқықтар қозғалысы арқасында американдық қоғамның назарына түскен еді. Осы мәселелер кейіннен қоршаған ортаны қорғау әділеттілігі қозғалысына ұласты, ол Райли ЭҚА-да жұмыс істеген кезде айналысқан саласы болды. 1970 жылы Никсон әкімшілігі кезінде Райли Президенттің қоршаған орта сапасы жөніндегі кеңесінің (CEQ) аға қызметкері болды, кеңеске Рассел Трен жетекшілік етті. Кейіннен 1972 жылы Рассел Трен ЭҚА-ның екінші басшысы болды. Райли CEQ-дан The Conservation Foundation ұйымының президенті болып көшті, ол 1985 жылы Дүниежүзілік жабайы табиғат қорымен (WWF) бірікті. Бірігуден кейін ол 1989 жылы ЭҚА басшысы болып тағайындалғанға дейін Дүниежүзілік жабайы табиғат қорының президенті қызметін атқарды.

EPA әкімшісі

EPA-да қызмет еткен кезеңінде Райли елдің экологиялық және экономикалық саясатын үйлестіруді қолдап, агенттік ғылымының рөлін күшейтуге ұмтылды. Ол табиғи жүйелерді қорғау және қайта жаңарту, ластанудың алдын алу, экологиялық заңдарды қатаң орындау және биоремедиация сияқты инновациялық технологияларды дамытуға басымдық берді. Сонымен қатар, ол агенттікке жаңадан пайда болған экологиялық әділет қозғалысының мәселелерін бағалауға және ілгерілетуге жетекшілік етті. Рейли Конгресс қабылдаған және 1990 жылдың қараша айында Президент Буш қол қойған жаңа «Таза ауа» заң жобасын жасау және қабылдануын қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. «Таза ауа» заңын қайта қарау бойынша 10 жылдық тоқтап тұрған жағдайды бұзып, бұл заң күкірт диоксидінің ластануын жартысына дейін азайтуға бағытталған, инновациялық, нарыққа негізделген механизм – толыққанды, жұмыс істейтін шектік сауда жүйесін құрды. Қышқыл жаңбырдың ауқымды экологиялық проблема болған кезінде бұл маңызды жетістік болды. 1990 жылғы түзетулер озон қабатының бұзылу мәселесіне де қатысты, стационарлық шығарынды көздері үшін ұлттық рұқсат беру бағдарламасын құрды, баламалы отынды пайдалануды ынталандырды, ауаға зиянды заттардың шығарындыларын айтарлықтай азайтуды талап етті және ауа сапасы стандарттарына қол жеткізбеген қалаларда озонды азайту бойынша тұрақты прогресті қамтамасыз ету үшін нақты кестелер мен міндеттемелерді белгіледі. Бұл ретте EPA-ның заңды күшін арттырды. EPA-дағы қызмет кезінде Рейли табиғи жүйелердің денсаулығын қалпына келтіруге ерекше назар аударды, оның ішінде Чесапик шығанағы, Ұлы көлдер, Мексика шығанағы және басқа да су объектілеріне көмек көрсетті. Белгілі бір географиялық аймақтарға бөлінген федералдық қаржыландыру 40 миллион доллардан 700 миллион долларға дейін өсті. Ол сондай-ақ Президенттің «батпақтардың жоғалуын тоқтату» саясатын ілгерілетуге тырысты. Рейлидің өкілеттігі кезінде EPA қоршаған ортаға зиян келтіретін үш су шаруашылығы жобасына вето қойды, соның ішінде Колорадо штатындағы екі форк бөгетінің жобасы. Бұл шешім Батыстағы су саясатындағы түбегейлі өзгерістерге әкелді. Рейли ластанудың алдын алуды басымдыққа қойды, өнеркәсіппен зиянды шығарындыларды азайту және энергияны үнемдеу мақсатында ерікті келісімдер жасады, сондай-ақ қайта өңдеу және қалдықтарды азайтуды ынталандырды. Оның басшылығымен агенттік қылмыстық және азаматтық іс-шаралар бойынша рекордтық көрсеткіштерге қол жеткізді және агенттіктің алдыңғы 18 жылдық тарихында жиналған айыппұлдар мен өсімпұлдардан асып түсетін соманы төрт жылдың ішінде жинады. EPA Superfund тазалау жобаларына жеке сектордан жыл сайын 1 миллиард доллардан астам қаражат тартылды, бұл 1988 жылмен салыстырғанда үш есеге көп. Төрт жыл ішінде жиналған сома Superfund бағдарламасы басталғаннан бергі барлық үлестердің төрттен үш бөлігін құрады. Рейлидің EPA-дағы соңғы жылында агенттік Superfund нысанындағы тазалау жұмыстарын бес күнде бір рет аяқтады. Рейли АҚШ-тың сыртқы саясатында экологиялық басымдықтарды бекітуде де жетекші рөл атқарды. 1992 жылдың маусымында Рио-де-Жанейрода өткен Жер саммитіне АҚШ делегациясын басқарды. Оның басшылығымен EPA парниктік газдарды азайту бойынша маңызды зерттеулер жүргізді, бұл климаттық өзгерістер туралы келісімге жол ашты. Келісімде ұлттық іс-қимыл жоспарларын, мерзімді ғылыми және экономикалық бағалауларды және дамытушы елдерге көмек көрсетуді талап етті. Сонымен қатар, ол халықаралық деңгейде орманды қорғауды ілгерілетуде маңызды рөл атқарды, нәтижесінде Рио саммитінде қағидалар декларациясы қабылданды. 1990 жылы Рейли Президент Буштың 1989 жылы Будапештке жасаған сапары кезінде ұсынған Шығыс және Орталық Еуропаның аймақтық орталық ашуында Президент Буштың өкілі болды (EPA орталықты құруға және оның бағдарламасын әзірлеуге белсенді қатысты). Ол 1990 жылы Лондонда, ал 1992 жылы Копенгагенде CFC және басқа да озонды бұзатын химиялық заттарды кезең-кезеңмен тоқтату туралы Монреаль протоколына түзетулер жасау үшін АҚШ атынан келіссөздер жүргізді. Сонымен қатар, ол Бразилия, Канада, Венгрия, Израиль, Мексика, Польша, Ресей, Түркия, G7 индустриалды демократиялары және Экономикалық ынтымақтастық және даму ұйымының (ЭЫДҰ) басқа да мүше елдеріне қатысты екіжақты және көпжақты мәселелер бойынша Мемлекеттік хатшымен және басқа да кабинет мүшелерімен бірлесіп жұмыс істеді. Рейли 1989 жылы Парижде өткен экономикалық саммитке Президент Бушпен бірге барды, бұл жыл сайынғы кездесуге мемлекет басшысын сүйемелдеген алғашқы қоршаған орта министрі болды. Президент Буштың өтініші бойынша ол соғыс аяқталғаннан кейін Кувейтке мұнай өрттерінің қоршаған ортаға және денсаулыққа тигізген әсерін бағалау үшін миссияны жетекшілік етті, содан кейін Конгреске өз қорытындыларын ұсынды. Ол сондай-ақ Мексикамен жыл сайынғы екіұлттық кабинет отырыстарына қатысқан алғашқы EPA басшысы болды және Солтүстік Америка еркін сауда аймағы (NAFTA) келісіміне экологиялық мәселелерді енгізуді қамтамасыз етуде маңызды рөл атқарды. Рейли NAFTA-ны қолдау үшін Конгресс алдында жеті рет куәлік берді.

During his time at EPA, Reilly championed integration of the nation's environmental and economic agendas and sought to strengthen the role of science at EPA. He put priority on elevating attention to the protection and restoration of natural systems, preventing pollution before it is generated, enforcing environmental laws aggressively, and fostering such innovative cleanup technologies as bioremediation. He also led the Agency in assessing and advancing the concerns of the emerging environmental justice movement. Reilly played a pivotal role in crafting and securing passage of a new Clean Air bill, enacted by Congress and signed into law by President Bush in November 1990. Breaking a 10 year stalemate in reauthorizing the Clean Air Act, this law created the first full scale, fully operational cap and trade system as an innovative, market oriented mechanism to cut sulfur dioxide pollution in half at a time when acid rain was a major environmental problem. The 1990 amendments to the Act also addressed ozone depletion, established a national permits program for stationary emitting sources, promoted the use of alternative fuels, required major reductions in air toxic emissions, and laid out realistic timetables and commitments to assure steady progress in reducing ozone in cities that have not yet attained air quality standards while increasing EPA's enforcement authority. While at EPA, Reilly elevated attention to restoring the health of natural systems, including the Chesapeake Bay, the Great Lakes, the Gulf of Mexico, and other water bodies. Federal funding for targeted, high priority geographic areas jumped from $40 million to over $700 million. He also sought to give impetus to the President's policy of "no net loss" of wetlands. During his tenure, EPA vetoed three water resource projects for adverse environmental impacts, including the proposed Two Forks dam in Colorado, a decision which prompted fundamental changes in water policy in the West. Reilly made pollution prevention a priority, negotiating voluntary agreements with industry to reduce toxic emissions and promote energy conservation, and encouraging recycling and waste reduction. Under his direction, the Agency achieved record levels in criminal and civil enforcement actions, and collected more in fines and penalties in his four years than in the Agency's previous 18 year history. EPA secured over $1 billion annually in private party contributions to Superfund cleanups, a three fold increase over 1988; over four years, the amount collected accounted for three quarters of all such contributions since the Superfund program began. During Reilly's final year at EPA the Agency completed cleanup at a Superfund site every five days. Reilly also played a leading role in asserting environmental priorities in U. S. foreign policy. He headed the U. S. delegation to the Earth Summit in Rio de Janeiro in June 1992. At his direction, EPA did some of the seminal research on greenhouse gas reductions, which helped pave the way for a treaty on climate change, calling for national action plans, periodic scientific and economic reassessments, and assistance to developing countries. He was also prominent in advancing forest conservation on an international scale, culminating in a declaration of principles at the Rio Summit. In 1990, Reilly represented President Bush at the opening of the Eastern and Central European Regional Environment Center proposed by the President during his 1989 visit to Budapest (EPA was instrumental in setting up the Cen¬ter and developing its program); negotiated on behalf of the United States, first in London in 1990, later in Copenhagen in 1992, revisions to the Montreal Protocol phasing out CFCs and other ozone depleting chemicals; and worked with the Secretary of State and other Cabinet officials on a range of bilateral and multilateral issues involving Brazil, Canada, Hungary, Israel, Mexico, Poland, Russia, Turkey, the so called G 7 industrialized democracies, and other member countries of the Organization for Economic Cooperation and Development (OECD). Reilly accompanied President Bush to the 1989 Paris Economic Summit, the first environment minister to accompany a head of state to this annual meeting. At President Bush's request he led a mission to Kuwait at the conclusion of the war to assess the environmental and health effects of the burning oil fields, and then reported to the Congress on his findings. He also became the first EPA Administrator to take part in the annual bi national Cabinet meetings with Mexico, and played a pivotal role in assuring that the North American Free Trade Agreement (NAFTA) factored in environmental concerns. Reilly testified before Congress in support of NAFTA seven times.

Кейінгі мансап

1993 жылдың қаңтар айында EPA-дан кеткеннен кейін Райли Дүниежүзілік жабайы табиғат қорына қайта оралды. Сол жылдың соңында ол әйелімен Калифорнияның Сан-Франциско аймағына көшіп барды, ол кезде Райли Стэнфорд университетінің Халықаралық зерттеулер институтында Пайн атындағы қонақ профессор лауазымын қабылдады. Райли – Aqua International Partners, L. P. жеке капитал қорының негізін қалаушы серіктесі, ол дамушы елдердегі су секторындағы компанияларға инвестиция салуға бағытталған. AIP 1997 жылы құрылған және Сан-Францискода орналасқан. Райли ConocoPhillips, Royal Caribbean International және Паккард қорының директоры болып табылады. Ол сонымен қатар Дүниежүзілік жабайы табиғат қоры басқармасының төрағасы, екіпартиилік саясат орталығы құрған Энергия жобасының тең төрағасы және Дьюк университетінің Николас институтының Экологиялық саясат шешімдері жөніндегі кеңесші кеңесінің төрағасы қызметін атқарады. Бұрын DuPont және National Geographic Society компанияларының директоры болып жұмыс істеген. Ол Вашингтонда орналасқан Батыс жарты шар туралы ой-пікірлерді зерттейтін Inter-American Dialogue ұйымының мүшесі. Райли халықаралық инвестициялық фирма TPG Capital-дің кеңесшісі. Ол 2007 жылдың ақпан айында TPG және Kohlberg Kravis Roberts & Co (KKR) компанияларының Texas Utilities (TXU, қазір Energy Future Holdings Corporation) компаниясын сатып алуында маңызды рөл атқарды, TXU-мен келіссөздер жүргізіп, салынатын көмірмен жұмыс істейтін электр станцияларының санын 11-ден 3-ке дейін азайтты. Ол компанияның тұрақты энергетика жөніндегі кеңесші кеңесінің төрағасы болып қызмет етеді. 2012 жылы президент Обама Райлиді жаңадан құрылған Жаһандық даму кеңесіне тағайындады, оның мақсаты АҚШ-тың сыртқы көмегінің болашақ бағыттары туралы президентке кеңес беру болып табылады. 2013 жылы Америка университетінің Экологиялық саясат орталығы Уильям К. Райлидің Экологиялық басқару және көшбасшылық қорын құрды, Райлиді «елдегі ең беделді экологиялық көшбасшылардың бірі» деп құрметтеу үшін. Республикалық партияның мүшесі болғанына қарамастан, ол 2016 жылы президенттікке үміткер Хиллари Клинтонды қолдады. 2020 жылы ол Джо Байденді президенттікке қолдайтынын мәлімдеді және енді өзін республикашыл деп санамайды. «Бұл партия ұлттық деңгейде принциптерге бағынбайды, сондықтан мен одан шықтым. Мен енді тәуелсізмін. Бұл партияның көп жылдар бойы мүшесі болған адам үшін өте күңкіреген кезең», - деді ол.

After leaving EPA in January 1993, Reilly returned to World Wildlife Fund. Later that year, he and his wife moved to the Bay area in California when Reilly accepted the position of Payne Visiting Professor at the Institute for International Studies at Stanford University. Reilly is founding partner of Aqua International Partners, L. P., a private equity fund dedicated to investing in companies in the water sector in developing countries. AIP was formed in 1997 and is based in San Francisco. Reilly is a director of ConocoPhillips, Royal Caribbean International, and the Packard Foundation. He also serves as chairman of the board of World Wildlife Fund, co chair of the Energy Project formed by the Bipartisan Policy Center, and chair of the Advisory Board for the Nicholas Institute for Environmental Policy Solutions at Duke University. He previously served as a director of DuPont and the National Geographic Society. He is also a member of Washington D. C. based Western Hemisphere think tank, the Inter American Dialogue. Reilly is an advisor to TPG Capital, an international investment firm. He was a key player in the leveraged buyout by TPG and Kohlberg Kravis Roberts & Co (KKR) of Texas Utilities (TXU, now Energy Future Holdings Corporation) in February 2007, instrumental in negotiating with TXU a reduction in the number of coal fired power plants to be constructed from 11 to 3. He serves as chairman of the Sustainable Energy Advisory Board for the company. In 2012, President Obama appointed Reilly to the newly formed Global Development Council, the mission of which is to advise the president on future directions for U. S. foreign assistance. In 2013, the Center for Environmental Policy at American University established the William K. Reilly Fund for Environmental Governance and Leadership to honor Reilly as "one of the most respected environmental leaders in the nation". Despite his history as a Republican, he endorsed Hillary Clinton for President in 2016. In 2020, he said he would support Joe Biden for President, and no longer considered himself a Republican. "This is not a party of principle at the national level so I left it. I am now an Independent. It’s a very discouraging time for someone who was part of the party for so long," he said.

BP мұнайдың төгілуі жөніндегі комиссия

2010 жылдың мамыр айында Райли Британдық «British Petroleum» компаниясының «Deepwater Horizon» мұнай төгілуін және теңіз үсті мұнай барлауға байланысты мәселелерді зерттеу үшін құрылған комиссияның тең төрағасы болып тағайындалды. Оның әріптесі – бұрынғы Флорида штатының губернаторы және АҚШ сенаторы, демократ Боб Грэм. Президент Обама тең төрағалармен 1 маусымда алғаш рет кездесті. Ол кезде президент комиссия төрағалары туралы: «Олар қорқынышсыз және ешқандай жақпай, фактілерді қайда болса сонда іздеуге менің толық қолдауым бар» деді. Сол күні «Diane Rehm Show» бағдарламасында конгрессмен Эд Марки (D-MA) мұнай өнеркәсібінің өкілін комиссияға тағайындау туралы ұсынысқа жауап ретінде республикашыл Рейллидің «Conoco» компаниясындағы лауазымына тоқталды. Бұл ұсынысты Луизиана штатының бұрынғы демократ сенаторы және соңғы кезде «Shell Oil Company» сияқты компаниялардың лоббисі Джон Бро көтеріп, ұсынған еді. Марки сондай-ақ Конгресс комиссияға куәгер шақыру құқығын беруі керек деген пікір білдірді. Сан-Францискодағы Калифорнияның «Commonwealth Club» клубы, «Climate One» іс-шарасын өткізген болатын, ал талқылауды желтоқсанның басында бүкіл ел бойынша қоғамдық радио арқылы таратып берді.

Жеке өмір

Рейли бұрынғы Элизабет Беннет "Либби" Бакстонға үйленген. Олардың екі қызы бар: Кэтрин Бакстон Рейли және Маргарет Махала Рейли.