Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы, 1896–1984
American writer, 1896–1984
Джоэл Таунсли Роджерс (22 қараша 1896 – 1 қазан 1984) – американдық жазушы, ғылыми фантастика, әуедегі оқиғалар мен детективтік әңгімелер, сондай-ақ бірнеше детективтік роман жазған. Ол ең көп танымал "Қызыл оң қол" атты қылмыстық романымен белгілі. Бұл туынды жанрдың культты классикасы саналады және 1951 жылы француз әдебиетінің "Grand Prix de Littérature Policière" сыйлығына ие болды.
Joel Townsley Rogers (November 22, 1896 — October 1, 1984) was an American writer who wrote science fiction, air adventure, and mystery stories and a handful of mystery novels. He is most well known for his murder mystery The Red Right Hand, which is considered a cult classic of the genre and won the French literary award Grand Prix de Littérature Policière in 1951.
Ерте өмір
Джоэл Таунсли Роджерс 1896 жылы Миссури штатының Седалия қаласында дүниеге келген. Ол жасөспірім шағынан бастап жазуға қызығушылық танытып, Гарвард университетінде ағылшын тілін оқыды. 1910-шы жылдардың соңында АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуы алдында ол АҚШ Әскери-теңіз күштерінің авиациясына қосылды және Вирджиния штатының Хэмптон-Роудс аймағында оқыған алғашқы жүзден астам ұшқыштардың бірі болды. Бірінші дүниежүзілік соғыста истребитель ұшқышы ретінде қатысуға үміттене бірақ, келісім шарты жасалғандықтан ол Флорида штатының Пенсакола қаласына ұшқыштарға нұсқаушы ретінде жіберілді. Ақырында кіші лейтенант шеніне жетіп, 1919 жылдың 15 тамызында әскери қызметтен босатылды. Әскери-теңіз күштерінде қызметтен кейін ол Принстон университетінде аспирантураға түсті.
Joel Townsley Rogers was born in 1896 in Sedalia, Missouri. He was interested in writing from his teenage years, and studied English at Harvard University. As the United States' entry into World War I was imminent in the late 1910s, he joined the U. S. Navy Air Corps and became one of its first few hundred flyers, training in Hampton Roads, Virginia. Although he had hoped to see action as a fighter pilot in World War I, the Armistice intervened, and he was sent to Pensacola, Florida, as a flight instructor instead. He eventually reached the rank of lieutenant (junior grade), and was released from active duty on August 15, 1919. After his time in the Navy, he attended graduate school at Princeton.
Мансап
Роджерс әскери тәжірибесі мен жанды қиялын 1920-1930 жылдары он бес немесе жиырма центтен сатылатын көптеген арзан журналдарға қысқа әңгімелер сату үшін пайдаланды. Көпжандылығымен танымал Роджерс "The Saturday Evening Post", "Snappy Stories", "Adventure", "Argosy", "Detective Fiction Weekly", "Thrilling Wonder Stories", "Saucy Stories", "Telling Tales", "Zest", "Top Notch Magazine" және "Startling Stories" сияқты журналдарда жарияланды. Ол вестерндер, оқиғалар, фантастика және ғылыми фантастика сияқты көптеген жанрларда жазды және әскери ұшқыш-нұсқаушы ретіндегі тәжірибесін пайдаланып, "Wings", "Aces" және "Air Stories" журналдарында, сондай-ақ арзан әдебиет әлеміндегі көптеген басқа журналдарда авиациялық оқиғалардың өркендеген нарығы үшін жазу арқылы алғашқы үлкен жетістігіне қол жеткізді. Ол 1934 жылы детективтік әдебиет жазуды бастады, "Detective Fiction Weekly" журналында "Өліктің өлтірілуі" атты қысқа романымен. Оның "Харк! The Rattle!" атты қысқа әңгімесі "Weird Tales" журналының тұңғыш санында жарық көрді. Тағы бір шолуда ол Роджерсті "романдарын әділ бағалау мүмкін емес жазушылардың бірі" деп атап, оны Корнелл Вулрихпен салыстырды. Кейіннен бұл туынды романға дейін кеңейтіліп, Simon & Schuster's Inner Sanctum құпия әдебиеттер баспасында жарық көрді. Оқиға 1920-шы жылдардағы құпия әдебиет элементтерін, қара фильмнің (noir) шиеленісін, психологиялық триллерлер мен қорқыныш әдебиетін біріктіреді және шала қисынсыз доктор Генри Риддлдің жас күйеу жұбайы Инис Сент-Эрмнің өлтірілуін ашуға тырысуын көрсетеді. 1951 жылы бұл кітап Франциядағы қылмыс және детективтік әдебиеттердегі ең беделді сыйлық – Grand Prix de Littérature Policière International Prize сыйлығын жеңіп алды. Энтони Бучер 1945 жылы "San Francisco Chronicle" газетінде бұл романды мақтап, оны "болашақтағы барлық оқу тізімдерінде жиі кездесуі керек" деп атады және Роджерс "Вулрихтің шиеленісін, Килердің сюжеттік қиялын, Кристидің техникалық шеберлігін және Каррдың қатаң логикасын, сонымен қатар өзінің уақыттан тыс, бұрмаланған сана ағысы баяндау әдісін біріктіріп, бірегей және қызықты туынды жасады" деді. Кітап жанрдың жанкүйерлері арасында жоғары бағаланады және 2020 жылы Джо Р. Лансдейлдің алғы сөзімен Penzler Publishers' American Mystery Classics сериясының бөлігі ретінде қайта басылды. "Publishers Weekly" журналы оны "қорқыныш пен әділ ойынның керемет үйлесімі" деп мақтап, "барлық уақыттағы ең жақсы құпиялардың бірі ретінде танылуға лайық" деді. Романның қысқаша нұсқасы 2007 жылы Ramble House баспасында қайта басылды. Жазушы және құпия әдебиеттер баспасы Hard Case Crime негізін қалаушы Чарльз Ардай оны "логика мен логикасыздық, швейцариялық сағаттың сюжеттік құрылымы мен кездейсоқтық, және қызықты, сүйектерді сындыратын күдіктің жарқын, ақымақтық қоспасы" деп атады. "The Paris Review" журналы оны 2020 жылдың сүйікті оқуларының бірі деп таныды.
Rogers made use of his military experiences and vivid imagination to sell short stories to the many pulp magazines that sold in the 1920s and 1930s for fifteen or twenty cents. Notable for his versatility, Rogers was published in The Saturday Evening Post, Snappy Stories, Adventure, Argosy, Detective Fiction Weekly, Thrilling Wonder Stories, Saucy Stories, Telling Tales, Zest, Top Notch Magazine and Startling Stories, among others. He wrote in many genres, including westerns, adventure tales, fantasy, and science fiction, and made his first major success by using his experience as a naval flight instructor to write for the then burgeoning market of aviation stories in the magazines Wings, Aces, and Air Stories, as well as many others in the pulp world. He began to write detective fiction in 1934, starting with the short novel Murder of the Dead Man in Detective Fiction Weekly. His short story “Hark! The Rattle!” was published in the debut issue of Weird Tales. In another review, he called Rogers "one of those writers whose novels cannot be justly described", comparing him favorably with Cornell Woolrich. and later expanded to novel length and published by Simon & Schuster's Inner Sanctum mystery imprint. The story blends elements of 1920s era mystery fiction, hard boiled noir, psychological thrillers and horror fiction, and follows the possibly irrational Dr. Henry Riddle as he attempts to unravel the murder of young newlywed Inis St. Erme. In 1951, the book won the Grand Prix de Littérature Policière International Prize, the most prestigious award for crime and detective fiction in France. Anthony Boucher, reviewing the novel in 1945 for the San Francisco Chronicle, praised it highly, calling it a book that "should appear with fair regularity on all future reading lists of the whodunit" and saying that Rogers "has taken the terrible tension of Woolrich Irish, the fertile plot imagination of Keeler, the technical ingenuity of Christie and the stern deductions of Carr and a timeless twisted stream of consciousness narrative method of his own and produced something unique and exciting." The book continues to be highly regarded by aficionados of the genre, and was reprinted in 2020 as part of Penzler Publishers' American Mystery Classics series, with a foreword by Joe R. Lansdale. Publishers Weekly gave it a starred review, praising its "virtuoso mix of terror and fair play" and saying that it "deserves its reputation as one of the best mysteries of all time." The novelette version was reprinted in 2007 by the publisher Ramble House. Charles Ardai, writer and founder of mystery publisher Hard Case Crime, called it "a brilliant, borderline insane stew of logic and illogic, Swiss watch plot construction and bald faced coincidence, and delicious, bone cracking suspense." The Paris Review named it one of the magazine's favorite reads of 2020.
Басқа жұмыстар
Роджерстің "Қызыл оң қол" шығармасынан басқа еңбектері бүгінде жақсы танымал емес. Ол қырық жылдардың басындағы детективтік және ғылыми фантастика жанрларында жұмыс істеді. Оның "Қылмыскер" әңгімесі 1955 жылы Чарльз Эйдман мен Бастер Крабб қатысқан "Жұлдыз кеште" телесериалының бір бөлігіне бейімделді. 1923 жылы жарық көрген "Қызыл айда бір рет" сатирикалық детективтік роман болды. Ол аралас пікірлерге ие болды. "The Dial" журналы кітаптағы сатираның "бурлескке" айналып кететінін айтса да, Роджерстің "сөздерін әсемдеп, суреттемелерін карикатураға айналдыруын" бағалады; ол сәл созылған, бірақ көңілді және күшті. "The Bookman" журналында былай делінген: "Автордың мақсаты, әдетте, қазіргі заманғы әдебиеттің белгілі бір түріне сатира жазу болған. Алайда кітап бізге бурлеск сияқты көрінеді, тіпті жақсы бурлеск те емес". Энтони Бучер "Тоқтаған сағат" романының көптеген флешбэктермен толы сюжетін мақтап, оны "орташа детективтік романнан екі есе ұзын, бес есе күрделі және он есе қызықты" деп сипаттады.
Rogers' work, beyond The Red Right Hand, is not well known today. and science fiction genres. His story "The Murderer" was adapted into an episode of the series Star Tonight in 1955, starring Charles Aidman and Buster Crabbe. 1923's Once in a Red Moon was a satiric mystery novel. It received mixed reviews. The Dial stated that the book's satire lapses into "burlesque," but admired how Rogers "expands his rhetoric into bombast and his portraits into cartoons; he is a bit long winded, but amusing and vigorous." The Bookman wrote that, "The author's probable intention was to write a satire on a certain type of modern fiction. Unfortunately the book strikes us as burlesque, and not a very good burlesque at that." Anthony Boucher praised the flashback heavy whodunit plotting of The Stopped Clock, calling it "twice as long as the average suspense novel, five times as intricate, and ten times as exciting."
Жеке өмір және өлім
Роджерс пен Уинифред Вудрафф Уайтхаус (7 мамыр 1902 — 24 желтоқсан 1989) 1923 жылғы 10 қарашада Гарвард-Принстон футбол ойынында танысты. Олар 1924 жылғы 28 ақпанда Нью-Йоркте неке қиды; куәгерлердің бірі "Авантура" тақырыптық журналының редакторы болды. Өмірінің соңғы жылдары Роджерс бірнеше рет инсультқа ұшырап, Вашингтон қаласындағы зейнеткерлер үйіне көшуге мәжбүр болды. 1984 жылғы 1 қазанда 87 жасында ол онда қайтыс болды.
Rogers and Winifred Woodruff Whitehouse (May 7, 1902 — December 24, 1989) met on November 10, 1923, at a Harvard Princeton football game. They were married on February 28, 1924, in New York; one of the witnesses was an editor of the pulp magazine Adventure. In his later years, Rogers suffered several strokes and was forced to move to a nursing home in Washington, D. C., where he died on October 1, 1984, aged 87.