Кіріспе

Хромосомалық тұрақсыздық синдромдары – хромосомалық тұрақсыздық және сынумен байланысты мұрагерлік аурулардың тобы. Олар көбінесе белгілі бір түрдегі қатерлі ісіктердің пайда болу қаупін арттырады. Келесі хромосомалық тұрақсыздық синдромдары белгілі:
Атаксия-телеангиэктазия
Атаксия-телеангиэктазияға ұқсас синдром
Блум синдромы
Фанкони анемиясы
Ниймеген синдромы (сыну синдромы)

Нейродегенеративті аурулар

Хромосомалық тұрақсыздық синдромдарына бірнеше тұқым қуалайтын нейродегенеративті аурулар кіреді, олар ДНК жөндеуі үшін қажетті ферменттерді кодтайтын гендердегі мутациялардың салдарынан туындайды. Эпигенетикалық өзгерістер жиі ДНК жөндеудегі ақаулармен бірге жүреді және мұндай өзгерістер аурудың этиологиясында маңызды рөл атқарады. ДНК жөндеуінің бұзылуынан және нейродегенерация мен эпигенетикалық өзгерістердің белгілерімен сипатталатын хромосомалық тұрақсыздық синдромдары Бернштейн мен Бернштейн жұмысында жинақталған. Бұл синдромдарға Айкарди-Гутьер синдромы, амиотрофиялық бүйірлік склероз, атаксия-телангиектазия, Коккейн синдромы, бұзылған Х-хромосома синдромы, Фридрих атаксиясы, Хантингтон ауруы, спиноцеребеллярлық атаксияның 1-типі, трихотиодистрофия және ксеродерма пигментозум кіреді.

Гипогонадизм

MCM8 және MCM9 гендері бір кешен құрайтын белоктарды кодтайды. Бұл кешен гомологтық рекомбинацияда және ДНК-ның екі жіпті үзілуін жөндеуде қатысады. MCM8 және MCM9 гендеріндегі мұраға берілген мутациялар жұмыртқалық функциясының бұзылуымен сипатталатын хромосомалық тұрақсыздық синдромын тудыруы мүмкін. MCM8-MCM9 белок кешені, мейоз I-нің пахитен сатысында гомологтық рекомбинация кезінде пайда болатын екі жіпті үзілуді шешу үшін қажет болуы мүмкін.