Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ньютон Мартин Кертис (21 мамыр 1835 – 8 қаңтар 1910) – американдық саяхатшы, Америка Азамат соғысы кезінде Одақ әскерінің офицері және Нью-Йорк штатынан АҚШ Өкілдер палатасының депутаты.
American politician
Newton Martin Curtis (May 21, 1835 – January 8, 1910) was a Union officer during the American Civil War and a member of the United States House of Representatives from New York.
Ерте өмір
Кертис Нью-Йорк штатындағы Де Пейстер қаласында дүниеге келген. Гувернер Веслиан семинариясын бітіргеннен кейін Кертис мұғалім, заңгер және Де Пейстердің пошта бастығы қызметтерін атқарды. Азамат соғысына дейінгі жылы ол фермер болып жұмыс істеген. Кертис 203 см (6 фут 7 дюйм) бойымен және 102 кг (225 фунт) салмағымен ерекше көзге түсті. Оның сол кездегі алып келісі тіпті Авраам Линкольнді: "Мырза Кертис, аяғыңыздың суық екенін қалай білесіз?" деп әзілдеуге мәжбүр етті. Азамат соғысы басталғанда оның отбасы оның қауіпті нысанаға айналуы мүмкін деген алаңдаушылыққа толы болды.
Curtis was born in De Peyster, New York. Upon graduating from the Gouverneur Wesleyan Seminary, Curtis became a teacher, lawyer, and postmaster of De Peyster. In the year prior to the Civil War, he was working as a farmer. Curtis stood an impressive 6' 7" tall and weighed 225 pounds. His enormous size for the time period prompted even Abraham Lincoln to quip, "Mr. Curtis, how do you know when your feet are cold?" His stature became an issue of concern to his family when the Civil War began as they felt he would surely be an easy target for enemy bullets.
Азаматтық соғыс
1861 жылы 15 мамырда Кертис 16-шы Нью-Йорк жаяу әскерінің G ротасында капитан ретінде Одақ армиясына ерікті түрде қосылды. Ол Жарым аралдағы науқанда шайқасты және Вирджиния штатының Вест-Пойнт қаласынан тыс шайқаста жеңіл жарақат алды. 1862 жылы 23 қазанда ол 142-ші Нью-Йорк ерікті жаяу әскеріне ауысты, 1865 жылы 21 қаңтарда полковникке дейін подполковник болып қызмет етті. 142-ші Нью-Йорк жаяу әскерінің командирі ретінде ол 1864 жылдың мамыр айында Бермуда жүздігі науқанында шайқасты. Петербургті қоршау кезінде ол X корпусының 2-ші дивизиясының 1-ші бригадасының командасын қабылдады. Кертис 1864 жылы 28 қазанда Нью-Маркет-Хайтс шайқасындағы ерлігі үшін бригадир-генерал шеніне өкіметтік түрде көтерілді. Оның бригадасы 1864 жылдың желтоқсан айында Форт-Фишерге қарсы жорыққа қатысты. Кертистің бригадасы жағаға шыққан азаз топтың бірі болды, бірақ Форт-Фишерге қарсы алғашқы шабуыл сәтсіз аяқталды. Ол 1865 жылдың қаңтарында екінші шабуылға қатысты, онда оның бригадасы Одақтың жеңісіне маңызды үлес қосты. Шайқас кезінде Кертиске бекініс салу туралы ұсыныс жетті. Ол ашуланып, бірнеше қазып алу құралдарын алып, оларды көлденең бастионға лақтырып, "Джоннилер қазыңдар! Мен сендерге келемін!" деді. Кертис сөзін орындап, шабуылды жалғастырды. Ол бригадасының алдында жараланды және еріктілердің бригадир-генералы шеніне толық көтерілді, сондай-ақ Құрмет медалімен марапатталды. Ол 1866 жылдың қаңтарына дейін армияда қызмет етті, 1865 жылдың 13 наурызында еріктілердің генерал-майоры шеніне өкіметтік түрде көтерілді.
On May 15, 1861, Curtis volunteered in the Union Army as a captain in Company G of the 16th New York Infantry. He fought in the Peninsula Campaign and was wounded in a minor engagement at West Point, Virginia. On October 23, 1862, he transferred to the 142nd New York Volunteer Infantry, serving as lieutenant colonel until his promotion to colonel on January 21, 1865. As commander of the 142nd New York Infantry, he fought in the Bermuda Hundred Campaign of May 1864. He took command of the 1st Brigade, 2nd Division, X Corps, during the Siege of Petersburg. Curtis received a brevet promotion to brigadier general on October 28, 1864, for his actions at the Battle of New Market Heights. His brigade became part of the expedition against Fort Fisher in December 1864. Curtis' brigade was among the few troops to go ashore yet the first attack against Fort Fisher was defeated. He took part in the second attack in January 1865, in which his brigade played a key role in the Union victory. During the fighting a suggestion of entrenching reached Curtis. He angrily grabbed a handful of shovels and threw them over the traverse shouting "Dig Johnnies! I'm coming for you!" Curtis made good on his promise and continued the attack. He was wounded at the head of his brigade and received a full promotion to brigadier general of volunteers and was also received the Medal of Honor. He remained in the army until January 1866, receiving a brevet to major general of volunteers on March 13, 1865.
Саяси мансап
Соғыстан кейін Кертис 1866 жылы Нью-Йорк штатының Освегачи ауданында кеден жинаушысы қызметін атқарды, содан кейін 1867 жылдан 1880 жылға дейін АҚШ Қаржы министрлігінің арнайы агенті болды. Ол 1880 жылдан 1882 жылға дейін Әділет министрлігінде жұмыс істеді. 1884, 1885, 1886, 1887, 1888, 1889 және 1890 жылдары Нью-Йорк штаты Ассамблеясының мүшесі (Сент-Лоуренс округы, 1-ші сайлау округі) болды. Кертис Лесли У. Расселдің отставкасынан босаған орынды толтыру үшін республикашыл ретінде 52-ші Конгресске сайланды. Ол 53-ші және 54-ші Конгресстерге қайта сайланды және 1891 жылдың 3 қарашасынан 1897 жылдың 3 наурызына дейін қызмет етті. Ол Конгрессте Президент, Вице-президент және өкілдерді сайлау комитетінің төрағасы болды (54-ші Конгресс).
After the war, Curtis was a collector of customs in the district of Oswegatchie, New York, in 1866 and then a Special Agent for the United States Treasury Department from 1867 until 1880. He was in the Department of Justice from 1880 until 1882. He was a member of the New York State Assembly (St. Lawrence Co., 1st D.) in 1884, 1885, 1886, 1887, 1888, 1889 and 1890. Curtis was elected as a Republican to the 52nd Congress to fill the vacancy caused by the resignation of Leslie W. Russell. He was re elected to the 53rd and 54th Congresses, holding office from November 3, 1891, to March 3, 1897. He was Chairman of the House Committee on the Election of the President, Vice President and Representatives in Congress (54th Congress).
Кейінгі өмірі мен мұрасы
Ол 1906 жылы жарық көрген "Булл-Раннан Чанселлорсвиллге дейін" атты кітап жазды. 1910 жылы ол мүгедек ерікті сарбаздарға арналған ұлттық үйдің бас инспекторының көмекшісі болды. Ол АҚШ-тың адал легионының әскери орденінің Нью-Йорк бөлімінің мүшесі болды. Ол Нью-Йорк қаласында қайтыс болды және Нью-Йорк штатының Огденсбург қаласындағы Огденсбург зиратында жерленді, онда оның құрметіне ескерткіш орнатылған. Азамат соғысының Одақ ардагерлерінің ұлдарының генерал Ньютон Мартин Кертис атындағы #142 лагері Кертистің құрметіне аталды.
He wrote a book titled From Bull Run to Chancellorsville, published in 1906. In 1910, he was the assistant inspector general of the National Home for Disabled Volunteer Soldiers. He was a companion of the New York Commandery of the Military Order of the Loyal Legion of the United States. He died in New York City and is buried at Ogdensburg Cemetery in Ogdensburg, New York, where a statue stands in his honor. The General Newton Martin Curtis Camp #142 of the Sons of Union Veterans of the Civil War was named for Curtis.
Құрмет медалі
Форт-Фишердің екінші шайқасында: ол қоршауға бірінші болып өтіп, барлық шабуылдарды жеке басқарды және 4 рет жарақаттанды.
At the Second Battle of Fort Fisher: the first man to pass through the stockade, he personally led each assault on the traverses and was 4 times wounded.