Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1865 жылғы Американдық Азамат соғысының шайқасы
1865 battle of the American Civil War
Аппоматтокс стансасы шайқасы 1865 жылдың 8 сәуірінде Вирджиния штатындағы Аппоматтокс стансасында, Американдық Азамат соғысының Аппоматтокс науқаны кезінде Бригадир генерал (бриват генерал-майор) Джордж Армстронг Кастердің қолбасшылығындағы Одақ армиясы (Потомак армиясы, Джеймс армиясы, Шенандоа армиясы) атты әскер дивизиясы мен Бригадир генерал Линдси Уокердің қолбасшылығындағы Солтүстік Вирджиния Конфедерациялық армиясының артиллерия бөлімдері арасында болды. Оларға аттан түскен әскерлер, мылтықпен қаруланған артиллерияшылар және кейбір артта қалғандар көмектесті. Генерал Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясы Бес бұлақ шайқасы, үшінші Петербург шайқасы және Сазерленд стансасы шайқасынан кейін Вирджиния штатындағы Петербург қаласының қорғанысынан шыққаннан кейін Одақ армиясы конфедерациялықтарды батысқа қарай параллель және олардан кейін жүретін бағыттармен тығыз қуып жетті. Рацион мен жабдықтары жетіспейтін конфедерациялықтар қашып кету, артта қалу және шайқастарда, әсіресе 1865 жылдың 6 сәуіріндегі Саилорс-Крик шайқасында көптеген шығынға ұшырады. 7 сәуірдегі Камберленд шіркеуі шайқасынан кейін Ли әскері Одақ әскерлерінің алдында қалу үшін үшінші рет түнгі шеру жасады. Генерал-майор Филипп Шерьданның қолбасшылығындағы Одақ атты әскері 1865 жылдың 8 сәуірінде Аппоматтокс стансасында конфедерациялықтардың жабдықтау пойыздарын басып алу және олардан озып, олардың кері шегіну жолдарын кесу үшін шамамен 30 миль (48 км) сапар жасады. Аппоматтокс стансасындағы шайқастың басында, 8 сәуір күні сағат 14:00 мен 15:00 аралығында, 2-ші Нью-Йорк атты полкінің K ротасының алдыңғы қатардағы сарбаздары Линчбургтен, Вирджиниядан Солтүстік Вирджиния армиясына арналған азық-түлік, артиллерия және басқа да жабдықтармен жіберілген үш күзетсіз конфедерациялық пойызға жетті және оларды қарсылықсыз бағындырды. Полктің қалған бөлігі және полковник Александр Пеннингтонның бригадасының басқа сарбаздары жақын арада станцияға қолдау көрсету үшін келді. Теміржол ісінде тәжірибесі бар сарбаздар үш пойызды шамамен 8 шақырымдай шығысқа қарай Джеймс армиясының лагеріне дейін жүргізді. Төртінші локомотив пен бір-екі вагон Линчбургке қарай қашып кетті, ал осы пойыздың кем дегенде бір вагоны өртенді. Солтүстік Вирджиния Конфедерациялық армиясының резервтік артиллериясы, үшінші корпустың артиллерия бастығы, бригадир генерал Линдсей Уокердің басшылығында станция мен Линчбург сахналық жолының жанында орналасқан. Артиллерияны бригадалық генерал Мартин Гэридің қолбасшылығындағы 500-ге жуық атты әскер күзетті, оларға капитан Криспин Диккенсонның Рингголд батареясы мен капитан Дэвид Уокердің Отей батареясының артиллериялықтары қолдау көрсетті, олар мылтықпен қаруланды, сондай-ақ лейтенант В. Ф. Робинсонның Рингголд батареясынан жиналған кейбір артта қалғандар да қосылды. Уокер Одақ атты әскерінің станцияда екенін білгеннен кейін көп ұзамай станцияны бомбалауды бастады. Кастердің әскері тез арада шамамен 3 шақырым қашықтықтағы атыс көзін анықтады және Линчбург сахналық жолының жанында Уокердің артиллерия паркін шабуылдады. Уокердің әскері өзін қорғау үшін 25 қарудан жартылай шеңбер құрып орналасты, ал тағы 35-75 қару резервте орналасты. Жабдықтау пойыздарын басып алғаннан кейін Одақ атты әскері конфедерациялық артиллерия батареяларына және оларды қолдайтын атты әскерге, қаруланған артиллерияшыларға, инженерлерге және жаяу әскерге шабуыл жасады. Қараңғыда бірнеше сәтсіз шабуылдардан кейін Одақ атты әскері конфедерациялықтардың қорғанысын бұзып, конфедерациялықтар қашып кетуге кірісті, олар мүмкіндігінше көп қару мен арбаларды алып кетті. Жеңіліснен кейін Кастердің әскері қашып бара жатқан конфедерациялықтарды Линчбург сахналық жолына дейін қуып жететін шайқаста ұрып-соқты, онда Одақ әскерлері маңызды тірекке ие болды. Шерьдан шайқас аяқталғаннан кейін Кастердің шаршаған әскерін генерал-майор Джордж Круктың дивизиясымен ауыстырды. Шерьдан Одақтың бас қолбасшысы генерал-лейтенант Улисс С. Грантке станциядағы шабуылдың және артиллерия паркіне қарсы күрестің сәтті аяқталғанын хабарлады. Шерьдан Одақ әскерлерінің ертеңгі күні жаяу әскердің қолдауымен конфедерациялықтарды қоршап, талқандай алатынын айтты. Ол XXIV корпустың және XXV корпустың (африкалық американдықтар) 2 дивизиясының екі бригадасын (бригадир генерал (бриват генерал) Уильям Бирнидің дивизиясы, уақытша Гиббонның басшылығымен) жақындауын талап етті. Сондай-ақ ол генерал-майор Чарльз Гриффинге, Ord әскерінің артынан келе жатқан V корпусына жақындап, конфедерациялықтардың таңертең қашуына мүмкіндік болмауы үшін жылдамдауға бұйрық берді.
The Battle of Appomattox Station was fought between a Union Army (Army of the Potomac, Army of the James, Army of the Shenandoah) cavalry division under the command of Brigadier General (Brevet Major General) George Armstrong Custer and Confederate Army of Northern Virginia artillery units commanded by Brigadier General Lindsay Walker with support from some dismounted cavalrymen, artillerymen armed with muskets and some stragglers on April 8, 1865, at Appomattox Station, Virginia during the Appomattox Campaign of the American Civil War. Following the withdrawal of General Robert E. Lee's Army of Northern Virginia from their defenses at Petersburg, Virginia after the Battle of Five Forks, Third Battle of Petersburg and Battle of Sutherland's Station, the Union Army closely pursued the Confederates westward on parallel and trailing routes. The Confederates, short of rations and supplies, suffered numerous losses from desertion, straggling and battle, especially the Battle of Sailor's Creek on April 6, 1865. After the Battle of Cumberland Church on April 7, Lee's army made a third consecutive night march in an effort to stay ahead of the Union forces. Union cavalry under the command of Major General Philip H. Sheridan made a long ride of about 30 mile (48 km) on April 8, 1865 in order to capture Confederate supply trains at Appomattox Station and get ahead of the Confederates, cutting off their routes of retreat. At the start of the action at Appomattox Station, between about 2:00 p. m. and 3:00 p. m. on April 8, the leading troopers of Company K, 2nd New York Cavalry Regiment rode up to three unguarded Confederate trains that had been sent from Lynchburg, Virginia with rations, ordnance and other supplies for the Army of Northern Virginia and forced them to surrender. The rest of the regiment and other troopers from the brigade of Colonel Alexander Pennington, Jr. soon rode into the station in support. Troopers with railroad experience ran the three trains east about 5 mile (8 km) to the camp of the Union Army of the James. A fourth locomotive and one or two cars escaped toward Lynchburg and at least one remaining car from that train was burned. The reserve artillery of the Confederate Army of Northern Virginia, under the command of Third Corps artillery chief, Brigadier General Lindsay Walker was parked near the station and the Lynchburg stage road. The artillery was guarded by about 500 cavalrymen commanded by Brigadier General Martin Gary, supported by artillerymen of Captain Crispin Dickenson's Ringgold Battery and Captain David Walker's Otey Battery, who had been re armed with muskets, and some stragglers gathered up in the vicinity by Lieutenant W. F. Robinson of the Ringgold Battery. Walker began to shell the station soon after he learned of the presence of Union cavalry there. Custer's men soon discovered the source of the firing about 2 mile (3 km) away and attacked Walker's artillery park near the Lynchburg stage road. Walker's men were concentrated there with about 25 guns arrayed in a semi circle to defend themselves and another 35 to 75 guns parked in reserve. After capturing the supply trains, the Union cavalry attacked the Confederate artillery batteries and their supporting dismounted cavalrymen, armed artillerymen and engineers and infantry stragglers. After making several futile charges in gathering darkness, the Union cavalry broke the Confederate defenses as the Confederates began to withdraw, taking as many guns and wagons with them as they could. After their breakthrough, Custer's men followed the fleeing Confederates in a running battle to the Lynchburg stage road, on which the Union troopers seized an important foothold. Sheridan relieved Custer's tired men with the division of Major General George Crook after the fighting died down. Sheridan advised Union General in Chief Lieutenant General Ulysses S. Grant of the favorable outcome of his raid at the station and fight at the artillery park. Sheridan expressed his opinion that the Union forces could surround and crush the Confederates the next morning with infantry support. He urged Major General Edward Ord, who had been pushing and encouraging his men of the XXIV Corps and two brigades of the 2nd Division (Brigadier General (Brevet Major General) William Birney's division, temporarily under Gibbon's command) of the XXV Corps (African Americans) of the Army of the James to keep as close as possible to the cavalry. He also ordered Brigadier General (Brevet Major General) Charles Griffin, whose V Corps was moving just behind Ord's men, to close up so the Confederates could not escape in the morning.
Петербургте жетістік
1865 жылдың 28-29 наурызына қараған түні басталған шабуыл, оның ішінде Льюис фермасы шайқасы, Уайт-Ок-роуд шайқасы және Динуиди сот шайқасы болды. Генерал-лейтенант Гранттың одақ армиясы тобы 1 сәуірде Бес бұрыштың шайқасында және 2 сәуірде Петербургтің үшінші шайқасында Вирджиния штатының Петербург қаласының конфедерация қорғанысын бұзды. Бригад генерал Нельсон А. Майлс басқаратын одақтық дивизия 2 сәуір күні түстен кейін Сазерленд стансасы шайқасында Оңтүстік теміржолының соңғы қорғанысын жойып, конфедерация үшін жабдықтау желісі немесе шегіну жолы ретінде осы теміржолды қолданбайтын қалдырды. Генерал Роберт Лидің Солтүстік Вирджиния армиясы 2 сәуірдің кешінде Петербург пен Вирджиния штатының Ричмонд қаласын эвакуациялап, Вирджиния штатының Дэнвилл қаласына жетіп, содан кейін генерал Джозеф Джонстонның армиясымен бірігіп, Солтүстік Каролинада генерал-майор Уильям Т. Шерман басқаратын одақ армиясының ілгерілеуін тежеуге тырысты. Солтүстік Вирджиния армиясының көп бөлігі, жергілікті қорғаныс әскерлері мен теңізшілер батальоны, сондай-ақ конфедерация президенті Джефферсон Дэвис және оның кабинеті 3 сәуірде одақ әскерлерінің аталған қалаларға кіруі алдында Петербург пен Ричмондтан қашып үлкерді, себебі конфедерацияның артқы күзет күштері, әсіресе Грегг және Уитворт форттары, Форт Махоун және Сазерленд стансасы 2 сәуірде одақ армиясының қуғыншыларынан конфедерация әскерлерінің көпшілігіне үлкен артықшылық беру үшін қаһармандық түрде кешіктіру шараларын жүргізді.
After an offensive begun on the night of March 28–March 29, 1865 that included the Battle of Lewis's Farm, Battle of White Oak Road and the Battle of Dinwiddie Court House, Lieutenant General Grant's Union Army group broke the Confederate defenses of Petersburg, Virginia at the Battle of Five Forks on April 1 and the Third Battle of Petersburg on April 2. A Union division under the command of Brigadier General Nelson A. Miles also broke up the last defense of the South Side Railroad at the Battle of Sutherland's Station on the afternoon of April 2, cutting off that railroad as a supply line or route of retreat for the Confederates. General Robert E. Lee's Army of Northern Virginia evacuated Petersburg and the Confederate capital of Richmond, Virginia on the night of April 2–3 and began a retreat with the intent of reaching Danville, Virginia and then linking up with General Joseph E. Johnston's army which was attempting to slow the advance the Union army group commanded by Major General William T. Sherman in North Carolina. Much of the Army of Northern Virginia, local defense troops and a battalion of sailors as well as Confederate President Jefferson Davis and his cabinet, were able to escape from Petersburg and Richmond just in advance of the Union troops entering those cities on April 3 because Confederate rear guard forces, especially at Forts Gregg and Whitworth, Fort Mahone and Sutherland's Station, fought desperate delaying actions on April 2 to give most of the Confederates a head start on Union Army pursuers.
Ли армиясының көп бөлігі маршқа бір күндік артықшылыққа ие болғанымен, генерал-майор Филип Шеридан басқаратын Одақ армиясының алдыңғы атты және жаяу әскер корпустары Лидің күштерін солтүстікте ұстап тұру үшін, олардың оңтүстігіне қатарласып еріп отырды. Одақ атты әскері Ли армиясы Петербургтен қашқаннан бастап-ақ конфедерат бөлімшелерімен шайқасып, мазалады. 1865 жылдың 3 сәуірінде бригада генералы (бривет генерал-майор) Джордж Армстронг Кастер басқаратын Одақ атты әскерінің алдыңғы бөлімдері Намозин шіркеуі шайқасында және Амелия сот үйі маңында конфедераттардың арттық күштерімен шайқасты. Ал Шериданның әскерлері Вирджиния штатындағы Джетерсвилл және маңызды теміржол торабы – Берквиллді басып алды. Лидің әскері Петербург пен Ричмондтағы өзінің позицияларын бір күндік азықпен ғана тастап кетті. Ли армиямен кездесу үшін Амелия сот үйіне жеткізілген азық-түлік пойызын күткен. Бірақ Амелия сот үйіне келген Ли азық пойыздарында тек қару-жарақ ғана тапты, азық жоқ еді. Ол әскеріне аймақта азық іздеуге рұқсат беру үшін бір күндік кешігуге мәжбүр болды, бірақ барлық әскерлер келесі күні таңға дейін Амелия сот үйіне жетпегендіктен, әскерінің бір бөлігін қалдырып кетуге батыл болмады.
While most of Lee's army had an effective one day head start on their march, the advance cavalry and infantry corps of the Union Army under the command of Major General Philip Sheridan were able to keep Lee's forces to their north by pursuing Lee on a parallel course to their south. Union cavalry harassed and skirmished with Confederate units almost from the beginning of Lee's army's flight from Petersburg. On April 3, 1865, advance units of the Union cavalry under the command of Brigadier General (Brevet Major General) George Armstrong Custer fought with rear guard Confederate cavalry at the Battle of Namozine Church. and at Amelia Court House. Meanwhile, Sheridan's forces occupied Jetersville, Virginia and Burkeville Junction, Virginia, an important railroad junction. Lee's men left their positions in Petersburg and Richmond with only one day's rations. Lee expected to find a supply train of rations that he had ordered brought to Amelia Court House to meet the army at that location. When he arrived at Amelia Court House, Lee found only ordnance, but no rations, in the supply trains. He delayed a day to allow his men to forage in the area but he also could not move without leaving part of his army behind as all the troops did not reach Amelia Court House until the next morning.
Амелия Спрингс немесе Пейнсвилл шайқасы
5 сәуір күні таңертең Шеридан генерал-майор Джордж Круктың дивизиясының бригадир-генералы Генри Э. Дэвистің бригадасын Пейневилл маңындағы Амелия сотының артында немесе Амелия Спрингстен солтүстікке қарай шамамен 8 км жерде орналасқан Пейнес Кросс Роудсқа Конфедерация әскерлерінің қозғалысын барлауға жіберді. Пэйнвиллден шығысқа қарай 6 км-дей жерде Дэвис Ричмондтан генерал Лидің армиясына азық-түлік, оқ-дәрі және штаб-пәтер заттарын алып келе жатқан вагонды тауып, шабуыл жасады. Сол кезде, Дэвис оңтүстіктен өзінің орналасқан жеріне жақындап келе жатқан Амелия сотынан артық артиллериясы бар тағы бір вагонды кездестірді. Конфедерацияның көптеген вагондарын, оның ішінде штаб вагондарын өртеп, жылқыларды, есектері мен бірнеше артиллериялық құралдарын қолға түсіріп, 630 тұтқынға алғаннан кейін, Пейнвилл немесе Пейнес Кросс Роудста Дэвис Джетерсвиллге қайта оралуға кірісті. Генерал-майор Фитцхуг Ли генерал-майор Томас Л. Россер мен полковник Томас Т. Манфордтың Конфедерация кавалерия дивизияларымен бірге олардың қайтарылу жолында шабуыл жасады, Амелия Спрингстің солтүстігінен басталып, Джетерсвиллге дейін шамамен 2 км жерге дейін созылған ұзақ шайқас болды. Амелия Спрингске жеткенде, генерал-бригадир Дж. Ирвин Грегг пен полковник (бригадир-генерал) Чарльз Х. Смит басқаратын Крук дивизиясының басқа бригадалары күшін қосып, Дэвистің күштеріне тұтқындармен, қаруларымен және ат-арбаларымен Джетерсвиллге жетуге көмектесті. Ли сағат 13:00-де әскерін Джетерсвиллге қарай жылжыта бастады, алда генерал-лейтенант Джеймс Лонгстриттің бірінші корпусы болды. Ли Данвиллге баратын жолының жылдам қозғалатын одақтың кавалериясымен тосылғанын анықтады. Ли көптеген одақтық жаяу әскер келгенге дейін армиясын соғысу үшін жеткілікті жылдамдықпен жеткізе алмайтынына шешім келді. Конфедерацияның ұзақ, баяу жылжыған вагонды колоннасы, жауын-шашын және жолдардың шектеулі саны салдарынан Ли корпусы бірінен соң бірі ұзақ шерумен жүрді.
On the morning of April 5, Sheridan sent Brigadier General Henry E. Davies's brigade of Major General George Crook's division to scout for Confederate movements beyond Amelia Court House near Paineville, or Paine's Cross Roads, about 5 mile (8 km) north of Amelia Springs. About 4 mile (6 km) east of Paineville, Davies found and attacked a wagon train that had left Richmond with provisions for Lee's army, including food, ammunition and headquarters baggage, which was guarded by Brigadier General Martin Gary's cavalry brigade. Coincidentally, Davies came across another wagon train with excess artillery from Amelia Court House approaching his position from the south. After burning many of Confederate wagons including headquarters wagons, capturing horses, mules and some artillery pieces, and taking 630 prisoners, at Paineville or Paine's Cross Roads, Davies began to return to Jetersville. Major General Fitzhugh Lee with the Confederate cavalry divisions of Major General Thomas L. Rosser and Colonel Thomas T. Munford assaulted the Union cavalry on their return, starting a running fight from north of Amelia Springs to within 1 mile (2 km) of Jetersville. Reaching as far as Amelia Springs, the other brigades of Crook's division under Brigadier General J. Irvin Gregg and Colonel (Brevet Brigadier General) Charles H. Smith provided reinforcements, allowing Davies's force to reach Jetersville with their prisoners, guns and teams. Starting to move his army toward Jetersville at 1:00 p. m., with Lieutenant General James Longstreet's First Corps in the lead, Lee discovered that his route to Danville was blocked by fast moving Union cavalry. Lee decided that he could not bring up his army fast enough to fight their way through before large numbers of Union infantry would arrive. Due to the long slow moving Confederate wagon trains, the wet conditions and the limited number of roads, Lee's corps followed one another in a long procession.
Жоғары көпір, Теңізші сағасы, Райс станциясы шайқастары
5 сәуір түнінде Берквилл немесе Берк’с-Джанкшн, Вирджиния штатында генерал-лейтенант Грант генерал-майор Ордқа Фермвиллден шамамен 6 км шығысқа қарай орналасқан Аппоматтокс өзені үстіндегі Хай-Бридж, Саут-Сайд темір жолының көпірі және вагондық көпірді, сондай-ақ Фермвиллдегі темір жол және вагондық көпірлерді қиратуға бұйрық берді. Оның мақсаты – Ли әскерінің Дэнвиллге немесе Линчбургке қарай жылжуына кедергі келтіру немесе оны тоқтату, оларды өзеннің оңтүстік жағымен шектеу болатын. Кейіннен Ли әскерінің кем дегенде бір бөлігі Хай-Бриджге жақын Райс станциясында екенін білген Орд, ол жалғаса берсе, одан да үлкен күшке тап болатыны туралы Ридті ескертуге тырысты. Лонгстрит Хай-Бриджді сақтап қалу үшін үлкен күш жіберді. Екі тараптан да бірнеше жоғары шенді офицерлер қаза тапқан немесе жараланған қатал шайқастан кейін Конфедерациялықтар көпірді сақтап алып, барлық тірі қалған одақтық әскерді тұтқынға алды. Бригадир генерал (бривет генерал-майор) Гершом Мотттың генерал-майор Эндрю А. Хамфристің II корпусының дивизиясы Амелия Корт Хаусының батысына қарай жылжып келе жатқан Конфедерация армиясының арт жағына тап болды. Түн жақындағанда Хамфристің корпусы көптеген вагонды жойды, 13 ту мен 3 зеңбірекке қол жеткізді және 1700 тұтқын алғанын хабарлады, ал Гордонның қалған дезорганизацияланған әскері Хай-Бриджке қарай бет алды. Осы уақытта генерал-лейтенант Ричард Х. Андерсон корпусы генерал-майор Джордж Круктың кавалерия дивизиясының шабуылын Дж. Холт үйінен жолдың Райс станциясына немесе Сейлорс-Крикке бұрылатын жерде тойтарды. Бригадир генерал (бривет генерал-майор) Уэсли Мерриттің екі дивизиясы, бригада генералдары Джордж Армстронг Кастер мен Томас Девиннің басқаруымен күшейтілген Круктың дивизиясы қайтадан шабуыл жасады, бірақ Андерсонның әскері оларды қайтадан кері шегіндірді, оларға генерал-лейтенант Ричард С. Эуэллдің корпусының бір бөлігі қосылды. Одақтың кавалериясының көп бөлігі Конфедерация әскерінің жылжу бағытына параллель қозғалды. Кастердің дивизиясы Лонгстрит баяу жылдамдықпен қозғалған вагондық колоннаның алдында және Андерсон корпусының соңынан ергенінде Конфедерация әскерінің жылжу бағытындағы үзілісті тапты. Кастердің әскерлері жолды тосып, көптеген вагонды жойды және 12 зеңбірекке қол жеткізді. Эуэлл корпусы дерлік толығымен қоршауға алынды және корпустағы 3400-ден астам адамның 250-ден астамы, көбінесе тұтқынға алынды. Андерсон 6300 әскерінен 2600-дейін жоғалтты.
At Burkeville or Burke's Junction, Virginia on the night of April 5, Lieutenant General Grant ordered Major General Ord to destroy High Bridge, the South Side Railroad bridge and underlying wagon bridge over the Appomattox River about 4 mile (6 km) east of Farmville, as well as the railroad and wagon bridges at Farmville. His purpose was to hinder or prevent the movement of Lee's army to Danville or Lynchburg and confine them to the south side of the river. Later learning that at least part of Lee's army was at Rice's Station near High Bridge, Ord tried unsuccessfully to warn Read that he likely would face a much larger force if he continued. Longstreet did send a large force to save High Bridge and after a fierce fight in which several top officers on both sides were killed or wounded, the Confederates saved the bridge and captured the entire surviving Union force. Brigadier General (Brevet Major General) Gershom Mott's division of Major General Andrew A. Humphreys's II Corps came across the rear of the Confederate Army moving west of Amelia Court House. As night approached, Humphreys's corps destroyed many wagons, took 13 flags and 3 guns and reported taking 1,700 prisoners as the rest of Gordon's disorganized men headed for High Bridge. Meanwhile, Lieutenant General Richard H. Anderson's corps repulsed an attack by Major General George Crook's cavalry division at J. Holt's House where the road forked to Rice's Station or down to Sailor's Creek. Reinforced by Brigadier General (Brevet Major General) Wesley Merritt's two divisions under Brigadier Generals George Armstrong Custer and Thomas Devin, Crook's division attacked again but was again driven off by Anderson's men who were reinforced by part of the trailing corps of Lieutenant General Richard S. Ewell. Most of the Union cavalry moved parallel to the Confederate line of march. Custer's division found a gap in the Confederate line of march caused by Longstreet moving ahead of the slower wagon train and Anderson's trailing corps. Custer's troopers blocked the road while destroying a large number of wagons and capturing 12 guns. Ewell's corps was almost surrounded and all but about 250 of his men from a reported 3,400 men then in the corps were casualties, mostly captured. Anderson lost about 2,600 men out of 6,300.
Екінші биік көпірдің шайқастары, Фермвилл, Камберленд шіркеуі
7 сәуір күні күндіз генерал-майор Орд Райс стансасына жетіп, генерал-лейтенант Лонгстриттің әскерлерімен Райс стансасы түбінде шайқасты. Конфедерациялықтар түнде Райс стансасын тастап кеткенін білген Орд оларды Фермвиллге қарай қуды. 7 сәуір күні таңертең Хэмфристің II корпусы Саилорс-Крик шайқасынан уақытында шығып, Махоун дивизиясының ішінде қашқан конфедерациялықтардан бұрын Жоғары көпірге жетті, олар көпірді бұзуға тырысты. Полковник Уильям А. Ольмстед бригадасы Смит бригадасын қолдау үшін жылжыды, бірақ оның 100-ден астам әскері конфедерациялықтар оқшауланған топқа шабуыл жасағанда тұтқынға алынды, ал Смит әскерлері командирлерін жоғалтқандықтан жылжуға кешікті. Фермвиллде рацион алғаннан кейін Лонгстриттің корпусы Аппоматтокс өзенінің солтүстік жағына өтті, генерал Лидің бұйрығымен Фермвилл көпірлерін қиратты, бірақ конфедерациялық атты әскер мен жаяу әскер бригадасын өткел табуға қалдырды. Рациондар толыққандай бөлінбесе де, конфедерациялық колонналар Памплин станциясына бағытталды, оларды тұтқынға алу немесе жоюдан сақтау үшін, бірақ қалған жабдықтарды келесі күні Круктың атты әскері Памплин арқылы өтіп бара жатқанда жойды. Круктың атты әскері мен VI корпус Лонгстриттің әскері кеткеннен кейін Фермвиллге келді. 7 сәуірдің түстен кейін Махоун мен Гордон Камберленд шіркеуінің жоғары жерінде бекініп, жақын арада конфедерациялық армияның қалған бөлігі қосылды. Ол кейде Камберленд шіркеуінің шайқасының бөлігі емес, Фермвилл шайқасы деп аталатын оқиға туралы естіді, ол Круктың атты әскерінің бір бөлігі мен батысқа қарай жылжып бара жатқан вагондық колоннаны күзеткен конфедерациялық атты әскер арасындағы шайқас болды. Конфедерациялық атты әскер одақтың алдыңғы қатардағы әскерлерін тосыннан шапты және 74 адамды жарақаттады, олардың көп бөлігі, одақтың бригадир генералы Дж. Ирвин Грегг сияқты, тұтқындар еді. Конфедерациялықтар одақтың күштерін өзеннен кері шегіндірді, немесе сол кезде Шеридан Крукты Фермвиллге шақырып алды, және Шеридан Крукқа дивизиясын Фермвиллдің батысына қарай Проспект станциясына жылжытуды бұйырды. Крук дивизиясы түн ортасында Проспект станциясына келді. Конфедерациялықтар 7 сәуір түнінде Камберленд шіркеуінің маңынан кетіп бара жатқанда, Гранттың Лиге Ли армиясының капитуляциясын сұраған хаттарының біріншісі Лиге жеткізілді, бірақ ол оны әлі қажетсіз деп қабылдамады. Ли Гранттан армиясы капитуляцияланған жағдайда қандай шарттар ұсынатынын сұрады. Екі-үш сағат демалғаннан кейін Хэмфристің корпусы конфедерациялықтарды 42 шақырымға дейін қуып, Лонгстриттің артқы күзетіне 5 шақырым жетті, 9 сәуір таңында Хэмфристің әскерлері демалу үшін және рациондық колоннасы жетіп алу үшін тоқтады. Конфедерацияның бригадир генералы Линдсей Уокердің үшінші корпусының резервтік артиллериялық колоннасы 8 сәуірде сағат 1-де Камберленд шіркеуінен шықты. Уокер, бірнеше артиллеристерді жаяу әскерге айналдырып, бригадир генерал Мартин Гэридің 500-ге жуық атты әскерімен бірге 8 сәуірде сағат 14:00-ден 15:00-ге дейін Аппоматтокс сотының батысына қарай 5 шақырым жердегі Аппоматтокс станциясына келді. Гордон корпусы Аппоматтокс сотының шығысына қарай 2 шақырым жерде сағат 15:00 шамасында тоқтады, ал конфедерациялық армияның қалған бөлігі 16 шақырымға дейін тарап кетті.
During the day on April 7, Major General Ord moved up to Rice's Station and fought a minor battle, the Battle of Rice's Station, with Lieutenant General Longstreet's entrenched men. When Ord discovered the Confederates had left Rice's Station during the night, he pursued them toward Farmville. On the morning of April 7, Humphreys's II Corps left the Sailor's Creek battlefield in time to reach High Bridge before the fleeing Confederates, including Mahone's division, could destroy the wagon bridge. Colonel William A. Olmsted's brigade moved to support Smyth's brigade but about 100 of his men were captured as Confederates attacked an isolated group while Smyth's troops were hesitating to move due to the loss of their commander. After receiving rations at Farmville, Longstreet's corps crossed to the north side of the Appomattox River, destroying the Farmville bridges as General Lee ordered, but leaving the Confederate cavalry and an infantry brigade to find a ford to cross. Although rations were not fully distributed, the Confederate trains were directed to Pamplin's Station with the intention of keeping them from being captured or destroyed but the remaining supplies were destroyed by Crook's cavalry passing through Pamplin the next day in any event. Crook's cavalry division and the VI Corps occupied Farmville as Longstreet's men left. By the afternoon of April 7, Mahone and Gordon had entrenched on high ground at Cumberland Church and soon were joined by the remainder of the Confederate Army. He had heard what has sometimes been called the Battle of Farmville rather than part of the Battle of Cumberland Church, which was an engagement between part of Crook's cavalry division and Confederate cavalry guarding a wagon train headed west. The Confederate cavalry surprised the leading Union troopers and inflicted 74 casualties, among which were many prisoners including Union Brigadier General J. Irvin Gregg. Either the Confederates drove the Union force back across the river, or coincidentally at about this time, Sheridan recalled Crook to Farmville and, in any event, Sheridan directed Crook to move his division to Prospect Station, west of Farmville. Crook's division arrived at Prospect Station about midnight. Before the Confederates departed from the vicinity of Cumberland Church on the night of April 7, the first of Grant's letters to Lee asking for the surrender of Lee's army was delivered to Lee and declined by him as not yet necessary. In reply, Lee did ask what terms Grant would offer upon his army's surrender. After two or three hours rest, Humphreys's corps pursued the Confederates for 26 mile (42 km) to within 3 mile (5 km) of Longstreet's rear guard where on the morning of April 9 Humphreys had to stop to rest his men and allow his ration train to catch up. Confederate Brigadier General Lindsay Walker's Third Corps reserve artillery train was the first unit to leave the Cumberland Church area at 1:00 a. m. on April 8. Walker, with some gunners converted to infantry and a guard of about 500 cavalrymen under Brigadier General Martin Gary arrived in the vicinity of Appomattox Station, about 3 mile (5 km) west of Appomattox Court House on April 8 between 2:00 p. m. and 3:00 p. m. Gordon's corps stopped about 1 mile (2 km) east of Appomattox Court House at about 3:00 p. m. while the rest of the Confederate army spread out for 10 mile (16 km).
Сейлорс-Крик шайқасынан кейін Грант Конфедерацияның Данвиллге қашуға тырысуына қарсы тұру үшін оңтүстікке қарай Вирджиния штатының Кейсвилл бағытында жылжуға шешім қабылдады. Ол Шериданның (Мерриттің), Круктың және бригадир генерал Рональд Маккензидің ат әскерін, содан кейін Гриффиннің V корпусын, Гиббонның XXIV корпусын және Уильям Бирнидің XXV корпусының 2-ші дивизиясының екі бригадасын, сонымен қатар Гиббон басшылығымен Вирджиниядағы Принц Эдвард Корт Хаусына (қазіргі Уоршам, Вирджиния) жіберді. Шеридан Мерриттің ат әскеріне (Кастер мен Девин дивизиялары) Фермвиллден оңтүстікке қарай 7 миль (11 км) және Проспект стансасынан 4 миль (6 км) жерде орналасқан Буффало Крик пен Спринг Крикке көшуді бұйырды, онда олар түнгі жайлауға орналасты. Маккензидің күштері Проспект станциясында орналасқан Крук дивизиясымен біріктірілді. Проспект станциясынан 3 миль (5 км) қашықтықта Джордж Армстронг Кастер мен Томас Девин дивизияларынан тұратын Уэсли Мерриттің жасағы Аппоматтокс станциясына қарай даламен жол тартты, ал Крук дивизиясы теміржол бойымен Памплин станциясына (немесе Памплин депосына) қарай жолын жалғастырды.
After the Battle of Sailor's Creek, Grant decided that he had to guard against a Confederate effort to escape to Danville by moving to the south toward Keysville, Virginia. He sent Sheridan's (Merritt's), Crook's and Brigadier General Ranald Mackenzie's cavalry, followed by Griffin's V Corps, Gibbon's XXIV Corps and two brigades of William Birney's 2nd Division of XXV Corps, also under Gibbon, to Prince Edward Court House, Virginia (present day Worsham, Virginia). Sheridan ordered Merritt's cavalry (Custer's and Devin's divisions) to move to Buffalo Creek and Spring Creek, 7 mile (11 km) south of Farmville and 4 mile (6 km) from Prospect Station where they went into bivouac for the night. Mackenzie's force was consolidated with Crook's division which was camped at Prospect Station. About 3 mile (5 km) out of Prospect Station, Wesley Merritt's command, consisting of George Armstrong Custer's and Thomas Devin's divisions, headed cross country toward Appomattox Station while Crook's division continued along the railroad to Pamplin's Station (or Pamplin's Depot),
8 сәуірде Одақтың ат әскері Проспект станциясынан шыққаннан кейін Шериданның конфедерациялық форма киген барлаушылары оған сегіз, кейіннен төрт ғана пойыз Аппоматтокс станциясына келгенін хабарлады. Шеридан осы пойыздардың аймаққа жақын жерге келуін күтті, себебі барлаушылар Лидің оған жол бойына азық-түлік жіберу туралы бұйрығын ұстап алған. Олар конфедерация әскерлері станцияға жеткенге дейін пойыздарды басып алу мүмкіндігін күтіп, бұйрықты Линчбургке жіберді. Проспект станциясынан Уолкер шіркеуіне дейін тағы 7 миль (11 км) жүріп өткеннен кейін Шеридан Крукқа Аппоматтокс станциясына баруды және егер ол бірінші жетсе, пойыздарға шабуыл жасауды тапсырды. Бригадир генерал Е. П. Александр генерал Лиге Камберленд шіркеуінде айтқандай, Аппоматтокс өзенінің оңтүстігіндегі Одақтың күштері Аппоматтокс станциясына дейін қысқа жолмен жете алатын.
Soon after the Union cavalry had moved out of Prospect Station on April 8, Sheridan's scouts, dressed in Confederate uniforms, reported to him that eight, later found to be only four, trains had arrived at Appomattox Station. Sheridan expected these trains to arrive in the vicinity because the scouts had intercepted Lee's order for rations to be sent to him along the route. They forwarded the order to Lynchburg in anticipation that the trains could be captured before the Confederates reached the station. After a further 7 mile (11 km) ride from Prospect Station to Walker's Church, Sheridan sent a message to Crook to ride to Appomattox Station and to assault the trains if he arrived first. As Brigadier General E. P. Alexander told General Lee at Cumberland Church, the Union forces south of the Appomattox River had a shorter route to Appomattox Station.
Жабдықтар пойыздарын ұстау
Полковник Александр Пеннингтонның кіші бригадасы Кастер дивизиясының құрамындағы одақ атты әскерін Эвергрин станциясындағы Оңтүстік теміржолына жеткізіп, содан кейін батысқа қарай 6 миль (10 км) жол тартты, Аппоматтокс станциясына, қазіргі Вирджиния штатындағы Аппоматтоксқа жетті. Бұл жерде Пеннингтонның алдыңғы құрамы, 2-ші Нью-Йорк ерікті атты әскері полкінің K ротасы, рациондар мен басқа да жабдықтар, соның ішінде аяқ киім, киім, ас-су ыдыстары, медициналық құралдар мен қару-жарақтары бар теміржол вагондарының төрт пойызын тапты. 2-ші Нью-Йорк кавалериясының қолбасшысы полковник Алансон Мервин Рэндол шайқас туралы есепінде вагондар ішінара түсіріліп, Кастер Рэндолға пойыздарды басып алуға бұйрық берген кезде кетуге дайындалып жатқанын айтты. Кастердің әскері қашуға жол бермеу үшін рельсті жыртып алмастан бұрын, локомотив және пойыздардың бірінің бір-екі вагоны Линчбургке қарай қашып кетті. Пойыздың қалған вагондары өртеліп кетті. Пеннингтон бригадасының атты әскерлері стансаны және аймақты бақылауға алды. Полковник Рэндол полк артиллерия оғынан көп зақым көрмегенін, себебі артиллерия паркі мен станса арасындағы тығыз орман арқылы оқ атуға тура келгенін хабарлады. Полковник Рэндол пойыздарды жылжыту үшін тәжірибелі сарбаздарды шақырғанда, пойыздарды қауіпсіз жерге, шығысқа қарай, Фермвиллге қарай жылжытуға жеткілікті адам келді. Еріктілердің кем дегенде екеуі полковник Генри Кейпхарт бригадасының 2-ші Батыс Вирджиния кавалерия полкіне қарасты. Пойыз бен стансаны нысанаға алған Конфедерацияның батареясы, одақ атты әскері жақын маңдағы Конфедерацияның вагон және артиллерия паркін шабуылдағаннан кейін тұтқындалды. Гаридің атты әскері теміржолға соғыс атты әскері стансаны басып алғаннан кейін жетті, оларды Уокердің позициясына қарай кері тартты. Қай жағдайда болса да, одақ атты әскері Конфедерация әскерін Уокердің артиллерия позициясына қарай итермеледі. Аппоматтокс стансасының жанында, Линчбург жолының бойында Конфедерация әскерлері аурухана пойызын, көптеген вагондарды және шамамен 100 артиллериялық құралды тоқтатты. Бірнеше жаяу әскер, негізінен қарулы артиллерияшылар, және бригадалық генерал Мартин Гэридің 500 адамнан тұратын атты әскері вагондар паркін күзетті. Конфедерацияның артиллериясы орналасқан және одақ атты әскері әрекет етуі керек аймақ вагондық жолдармен кесіліп, ағаш пен бұталармен жабылған. Одақтың полкі Конфедерация лагеріне қол жеткізгеннен кейін, Конфедерация жаяу әскерінің шабуылшылары оларға оқ атты. Соған қарамастан, одақ әскері Конфедерацияның негізгі артиллерия позициясына қарсы 400-ге жуық адамнан тұратын нашар ұйымдастырылған шабуыл жасады және кері қайтарылды. Сонымен қатар, оларды Конфедерацияның шабуылшылары мен артиллериясы кері қайтарып жіберді. Полковник Генри Кейпхарттың Үшінші бригадасы Пеннингтонның әскерін далаға ертіп келгеннен кейін, Кастер барлық әскерін Конфедерация позициясына қарсы жіберді. Уэллстің бригадасын қосқанда да одақтың тағы бір шабуылы сәтсіз аяқталды. Тарихшы Уильям Марвел Уокердің әскерінің күшті қарсыласуы мен ұзақ уақыт бойы тұруына Гэридің әскерлері мен полковник Т. М. Р. Талкоттың (қаруланған) инженерлерінің, сондай-ақ Уокердің ауыр қару-жарақтарының көмектескенін айтты. Кастер содан кейін өзінің бүкіл күштерімен шабуылға барды, бірақ жетістікке жетпеді. Түнгі сағат 9:00-де, толық айдың жарығында, Кастердің бүкіл дивизиясы қайтадан шабуыл жасап, ақыры Конфедерация шегін бұзды. Уокердің қарулары мен әскерлерінің біртіндеп тарауы және Гари мен Талкоттың әскерлерінің кері шегінуі Уокердің қалған қорғанысын әлсіретіп, Кастердің соңғы шабуылында құлдырауға әкелді. Тарихшы Крис Калкинстің айтуынша, Кастердің жоғалтуы 5 қаза тапқан, 40 жараланған және 3 жоғалып кеткен адамды құрады, бірақ көптеген жаралар ауыр болды. "Тремейн" газетінде былай деп жазылған: "Атты әскерде көп тәжірибелі хирургтар мұндай қысқа шайқаста мұндай көп ауыр жағдайды ешқашан емдемегендерін айтты. Жарақаттар негізінен артиллериядан келді және олар өте ауыр болды; көптеген науқастар қатты қираған". Конфедерация әскерінің қорғанысы бұзылғанда, кейбір әскерлері Линчбургке қарай қашып кетті, ал басқалары Аппоматтокс сотының ғимаратына қарай шегінді. Артынан шегінген артиллериялықтар одақтың атты әскеріне екі жақтан да оқ атқанда, Кастердің атты әскерлерінің тобы осы Конфедерацияның қарсыласуын тоқтатты. Кастердің әскерлері Аппоматтокс сотының ғимаратына қарай ілгеріледі, олардың жолында жаяу әскер кездесті. Кастер содан кейін артиллерияны және вагондар паркінен тартылған құнды заттарды теміржол станциясының оңтүстігіне жіберуге бұйрық берді, ал қалған әскерлері олар тоқтатылған жерде жолды жабу үшін шеп құрды. Кастердің әскерлері шамамен 1,000 тұтқынды ұстады, оның ішінде ауруға шалдыққан және аурухана вагонында отырған бригадалық генерал Янг Маршалл Муди де бар еді. Кастердің әскерлері содан кейін түнгі қалған уақытта ұйықтауға тырысқаннан бұрын даланы тазалау жұмысына кірісті. Рут және кем дегенде бір адам қаза тапты, ал бір немесе бірнеше одақ атты әскерлері қалаға жасаған шабуылда жараланды. "Конфедерация әскери тарихы", 5-том бойынша, бұрынғы Конфедерация бригадалық генералы Эллисон Каперстің айтуынша, Якоб Дэвид Фельдер, Оңтүстік Каролина штатындағы Бамберг қаласынан, Хэмптон легионының H ротасының жекелеген сарбазы, Рут оқ атқаннан кейін оқ атқаннан кейін Рутқа қатысты соққы тигізді. Тарихшы Уильям Марвел Руттың кейбір батыл атты әскерлерімен қаладан өткенін, ал бірнеше бей-жай, ұйымдаспаған шабуылшылар атты әскерлерге оқ атқандарын айтады. Қаладағы оқ атулар Бушрод Джонсон дивизиясын оятып, оның шамамен 1,000 адамы қалаға кірді. Қала шетінде Конфедерация әскерлері қайтадан жатып, мүмкіндігі болса ұйықтауға тырысты. Крук дивизиясы шайқас аяқталғаннан кейін шайқас даласына келді. 9 сәуірдегі сағат 2:00 шамасында жаяу әскер колонналарының алдыңғы құрамы Аппоматтокс стансасына жетті, бірақ көптеген жаяу әскерлер таңның соңында келді, ал атты әскерлер Конфедерацияның қашу әрекетін тоқтатып тұрды. 8 сәуірдегі Одақ атты әскерінің және XXIV корпустың, V корпустың және XXV корпусының африкалық-американдық әскерлерінің Армиясының батысқа қарай бағытталған жолындағы және II корпустың және VI корпустың Конфедерация әскерін артынан қысып шығуы 9 сәуірде Конфедерация армиясын тиімді түрде қоршап алды.
Colonel Alexander Pennington, Jr.'s brigade of Custer's division led the Union cavalry to the South Side Railroad at Evergreen Station, then moved 6 mile (10 km) more to the west to Appomattox Station, present day Appomattox, Virginia. Here, Pennington's lead unit, Company K of the 2nd Regiment New York Volunteer Cavalry would find the four trains of railroad cars which contained rations and other quartermaster supplies, including shoes, clothes, canteens, medical supplies and ordnance. In his account of the battle, Colonel Alanson Merwin Randol commanding the 2nd New York Cavalry said that the cars had been partially unloaded and were preparing to move away when Custer ordered Randol to capture the trains. The locomotive and one or two cars of one of the trains escaped toward Lynchburg before Custer's men could tear up the track in front of it to prevent its escape. The remaining car or cars of that train were burned. Dismounted men from Pennington's brigade took control of the station and area. Colonel Randol reported that the regiment suffered little damage from the artillery fire because the artillery had to fire through dense woods between the artillery park and the station. When Colonel Randol called for troopers with train operating experience to move the trains, enough men came forward to move the cars along the track to a position out of danger a few miles to the east toward Farmville within the Union lines. At least two of the volunteers were from the 2nd West Virginia Cavalry Regiment of Colonel Henry Capehart's brigade. The Confederate battery that had targeted the train and station later was captured when the Union cavalry assaulted the nearby Confederate wagon and artillery park. When Gary's cavalry detachment arrived at the railroad soon after the Union cavalry had taken control of the station, they were driven back toward Walker's position. In any event, the Union cavalry drove the Confederates back toward Walker's artillery position. Near Appomattox Station, along the Lynchburg road, the Confederates had parked a hospital train, a large group of wagons and about 100 artillery pieces. A small infantry unit, mostly armed artillerymen, and the 500 man cavalry detachment of Brigadier General Martin Gary's command guarded the wagon park. The area in which the Confederate artillery was located and over which the Union cavalry had to operate was cut through with wagon roads and overgrown with timber and underbrush. After the Union regiments came within striking distance of the Confederate camp, the makeshift Confederate infantry skirmishers fired on them. The Union men nonetheless proceeded with a poorly organized attack of about 400 men against the main Confederate artillery position and were driven back. They also were driven back by the Confederate skirmishers and artillery. After Colonel Henry Capehart's Third Brigade followed Pennington's men on to the field, Custer sent all of his men against the Confederate position. Even with the addition of Wells's brigade another Union assault failed. Historian William Marvel credits the support of Gary's troopers and Colonel T. M. R. Talcott's (armed) engineers along with Walker's heavy ordnance for the strong showing and lengthy holdout by Walker's men. Custer then personally led an assault with his entire force but without a breakthrough. At about 9:00 p. m., under the light of a full moon, Custer's entire division again assaulted and finally broke the Confederate line. The gradual dispersal of Walker's cannons and men and the withdrawal of Gary's and Talcott's men weakened Walker's remaining defense to the point of collapse upon Custer's final charge. According to historian Chris Calkins, Custer's casualties were 5 killed, 40 wounded and 3 missing, but most of the wounds suffered were severe. As reported by Tremain: "Surgeons of wide experience in the cavalry remarked that they never treated so many extreme cases in so short a fight. The wounds were chiefly made by artillery, and were serious; many patients being badly mangled." When their defense broke, some Confederates fled down the road to Lynchburg while others retreated toward Appomattox Court House. When the retreating artillerymen stopped to fire at the Union cavalry from both directions, a group of Custer's cavalrymen broke up this further Confederate resistance. Custer's troopers continued to advance toward Appomattox Court House until they encountered infantry in their path. Custer then ordered the artillery and valuable contents captured from the wagon train to be sent south of the railroad station while the rest of his men established a line to block the road where they had been halted. Custer's men took almost 1,000 prisoners, including Brigadier General Young Marshall Moody who was ill and riding in a hospital wagon. Custer's men then turned to the task of clearing the field before trying to sleep for the rest of the night. Root and at least one other man were killed and one or more other Union troopers were wounded in their foray into town. According to Volume 5, "Confederate Military History," by former Confederate Brigadier General Ellison Capers, Jacob David Felder of Bamberg, South Carolina, a private in Company H, Hampton's Legion, fired the fatal shot at Root after Root had fired at Felder first and narrowly missed. Historian William Marvel states that Root had ridden through the town with some daring troopers behind him when a few curious disorganized stragglers fired into the approaching horsemen. The gunfire in the town roused Bushrod Johnson's division and about 1,000 of his men marched into town. At the edge of town, the Confederate soldiers again laid down to wait and sleep if they could. Crook's division arrived at the battlefield after the fighting was over. The lead units of the infantry columns reached Appomattox Station about 2:00 a. m. on April 9, although most of the infantry came up later in the morning while the cavalry were holding back the Confederate escape attempt. The marches and movements of the Union cavalry and the XXIV Corps, V Corps and African American men of the XXV Corps on April 8 to get ahead of the Army of Northern Virginia on their route west, as well as the efforts of the II Corps and VI Corps to press the Confederates from behind, led to the Confederate army being effectively surrounded on April 9.
Конфедерацияның реакциясы
Ли және оның басты қол астындағылары 8 сәуірде Аппоматтокс стансасынан естілген оқ атысының шуылы одақтың атты әскерінің олардан алда екенін көрсетті. Генерал-лейтенант Лонгстрит және генерал-майорлар Гордон мен Фитцху Лимен жағдайды талқылағаннан кейін, Гранттың армияны тапсыру шарты бойынша көрсеткен кеңдігін айтқаннан соң, генерал Ли 9 сәуір күні таңертең Линчбургке қарай шабуыл жасауға тырысуға шешім қабылдады, егер оның әскері тек одақтың атты әскерімен кездессе. Гордон мен Фитцху Лиге Линчбургке баратын жолды одақтың әскерлерінен тазартатын міндет жүктелді. Ли Дэнвиллге Кэмпбелл сот арқылы тікелей емес жолмен өтуді қалаған. Вагондық колонна Линчбургке қарай қияңдап, күзетсіз жолмен жүреді. Тернердің әскері Аппоматтокс стансасында тұтқынға алынған пойыздар жіберілген жерде тоқтады. Тарихшы Эдвард Лонгакер XXV корпустың сол күні барлық одақтық бөлімдердің арасында ең көп қашықтықты жүріп, ерекше төзімділік танытқанын атап өтті. Бригадир генерал Чарльз Гриффиннің V корпусы Ордтың күшінің артына келгенде, олар бос салдақтарымен кемпінг құрды, Аппоматтокс стансасында қолға түскен азық-түліктің пайдасын көру үшін тым артта қалды.
Lee and his principal subordinates knew that the sound of gunfire from the direction of Appomattox Station on April 8 meant that Union cavalry were ahead of them. After discussing the situation with Lieutenant General Longstreet and Major Generals Gordon and Fitzhugh Lee, including mentioning Grant's generous term of parole of the army upon its surrender to them, General Lee decided to attempt a breakthrough toward Lynchburg on the morning of April 9 if his army only had to confront Union cavalry. Gordon and Fitzhugh Lee were assigned the task of clearing the Union troopers off the road to Lynchburg. Lee wanted to press on for Danville by an indirect route through Campbell Court House. The wagon train would head toward Lynchburg by a circuitous route without an escort. Turner's troops stopped at the location where the trains captured at Appomattox Station had been sent. Historian Edward Longacre noted that the XXV Corps showed extraordinary endurance in marching the farthest of any Union unit that day. When Brigadier General Charles Griffin's V Corps arrived behind Ord's force, they camped with empty haversacks, too far back on the road to benefit from the provisions captured at Appomattox Station.
Грант пен Ли
8 сәуірде Гордон корпусын қуып, II корпуспен бірге жол жүрген генералдар Грант пен Мид сол түні Нью-Стордан 4,5 миль (7 км) қашықтықтағы Клифтон плантациясында тоқтады. Грант 8 сәуір күні таңертең жақсы көңіл-күйде болғанмен, түстен кейін және кешке қарай мигреньден қиналды. Ли сол кезде әскері қашып құтыла алатынын білетінін, әйтпесе әскерін тапсыруға мәжбүр болары немесе оның құрылуына қарамастан қалуы мүмкін екенін түсінді.
Generals Grant and Meade, who had traveled with the II Corps in their pursuit of Gordon's corps on April 8, stayed at Clifton, a plantation 4.5 mile (7 km) from New Store that night. Although Grant had been in a good mood in the morning on April 8, he was suffering from a migraine headache by the afternoon and into the night. Lee realized he would know by then if his army could escape and, if not, he would have no alternative but to surrender the army or face its annihilation.
Жауынгерлік алаңның сақталуы
Азаматтық соғыс қоры (Америкалық шайқас алаңдары қорының бөлімшесі) және оның серіктестері шайқас алаңының бір бөлігін сатып алып, сақтап қалды.
The Civil War Trust (a division of the American Battlefield Trust) and its partners have acquired and preserved of the battlefield.