Кіріспе

Шығыс Тимордағы милиция тобы Besi Merah Putih (сонымен қатар BMP деп те аталады), индонезия тілінде "қызыл және ақ темір" дегенді білдіреді, Шығыс Тимордың шамамен 200 адамнан тұратын Индонезияны қолдайтын милиция (Wanra) тобының ресми атауы болды. Ол Ликиса ауданындағы Маубарада және астана Дилидің батысында Луис өзенінің жанында, Мануэль де Соузаның басшылығымен және Ликиса ауданының әкімі Леонето Мартинстің қолдауымен қызмет етті. Ол 1998 жылдың 27 желтоқсанында Шығыс Тимордың Кай Касса қаласында құрылды. Индонезияның бұрынғы генералы Прабово Беси Мерах Путихпен тікелей байланыста болды және Батыс Явадағы Богор қаласына жақын жердегі Копасс базасында оның мүшелерін даярлады. Томе Диогоның да БМП-мен тікелей байланысы бар деген әңгімелер бар. Индонезия армиясының бір өкілінің милицияны тікелей басқарғаны айтылады.

Қиындықтар, азаптау және қорқыту

Бұл Шығыс Тимордағы барлық ополчендердің ішіндегі ең қорқыныштыларының бірі болды және Индонезия әскерінің 1999 жылы Шығыс Тимордан шығу кезінде, сондай-ақ тәуелсіздік туралы референдумға дейін жүздеген Шығыс Тимор азаматтарын өртеу, өлтіру, азаптау, зорлау және қорқытуға жауапты болды. BMP-ны Мануэль де Суза басқарды, ол Индонезияның Шығыс Тимордағы үстемдігін қолдаған Шығыс Тиморлық еді. Шығыс Тимор халқы тәуелсіздікке дауыс беруге дайындалып жатқан айларда BMP Ликицаның айналасындағы аумақтарды және қаланың өзін толық бақылауда ұстады. 1999 жылдың наурыз айында Ликицадағы халықаралық бақылаушылар, оның ішінде Халықаралық полиция құрамындағы бірнеше американдық полицейлер (бірақ сол кезде қарусыз бақылаушылар ретінде) мынадай мәлімдеме жасады: «Беси Мерах Пути кеше Дилиден батысқа қарай 60 шақырым жердегі Маубарадағы кармелиттік монастырды қоршап алды және бүгін де сол жерде тұр. Олар «қарсыластарға қызмет ететін» әрбір монахты өлтіреміз деп қорқытты. Бір дін қызметкері бұл айыптаманы жоққа шығарып, монахтар «түсіне, идеологиясына немесе дініне қарамастан» мұқтаж жандарға көмек көрсетіп жатқанын айтты». Қанды қылмыс жасау алдында BMP мүшелері алкоголь, жануар қан және есірткілер қоспасынан тұратын коктейль ішетінін мойындады. Бұрынғы мүшелері өлтіргендерінен «трофей» жинап, әдетте құрбанның құлағын немесе жынысын кесіп алыпты. BMP-ның қатысуымен болған ең ауыр қылмыстардың бірі – Ликица шіркеуіндегі қырғын, оның салдарынан 200-ден астам бейбіт тұрғын қаза тапты. 2012 жылдың 11 желтоқсанында BMP-ның үш мүшесі сотталды. Ульмераның бұрынғы суко басшысы Фаустино Филипе де Карвальхо бейбіт азаматтарды заңсыз ұстап, елден шығарып жібергені үшін алты жылға сотталды. Бесайтеде белсенділік көрсеткен Мигель Соарес Франсиско Брастың өліміне қатысқандығы үшін тоғыз жылға бас бостандығынан айырылды. BMP командирі Сальвадор де Хесус Феликс Баррето мен Франсиско Брастың өліміне қатысқандығы үшін 16 жылға сотталды.

Халықаралық интервенция

1999 жылдың ортасында Австралия және Жаңа Зеландия басшылығымен халықаралық әскери күштер араласуынан кейін, БМП мүшелері Шығыс Тимордың жаңбырлы ормандарына немесе Батыс Тимор шекарасы арқылы Индонезия аумағына қашып кетті. Көптеген олар Халықаралық полициямен, Индонезия билігімен қиын, бірақ үйлесімді жұмыс істеу арқылы ұсталды. 1999 жылдың соңы мен 2000 жылға дейін UNTAET Қылмыс орны тобының эксгумациясы және кісі өлтіру тергеулерінен кейін көптеген мүшелер Ликика шіркеуіндегі қырғынға қатысқандары үшін айыпталып, сотқа тартылды. Көптеген басқа мүшелер Шығыс Тимордағы бұрынғы ауылдарына қайта оралуға тырысты, бірақ көбінесе ашуланған ауыл тұрғындары оларды қорқытып қуды, ал кейде өлтірді де. Бірнеше мүше Буку-Мара және Базартете ауылдарында уақытша интеграцияланып, басқа ауыл тұрғындарына қызмет етуге, отын шауып, жинауға немесе тазалауға жұмыс істеді. Дегенмен, интеграцияланғандардың көпшілігі жоғалып кетті, және Халықаралық билік оларды сұраққа алу үшін іздегенде олардың қайда екенін анықтай алмады. Олардың өз халқына жасаған бұрынғы зорлық-зомбылықтары үшін ауыл тұрғындары тарапынан кек алу мақсатымен өлтірілген болуы мүмкін деген күдік болды.