Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Йогамен айналысатын әйел
Female practitioner of yoga
Йогини (санскрит: योगिनी, IAST: yoginī) – тантра мен йоганың шебер әйел практигі, сондай-ақ Үнді субконтинентінде, Оңтүстік-Шығыс Азияда және Үлкен Тибеттегі индуист немесе буддалық рухани ұстаздарға көрсетілетін ресми құрметтің атауы. Бұл термин санскрит тіліндегі "йоги" еркек сөзінің әйелдік түрі, ал "йогин" термині гендерлік айырма жасамай, еркек немесе әйел мағынасында қолданылады. Йогини кейбір контекстерде Парватинің бір қыры ретінде қарастырылып, Индиядағы йогини храмдарында қастерленеді. Мұндай храмдар көбінесе 64 йогиниден тұратын топқа табынуды қажет етеді, олар осылай аталады, бірақ 42 немесе 81 йогини де болуы мүмкін. 64 йогинидің аттары түрлі жіктемелерде әртүрлі болып келеді.
A yogini (Sanskrit: योगिनी, IAST: yoginī) is a female master practitioner of tantra and yoga, as well as a formal term of respect for female Hindu or Buddhist spiritual teachers in the Indian subcontinent, Southeast Asia and Greater Tibet. The term is the feminine Sanskrit word of the masculine yogi, while the term "yogin" is used in neutral, masculine or feminine sense. A yogini, in some contexts, is the sacred feminine force made incarnate, as an aspect of Parvati, and revered in the yogini temples of India. These often revere a group of 64 yoginis, and are named as such, but can also have 42 or 81 yoginis. The names of the 64 yoginis vary in different classifications.
Тарих
Йогинилерге табыну Веда дінінен тыс басталып, Видья Дехеджияның сөзінше, жергілікті ауылды құдайларға, грама деваталарға табыну арқылы пайда болды. Әрқайсысы өз ауылын қорғайды, кейде сарышаян шағуынан сақтау сияқты нақты пайда әкеледі. Бірте-бірте, Тантра арқылы, бұл құдайлар күшті деп есептелген, көбінесе 64 құдайдың тобына біріктірілді және индуизмнің құрамдас бөлігі ретінде қабылданды. Йогини Каула туралы тарихи мәліметтер осы практика 10 ғасырда индуизм және буддалық тантра дәстүрлерінде жақсы қалыптасқандығын көрсетеді. Йогинилердің мәні дәстүрлерге қарай өзгеше: Тантрада олар қатал және қорқынышты, ал Үндістанда ұялы болған әйел саньяссилер өздерін йогини деп сипаттауы мүмкін.
The worship of yoginis began outside Vedic Religion, starting according to Vidya Dehejia with the cults of local village goddesses, the grama devatas. Each one protects her village, sometimes giving specific benefits such as safety from the stings of scorpions. Gradually, through Tantra, these goddesses were grouped together into a number believed powerful, most often 64, and they became accepted as a valid part of Hinduism. Historical evidence on Yogini Kaulas suggests that the practice was well established by the 10th century in both Hindu and Buddhist tantra traditions. The nature of the yoginis differs between the traditions; in Tantra they are fierce and scary, while in India, celibate female sanyassins may describe themselves as yoginis.
Деви
Индуизмдегі ежелгі және ортағасырлық мәтіндерде йогини Деви – құдайдың бір қыры немесе оның тікелей көрінісі ретінде сипатталады. 11 ғасырдағы мифтер жинағы «Катасарицагара» йогиниді – сиқырлы күштері бар әйелдер тобының бірі, кейде 8, 60, 64 немесе 65 санымен көрсетілетін әйел-сиқыршылар ретінде көрсетеді. «Хатха-йога-прадипика» йогинилерді еске алады. Деви кейде 64 йогинидің дөңгелегі – Йогини чакрасымен бейнеленеді, осы арқылы олар Девидің бір бөлігі екенін көрсетеді.
In ancient and medieval texts in Hinduism, a yogini is associated with or directly an aspect of Devi, the goddess. In the 11th century collection of myths, the Kathāsaritsāgara, a yogini is one of a class of females with magical powers, sorceresses sometimes enumerated as 8, 60, 64 or 65. The Hatha Yoga Pradipika mentions yoginis. Devi is sometimes portrayed with a superimposed Yogini Chakra, wheel of the 64 Yoginis, placing them as aspects of Devi.
Натх Йога
Йогини термині 11 ғасырда негізделген Натх-йога дәстүріне жататын әйелдерді атау үшін орта ғасырларда қолданылған. Олар көбінесе Шайва дәстүріне жатады, бірақ кейбір Натх өкілдері Вайшнава дәстүріне де жатуы мүмкін. Девид Лорензеннің сөзіне сүйенсек, олар йогамен айналысады және олардың басты құдайы Ниргуна, яғни формасыз және жартылай монистік болып келеді. Бұл орта ғасырларда Адвайта Веданта индуизмі, Мадхьямака буддизмі және Тантраның ықпалымен қалыптасқан. Адам-йогинилер осы дәстүрдің маңызды бөлігі болды, және көптеген екінші мыңжылдық суреттерінде олардың йогалық тәжірибелері бейнеленген. Лорензеннің мәлімдемесіне қарағанда, Натх-йогилері Оңтүстік Азияның ауылдық халқы арасында кең танымал болған. Орта ғасырлардағы Натх-йогилері туралы әңгімелер мен аңыздар бүгінгі күнге дейін Декан, Үндістанның батыс және солтүстік штаттарында, сондай-ақ Непалда еске алынуда.
The term yogini has been in use in medieval times for a woman who belongs to the Nath Yoga tradition founded around the 11th century. They usually belong to the Shaiva tradition, but some Natha belong to the Vaishnava tradition. Either way, states David Lorenzen, they practice Yoga and their principal God tends to be Nirguna, that is, without form and semi monistic, influenced in the medieval era by Advaita Vedanta Hinduism, Madhyamaka Buddhism, and by Tantra. Human yoginis were a large part of this tradition, and many 2nd millennium paintings depict them and their Yoga practices. Lorenzen states that the Nath yogis were popular with the rural population in South Asia, with medieval era tales and stories about Nath yogis continuing to be remembered in contemporary times, in the Deccan, western and northern states of India and in Nepal.
Тантра
Тантра дәстүріндегі әйелдер, индуистік немесе буддистік болсын, йогини деп аталады. Тантрикалық буддизмде Миранда Шоу Домбийогини, Сахаджайогицинта, Лакшминкара, Мехала, Канкала Гангадара, Сиддхараджини сияқты көптеген әйелдердің сыйлы йогинилер және ағарту жолындағы жетілген ізденушілер болғанын айтады.
Women in Tantra traditions, whether Hindu or Buddhist, are similarly called yoginis. In Tantric Buddhism, Miranda Shaw states that many women like Dombiyogini, Sahajayogicinta, Lakshminkara, Mekhala, Kankhala Gangadhara, Siddharajni, and others, were respected yoginis and advanced seekers on the path to enlightenment.
Сипаттамалары
10 ғасырдан бастап йогинилер топта пайда болады, көбінесе 64 адамнан тұрады. Олар құдайлар ретінде көрінеді, бірақ тантраның адам әйелдері осы құдайларды еліктей алады, тіпті олардың бойына сіңіре алады. Олар өлімге ұшыраған әйелдер түрінде пайда болып, адам мен құдай арасындағы шекараны бұлыңдатып, екіұшты етеді. Йогинилер, құдайлар немесе адамдар, руларға жатады; шайва дәстүрінде ең маңыздылары – 8 Ананың (матрис немесе матрикалар) рулары. Йогинилер көбінесе жануарлар пішінінде болады, мүсіндерде жануар басы бар әйелдер бейнесінде бейнеленеді. Олар әйел жануарларға айналу және басқа адамдарды түрлендіру қабілетімен байланысты. Олар Бхаиравамен байланысты, көбінесе бас сүйектері мен басқа тантрикалық символдарды алып жүреді және кремация орындарында және басқа да шекаралық жерлерде тәжірибе жасайды. Олар күшті де қауіпті. Олар құпия тантрикалық білімді қорғап, таратуға қатысады. Олардың сиддхи, яғни ерекше күштері бар, соның ішінде ұшу күші; көптеген йогинилер құс түрінде болады немесе құс олардың ваханасы, яғни көлігі ретінде табылады. Кейінгі тантрикалық буддизмде, ұшуға қабілетті әйел рухы дакини, көбінесе йогинимен мағынасы жақын сөз ретінде қолданылады. Ғалым Шаман Хэтли архетипілік йогинидің «автономды Аспан саяхатшысы (кхечари)» екенін және бұл күштің «сиддхи іздейтін тәжірибеші үшін соңғы жетістік» екенін жазады. Ғалым Видья Дехеджияның айтуынша, 20 ғасырдың соңына дейін йогинилер Үндістандағы «қарапайым» адамдардың арасында «терең қорқыныш пен құрмет сезімін» тудырған. Ол мұндай қорқыныш ежелден келе жатқан болуы мүмкін дейді, себебі Брахманда Пурана мен Джнанарнава Тантрада құпия білімді басады емес адамдарға беру йогинилердің қарғысына ұшырататыны ескертілген.
From around the 10th century, yoginis appear in groups, often of 64. They appear as goddesses, but human female adepts of tantra can emulate "and even embody" these deities, who can appear as mortal women, creating an ambiguous and blurred boundary between the human and the divine. Yoginis, divine or human, belong to clans; in Shaiva, among the most important are the clans of the 8 Mothers (matris or matrikas). Yoginis are often theriomorphic, having the forms of animals, represented in statuary as female figures with animal heads. Yoginis are associated with "actual shapeshifting" into female animals, and the ability to transform other people. They are linked with the Bhairava, often carrying skulls and other tantric symbols, and practising in cremation grounds and other liminal places. They are powerful and dangerous. They both protect and disseminate esoteric tantric knowledge. They have siddhis, extraordinary powers, including the power of flight; many yoginis have the form of birds or have a bird as their vahana or animal vehicle. In later Tantric Buddhism, dakini, a female spirit able to fly, is often used synonymously with yogini. The scholar Shaman Hatley writes that the archetypal yogini is "the autonomous Sky traveller (khecari)", and that this power is the "ultimate attainment for the siddhi seeking practitioner". Into the late 20th century, yoginis inspired a "deep sense of fear and awe" among "average" people in India, according to the scholar Vidya Dehejia. She notes that such fear may be ancient, as the Brahmanda Purana and the Jnanarnava Tantra both warn that transmitting secret knowledge to non initiates will incur the curse of the yoginis.
Матрикамен байланысы
Санскрит әдебиетінде йогинилер Дурганың Шумба және Нишумба демонмен күресуге қатысқан қызметшілері немесе көріністері ретінде бейнеленген, ал басты йогинилер Матрикалармен теңестірілген. Басқа йогинилер бір немесе бірнеше Матрикадан туған деп сипатталады. 64 йогиннің 8 Матрикадан шығуы дәстүрге айналды. 11-ғасырдың ортасына қарай йогинилер мен Матрикалар арасындағы байланыс жалпыға белгілі болды. Йогинилердің мандаласы (шеңбер) мен чакрасы кезекпен қолданылды. 81 йогини 9 Матрикадан пайда болды. 7 Ана немесе Саптаматрика (Брахми, Махешвари, Каумари, Вайшнави, Варахи, Индрани (Айндри) және Чамунди), Чанди мен Махалакшми қосылғанда тоғыз Матрика тобын құрайды. Әрбір Матрика йогини саналады және 8 басқа йогинимен байланысты, нәтижесінде 81-ге (9 есе 9) жетеді. Кейбір дәстүрлерде тек 7 Матрика бар, сондықтан йогинилердің саны азаяды.
In Sanskrit literature, the yoginis have been represented as the attendants or manifestations of Durga engaged in fighting with the demons Shumbha and Nishumbha, and the principal yoginis are identified with the Matrikas. Other yoginis are described as born from one or more Matrikas. The derivation of 64 yoginis from 8 Matrikas became a tradition. By the mid 11th century, the connection between yoginis and Matrikas had become common lore. The mandala (circle) and chakra of yoginis were used alternatively. The 81 yoginis evolve from a group of 9 Matrikas. The 7 Mothers or Saptamatrika (Brahmi, Maheshvari, Kaumari, Vaishnavi, Varahi, Indrani (Aindri) and Chamundi), joined by Chandi and Mahalakshmi, form the nine Matrika cluster. Each Matrika is considered to be a yogini and is associate with 8 other yoginis resulting in the troupe of 81 (9 times 9). Some traditions have only 7 Matrikas, and thus fewer yoginis.
Аттар
64 йогинидің атын атаудың жалпыға қабылданған тізімі жоқ; Дехеджа шамамен 30 түрлі тізімді іздеп, салыстырып, олардың көбінесе сәйкес келмейтінін және 64 йогини туралы бірнеше дәстүр болғандығын анықтады. Ол тізімдерді матрикаларды йогинилер қатарына қосып, йогинилерге жоғары мәртебе беретіндер және екеуін де қамтымайтындар деп жіктеуге болады дейді. Жоғары мәртебелі йогинилер Ұлы Девидің өзінің бір қыры немесе оның ізбасарлары болып саналады. Калика Пуранада йогинилердің арасында 16 матрика кездеседі. Осы матрикалардың 9-ы Брахми тобына жатады; Дехеджа бұл дәстүрде йогинилердің «Девидің өзінің 64 түрлі көрінісі» екенін, оларға «жеке-жеке» табыну қажет екенін айтады. Агни Пурана матрикаларды йогинилерге жатқызбайды, бірақ олардың байланысты екенін көрсетеді. Бұл кітапта йогинилер 8 туыс топқа бөлінеді, әр топты анасы немесе туысы болып табылатын матрика басқарады. Агни Пурана, Сканда Пурана және Калика Пурананың әрқайсысының құрамында йогинилердің екі тізімі (намавали) бар, олардың мазмұны көбінесе толыққанды түрде өзгеше болады. Шри Матоттара Тантрада Кехари Чакра мен Йогини Чакраның екеуінде де 64 йогиниден тұратын шеңберлер бар, ал Мула Чакрада 81, ал Малини Чакрада 50 шеңбер бар. 8 саны қасиетті саналады, ал оның квадраты – 64 саны «одан да қуатты және тиімді». Тантралық мәтіндерде 64 агам мен тантра, 64 Бхаирава, 64 мантра, 64 қасиетті орын (питалар) және 64 керемет күш (сиддхи) бар екендігі айтылады. Дехеджа йогинилердің сиддхилермен тығыз байланыста екенін атап көрсетеді.
There is no universally agreed list of the names of the 64 yoginis; Dehejia located and compared some 30 different lists, finding that they rarely corresponded, and that there must have been multiple traditions concerning the 64. She states that the lists can be categorised into those that include the Matrikas among the Yoginis and give the Yoginis high status, and those that do neither. The high status means that the Yoginis are either aspects of the Great Goddess Devi, or her acolytes. The Kalika Purana includes 16 Matrikas among the yoginis. 9 of these Matrikas are of the Brahmi series; Dehejia comments that in this tradition, the yoginis are "64 varying aspects of Devi herself"; they are to be worshipped "individually". The Agni Purana does not include the Matrikas among the yoginis, but states that they are related. It divides the yoginis into 8 family groups, each one led by a Matrika, who is either the mother or another relative of each of her yoginis. The Agni Purana, the Skanda Purana and the Kalika Purana each contain two lists (namavalis) of yoginis with often wholly differing contents. The Sri Matottara Tantra tells that the Khechari Chakra and the Yogini Chakra are both circles of 64 yoginis, while the Mula Chakra has a circle of 81 and the Malini Chakra has a circle of 50. The number 8 is auspicious; its square, 64, is "even more potent and efficacious". In tantric texts there are supposedly 64 Agamas and Tantras, 64 Bhairavas, 64 mantras, 64 sites sacred to the Goddess (pithas), and 64 extraordinary powers (siddhis). Dehejia notes that the yoginis are closely associated with the siddhis.
Ғибадатханалар
Йогини ғибадатханалары әдеттегі үнді ғибадатханаларымен салыстырғанда қарапайым, оларда әдеттегі мұнаралар, қақпалар және ғалымдардың назарын аударатын күрделі өрнектер жоқ. 9-шы мен 12-ші ғасырлар аралығында Үндістанда салынған 64 йогини (Чаусатхи Йоган) ғибадатханаларының қазірге дейін сақталған негізгі ашық аспан астындағы ғибадатханалары Одишадағы Хирапур және Ранипур Жхариалдағы екеуі; сондай-ақ Мадхья-Прадештегі Хаджурахо, Бедагат және Морена ауданындағы Матаолидегі жақсы сақталған төбедегі ғибадатхананы қамтиды. Әртүрлі ғибадатханалардағы йогини мүсіндерінің иконографиясы біркелкі емес, сонымен қатар 64-тің әр жинағында йогинилер де бірдей емес. Хирапур ғибадатханасында барлық йогинилер өздерінің Ваханаларымен (жануарлар көлігімен) және тік тұрып бейнеленген. Ранипур Жхариал ғибадатханасында йогини бейнелері билеп тұрған күйде. Бедагат ғибадатханасында йогинилер лалитасана позында отырған.
Yogini temples are simple compared to typical Indian temples, without the usual towers, gateways and elaborate carvings that attract scholarly attention. Major extant hypaethral (open air) temples of the 64 yoginis (Chausathi Jogan) in India built between the 9th and 12th centuries include two in Odisha at Hirapur and Ranipur Jharial; and three in Madhya Pradesh, at Khajuraho, Bhedaghat, and the well preserved hilltop temple at Mataoli in Morena district. The iconographies of the yogini statues in the various temples are not uniform, nor are the yoginis the same in each set of 64. In the Hirapur temple, all the yoginis are depicted with their Vahanas (animal vehicles) and in standing posture. In the Ranipur Jharial temple the yogini images are in dancing posture. In the Bhedaghat temple, the yoginis are seated in lalitasana.
Мүсіндер
Йогинилердің ғибадатханадағы мүсіндері кем дегенде 9 ғасырдан бері тас және қоладан жасалған.
Temple images of yoginis have been made in materials including stone and bronze from at least the 9th century.
Сиддхилер
Пурандар мен тантраларда сипатталғандай, йогиниге табынудың мақсаты – сиддхилерді иелену еді. Шри Матоттара Тантрасында Патанджалидің Йога Сутраларында аталған 8 негізгі күш сипатталған: Анима, микроскоптық деңгейде кіші болу, әлемнің қалай жұмыс істейтінін білуге мүмкіндік беру; Махима, орасан зор болу, барлық күн жүйесі мен ғаламды көруге қабілеттілік; Лагима, салмақсыз болу, дененің аспанға көтерілуіне және астралдық саяхатқа мүмкіндік беру; Гарима, өте ауыр және күшті болу; Пракамья, қарсы тұра алмайтын ерік-жігерге ие болу, басқалардың санасын бақылауға мүмкіндік беру; Ишитва, дене мен сананы, сондай-ақ барлық тірі жандарды бақылау; Вашитва, жаңбыр, құрғақшылық, жанартаулар және жер сілкіністері сияқты табиғат күштерін бақылау; және Камавиташа, барлық қалауларды қанағаттандыру және кез келген байлыққа қол жеткізу. Шри Матоттара Тантрасында йогинилерді дұрыс шақыру арқылы жандар өлімге, көңіл тозуға, сал ауруына немесе естен шығуға себеп болу сияқты, сондай-ақ қоздыру, ләззатты поэзия мен азғыру сияқты түрлі сиқырлы күштерді иелене алады.
The goal of yogini worship, as described in both Puranas and Tantras, was the acquisition of siddhis. The Sri Matottara Tantra describes 8 major powers, as named in the Yoga Sutras of Patanjali, namely: Anima, becoming microscopically small, giving knowledge of how the world works; Mahima, becoming huge, able to view the whole solar system and universe; Laghima, becoming weightless, allowing levitation and astral travel away from the body; Garima, becoming very heavy and powerful; Prakamya, having an irresistible willpower, able to control the minds of others; Ishitva, controlling both body and mind and all living things; Vashitva, controlling the natural elements, such as rain, drought, volcanoes, and earthquakes; and Kamavashayita, gaining all one's desires and any treasure. The Sri Matottara Tantra lists many other more or less magical powers that devotees can obtain by invoking the yoginis correctly, from the ability to cause death, disillusion, paralysis, or unconsciousness to provocation, delightful poetry, and seduction.
Шарап, ет, қан
Йогинилерге құлшылық ету, құпия күштерді беру мақсатымен жасалған, Махаяга деп аталатын рәсімдер жиынтығынан тұрды. Бұл рәсімдер сиқыр жасауға қолайлы, дөңгелек ғибадатхананың қасиетті кеңістігінде өтті. Йогинилер шарап, ет және қан ұсыныстарымен шақырылды. Шри Матоттара Тантрасында йогинилердің шарапқа ләззаттанып, мас болғаны айтылады; олардың бірі тіпті Сураприя (шарапты жақсы көретін) деп аталған. Куларнава Тантрасы йогинилердің сусынының рецептін ұсынады, онда құрғақ имбирь, лимон қабығы, қара бұрыш, гүлдер, бал және құрамы бар қант суға 12 күн қайнатылады. Брахддхарма Пуранаға сәйкес, йогинилер билеп, қан мен шарап ішкен. Каулавали Нирнаяда йогинилерге құлшылық ету үшін қан мен ет қажеттігі жазылған. Ассамның Камахия ғибадатханасында, әрқашан еркек жануарлар құрбандығы жасалады, онда 64 йогиниге құлшылық ету жалғасуда.
Yogini worship, intended to yield occult powers, consisted of a set of rituals called Mahayaga. These took place in the sacred space of the circular temple, appropriate for the working of magic. The yoginis were invoked with offerings of wine, flesh, and blood. The Sri Matottara Tantra describes the yoginis delighting in and drunk upon wine; one of them is indeed named Surapriya (lover of wine). The Kularnava Tantra provides a recipe for brewing the yoginis' drink, involving dry ginger, lemon bark, black pepper, blossoms, honey and jaggery sugar in water, brewed for 12 days. The yoginis danced and drank blood and wine, according to the Brhaddharma Purana. The Kaulavali Nirnaya adds that blood and meat are needed to worship the yoginis. The sacrifice of animals, always male, is practised at Assam's Kamakhya Temple, where the 64 yoginis continue to be worshipped.
Өлілер туралы рәсімдер
Шахдол, Берахат және Ранипур Джхариал сияқты кейбір йогиндер ғибадатханаларындағы мүсіндер йогиндерді картари пышақтарымен, адам мәйіттерімен, кесілген баспен және бас сүйектерімен бейнелейді. Вира Тантрада сипатталғандай, мәйіттермен айналысу, шва садхана болған көрінеді, онда 64 йогиниге тамақ пен шарап ұсыну және мәйіт үстінде отырып пранаяма жасау талап етіледі. Вира Кудамани жалаңаш практиканттан (садхака) және оның серігінен мәйіт үстінде отырып маитуна, яғни тантрикалық жыныстық қатынас жасауды талап етеді. Шри Матоттара Тантра мәйіттің толық, әдемі және жаңа болуын бұйырады; Дехеджия бұл адам құрбандығын білдірмейді, бірақ ең жақсы мәйіттерді таңдау керектігін айтады. Аналар шеңберінің ішінде, Бхаирава мүсіні алдында мәйітті сумен жуып, сандал майымен жағып, бір соққымен басын кесіп тастау керек. Онда былай делінген: "Аналар аспаннан қарайды және садхака сегіз үлкен сиддхиге қол жеткізеді". Бұдан әрі, мәйіттен ет желінеді; Дехеджия бұл практиканың "жиі кездесетінін" айтады және Камахияда адамдар "тантралық тәжірибешілерге кетіп қалмас үшін" кремация алдында мәйітті түнде қалдырудан сақтануға тырысады.
Sculptures at some of the yogini temples such as Shahdol, Bheraghat and Ranipur Jharial depict the yoginis with kartari knives, human corpses, severed heads, and skull cups. There appear to have been corpse rituals, shava sadhana, as is described in the Vira Tantra, which calls for offerings of food and wine to the 64 yoginis, and for pranayama to be practised while sitting on a corpse. The Vira Cudamani requires the naked practitioner (the sadhaka) and his partner to sit on the corpse and practise maithuna, tantric sex. The Sri Matottara Tantra instructs that the corpse must be intact, beautiful, and fresh; Dehejia notes that this does not imply human sacrifice, but the selection of the best corpses. In the circle of the Mothers, in front of the statue of Bhairava, the corpse is to be bathed, covered in sandalwood paste, and have its head cut off in a single stroke. The Mothers will, it states, be watching this from the sky, and the sadhaka will acquire the 8 major siddhis. Further, flesh from the corpse is eaten; Dehejia states that the practice "is not uncommon" and that in Kamakhya, people avoid leaving a corpse overnight before cremation "for fear of losing it to tantric practitioners".
Майтуна
Дехежия атап көрсетеді, йогини ғибадатханаларының ешқайсысында маитуна, яғни ырымдық жыныстық қатынасты бейнелейтін мүсіндер жоқ, сондай-ақ йогини мүсіндерінің тұғырына қашалған құшақтасқан кішкентай тұлғалар да кездеспейді. Дегенмен, ол маитунаның Махаяганың рәсімдерінің бірі болғаны "әлдеқандай да күмәндіксіз" деп жазады. Куларнава Тантрада "сегіз және алпыс төрт митуна" (құшақтасқан жұптар) туралы айтылады; сонымен қатар, 64 йогиннің "64 Бхайравамен құшақтасқан күйде" бейнеленуі және осы бейнелерге табыну ұсынылады. Джаннарнава Тантрада 8 Матриканың 8 Бхайравамен жұптасуы (югма югма) сипатталған. Йогини Чакрасы, сондай-ақ Каула Чакрасы немесе Бхаирави Чакрасы кем дегенде 8 адамнан тұратын шеңбер (чакра) түрінде құрылады, онда ерлер мен әйелдердің саны тең болады. Дехежия бұл жұптардың жұп болып келмей, кездейсоқ жұптасуға ұшырағанын, соның салдарынан Каула мәтіндеріндегі денеге май жағу және екі серікті де қоздыру үшін оның бөліктеріне тигізу сияқты мұқият жыныстық дайындықтар түсіндірілетінін жазады. Мұндай чакра пуджасында (шеңберге табыну) каста ескерілмеді, барлық ер адамдар шеңберде Шива, ал барлық әйелдер Деви рөлінде болды, ал ең төменгі кастадан шыққан әйелдер осы рөлге ең лайықты деп саналды. Дехежия сондай-ақ, мұндай амалдарды ескере отырып, "жекешелік пен құпиялылық" қажеттілігі йогини ғибадатханаларының қалалардан шалқап жатқан, оқшауланған төбелерде орналасуын түсіндіреді, себебі қалаларда "ортодоксалды брахмандық ой-пікірлер вегетариандыққа басымдық беріп, алкогольге қарсы тұратын" еді, тіпті ғибадатхананың рәсімдерінің арасында маитуна болуына да қарсылық білдіретін. Дэвид Гордон Уайт ""Тантрикалық секс"" (оның цитата белгілері) деп аталатын қазіргі заманғы практиканың ортағасырлық практикадан түбірімен өзгеше екенін жазады.
Dehejia notes that none of the yogini temples have sculptures depicting maithuna, ritual sex, nor are there any small figures in embrace carved into the pedestal of any yogini statue. All the same, she writes, it is "fairly certain" that maithuna was one of the Mahayaga rituals. The Kularnava Tantra mentions "the eight and the sixty four mithunas" (couples in embrace); and it proposes that the 64 yoginis should be portrayed "in embrace with the 64 Bhairavas" and that the resulting images should be worshipped. The Jnanarnava Tantra describes the 8 Matrikas paired off (yugma yugma) with the 8 Bhairavas. The Yogini Chakra, also called the Kaula Chakra or Bhairavi Chakra, is formed as a circle (Chakra) of at least 8 people, with equal numbers of men and women. Dehejia writes that this meant that pairing was random rather than having people arriving in couples, and that this explained the careful sexual preparations in Kaula texts, such as anointing the body and touching its parts to stimulate both partners. Caste was ignored during such Chakra puja (circle worship), all men being Shiva while in the circle, and all women being Devi, and the women of the lowest castes were thought the best suited to the role. Dehejia notes, too, that the need for "privacy and secrecy" given such practices readily explained the isolated hilltop locations of the yogini temples, well away from towns with "orthodox Brahmanical thinking favouring vegetarianism and objecting to alcohol", let alone having maithuna among the temple rituals. David Gordon White writes that the modern practice of '"Tantric sex"' (his quotation marks) is radically different from the medieval practice.