Кіріспе

Екі жақты тас құрал

Археологияда кескіш – Төменгі Палеолитке тән екі жақты тас құралдың бір түрі. Кескіштер көлемі жағынан және сопақ немесе U пішіндес болғандықтан қол балталарына ұқсайды, олар қолмен ұстауға арналған. Алайда, қол балталарынан айырмашылығы, олардың кең, тік кескіш жиегі құрал осіне перпендикуляр орналасқан. Ашель кескіштері қол балтасына ұқсайды, бірақ оның сүйір ұшы қиылып қалған. Жұқа қабыршақты кескіштердің кескіш жиегі негізгі бетінен соққы арқылы алынған траншетка қабыршағынан жасалған.

Кескіш пен қол балтасының айырмашылығы

Африка сияқты көптеген ашеулдық жиынтықтарда кездесетін кескіштер, көлем және жасалу әдісі жағынан қол балталарына ұқсас болды. Қол балтасы мен кескіштің арасындағы айырмашылық – қол балтасының ұшы сүйір, ал кескіштің жұмыс бөлігі көлденең, құралдың бойлық осіне перпендикуляр орналасқан, өңделмеген жиегінен тұрады. Бұлар тас өңдеу технологиясында қолданылған. Оның ауыр қазба жұмыстарына пайдаланылғаны әлі анық емес. Көптеген тәжірибелер Африкадағы кескіштердің негізгі қолданысы – мал сою екенін көрсетті. Олар ірі жануарлардың терісін сыпыруға және сүйектерін бұзуға да көмектесетін.

Африкадағы кесірші

Африкада кеспеағаштар алғаш рет Ольдованның соңғы кезеңінен Ашеул дәуіріне дейін пайда болды. Нотрон көлінің батыс жағалауындағы Пенинь өңірінде табылған барлық заттардың 16% -ы кеспеағаштарды құрайды. Африкада жасалған кеспеағаштардың бір түрі Tavelbala Tachengit техникасымен жасалған. Бұл әдіс Сахараның солтүстік-батыс шөлінде қолданылған. Ол екі жақты құралдар жасау үшін ірі жарықтарды бөліп алу арқылы іске асырылды. Бұл маңызды технологиялық жетістік болды, себебі әдетте жасалатын кеспеағаштар үлкен жарықтарда жасалатын, ал Еуропа құрлығында қолданылатын түйінді кремний тастарынан мұндай жарықтар жасау мүмкін емес еді. Ірі жарықтар бөлініп алынғаннан кейін, қазіргі кезде жарықша кеспеағаш деп аталатын қажетті соңғы өнімді алу үшін аз ғана түзетулер қажет болды. Осы жарықтардың жинақтары Париждегі Адам палеонтология институтында сақтаулы. Олардың ішінде 6–26 см көлеміндегі үлкен және кішкентай қолбалталар, сондай-ақ осы аймақта көптеп кездесетін ірі жарықша кеспеағаштар бар. Құралдарды жасаудың тағы бір тәсілі 1934 жылы Гудвин ашқан "Виктория Вест" техникасы деп аталды. Бұл процесс Оңтүстік Африканың Орта Плейстоцен кезеңінде қолданылды және кеспеағаштар жасау үшін ірі жарықтарды өндірудің басты әдісі болды. Бұл өндіріс шамамен 285 мың жыл бұрыннан 510 мың жыл бұрынға дейін жүргізілді.

Еуропадағы кесіргіштер

Африкадан тыс, ең көп кездесетін жерлерде, атап айтқанда Оңтүстік-Батыс Еуропада да кескіштер кездеседі. Бұл аймақтарда олар қол балталарынан артық, себебі шикізат ірі кварцит кесектері түрінде кездеседі, оларды үлкен қабыршақтарды айырғанға дейін кеңінен өңдеуге және пішіндеуге қажеті жоқ. Кескіштерді кремний немесе әктас сияқты басқа шикізаттардан да жасауға болады, бірақ олар одан әлдеқайда сирек. Ерте ядролық және қабыршақты техникалардың екі литикалық жиынтығы арасында уақыт аралығы да бар. Орталық Франция олардың екеуінің де болғанын көрсетеді. Орталық Францияда табылған кескіштердің бірі 20 см ұзын болды. Бұл кескіш Мазьер/Крез аңғарында табылды және сол кезде қолданылған техникаға байланысты Африкада табылған кескіштерден сәл өзгеше көрінеді.

Азиядағы кесірші

Бұл құрал түрі Батыс Азия және Үндістан субконтинентінің түрлі төменгі палеолит ескерткіштерінен белгілі. Қытайда да осыған ұқсас мысалдар табылды.