Бразилиялық жазушы және саяхатшы Энрике Коэльо Нето

Кіріспе

Бразилиялық жазушы және саясаткер (1864–1934)
бразилиялық жазушы

Хенрике Максимиано Коэльо Нето (20 ақпан 1864 – 28 қараша 1934) – бразилиялық жазушы және саясаткер. Ол 1897 жылдан өмірінің соңына дейін, 1934 жылға дейін Бразилия әдебиет академиясының екінші төрағасы болып құрылған және қызмет еткен. Сондай-ақ, ол 1926 жылы аталған академияның президенті болды.

Өмір

Коэлью Нето 1864 жылдың 20 ақпанында Мараньяо штатының Кашиас қаласында дүниеге келді. Оның әкесі португал, ал анасы – Ана Сильвестре Коэлью, жергілікті халықтан шыққан әйел болды. Алты жасында ата-анасымен Рио-де-Жанейроға көшіп келді. Білімін Колежио Педро II гимназиясының сырттай бөлімінде бастады. Медициналық факультетке түсіп, бірақ көп ұзамай оқуын тастады. 1883 жылы Сан-Паулу университетінің құқық факультетіне қабылданды, сол кезде Сан-Паулу академиясына қатысқан Рауль Помпея да сол пансионатта тұрды. Біраз уақыттан соң ол профессорға қарсы студенттік қозғалысқа қатысты. Жазаланбау үшін Ресифе қаласындағы құқық факультетіне ауысты, онда заңгер және ақын Тобиас Барретодан сабақ алып, құқық білімінің бірінші курсын аяқтады. Сан-Паулуға оралғаннан кейін, ол өзін толығымен азаттық күресіне және республикалық идеяларды таратуға арнады, бұл Сан-Паулу университетінің құқық мектебімен жаңа жанжалдарға себеп болды. 1885 жылы құқық оқуын тоқтатты және Рио-де-Жанейроға көшіп кетті. Ол Олаво Билак, Луис Мурат, Гимараэс Пассос және Франсиско де Паула Ней сияқты тұлғаларды біріктірген богемалықтар тобына қосылды. Бұл буынның тарихы кейін оның «А Конкиста» және «Фого Фатуа» романдарында бейнеленді, оларды досы Франсиско де Паула Нейге арнады – ол өзінің богемалық өмірімен және әйгілі әңгімелерімен танымал, шебер дебатшы және журналист болды. «Gazeta da Tarde» газетінде жұмыс істеді, кейін «Cidade do Rio» басылымына ауысты, онда хатшы қызметін атқарды. Осы кезеңде оның алғашқы кітаптары жарық көрді. Сонымен қатар, ол афро-бразилиялық жекпе-жектің түрі – капоэйрамен шұғылданды. 1888 жылдың 6 тамызында Квинто Бокайува сөйлеген сөзін Бенжамин есімді жаман атқа ие көше капоэйристасы бастаған шабуылшылар тобы шабуылдады, бірақ қатысушы Нето оны қарусыздандырып, ұстады. 1890 жылы педагог Альберто Олимпио Брандаодың қызы Мария Габриэла Брандаоға үйленді. Олардың 14 баласы болды. Олардың бірі – әйгілі футболшы Жоао Коэлью Нето («Прегуиньо» деген лақап атымен танымал). Рио-де-Жанейро штатының үкімет хатшысы болып тағайындалды, ал келесі жылы – Мемлекеттік істер жөніндегі директор болды. 1892 жылы Ұлттық көркем өнер мектебінде (Escola Nacional de Belas Artes) өнер тарихының профессоры, кейіннен Педро II гимназиясында әдебиет пәнінің профессоры болып тағайындалды. Көптеген кітаптардың, мақалалардың, әңгімелер мен сериалдардың авторы ретінде, ол 1910 жылы Драма мектебінде (Escola de Arte Dramática) театр және драмалық әдебиет тарихының профессоры болып тағайындалды, көп ұзамай осы мекеменің директоры болды. 1909 жылы Мараньяодан конгрессмен болып сайланды және 1917 жылы қайта сайланды. Сонымен қатар, ол Ұлттық қорғаныс лигасының бас хатшысы және Рио-де-Жанейро қалалық театрының кеңесші кеңесінің мүшесі болды. Мемлекеттік қызметтен басқа, Коэлью Нето Рио және басқа қалалардағы түрлі журналдар мен газеттердегі қызметін жалғастырып, күшейтті. Өзінің атымен шығармаларға қол қоюмен қатар, Ансельмо Рибас, Калибан, Ариэль, Амадор Сантелмо, Бланко Канабарро, Чарльз Руже, Демок, Н. Пак, Тартарин, Фур Фур және Манес сияқты көптеген псевдонимдермен жазды. 1923 жылы ол спиритизмге көшті, Рио-де-Жанейродағы «Ескі гвардия залында» (Salão da Velha Guarda) рухани доктринаны қабылдағаны туралы лекция оқыды. Ол әдебиеттің барлық жанрында белсенді болды және көптеген жылдар бойы Бразилияда ең көп оқылатын жазушы болды. Ол «Рио-де-Жанейроның құпиялары» атты алғашқы бразилиялық сериалды жазды. Алайда, тек бірінші бөлімі ғана аяқталды. ХХ ғасырдың алғашқы онжылдықтарында Бразилиядағы ең көп оқылатын жазушы болды. Алайда, 1922 жылы Қазіргі заманғы өнер апталығында (Semana de Arte Moderna) модернистер оған және оның туындыларына шабуыл жасады, бұл кейіннен баспагерлер мен бразилиялық қоғамның оны назардан тыс қалдыруына себеп болды.

Coelho Neto was born in the city of Caxias, Maranhão, on February 20, 1864. His father was Portuguese, and his mother was an indigenous woman, Ana Silvestre Coelho. At six years of age, his parents moved to Rio de Janeiro. He began his education at the Externato of the Colegio Pedro II. He attempted medical school but soon gave up. In 1883 he enrolled at the University of São Paulo School of Law, living in the boarding house where also lived Raul Pompeia, who attended the Academy of São Paulo at that time. He soon found himself involved in a student movement against a professor. In anticipation of reprisals, he moved to the Law Faculty of Recife, where he completed the first year of law, having been a student of the jurist and poet Tobias Barreto. Returning to São Paulo, he devoted himself passionately to the abolitionist and Republican campaign, an attitude that led to new frictions with the University of São Paulo School of Law. In 1885 he finally abandoned his legal studies and moved to Rio de Janeiro. He became part of a group of bohemians that included figures such as Olavo Bilac, Luís Murat, Guimarães Passos and Francisco de Paula Ney. The history of this generation appears later in his novels A Conquista and Fogo Fátuo, dedicated to his friend Francisco de Paula Ney, a brilliant orator and journalist known for his bohemian life style and his famous anecdotes. He joined the newspaper Gazeta da Tarde, later moving to the sheet Cidade do Rio, where he held the position of secretary. From this period date his first published volumes. He was also a practitioner of the Afro Brazilian martial art of capoeira. On August 6, 1888, a speech by Quinto Bocaiuva was attacked by hitmen led by an infamous street capoeirista named Benjamim, but Neto, who was in attendance, disarmed and submitted him. In 1890, he married Maria Gabriela Brandão, daughter of educator Alberto Olympio Brandão. They had 14 children. One of those was the famous football player João Coelho Neto (known as "Preguinho"). He was appointed to the post of secretary of the government of the state of Rio de Janeiro and the following year, director of State Affairs. In 1892 he was appointed professor of art history at the Escola Nacional de Belas Artes (National School of Fine Arts) and, later, professor of literature at the Colégio Pedro II. Author of numerous books, articles, stories and serials, he was appointed professor of history of theater and dramatic literature at the Escola de Arte Dramática (Drama School) in 1910, and soon after director of the same institution. He was elected congressman for Maranhão in 1909 and was reelected in 1917. He was also secretary general of the League of National Defense and a member of the Advisory Board of the Municipal Theater of Rio de Janeiro. In addition to holding public office, Coelho Neto maintained and intensified his activities in magazines and newspapers of all sizes, in Rio and other cities. In addition to signing works with his own name, he wrote under numerous pseudonyms, including Anselmo Ribas, Caliban, Ariel, Amador Santelmo, Blanco Canabarro, Charles Rouget, Democ, N. Puck, Tartarin, Fur Fur and Manés. In 1923, he converted to Spiritualism, delivering a speech about his adoption of the spiritual doctrine in the Salão da Velha Guarda (Hall of the Old Guard) in Rio de Janeiro. He was active in virtually all literary genres and was for many years the most widely read writer in Brazil. He wrote what could have been the first Brazilian serial movie, The Mysteries of Rio de Janeiro. However, only the first episode was ever completed. He was probably the most widely read Brazilian writer in the first decades of the twentieth century. However, he and his work were attacked by the Modernists during the Modern Art Week (or Semana de Arte Moderna, in Portuguese) in 1922 and this probably contributed to his later neglect by publishers and the Brazilian public.