Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Экрандық сынақтар — Энди Уорхолдың 1964 және 1966 жылдар аралығында түсірген қысқа, үнсіз, қара-ақ фильмдерден құралған портреттер жиынтығы. Әдетте, фильмдердегі адамдар мойнынан жоғары, қарапайым фонға қарсы бейнеленеді. Сақталған 472 фильмнен тұратын «Экрандық сынақтар» 1960-шы жылдардың ортасындағы Нью-Йорктің мәдени өміріндегі түрлі тұлғаларды көрсетеді. Уорхолдың басшылығымен, фильмге түскендер үш минутқа жуық қозғалмай отыруға тырысты, ал түсірілген фильмдер баяу темпте көрсетілді. Бұл фильмдер портрет жанрындағы жаңа бағытты ұсынады — жайлы қозғалатын, көбінесе тоқтаған адам бейнесі. Уорхолдың «Экрандық сынақтары» бір жағынан суретшінің фильмдегі өзге де жұмыстарымен байланысты, оларда тыныштық пен уақыттың ұзақтығы басты орын алған (мысалы, «Ұйқы» (1964) және «Империя» (1965)), ал екінші жағынан, 1960-шы жылдардың ортасынан кейін ол суреттері мен басқа туындыларында танымал адамдардың ортасын бейнелеуге ден қойды.
The Screen Tests are a series of short, silent, black and white film portraits by Andy Warhol, made between 1964 and 1966, generally showing their subjects from the neck up against plain backdrops. The Screen Tests, of which 472 survive, depict a wide range of figures, many of them part of the mid 1960s downtown New York cultural scene. Under Warhol's direction, subjects of the Screen Tests attempted to sit motionless for around three minutes while being filmed, with the resulting movies projected in slow motion. The films represent a new kind of portraiture—a slowly moving, nearly still image of a person. Warhol's Screen Tests connect on one hand with the artist's other work in film, which emphasized stillness and duration (for example, Sleep (1964) and Empire (1965), and on the other hand with his focus after the mid 1960s on documenting his celebrity milieu in paintings and other works.
Тарих және өндіріс
Экрандық сынақтардың бастапқы идеясы 1962 жылы Нью-Йорк қалалық полиция департаменті жариялаған "Ең ізделіміндегі он үш адам" атты буклеттен туындаған, онда іздеп отырған қылмыскерлердің фотосуреттері көрсетілген. Осы алғашқы қысқа фильмдерді жасағаннан кейін Уорхол "Фабрика" студиясының күнделікті жұмысына "Экрандық сынақтарды" түсіруді, жаңа суреттер жасау және басқа да іс-шараларды қосуды енгізді. Экрандық сынақтардың түсірілімі көбінесе алдын ала жоспарланбаған. Түсірілімге арналған орын болды, бірақ оны түсіру туралы шешім спонтанды түрде қабылданатын, әдетте "Фабрикаға" келген адамдардың қатысуымен. 1965 жылдың соңына дейін осы қысқа фильмдер "Экрандық сынақтар" деп аталмады; сол уақытқа дейін Уорхол оларды "фильмдік портреттер" немесе "стиллиздер" ("тұрған фильмдер" сөздерінің қосындысы) деп атаған. 1965 жылы Уорхол екі ұзын фильм түсірді – "Экрандық сынақ #1" және "Экрандық сынақ #2", олар дәстүрлі экрандық сынақтарға көбірек ұқсайтын.
The Screen Tests were initially inspired by a 1962 New York City Police Department booklet entitled The Thirteen Most Wanted, which showed mug shots of wanted criminals. After making these early shorts, Warhol began to incorporate the shooting of Screen Tests into the routine of his studio, The Factory, alongside the making of new paintings and other aspects of his enterprise. The filming of Screen Tests was rarely prearranged. There was an area set up for shooting, but the decision to make one was spontaneous, generally involving people who happened to be visiting The Factory. The short films were not called Screen Tests until the end of 1965; until that time, Warhol labeled them "film portraits" or "stillies" (a portmanteau of "still movies"). Warhol made two longer films in 1965, Screen Test #1 and Screen Test #2, that more closely resemble traditional screen tests.
Қабылдау және мұра
Фильм сыншысы Филип Додд 2002 жылы Sight and Sound сауалнамасында дауыс берген кезде «Screen Tests» фильмін өзінің сүйікті фильмдерінің қатарына қосты. Автор Кейт Замбрено 2019 жылы «Screen Tests: Stories and Other Writing» атты эсселер жинағында экрандық сынақтар туралы жазды.
Film critic Philip Dodd listed the Screen Tests among his favorite films in 2002 when he voted for the Sight and Sound poll. Author Kate Zambreno wrote about the screen tests in a 2019 collection of essays titled Screen Tests: Stories and Other Writing.
Экрандық сынақтың таңдалған субъектілері
472 сақталған "Экрандық сынақтың" көптеген бөлімдерінде өз жетістіктерімен немесе Уорхолдың айналасына жиналған адамдармен байланысы үшін әйгілі болған адамдар бейнеленген. Төменде Уорхолдың тақырыптарының әртүрлілігін көрсету үшін таңдалған, сонымен қатар Уикипедияда жеке мақалалары бар "Экрандық сынақтарда" пайда болған адамдардың ішінен таңдау жасалған. "Экрандық сынақтар" мен олардың қатысушыларының толық жинағы – Калли Ангелдің "Энди Уорхолдың экрандық сынақтары" (2006), Уорхолдың фильмдерінің толық каталогының бірінші томы.
Many of the 472 surviving Screen Tests depict people who remain well known for their accomplishments or for their association with Warhol's circle. Following is a selection of people who appeared in Screen Tests who are also the subject of Wikipedia articles, chosen to give an overview of the range of Warhol's subjects. The definitive compilation of the Screen Tests and their subjects is Andy Warhol Screen Tests by Callie Angell (2006), the first volume of the catalogue raisoneė of Warhol's films.