Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жүк машинасы, пайдалы, ¼ тонна, 4×4, немесе жай ғана M151 – Корея соғысы кезіндегі M38 және M38A1 Jeep Light Utility Vehicles көліктерінің ізбасары болды. M151 интеграцияланған корпус дизайнымен жасалған, бұл бұрынғы джиптерге қарағанда сәл көбірек орын ұсынды, сонымен қатар серіппелі пружиналары бар толық тәуелсіз аспасы болды. Қазіргі кезде, көптеген жағдайларда, оның орнын алдыңғы қатарда қолданылатын, ірі AM General HMMWV көлігі басты. 1999 жылы АҚШ әскерінде M151A2 үлгілерінің қызметте болғандығына байланысты, M151 сериясы Екінші дүниежүзілік соғыс/Корея соғысы кезеңіндегі MB/GPW, M38 және M38A1 серияларының барлығынан ұзақ қызмет етті.
The Truck, Utility, ¼ Ton, 4×4, or simply M151 was the successor to the Korean War M38 and M38A1 Jeep Light Utility Vehicles. The M151 had an integrated body design which offered a little more space than prior jeeps, and featured all around independent suspension with coil springs. It has since been replaced by the larger AM General HMMWV in most utility roles in frontline use. With some M151A2 units still in U. S. military service in 1999, the M151 series achieved a longer run of service than that of the World War II/Korean War era MB/GPW, M38, and M38A1 series combined.
Тарих
1951 жылы Ford Motor Company компаниясына M38 және M38A1 модельдерін алмастыру үшін 1/4 тонналық 4×4 жүк көлігін жобалауға келісімшарт берілді. M151 АҚШ Армиясының Танк-автомобильдік басқармасының талаптары мен басшылығы бойынша әзірленді. Жобалау 1951 жылы басталды, ал сынақтар мен прототиптер жасау 1950-жылдардың көп бөлігінде жалғасты. M151 бастапқыда Ford компаниясымен әзірленген және өндірілгенімен, M151A2 өндірісіне байланысты келісімшарттар кейін Kaiser және AM General Corp, AMC-нің еншілес компаниясына да берілді.
In 1951 Ford Motor Company was awarded the contract to design a ¼ ton 4×4 truck to replace the M38 and M38A1 model jeeps. The M151 was developed to specifications and guidance of the U. S. Army's Ordnance Tank Automotive Command. Design started in 1951 and testing and prototyping lasted through most of the fifties. Although the M151 was developed and initially produced by Ford, production contracts for the M151A2 were later also awarded to Kaiser and AM General Corp, a subsidiary of AMC.
Дизайн
M151 көбінесе алдыңғы үлгілердегідей негізгі орналасуы мен өлшемдерін сақтап қалғанмен, ол мақсат тұрғысынан толығымен жаңа конструкция болды. Бұрынғы джиптердің конструкциясынан айырмашылығы, олардың құрылымы жеке болат рамкаға бекітілген болат ваннадан тұратын болса, M151 біріктірілген рамка дизайнын пайдаланды, ол қорап тәрізді рамка рельстерін және болат жамылғыны бір корпусқа біріктірді. Жеке рамканы жою M151-ге жерден сәл көтеріңкі болуға мүмкіндік берді, сонымен бірге салмақ орталығын төмендетті. Көліктің өлшемдері шамалы ғана ұлғайтылды – 85 дюймдік доңғалақ базасы алдыңғы үлгісінен 4 дюйм, ал Willys MB-ден 5 дюйм ұзын болды, ені 3 дюймға артты. Біріктірілген корпус дизайнының кеңістікті тиімді пайдалануымен байланысты, көлік бұрынғы джиптерге қарағанда сәл кеңірек болды, бірақ салмағы сол күйінде қалды. M151-де жақсартылған тағы бір сала – серіппе. Барлық бұрынғы әскери джиптерде қолданылған алдыңғы және артқы жақтағы қатты тірі осьтерден бас тартып (қазіргі Jeep CJ және Wrangler сияқты заманауи джиптерде де қолданылады), M151 тәуелсіз серіппе және спиральды серіппелермен жабдықталды. Бұл оны жоғары жылдамдықпен қиыр-қиыр жолдарда жүруге, жоғары маневрлік және икемділікке ие етті. Жаңа серіппе сонымен қатар көлікте саяхаттауды ыңғайлырақ етті. Авторлық құқық және тауарлық белгі мәселелеріне байланысты M151 Jeep-тің ерекше жеті тік тіреуіштерден тұратын торшасын алмастырып, көлденең торша қолданылды.
Although the M151 mostly retained the same basic layout and dimensions of its predecessors, it was for all intents and purposes a completely new design. Unlike previous jeep designs, whose structure consisted of a steel tub bolted onto a separate steel frame, the M151 utilized an integrated frame design, which integrated the box frame rails and the sheet steel body into a unibody structure. Eliminating the separate frame gave the M151 slightly more ground clearance, while at the same time lowering the center of gravity. Although the vehicle's dimensions were only slightly enlarged — the 85 inch wheelbase was 4 inches longer than its predecessor, or 5 inches compared to the Willys MB, and the width was increased 3 inches — combined with the improved space efficiency of the integrated body design, the vehicle was a bit roomier than previous jeeps, while retaining the same light weight. Another area improved upon in the M151 was the suspension. Dispensing with the rigid live axles in the front and rear that all previous military jeeps used (a layout still used on modern day Jeeps, such as the Jeep CJ and Wrangler), the M151 was instead equipped with independent suspension and coil springs. This made it capable of high speed, cross country travel, while boasting high maneuverability and agility. The new suspension also had the added benefit of providing a more comfortable ride. Due to copyright and trademark issues, the M151 did not feature Jeep's distinctive seven vertical slot grille, instead, a horizontal grille was used.
Проблемаларды шешу
Басқа әскери көліктерден, мысалы, Екінші дүниежүзілік соғыс және Корея соғысы кезінде қолданылған джиптер, Dodge және Chevrolet жүк көліктерінен айырмашылығы, M151 азаматтық нарыққа кеңінен шығарылмады. Бұл, ішінара, оның азаматтық көліктерге арналған федералдық автомобиль жолдары қауіпсіздігі стандарттарына сай келмеуімен және бірнеше аударылу оқиғаларымен байланысты. M151A1-дегі жоғары тіреулі артқы серпімді ось геометриясы аударылуларға, жарақаттар мен өлім-жітімдерге себеп болғанмен, өнеркәсіп (Ford және Армия) бұл жағдайлардың негізінен жүргізушілердің қателіктерінен туындап, операторлардың оны алмастырған джиптерге қарағанда жоғары өнімділікке дайын болмауынан болды деп мәлімдеді. Артқы серпімді ось дизайны бұрылыс кезінде айтарлықтай қалыптасу өзгерістеріне бейімді, нәтижесінде артқы бөлігінің көтерілуіне және ішкі дөңгелектің астына тығылуына алып келді, бұл көбінесе көліктің аударылуына соқты. Жоғары жылдамдықтағы төтенше жағдайларды болдырмау маневрлері немесе күшті бұрылыстар кезіндегі рульдік басқару апатқа шақыру болды. Көліктің бақылауды жоғалтуға бейімділігі артқы бөлігінде салмақ болғанда азайды, сондықтан жүргізушілер жүк болмағанда артқы орындықтың астына құммен толтырылған оқ-дәрі жәшігін қоятын. Жәшікті қажет болмағанда оңай босатуға немесе тастап кетуге болатын. Recoilless rifle тасымалдаушы үлгілері, әсіресе, артқы серпімдері қатты болғандықтан, аударылу оқиғаларына жиі ұшырады және қару көлікте болмаған кезде жылдамдыққа қатаң шектеулер қойылды. Ford Motor Company 1951 жылы M151A1 дизайнын жасады. 1965 жылға қарай әлем серпімді осьтердегі проблемалар туралы білді (мысалы, Ральф Надердің "Қандай да бір жылдамдықта қауіпсіз емес" еңбегі). Дегенмен, 1969 жылы Абердиндегі Адамдарды зерттеу зертханасының инженері есеп жазды, онда: 1) M151A1-дегі жоғары тіреулі серпімді ось бұрылыс кезінде тұрақсыз екенін көрсеткен талдау, 2) Corvair, VW және Formula Vees көліктеріндегі проблеманы шешуге көмектесетін жаңартулар және 3) жаңа үлгіні жобалау жолдары келтірілді. Адамдарды зерттеу зертханасының директоры бұл есепті қабылдамады, ал шешімдер Ford инженерлеріне жіберілгенде, олар да оларды қабылдамады. Басқару мәселелері ақырында M151A2 үлгісінде енгізілген артқы серпімнің жаңа дизайнымен шешілді. Алайда, жауапкершілік туралы алаңдауларға байланысты, АҚШ Қорғаныс министрлігі барлық M151 сериялы көліктерді "қоғамдық автомобиль жолдарында пайдалануға қауіпсіз емес" деп сақтап, олардың қоғамдық қолданылуын шектеді. 1980 жылдарға дейін көліктердің аударылуымен байланысты проблемалар АҚШ әскерін көптеген M151 сериялы көліктерді "Аударылудан қорғау құрылымымен" (ROPS) – алдыңғы және артқы орындықтардағы жолаушыларды қорғауға арналған қорғаушы каркаспен жабдықтауға мәжбүр етті.
Unlike other military transports, such as the WWII and Korean War era Jeeps and Dodge and Chevrolet transport trucks, the M151 was never widely released into the civilian market. This was partly because it did not meet federal highway safety standards for civilian vehicles, and because of a series of rollover accidents. While the high pivot rear swing axle geometry on the M151A1 was responsible for the rollovers, injuries and fatalities, the industry (Ford and the Army) claimed that they were primarily due to driver errors, with operators unprepared for the increased performance compared to the Jeeps, which it replaced. The swing axle rear design was prone to significant camber changes when subjected to cornering, resulting in the rear lifting, the inside wheel tucking under which often led to a vehicle rollover. Steering input as commonly found in a high speed emergency avoidance maneuvers or hard cornering, was a recipe for disaster. The vehicle's tendency to lose control was reduced when there was weight in the rear, so drivers would often place an ammunition box filled with sand under the rear seat when no other load was being carried. The box could simply be emptied or abandoned when the extra weight was not needed. Recoilless rifle carrier models were especially prone to rollover accidents due to their stiffer rear springs and were typically subjected to severe speed restrictions any time the gun was not aboard. Ford Motor Company designed the M151A1 beginning in 1951. By 1965 the world knew of the problems with swing axles (e. g. Unsafe at Any Speed by Ralph Nader). Nevertheless, when, in 1969, an automotive engineer at the Human Engineering Laboratory at Aberdeen Proving Ground wrote a report that included: 1) an analysis that showed the high pivot swing axle in the M151A1 was inherently unstable under cornering, 2) retrofits that had proven to solve the problem on Corvairs, VWs, and Formula Vees and, 3) ways of designing a replacement. The Director of the Human Engineering Lab rejected this report and when the solutions were forwarded to the Ford engineers they rejected them as well. The handling issues were eventually resolved by a redesign of the rear suspension, introduced in the M151A2 model. However, due to liability concerns, the U. S. Department of Defense deemed all M151 series vehicles "unsafe for public highway use", limiting their public use. Continuing problems with vehicle roll overs into the 1980s led the U. S. military to retrofit many M151 series vehicles with the "Roll over protection structure" (ROPS), a roll cage intended to protect both front and rear seat passengers.
Қызмет
1960 жылдардың басында қолданысқа енгізілген M151, 1980 жылдарға дейін АҚШ әскери операцияларында белсенді түрде пайдаланылды, содан кейін HMMWV пайдасына тоқтатылды. Ресми түрде жаңартқанына қарамастан, M151 өзінен әлдеқайда үлкен және ауыр болатын жаңа үлгісінен бірнеше айқын артықшылықтарға ие болды, мысалы, CH-53 ауыр көліктік тікұшағының ішіне сыйып қана қоймай, оны тасымалдауға да мүмкіндік берді. M151-дің түрлі модельдері 15 НАТО елінде табысты әскери қызмет өткерді, ал M151 көліктері Канада, Дания, Ұлыбритания және Мысыр, Ливан, Израиль, Филиппин, Пәкістан сияқты НАТО-ға мүше емес елдерге де сатылды. Қазіргі таңдағы деректер бойынша, M151 әлемнің 100-ден астам елінде қолданылып келеді.
First put into service in the early 1960s, the M151 played an active part in US military operations well into the 1980s, when it was phased out in favor of the HMMWV. Despite its official replacement, the M151 had some distinct advantages over its much larger and heavier successor, like being small enough to fit inside a CH 53 heavy transport helicopter. Various models of the M 151 have seen successful military service in 15 different NATO countries and M151s were sold to many countries, including Canada, Denmark, the United Kingdom and non NATO countries like Egypt, Lebanon, Israel, the Philippines, and Pakistan. Currently, the M151 is used by over 100 countries worldwide.
Әскери қызметтен кейінгі пайдалану
1980 жылдардың соңында M151 көліктері HMMWV пайдасына қызметтен шығарыла бастады. Шамамен 1000 данасы мемлекеттік артық тауар аукционы арқылы сатылды, ал шетелдегі әскери сату (FMS) арқылы сатылмағандары төрт бөлікке бөлініп, металлға тапсырылды. Бірақ, кейбір адамдар осы "төрт бөлікке бөлінген" M151 көліктерін сатып алып, төрт бөлімін қайтадан біріктіріп, оларды жарамды күйге келтіре алды. АҚШ-та сатылған кейбір көліктер жартысына ғана бөлінді, олардың кейбіреулері қайтадан біріктіріліп, жүріске шығарылды. Сонымен қатар, 1990 жылдардың соңынан бастап әскери артық тауармен айналысатын бірнеше компания FMS арқылы көліктерді алған кейбір шетелдік үкіметтерден M151 көліктерін сатып алып, оларды жөндеу және қайта сату үшін пайдаланды.
In the late 1980s the M151s began being phased out of service in favour of the HMMWV. A few (perhaps 1,000) were sold via Government Surplus auctions, and those that were not sold via Foreign Military Sales (FMS) overseas were cut into four pieces and scrapped. However some individuals were able to buy these "quartered" M151s and simply weld the four sections back together, and rebuilt them into drivable condition. Some vehicles sold in the United States were simply cut in half, some of which were simply welded back together and driven. Additionally, beginning in the late 1990s a few companies dealing in Military surplus items bought M151s from some of the foreign governments that received the vehicles via FMS for reconditioning and further sales.
Қиындықты басу
Growler Manufacturing and Engineering компаниясы M151 күштеткіш құрылғысына негізделген Ішкі тасымалданатын жеңіл шабуыл көлігін жобалайды және сатады. Ішкі тасымалданатын жеңіл шабуыл көлігі M151 жылдам шабуыл көлігінің түрлерін алмастыру мақсатында жасалған, сондай-ақ V-22 Osprey көлденең оспен қозғалатын тасымалдағышқа сыйымды ету үшін көлемі кішірейтілген. Алғашқыда M151 күштеткіш құрылғысын пайдалану жоспарланған болса да, нәтижесінде жаңа дизайн пайда болды және ол M151-дің ешқандай бөліктері мен дизайн элементтерін қамтымайды.
Growler Manufacturing and Engineering designs and sells the Internally Transportable Light Strike Vehicle based on the M151 drivetrain. The Internally Transportable Light Strike Vehicle is intended to replace Fast Attack Vehicle variants of the M151, and is reduced in size to fit into the V 22 Osprey tiltrotor transport. Although originally intended to utilize the M151 drivetrain, the result is an all new design and contains no M151 parts or design elements.