Кіріспе
Либерияның бұрынғы президенті Хилари Ричард Райт Джонсон (1 маусым 1837 – 1901) 1884 жылдан 1892 жылға дейін Либерияның 11-ші президенті қызметін атқарды. Ол төрт рет сайланды. Ол Африкада туған Либерияның алғашқы президенті болды. Президенттікке тағайындалғанға дейін Эдвард Джеймс Рой басқарған үкіметте Сыртқы істер министрі болып жұмыс істеген.
Hilary Richard Wright Johnson (June 1, 1837 – 1901) served as the 11th president of Liberia from 1884 to 1892. He was elected four times. He was the first Liberian president to be born in Africa. He had served as Secretary of State before his presidency, in the administration of Edward James Roye.
Ерте өмір және білім
Америка-Либерия тегінен шыққан Джонсон колониядағы Монровия қаласында туған. Оның әкесі Илайджа Джонсон,
Неке және мансап
Өзінің мансабын қалыптастырғаннан кейін Джонсон үйленіп, отбасын құрды. Оның ұлы Фредерик Юджин Ришелиу Джонсон, Фредерик Э. Р. Джонсон деп белгілі болған, елдің адвокаты және 1929–1933 жылдары қызмет еткен Бас судьясы болды. Джонсон саяси белсенділікке қатысты. Ол Либерияға тәуелсіздік алғанға дейін бір жыл бұрын көшіп келген африкалық-американдық президент Эдвард Джеймс Ройдің Сыртқы істер министрі болып тағайындалды. 1884 жылы Джонсон Республикалық партиясы мен Нағыз виг партиясының үміткері атанды. Джонсон өзінің алғашқы сайлауында қарсы кандидатсыз өтті. Жеңіске жеткен соң ол өзін Нағыз виг деп жариялады. Ол Африка құрлығында туған алғашқы Либерия президенті болды. Осы екі саяси партияның Джонсонды қолдауы – әдетте америкалық-либериялық этникалық қауымдастығындағы тері түсінің екі бөлігін ұсынған партиялар – колоризмге қатысты келісімге келді. Бұрын аралас нәсілді немесе мулаттар мен терісі қараңғырақ, еуропалық тегі аз немесе жоқ адамдар арасында шиеленіс болған. Бұл қауым елдегі саяси билік пен экономикалық байлықты шоғырландыру үшін бірлесіп жұмыс істеді.
Президенттік өкілеттігі (1884-1892)
1868 жылдан кейінгі онжылдықтарда күшейе берген экономикалық қиындықтар жағалаудағы жергілікті халық үстінен мемлекеттік биліктің басымдығын әлсіретті. Жағдай нашарлай түсті, себебі импорттың құны кофе, күріш, пальма майы, қант қамысы және ағаш сияқты тауарлық дақылдарды экспорттан түсетін кірістен әлдеқайда асып түсті. Либерия көбінесе ауыл шаруашылығына негіделген экономикасын жаңғыртуға талпынды. 1885 жылы Джонсон АҚШ үкіметінің британдықтардың талаптарына бойынсұнуын кеңес бергеннен кейін, Галлинас аумағын британдық тәжге, олардың Сьерра-Леоне колониясы арқылы қосыуға келісті. Сол жылдың қараша айында Либерия мен Сьерра-Леоне арасындағы шекараны бекіткен Хавелок конвенциясының жобасы Либерия және Ұлыбритания тарапынан ратификацияланды. Осыдан бері Мано өзені Либерия мен Сьерра-Леоне арасындағы шекара болып табылады.
Ішкі көтеріліс
1886 жылы АҚШ президенті Гровер Кливленд АҚШ Конгресіне жолдаған хатында Либерияға көмек көрсету – «АҚШ-тың моральдық құқығы және міндеті» екенін айтты. "Бұл қашықтағы қауым біздің жүйемізден туындаған екенін естен шығармауымыз керек", - деді ол. Бірақ Либерия ішкі көтеріліске қарсы әскери көмек сұрағанда, Кливлендтің мемлекеттік хатшысы француздардың осы көтерілістің бастамасы болуы мүмкін деп санды. Ол Либерияның мұндай сұраныс жасауға заңдық негізі жоқ екенін мәлімдеді. Монсеррадо округінің шет аймақтарында және одан солтүсқарай тұратын кейбір жергілікті либериялықтар 1890 жылдардың соңына дейін қарсылық көрсетуді және соғыс жүргізуді тоқтатпады. Гола және Мандинго тайпалары аймақтағы сауда жолдарының бақылауы үшін күресті. Сонымен қатар, Гола халқының әртүрлі топтары бір-бірімен қақтығыстарға түсті.