Кіріспе
Скидмор – ерте орта ғасырларда Англияда пайда болған әулеттік тегі.
Шығу тегі
Тюдор дәуіріне дейін Скудамор/Скудемор тегі, оның ішінде Скидмордың нұсқасы, негізінен Херефордширдегі бірнеше аристократиялық отбасылармен байланысты (Роллстон, Эвиас Гарольд және Холм Лейси), сондай-ақ Глостерширде (Вестерли), Уилтширде (Аптон Скудемор) және Гертфордширде (Рикмансвортта). Ральф де Скудемер ("Скудемер" Нормандиядағы жоғалған жер атауы деп саналады) 1060 жылы Нормандияны жаулап алу алдында, Уэльс шекарасында қамалдар салуға көмектесу үшін, ағылшын королі Эдуард Мойындаушы Нормандиядан әкелген тас қалаушы болды. Саксондар тас қамал салу туралы аз білген, негізінен ағаштан қамалдар салған, бірақ норманндар тас қалау техникасының шеберлері болған. Де Скудемердің көмегімен салынған осы қамалдардың алғашқысы Херефордширдің Эвиас Харольд қаласында болды. Қамал қазір жоқ болса да, ол 16 немесе 17 ғасырда күйреген, ал оның тастарының көп бөлігі ауылдағы кейбір үйлерді салу немесе қайта құру үшін "қайта өңделген". Ауылға, Уай өзеніне және Херефордширдің ауылдық жеріне қарап төменгі төбеде орналасқан оның моттасы мен қалқасы мыңжылдықтан кейін де айқын көрінеді. Де Скудемер 1086 жылғы Domesday Book-те бес рет, көбінесе ол салған қамалдарда жалға алушы ретінде аталады: Уилтширдегі Опетон (Upton Scudamore); Фифхайд (кейін Фифилд Скудемор, қазір Фифилд Бавант, Уилтшир); Уоррен Скидмордың болжамы бойынша, Эвиас Гарольдтағы есімсіз жер учаскесі, ықтимал, Кентчерктегі Кауреос, қазір Коррас; Поскетун (қазір Постон, Херефордшир); және Литтл Хэтфилд (Иоркширдің шығыс сапындағы). Бұл жерлер келесі бірнеше ұрпаққа дейін, кейде ондаған ұрпаққа дейін, Реджинальд, Уолтер және Хью ұлдарының отбасыларына және ұрпақтарына берілді. Скудамор ұрпақтары әлі күнге дейін Херефордширдің Кентчерч қаласында Кентчерч сотын иеленеді. Бұл "көшіп келуші ұрпақ" де Скудемердің үш ұлы арасында отбасылық жерлерді тең бөліп алған соңғы ұрпақ болды; келесі ұрпаққа қарай ағылшындық тұңғыштық заңдары негізінен өз орнын иеленді. 12 ғасырдың ортасына қарай, Ральф де Скудемердің ұрпақтары – үлкен ұлы Реджинальдтың мұрагерлері Уилтширдегі Уптон Скудаморедегі отбасылық капутты иеленсе, ал Уолтердің ұрпақтары Херефордширде қалды – анық норман тегі "d'Escudamor" және "Escudamore" бар жарғыларға куәгер ретінде тіркелген. (Кеңіз ұлы Хьюның ұрпақтары көп ұзамай көзден таса болды.) Бұл есімдер келесі ұрпақ немесе екі ұрпақ ішінде Scudamore тегіне айналады, содан кейін 1400 жылға қарай "Skydemore" және "Skydmore" болып өзгерді. "Скидмор" атауы кейде "Skydmore" деп те жазылады, бұл бұрынғы, бірақ әлі де бар "Скудамор" тегінің нұсқасы. XVII ғасырда және одан кейін де осы тегі бар кейбір адамдардың екі есімді де бір-бірін алмастыра қолданғаны туралы деректер бар. Мысалы, отбасы апта ішінде "Скидмор" деп аталуы мүмкін, бірақ жексенбіде шіркеу қызметтеріне қатысқан кезде "Скудамор" деп аталуы мүмкін. XVI ғасырда, шіркеулік тіркелімдер Реформациядан кейін кеңінен қолданыла бастаған кезде, "Скидмор" қысқа нұсқасы кеңінен тарала бастады және Ұлыбританияның басқа аймақтарында пайда бола бастады. Бұрын ол аристократиялық немесе жер иеленуші отбасыларда құжатталмаған болатын. Бұл уақытқа дейін "Скайдмор барлық жерде Скайдмордың туысы болды" деген жағдай болды, яғни бұл тегі бар адамдардың бәрі Ральф де Скудемерден шыққан деп нақты айта алмайтын болды. "Жаңа" Скидмор/Скудамор отбасылары, мысалы, Бирмингемнің батыс маңындағы ірі, көбейгендер (қазіргі Стаффордширдегі Кингсвинфорд ауылынан кейін Кингсвинфорд филиалы деп аталады) және "Чальфонттар" – Букингемширдегі Чальфонт Сент Джайлс және Чальфонт Сент Питер – Херефордширдегі бұрынғы отбасылармен байланысты екендігі дәстүрлі генеалогиялық құралдармен дәлелденбеді. 1600 жылдары Скидмор отбасылары Америка колонияларында, кейін Австралияда және әлемнің көптеген басқа жерлерінде пайда бола бастады.