Кіріспе

Жоаннс "Ян" Каппейн ван де Коппелло (2 қазан 1822 – 28 шілде 1895) – голланд саясаткері, либерал, 1877 жылдан 1879 жылға дейін Нидерландының премьер-министрі қызметін атқарды.

Саясаттың алдындағы мансап

Гаагадағы Outercourt мемлекеттік бастауыш мектебінде оқығаннан кейін, Каппейне әкесі үйінде оқытылды. Әкесі Гаага гимназиясының директоры болған және грек тілін оқытқан, осылай орта білім алды. 1840 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, көрнекті протестант христиан саясаткері Гийом Гроен ван Принстерер оның қамқоршысы болды. Сол жылы ол Лейден университетінде рим және заманауи құқықтарды оқуға түсті. 1845 жылы Гаагада заңгер болып жұмыс істеді. 1860 жылы Каппейне либералдық көзқарастағы адам ретінде қала кеңесіне сайланды.

Саяси мансап

1862 жылы Каппейн Гаага қаласынан либералдық өкіл ретінде Нидерланд Парламентіне сайланды. Ол «Путиандық» бағдарламамен сайланды. Сол кезде министр болған Франсен ван де Путте отаршылдық саясатты консервативтік бағытқа бұруды қалаған. 1866 жылғы сайлауда ол консерватор Франсуа де Касэмброуттан жеңілді. 1871 жылы ол Харлем қаласынан либерал ретінде Парламентке сайланып, консерватор Виллем ван Гольштейннен басым түсті. 1875 жылғы сайлауда ол консерватор М. Й. ван Леннепті жеңді. 1876 жылы либералдардың жетекшісі болды. Парламентте ол әзілді түзетулерімен белгілі болды. 1877 жылы Каппейн либералдық кабинет құрды. Каппейн Ішкі істер министрі болды және парламенттегі мандатын тастады. Ол министрлер кеңесінің төрағасы болып тағайындалды, бұл қызмет қазіргі Нидерландтың Премьер-министріне тең, формальды түрде уақытша болғанымен, ол кабинеттің саяси лидері болды. Министр ретінде ол бастауыш білім беру туралы жаңа заң сияқты маңызды заңдарды қабылдады. Бұл заң мектеп ғимараттарының сапасы, мұғалімдердің жалақысы мен біліміне қатысты жоғары талаптар қойды. Бұл бастауыш мектептердің қаржылық жүктемесін арттырды, бірақ мемлекеттік субсидия тек мемлекеттік мектептерге ғана берілді. Бұл діни мектептердің қаржылық жүктемені көтере алмай, тарап кетуіне әкеп соқты. Бұл «мектеп күресі» аясында Антиреволюциялық және католик парламент мүшелерінің, сондай-ақ азаматтардың петицияларына күшті қарсылық тудырды. Алайда Каппейн өз шешімінен қайтпады. 1879 жылдың 10 маусымында ол ұсынған каналдар туралы заң парламентте қабылданбады. Каппейн корольден оны қызметтен босатуды өтінді, бірақ Вильям III бас тартты. 2 шілдеде Каппейн корольден конституцияны қайта қарауға рұқсат беруді сұрады, Вильям III бас тартты, содан кейін Каппейн корольден оны қайтадан босатуды өтінді, және Вильям III ақыры Каппейнды босатты. Каппейн кабинетінің құлауына прогрессивті либералдар мен орташа либералдар фракциялары арасындағы қайшылық себеп болды.

Саясатта болғаннан кейінгі мансап

1879 жылы Каппейн Гаагадағы адвокаттық кеңсесіне оралды. Ол 1880, 1883 және 1884 жылдардағы сайлауларда парламентке қайта сайлануға тырысты, бірақ сәтті болмады. 1880 жылы Амстердам округінде либерал Йохан Джордж Глейхманға, 1883 жылы Амстердамда либерал-консерватив Адриан Гилдеместерге, ал 1884 жылы либерал Джейкоб Дюйвиске жеңілді. Ол 1895 жылы қайтыс болғанға дейін адвокат қызметін атқарып тұрды. Осы кезеңде ол Лейден университетінің құрметті заң профессоры болу туралы ұсыныстан бас тартты. 1888 жылы Каппейн Солтүстік Голландиядан либералдық Сенат депутаты болып сайланды. Сенатта Каппейн бұрынғысымен консервативті ұстанымды сақтап, қанағаттанбайтын депутаттар қатарында болды.