Мексиканың Ішкі істер хатшылығы (SEGOB) – елдің ішкі саясаты, қауіпсіздігі және президенттік өкілеттіктерді басқаратын маңызды мемлекеттік орган. CISEN бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексика үкіметінің атқару органы
Executive department of the Mexican government
Мексиканың Ішкі істер жөніндегі хатшылығы (SEGOB) – елдің ішкі істерімен айналысатын, президенттің заң жобаларын Конгресске ұсынумен, оларды Федерацияның ресми газетінде жариялаумен және ұлттық қауіпсіздіктің белгілі бір мәселелерімен байланысты мемлекеттік орган. Елдің басқа барлау агенттігі – CISEN тікелей Ішкі істер хатшысына бағынады. Хатшы Президенттің кабинетінің мүшесі болып табылады және лауазымның конституциялық маңызын ескере отырып, кабинет мүшелерінің ең маңыздысы саналады. Сонымен қатар, Президент толыққанды қатыса алмаған жағдайда, Ішкі істер хатшысы Президенттің атқару билігін уақытша өз мойнына алады. Бұл орган көптеген елдердегі Ішкі істер министрліктеріне балама болып табылады (Америка Құрама Штаттарынан басқа) және кейде ағылшын тіліне «Министрлік», «Хатшылық» немесе «Ішкі істер департаменті» деп аударылады.
The Mexican Secretariat for Home Affairs (lang es; SEGOB) is the public department concerned with the country's domestic affairs, the presenting of the president's bills to Congress, their publication on the Official Journal of the Federation, and certain issues of national security. The country's principal intelligence agency, CISEN, is directly answerable to the Secretary of the Interior. The Secretary is a member of the President's Cabinet and is, given the constitutional implications of the post, the most important Cabinet Member. Additionally, in case of absolute absence of the President, the Secretary of Interior assumes the executive powers of the President provisionally. The Office is practically equivalent to Ministries of the Interior in most other countries (with the exception of the United States of America) and is occasionally translated to English as Ministry, Secretariat or Department of the Interior.
Тарих
1821 жылы Мексиканың Уақытша кабинеті (Жунта Губернатив Уақытша) құрылғаннан кейін және ел үкіметін ұйымдастыруға қалың жұрттың талаптары осыған дейін берілгеннен кейін, жаңа үкіметтік құрылымның функцияларын белгілейтін ережелер жарияланды, ол кезде Ішкі және Сыртқы істер басқармасы деп аталды. Жаңа мекеме үкіметтің жалпы жұмысын басқаруға жауапты болды. Басқарма директорының алғашқы иегері Хосе Мануэль де Эррера болды, ол 1821 және 1823 жылдар аралығында осы лауазымды атқарды. Кейіннен, кейбір мемлекеттік органдардың міндеттерін нақтылау қажет болды, нәтижесінде 1843 жылы «Ішкі істер басқармасы» (кейде «Ішкі істер департаменті» деп те аталады) құрылды. Бұл басқарма 1841 жылы «Сыртқы қатынастар және үкімет басқармасы» деп, ал 1843 жылы «Ішкі істер және қауіпсіздік басқармасы» деп қайта аталды. Бірте-бірте басқарманың бірқатар өкілеттіктері басқа министрліктерге берілді және 1853 жылы ол қайтадан «Ішкі істер басқармасы» деп аталды – ол бүгінгі күнге дейін осылай аталады. Қазіргі заманғы Ішкі істер басқармасының негізгі міндеті – Мексика Федералдық үкіметінің саясатын ұлттық шекаралар ішінде тиімді басқару және дұрыс жүзеге асыру. Бұл ұлттық атқарушы биліктің бір бөлімі болып табылады, оның тарихы 1812 жылғы 19 наурызда корольдік бекітілім алған 1812 жылғы испан конституциясының 222-бабына дейін жетеді. Конституцияда аталған Министрлер кабинетінің хатшыларының арасында Пиреней түбегі мен жақын аралдағы патшалықтың басқаруы және теңіз арқылы билік ететін патшалықтың басқаруы болды. 1814 жылғы 22 қазанда Мексикалық Американы азат ету туралы конституциялық жариялама, Апацинган конституциясы ретінде белгілі болды, 134-бап арқылы республикалық үкімет нысанын бекітті. Апацинган конституциясы атқарушы биліктің Жоғарғы үкімет түрінде болуын қарастырды, ол Ішкі істер департаменті және басқа да мемлекеттік органдармен жабдықталады.
In 1821, after the establishment of what was then the Mexican Provisional Cabinet (Junta Gubernativa Provisional), and given public urgings to organise the country's government, regulation was produced outlining the functions of a new governmental arm, then styled The Office for Domestic and Foreign Affairs. The new agency was answerable for managing the functioning of the government in general. The first person to take up the Directorship of the Office was José Manuel de Herrera who held the post between 1821 and 1823. Later on, it became necessary to particularise the duties of certain government agencies, which, in 1843, lead to the creation of the 'Office for Home Affairs' (also styled 'Department of the Interior'), which would later be re styled as the 'Office for Foreign Relations and Government' in 1841 and then again in 1843 as the 'Office for Home Affairs and Policing'. The Office eventually had some of its powers separated into other ministries and, in 1853, was once again named 'Office for Home Affairs' —as it is still called up to the present day. The Office for Home Affairs in its modern day form, is concerned principally with the good management and proper application of the policies of Mexico's Federal Government within its national borders. It is a department of the national executive branch, whose origins date back to article 222 of the 1812 Spanish Constitution, which received royal assent on 19 March 1812. Among the Cabinet Secretaries mentioned in the constitution, were those of Governance of the Realm in the Peninsula and Adjacent Islands and Governance of the Realm Overseas. On 22 October 1814, the Constitutional Declaration for the Emancipation of the Mexican Americas known as the Apatzingán Constitution made provisions for a republican form of Government by way of Article 134. The Apatzingán Constitution provided for an Executive Branch known as the Supreme Government which would be equipped with an Department for Home Affairs, among other governmental departments.
Саяси маңызы
Бұл лауазым тарихи түрде Президенттікке бір қадамдай жақын саналды, себебі бірнеше Ішкі істер министрлері келесі мерзімге президенттікке кандидат ретінде қолдау тапты: Плутарко Элияс Каллес, Эмилио Портес Гил, Лазаро Карденас, Мигель Алеман Вальдес, Адольфо Руис Кортинес, Густаво Диас Ордас, Луис Эчеверрия. Франсиско Лабастида, Зедильо үкіметінің соңғы кезеңінде Ішкі істер министрі болған, Институционалдық-революциялық партияның алғашқы іріктеу сайлауында (партияның өткізген тұңғыш сайлауы) Зедильоның сүйікті кандидаттарының бірі саналды. Алайда, ол ПАН өкілі Висенте Фокстың қарсылығына тап болып саяси жолынан айырылды. Кезекте, Фокстың Ішкі істер министрі Сантьяго Криль 2006 жылы Ұлттық әрекет партиясының іріктеу сайлауына қатысты, бірақ Фелипе Кальдероннан жеңіліс тапты.
This position was historically seen as being a heartbeat away from the Presidency, because several Secretaries of the Interior were chosen as presidential candidates for the following term by incumbent presidents Plutarco Elías Calles, Emilio Portes Gil, Lázaro Cárdenas, Miguel Alemán Valdés, Adolfo Ruiz Cortines, Gustavo Díaz Ordaz, Luis Echeverría. Francisco Labastida, Secretary of the Interior during the latter part of the Zedillo government, was seen as Zedillo's personal favorite during the Institutional Revolutionary Party's primaries (the first the party would ever hold) and during his unsuccessful bid which saw his political undoing at the hands of PAN candidate Vicente Fox. In turn, Fox's Secretary of the Interior, Santiago Creel, ran in the National Action Party's primaries in 2006, but was defeated by Felipe Calderón.