Президенттің кеңесші органы – АҚШ Кабинеті

Кіріспе

Президенттің кеңесші органы – АҚШ Министрлер кабинеті АҚШ президентінің басты ресми кеңесші органы болып табылады. Кабинет президентпен Овалдық кеңселерге іргелес бөлмеде кездеседі. Президент отырыстарды жүргізеді, бірақ ресми түрде Кабинет мүшесі емес. Президент тағайындаған және Сенат бекіткен ведомство басшылары Кабинет мүшелері болып табылады, ал атқарушы лауазымдағы ведомство басшылары да Сенат бекітуіне ресми түрде ұсынылған-ұсынылмағандығына қарамастан, Кабинет отырыстарына қатысады. Президент басқа агенттіктердің басшыларын және Сенат бекіте қоймаған Президенттік Кеңестің мүшелерін де Кабинет мүшелері ретінде тағайындауға құқылы. Кабинеттің өзіне тән атқарушылық өкілеттіктері мен функциялары жоқ, дауыс беру қажеттілігі де туындамайды. Кабинет құрамында 26 мүше бар: вице-президент, 15 ведомство басшысы және 10 Кабинет деңгейіндегі лауазым иесі, олардың барлығы дерлік Сенаттың бекітуіне мұқтаж, екеуінен басқа. Кабинет отырыстары кезінде мүшелер тиісті ведомстволары құрылған реттілік бойынша отырады, ең ерте құрылған ведомство басшысы президентке жақын, ал соңғысы алыс отырады. Кабинет мүшелері президенттің қалауынша қызмет етеді, ол оларды Сенаттың келісімінсіз кез келген уақытта қызметтен босата алады, бұл АҚШ Жоғарғы Сотының 1926 жылғы Майерс пен АҚШ арасындағы ісінде расталған, немесе олардың Кабинет мүшелігі мәртебесін төмендете алады. Көбінесе заң бойынша Кабинет мүшесі өз ведомствосының ішіндегі белгілі бір өкілеттіктерді президенттің пікіріне қарсы жүзеге асыруға құқылы, бірақ тәжірибеде жұмыстан босату қаупіне байланысты мұндай жағдайлар сирек кездеседі. Президент Кабинетті ұйымдастыруға, мысалы, комитеттер құруға да құқылы. Барлық федералды мемлекеттік қызметкерлер сияқты, Кабинет мүшелері де "сатқындық, парақорлық немесе өзге де ауыр қылмыстар мен құқық бұзушылықтар" үшін Өкілдер палатасы тарапынан импичментке алынып, Сенатта сотталуы мүмкін. АҚШ Конституциясы Кабинетті тікелей құрмайды. Кабинеттің Конституцияның Пікір бөлімінен (II бап, 2-тарау, 1-бөлім) туындайтын рөлі – Президентке кеңес беру болып табылады. Сонымен қатар, жиырма бесінші түзету Президенттің орынбасарына және атқарушы ведомстволардың басшыларының көпшілігіне Президенттің "өкілеттіктерін және міндеттерін орындауға қабілетсіз" деп жариялауға құқық береді. Атқарушы ведомстволардың басшылары – егер талапкер болса – Президенттік мұрагерлік тізімінде тұрады.

Advisory body to the president

The Cabinet of the United States is the principal official advisory body to the president of the United States. The Cabinet meets with the president in a room adjacent to the Oval Office. The president chairs the meetings but is not formally a member of the Cabinet. The heads of departments, appointed by the president and confirmed by the Senate, are members of the Cabinet, and acting department heads also participate in Cabinet meetings whether or not they have been officially nominated for Senate confirmation. The president may designate heads of other agencies and non Senate confirmed members of the Executive Office of the President as members of the Cabinet. The Cabinet does not have any collective executive powers or functions of its own, and no votes need to be taken. There are 26 members: the vice president, 15 department heads, and 10 Cabinet level officials, all except two of whom require Senate confirmation. During Cabinet meetings, the members sit in the order in which their respective department was created, with the earliest being closest to the president and the newest farthest away. The members of the Cabinet serve at the pleasure of the president, who can dismiss them at any time without the approval of the Senate, as affirmed by the Supreme Court of the United States in Myers v. United States (1926) or downgrade their Cabinet membership status. Often it is legally possible for a Cabinet member to exercise certain powers over his or her own department against the president's wishes, but in practice this is highly unusual due to the threat of dismissal. The president also has the authority to organize the Cabinet, such as instituting committees. Like all federal public officials, Cabinet members are also subject to impeachment by the House of Representatives and trial in the Senate for "treason, bribery, or other high crimes and misdemeanors". The Constitution of the United States does not explicitly establish a Cabinet. The Cabinet's role, inferred from the language of the Opinion Clause (ArticleII, Section2, Clause1) of the Constitution is to provide advice to the president. Additionally, the Twenty fifth Amendment authorizes the vice president, together with a majority of the heads of the executive departments, to declare the president "unable to discharge the powers and duties of his office". The heads of the executive departments are—if eligible—in the presidential line of succession.

Тарих

Министрлер кабинетінің дәстүрі 1787 жылғы Конституциялық конвенцияда президенттің атқарушы билікті жеке немесе министрлер кабинетімен немесе құпия кеңеспен бірлесіп жүзеге асыруы туралы пікірталастардан туындады. Талқылаулардың нәтижесінде Конституция (II бап, 1-тарау, 1-тармақ) «барлық атқарушы билікті» президентке ғана жүктеді және президентке (II бап, 2-тарау, 1-тармақ) «әрбір атқарушы ведомствоның басшысынан олардың қызметтеріне қатысты кез келген мәселе бойынша жазбаша пікір талап етуге» құқық берді, бірақ оны міндеттемеді. Конституцияда атқарушы ведомстволардың қандай болатыны, олардың саны және міндеттері нақты көрсетілмеген. АҚШ-тың алғашқы президенті Джордж Вашингтон өзінің басшыларын Министрлер кабинетіне біріктірді, және ол содан бері атқарушы биліктің құрамында болып келеді. Вашингтонның кабинеті бес мүшеден тұрды: өзі, Мемлекеттік хатшы Томас Джефферсон, Қаржы министрі Александр Гамильтон, Соғыс министрі Генри Нокс және Бас прокурор Эдмунд Рэндольф. Вице-президент Джон Адамс Вашингтонның кабинетіне кірмеді, себебі ол бастапқыда заң шығарушы лауазым (Сенат төрағасы) ретінде қарастырылды. Сонымен қатар, президенттік лауазымда бос орын пайда болғанға дейін (ол Уильям Генри Харрисонның 1841 жылы қайтыс болуымен болды) вице-президентке жаңа сайлаулар өткізілгенге дейін ғана емес, бастапқы мерзімге толыққанды президент ретінде қызмет етуге рұқсат етілері анық емес еді. 20-ғасырда ғана вице-президенттер Министрлер кабинетінің тұрақты мүшелеріне айналып, негізінен атқарушы биліктің бір бөлігі ретінде қарастырыла бастады. Президенттер таңдалған басшыларымен кабинет отырыстарын өткізді, бірақ олардың мақсаттары мен жиілігі әртүрлі болды. Президент Авраам Линкольннің басқару кезеңінде Мемлекеттік хатшы Уильям Х. Сьюард парламенттік үлгідегі кабинет үкіметін қолдануды жақтады. Алайда Линкольн Сьюардтың ұсынысын қабылдамады. Профессор Вудро Вильсон да парламенттік үлгідегі кабинет құруды жақтады, бірақ президент болғаннан кейін оны өз басқаруында іске асырмады. Соңғы басқаруларда кабинеттерге ведомстволар мен түрлі агенттіктердің басшыларымен қатар Ақ үйдің маңызды қызметкерлері де кірді. Президент Рональд Рейган көптеген саяси мәселелерді қарастыру үшін жеті кіші кабинет кеңесін құрды, және кейінгі президенттер де осы тәжірибені жалғастырды. 1998 жылғы «Федералды бос лауазымдарды реформалау туралы» заңға сәйкес, басқару тиісті ведомствоның қызметкерлерінен бөлім басшыларын тағайындауы мүмкін. Бұл жоғары деңгейдегі карьералық қызметкерлер, кететін басқарудың саяси тағайындалғандары (жаңа басқарулар үшін) немесе кейде басқарудың төменгі деңгейдегі тағайындалғандары болуы мүмкін.

The tradition of the Cabinet arose out of the debates at the 1787 Constitutional Convention regarding whether the president would exercise executive authority solely or collaboratively with a cabinet of ministers or a privy council. As a result of the debates, the Constitution (ArticleII, Section1, Clause1) vests "all executive power" in the president singly, and authorizes—but does not compel—the president (ArticleII, Section2, Clause1) to "require the Opinion, in writing, of the principal Officer in each of the executive Departments, upon any Subject relating to the Duties of their respective Offices". The Constitution does not specify what the executive departments will be, how many there will be, or what their duties will be. George Washington, the first president of the United States, organized his principal officers into a Cabinet, and it has been part of the executive branch structure ever since. Washington's Cabinet consisted of five members: himself, Secretary of State Thomas Jefferson, Secretary of the Treasury Alexander Hamilton, Secretary of War Henry Knox and Attorney General Edmund Randolph. Vice President John Adams was not included in Washington's Cabinet because the position was initially regarded as a legislative officer (president of the Senate). Furthermore, until there was a vacancy in the presidency (which did not occur until the death of William Henry Harrison in 1841) it was not certain that a vice president would be allowed to serve as president for the duration of the original term as opposed to merely acting as president until new elections could be held. It was not until the 20th century that vice presidents were regularly included as members of the Cabinet and came to be regarded primarily as a member of the executive branch. Presidents have used Cabinet meetings of selected principal officers but to widely differing extents and for different purposes. During President Abraham Lincoln's administration, Secretary of State William H. Seward advocated the use of a parliamentary style Cabinet government. However, Lincoln rebuffed Seward. While a professor Woodrow Wilson also advocated a parliamentary style Cabinet, after becoming president he did not implement it in his administration. In recent administrations, Cabinets have grown to include key White House staff in addition to department and various agency heads. President Ronald Reagan formed seven sub cabinet councils to review many policy issues, and subsequent presidents have followed that practice. Under the Federal Vacancies Reform Act of 1998, an administration may appoint acting heads of department from employees of the relevant department. These may be existing high level career employees, from political appointees of the outgoing administration (for new administrations), or sometimes lower level appointees of the administration.

Жалақы

Атқарушы ведомстволардың басшылары және көптеген басқа да жоғары тұрған федералдық қызметкерлер кабинеттік немесе кабинеттік деңгейден төменгі деңгейде АҚШ Кодексінің 5-тарауында кодификацияланған, «Атқарушы кесте» деп аталатын бекітілген бес деңгейлі жалақы жоспары бойынша жалақы алады. 2023 жылғы мәліметтер бойынша, Level I жалақысын алатын жиырма бір лауазым, оның ішінде атқарушы ведомстволардың басшылары және басқалары тізімде келтірілген, ал Level II жалақысын алатын қырық алты лауазым (оның ішінде атқарушы ведомстволардың екінші лауазымдары) да тізімде келтірілген. Level I жылдық жалақысы 235 600 долларға белгіленген. Вице-президенттің жылдық жалақысы 235 300 долларды құрайды. Жалақы деңгейі 1989 жылғы «Мемлекеттік жалақы реформасы туралы» заңмен белгіленген, ол федералдық қызметкерлер үшін өмір сүру құнына автоматты түзетулер енгізеді. Вице-президент Сенат төрағасы және Конгресс мүшелерімен бірдей зейнетақы алады.

Қазіргі уақыттағы Министрлер кабинетінің және Министрлер кабинетінің лауазымды адамдары

Төменде тізімделген адамдар президент Джо Байденнің Кабинетін құру үшін ұсынған кандидатуралары болып табылады және көрсетілген күні АҚШ Сенатымен бекітілді, немесе оның өтініші бойынша, кандидатуралары бекітілгенге дейін департамент басшыларының міндетін атқаруда.

Министрлер кабинеті деңгейіндегі лауазымды адамдар

Президент кабинет мүшелері болу үшін қосымша лауазымдарды тағайындауы мүмкін, бұл әр президенттің кезінде өзгеріп отыруы мүмкін. Олар мұрагерлік тізбесіне кірмейді және міндетті түрде АҚШ мемлекеттік қызметкерлері емес. +Кабинет деңгейіндегі лауазымдарОфисҚызметке кірген күніҚоршаған ортаны қорғау агенттігінің әкімшісіМайкл С. Реган2021 жылдың 11 наурызыБасқару және бюджет бюросының директорыШаланда Янг2021 жылдың 24 наурызыҰлттық барлау директорыАврил Хейнс2021 жылдың 21 қаңтарыОрталық барлау агенттігінің директорыУильям Дж. Бернс2023 жылдың 21 шілдесіСауда өкіліКэтрин Тай2021 жылдың 18 наурызыБіріккен Ұлттар Ұйымындағы елшіЛинда Томас-Гринфилд2021 жылдың 25 ақпаныЭкономикалық кеңесшілер кеңесінің төрағасыДжаред Бернштейн2023 жылдың 10 шілдесіШағын бизнес әкімшілігінің әкімшісіИзабел Гузман2021 жылдың 17 наурызыҒылым және технология саясаты бюросының директорыАрти Прабхакар2022 жылдың 3 қазаныАқ үйдің бас штабыДжефф Зиенс2023 жылдың 7 ақпаны

Бұрынғы атқарушы және кабинет деңгейіндегі ведомстволар

Соғыс департаменті (1789–1947), соғыс хатшысы басқарған: 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік туралы заңмен Армия департаменті деп қайта аталды. Әскери-теңіз департаменті (1798–1949), әскери-теңіз министрі басқарған: Қорғаныс министрлігі құрамындағы әскери департаментке айналды. Пошта департаменті (1829–1971), бас пошта шебері басқарған: тәуелсіз агенттік – АҚШ пошта қызметі ретінде қайта ұйымдастырылды. Ұлттық әскери мекеме (1947–1949), қорғаныс министрі басқарған: 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік туралы заңмен құрылып, 1949 жылы Қорғаныс департаменті ретінде қайта құрылды. Армия департаменті (1947–1949), армия хатшысы басқарған: Қорғаныс министрлігі құрамындағы әскери департаментке айналды. Әуе күштері департаменті (1947–1949), әуе күштері хатшысы басқарған: Қорғаныс министрлігі құрамындағы әскери департаментке айналды.

Атқарушы бөлімдер басшыларының атаулары өзгертілді

Сыртқы істер хатшысы: 1781 жылдың шілдесінде құрылған және 1789 жылдың қыркүйегінде Мемлекеттік хатшы болып қайта аталды. Соғыс хатшысы: 1789 жылы құрылған және 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік заңымен Армия хатшысы болып қайта аталды. 1947 жылғы Ұлттық қауіпсіздік заңына 1949 жылғы түзетулер Армия хатшысын қорғаныс министріне бағынышты етті. Сауда және еңбек хатшысы: 1903 жылы құрылған және 1913 жылы оның еңбек саласындағы функциялары жаңа еңбек хатшысына берілген кезде Сауда хатшысы болып қайта аталды. Денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамтамасыз ету хатшысы: 1953 жылы құрылған және 1979 жылы оның білім беру саласындағы функциялары жаңа білім беру хатшысына берілген кезде Денсаулық сақтау және адам әл-ауқаты хатшысы болып қайта аталды.

Ұсынылған кабинет бөлімдері

Өнеркәсіп және сауда департаменті, қазынашылық министрі Уильям Уиндом 1881 жылғы мамыр айында сауда палатасының кешкі асында сөйлеген сөзінде ұсынған. Табиғи ресурстар департаменті, Эйзенхауэр әкімшілігі, президент Ричард Никсон, 1976 жылғы GOP ұлттық платформасы және Билл Дейли (Ішкі істер және Энергетика департаменттері мен Қоршаған ортаны қорғау агенттігін біріктіру ретінде) ұсынған. Бейбітшілік департаменті, 1793 жылы Ұлттық әке Бенджамин Раш, 1930 жылдары сенатор Мэтью Нили, конгрессмен Деннис Кучинич, 2020 және 2024 жылғы президенттікке үміткер Марианна Уильямсон және АҚШ Конгресінің басқа мүшелері ұсынған. Әлеуметтік қамқорлық департаменті, 1937 жылдың қаңтарында президент Франклин Д. Рузвельт ұсынған. 1937 жылдың қаңтарында президент Франклин Д. Рузвельт ұсынған Қоғамдық жұмыстар департаменті. Президент Линдон Б. Джонсон ұсынған Бизнес және еңбек департаменті. Президент Ричард Никсон ұсынған Қоғамдық даму департаменті; негізінен ауылдық инфрақұрылымды дамытуға бағытталған. Адам ресурстары департаменті, президент Ричард Никсон ұсынған; денсаулық сақтау, білім беру және әлеуметтік қамсыздандыру департаментінің жаңартылған нұсқасы. Сенатор Арлен Спектер және басқалар ұсынған Қоршаған ортаны қорғау департаменті. Бұрынғы Ұлттық барлау директоры Майк Макконнелл ұсынған. Дүниежүзілік даму орталығы ұсынған Дүниежүзілік даму департаменті. Квинси Джонс ұсынған Өнер департаменті. Президент Барак Обама АҚШ Сауда департаментінің негізгі бизнес және сауда функцияларын, Шағын бизнес әкімшілігін, АҚШ Сауда өкілінің кеңсесін, Экспорт-импорт банкін, Шетелдегі жеке инвестициялар корпорациясын және АҚШ Сауда және даму агенттігін біріктіру ретінде ұсынған Бизнес департаменті. Президент Дональд Трамп Білім және Еңбек департаменттерін біріктіруді ұсынған Білім және еңбек департаменті. Президент Дональд Трамп Денсаулық сақтау және халыққа қызмет көрсету департаментінің жаңа аты ретінде ұсынған Денсаулық сақтау және халықты әлеуметтік қорғау департаменті. Сенатор Элизабет Уоррен Коммерция департаментінің орнына, Шағын бизнес әкімшілігі және Патент және сауда белгілері кеңсесі сияқты басқа агенттіктерді қосатын, сондай-ақ зерттеу және даму бағдарламаларын, жұмысшыларды оқыту бағдарламаларын және экспорт және сауда органдарын, АҚШ Сауда өкілінің кеңсесін американдық жұмыс орындарын құру және қорғау мақсатымен ұсынған Экономикалық даму департаменті. Кәсіпкер және 2020 жылғы президенттікке үміткер Эндрю Янг ұсынған Технология департаменті. Мюррей Мосс және Джева Ланге сияқтылар ұсынған, көптеген шетелдік елдердегі ұқсас департаменттер үлгісіндегі Мәдениет департаменті. Харви Питт SEC төрағасы болған кезде Бағалы қағаздар және биржалар комиссиясын Министрлер кабинеті деңгейіне көтеруді ұсынды. 2002 жылдың шілдесінде "Нью-Йорк Таймс" газетінде былай деп жазылды: "Конгресс мүшелерінің демократтар мен республикашылдары бүгін Харви Л. Питттің жалақысын көтеру және Құндылықтар мен биржалар жөніндегі комиссия төрағасы лауазымын министрлік деңгейіне көтеру туралы өтінішін сынап, әкімшілік шенеуніктерге қосылды – бұл екіпартиялық наразылықты тудырды." Питт корпоративтік алаяқтыққа қарсы заңнамаға оның жалақысын 21%-ға көтеретін және оның мәртебесін министрлік деңгейіне көтеретін ереже енгізуге тырысты, алдағы уақытта қор нарықтары бес жылдық ең төменгі деңгейге дейін құлдырап, кейбір конгресс басшылары оның отставкаға кетуін талап етті.

Department of Industry and Commerce, proposed by Secretary of the Treasury William Windom in a speech given at a Chamber of Commerce dinner in May 1881. Department of Natural Resources, proposed by the Eisenhower administration, President Richard Nixon, the 1976 GOP national platform, and by Bill Daley (as a consolidation of the Departments of the Interior and Energy, and the Environmental Protection Agency). Department of Peace, proposed by Founding Father Benjamin Rush in 1793, Senator Matthew Neely in the 1930s, Congressman Dennis Kucinich, 2020 and 2024 presidential candidate Marianne Williamson, and other members of the U. S. Congress. Department of Social Welfare, proposed by President Franklin D. Roosevelt in January 1937. Department of Public Works, proposed by President Franklin D. Roosevelt in January 1937. Department of Business and Labor, proposed by President Lyndon B. Johnson. Department of Community Development, proposed by President Richard Nixon; to be chiefly concerned with rural infrastructure development. Department of Human Resources, proposed by President Richard Nixon; essentially a revised Department of Health, Education, and Welfare. Department of Environmental Protection, proposed by Senator Arlen Specter and others. Department of Intelligence, proposed by former Director of National Intelligence Mike McConnell. Department of Global Development, proposed by the Center for Global Development. Department of Art, proposed by Quincy Jones. Department of Business, proposed by President Barack Obama as a consolidation of the U. S. Department of Commerce's core business and trade functions, the Small Business Administration, the Office of the U. S. Trade Representative, the Export Import Bank, the Overseas Private Investment Corporation, and the U. S. Trade and Development Agency. Department of Education and the Workforce, proposed by President Donald Trump as a consolidation of the Departments of Education and Labor. Department of Health and Public Welfare, proposed by President Donald Trump as a renamed Department of Health and Human Services. Department of Economic Development, proposed by Senator Elizabeth Warren to replace the Commerce Department, subsume other agencies like the Small Business Administration and the Patent and Trademark Office, and include research and development programs, worker training programs, and export and trade authorities like the Office of the U. S. Trade Representative with the single goal of creating and protecting American jobs. Department of Technology, proposed by businessman and 2020 Democratic presidential candidate Andrew Yang. Department of Culture, patterned on similar departments in many foreign nations, proposed by, among others, Murray Moss and Jeva Lange. When he was SEC Chairman, Harvey Pitt proposed that the Securities and Exchange Commission be elevated to Cabinet level. In July 2002, The New York Times wrote: "Democratic and Republican members of Congress joined administration officials today in ridiculing Harvey L. Pitt's request that his pay be increased and his job as chairman of the Securities and Exchange Commission be elevated to Cabinet rank evoking an outpouring of bipartisan scorn." Pitt had tried to insert a provision into corporate antifraud legislation that would increase his pay by 21%, and also elevate his status to that of Cabinet level, at a time when the stock markets had sunk to five year lows and some congressional leaders were calling for him to resign.