Уильям Льюис – американдық футболшы және жаттықтырушы
Bill Lewis (American football coach)
Уильям Дж. Льюис – америкалық футболшы және жаттықтырушы (1941 ж.т.). Вайоминг, Ист Каролина және Джорджия Технологиялық институтында бас жаттықтырушы болды. Карьералық рекорды: 45-52-2.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық футболшы және жаттықтырушы (1941 жылы туған)
Билл Льюис атымен тағы да футболшылар бар.
American football player and coach (born 1941)
other football players called Bill Lewis
Уильям Дж. Льюис (5 тамыз 1941 жылы туған) – бұрынғы американдық футболшы және жаттықтырушы. Вайоминг университетінде (1977–1979), Шығыс Каролина университетінде (1989–1991) және Джорджия технология институтында (1992–1994) бас жаттықтырушы болып жұмыс істеді, мамандық жолындағы жоғары оқу орны футбол статистикасы 45–52–2 құрады. Льюис көптеген мектептерде қорғаныс жаттықтырушысының көмекшісі болды, ең бастысы – Винс Дулидің Джорджия университетіндегі көмекшісі ретінде 1980 жылы Ұлттық чемпионатты жеңуге үлкен үлес қосты.
William J. Lewis (born August 5, 1941) is a former American football player and coach. He served as the head football coach at the University of Wyoming (1977–1979), East Carolina University (1989–1991), and the Georgia Institute of Technology (1992–1994), compiling a career college football record of 45–52–2. Lewis was a defensive assistant at many schools and most notably served as an assistant to Vince Dooley at the University of Georgia, helping win a National Championship in 1980.
Вайоминг
Льюис 1976 жылғы желтоқсанда Вайоминг университетінің 22-ші бас футбол жаттықтырушысы болып тағайындалды, бұл Фред Акерстің Техас университетінің Остин қаласындағы «Longhorn» командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалғаннан кейін болды. Льюис 1977-1979 жылдар аралығында Вайомингтің жаттықтырушысы ретінде 13–21–1 (.386) есебімен жеңіс-жеңіліс көрсеткішін жинады. Ол 1979 жылғы маусымның соңында қызметтен босатылып, оның орнына Пэт Дай келді. Оның ең үлкен жеңісі 1978 жылғы маусымда Техас университетінің Эль-Пасо қаласындағы командасымен өткен ойында 51–21 есебімен тіркелді. «Каубои» командасының бас жаттықтырушысы ретіндегі ең ауыр жеңілісі 1977 жылы ЛСУ командасына қарсы болды. ЛСУ «Тигрлер» Вайомингті Батон-Ружда 66–7 есебімен жеңді. Вайомингте жұмыс істеген кезінде Льюис екі белгілі NFL ойыншысын дайындады: Кен Фантетти – жеті жыл бойы «Детройт Лайонс» командасында ойнаған қорғаушы (1979–1985) және Гай Фрейзер – алты жыл NFL-де ойнаған тағы бір қорғаушы, «Цинциннати Бенгалс» (1981–1984) және «Буффало Биллс» (1985–1986) командаларында.
Lewis was named the University of Wyoming's 22nd head football coach in December 1976 following the hiring of Fred Akers by the University of Texas at Austin to be the Longhorn's head coach. Lewis compiled a 13–21–1 (.386) win–loss record as Wyoming's coach through the 1977 to 1979 seasons. He was fired at the conclusion of the '79 season and replaced by Pat Dye. His largest margin of victory was 51–21 over the University of Texas at El Paso during the 1978 season. His worst loss as the Cowboys head coach came against LSU the year before, 1977. The LSU Tigers pounced on Wyoming, 66–7, in Baton Rouge. During his tenure at Wyoming, Lewis produced two noted NFL prospects, Ken Fantetti, a linebacker who went on to play for the Detroit Lions for seven years (1979–1985) and Guy Frazier another linebacker who played six years in the NFL for the Cincinnati Bengals (1981–1984) and the Buffalo Bills (1985–1986).
Шығыс Каролина
Ең табысты бас бапкер лауазымында Льюис Шығыс Каролина Пираттарын 11–1 есебімен және 1991 жылы Солтүстік Каролина штатын Персик Боулда керемет қуып жеңіске жеткізді. Льюис келгенге дейін бұл бағдарлама 1983 жылдан бері жеңісті маусымды өткермеген еді. Льюис үш маусым (1989–1991) Шығыс Каролинаның бас бапкері болып қызмет етті, содан кейін Грузия Технологиялық институтына кетті. 1991 жылғы Пираттар маусымды ең жоғары ұлттық рейтингпен аяқтады – AP Poll және Бапкерлер сауалнамасында #9 орын, ал Льюис Америка Футбол Бапкерлер қауымдастығы, United Press International және Scripps Howard ұйымдарынан 1991 жылғы Ұлттық жыл бапкері құрметіне ие болды.
In his most successful head coaching position, Lewis led the East Carolina Pirates to an 11–1 record and an amazing come from behind Peach Bowl victory over North Carolina State in 1991. The program had not had a winning season since 1983 before Lewis arrived. Lewis served as head coach at East Carolina for three seasons (1989–1991) before departing for Georgia Tech. The 1991 Pirates finished the season with their highest national ranking, #9 in both the AP Poll and the Coaches' Poll, and Lewis received 1991 National Coach of the Year honors from the American Football Coaches Association, United Press International, and Scripps Howard.
Джорджия Техникалық университеті
Льюис 1991 жылы Бобби Росс NFL-дің Сан-Диего Чарджерс командасын жаттықтыру үшін кеткеннен кейін Джорджия Техника институтының бас жаттықтырушысы лауазымына тағайындалды. Льюис 1992 жылдан 1994 жылғы маусымның ортасына дейін бұл лауазымды атқарды; ол 1–7 есебімен бастағаннан кейін отставкаға кетті (бірақ кейбір мәліметтерде ол жұмыстан босатылды) және оның орнына қорғаныс координаторы Джордж О’Лири келді, ол маусымның соңғы үш ойынын өткізді, барлығы жеңіліспен аяқталды.
Lewis assumed the head coaching position at Georgia Tech in 1991 following Bobby Ross's departure to coach the NFL's San Diego Chargers. Lewis held the position from 1992 until midway through the 1994 season; he resigned (though some reports say he was effectively fired) after a 1–7 start and was replaced by defensive coordinator George O'Leary, who coached the final three games of the season, all losses.
Нотр-Дам
2005 жылдан 2007 жылға дейін Льюис Чарли Вайс басшылығымен «Нотр-Дам Файтинг Ирланд» командасында бас бапкердің көмекшісі және қорғаушылар жаттықтырушысы қызметін атқарды.
From 2005 to 2007, Lewis served as the assistant head coach and defensive backs coach for the Notre Dame Fighting Irish under Charlie Weis.