Орталық Африка Республикасының бұрынғы премьер-министрі Анри Майду өмірі мен саяси жолы

Кіріспе

Орталық Африка Республикасының Премьер-Министрі

Анри Майду (14 ақпан 1936 жылы туған) – Орталық Африканың зейнеткер саясаткері, 1978 жылдың 14 шілдесінен 1979 жылдың 26 қыркүйегіне дейін Орталық Африка Империясының (Орталық Африка Республикасы) Премьер-Министрі, ал 1979 жылдың 26 қыркүйегінен 1980 жылдың 22 тамызына дейін Дэвид Дакко үкіметінде Орталық Африка Республикасының вице-президенті болды.

Ерте өмір

Маиду 1936 жылдың 14 ақпанында Банги қаласында дүниеге келді. Оның әкесі Морис Маиду – мемлекеттік қызметкер, ал егіз інісі Кристоф Маиду Конго Демократиялық Республикасы, Югославия, Жапония, Тайвань, Франция және АҚШ елдеріндегі Орталық Африка Республикасының елшісі болды. Анри Маиду академиялық білімі бар және география профессоры болып жұмыс істеді.

Саяси мансап

Оның саясатқа қадамы 1970 жылдың 25 маусымында жасалды, сол күні президент Жан Бедель Бокасса оны Білім министрі етіп тағайындады. 1971 жылдың 26 сәуірінде ол Жастар, спорт және өнер министрі (Білім берумен бірге) болды. Маиду 1973 жылдың 16 қазанында Халық денсаулығы және әлеуметтік қорғау министрі болып тағайындалды. 1974 жылдың 15 маусымында ол Қала құрылысы және аумақтық басқару министрі болды. Оның Білім, жастар, спорт, өнер және мәдениет министрі ретіндегі екінші қызметі 1976 жылдың 4 сәуірінде басталды. 4 қыркүйекте Маиду Орталық Африка Революциялық Кеңесінің екінші вице-премьері болды, оның құзыретіне ұлттық білім беру және білім беру реформасы кірді. Кеңес 14 желтоқсанда таратылды. Содан кейін Бокасса елді Орталық Африка Империясына айналдырып, өзін император Бокасса I деп жариялады. Бокасса 1977 жылғы бакалавриаттың нәтижелеріне риза болмады және мектеп жүйесін реформалауды қалады. Маиду француз тілі мұғалімдерін жұмыстан босатуды ұсынды, бірақ Бокасса бұл ұсынысты қабылдамады. Бокассаның бұйрығымен Маиду 1978 жылдың 2 ақпанында барлық мектеп оқушылары 1 қазанға дейін белгілі бір үлгідегі форма киюі керек екенін жариялады. Зергерлік бұйымдар мен бас киімдерге тыйым салынды, егер оқушылар бұйрыққа бағынбаса, мектептен шығарылатын болды. Формалардың бағасы жоғары болды және оларды Бокасса отбасының меншігіндегі Compagnie industrielle ouanguienne des textiles компаниясы шығарды. Бұл студенттердің наразылығына әкеп соқты, олардың басылуы «Бангидегі балалардың қырғыны» деп аталды. Оқиғада шамамен 100 бала қаза тапты. Премьер-министр Анже Феликс Патасе 1978 жылдың наурыз айында жүрек талмасынан зардап шегіп, емделу үшін Францияға кетті. Оның болмауы кезінде Бокасса үкіметін таратып, 1978 жылдың 14 шілдесінде Маидуды премьер-министр етіп тағайындады. 1979 жылдың мамырында Маиду Бокассамен келіспей, балалардың қырғыны болмағандығын жоққа шығаратын мәлімдеме оқыды. Бокассаның режимі құласа, азаматтардың наразылығынан қорқыныш білдірді. Ол 1979 жылдың 20 қыркүйегінде Бокассаны құлатқан қастандыққа қатысқан болуы мүмкін. 26 қыркүйекте президент Дэвид Дако оны вице-президент етіп тағайындады. Вице-президент қызметін атқару кезінде Маиду Jeune Afrique газетіне берген сұхбатында өзі мен Даконың режимге адал болмағанын, бірақ қорқыныштан оның қадамдарымен бірге кеткендерін айтты. «Біраз қорқыныш болды, - деді Бокасса жер аударылудан, - көптеген CFA франктары, әдемі көліктер, әдемі виллалар, әдемі әйелдер және әдемі бизнес. Суреттегі оған қараңыз, ол жақсы көрінетін және ойын-сауыққа құмар адам». 1980 жылдың 22 тамызында Маиду осы лауазымынан босатылып, үй қамауына алынды, өйткені көптеген оппозициялық топтар оның тағайындалуына қарсы болды. Маиду 27 желтоқсанда «Прогресс үшін республикалық партияны» құрып, 1981 жылдың наурыз айында өткен президенттік сайлауға қатысты. Ол 3,2 пайыз дауыспен төртінші орынды иеленді және кейіннен саясаттан шықты.

His entry into politics came on 25 June 1970, when President Jean Bédel Bokassa named him Minister of Education. He became Minister of Youth, Sports, and Arts (along with Education) on 26 April 1971. Maïdou was appointed Minister of Public Health and Social Affairs on 16 October 1973. On 15 June 1974, he became Minister of Urbanism and Territorial Administration. His second stint as Minister of Education, Youth, Sports, Arts, and Culture began on 4 April 1976. Maïdou became Second Vice Prime Minister of the Central African Revolution Council on 4 September, with his portfolio consisting of national education and education reform. The council was disbanded on 14 December. Soon afterward, Bokassa transformed the country into the Central African Empire, with himself as Emperor Bokassa I.

Bokassa was unsatisfied with the results of the 1977 baccalaureate and sought to reform the school system. Maïdou's solution was to remove French teachers, an option Bokassa rejected. At the bidding of Bokassa, Maïdou announced on 2 February 1978 that all schoolchildren must wear a specific type of uniform by 1 October. Jewelry and hats were forbidden, and students faced suspension from school if they refused to comply. The uniforms were costly, and were manufactured by a company owned by Bokassa's family, the Compagnie industrielle ouanguienne des textiles. This sparked student protests, and their suppression resulted in the "Bangui children's massacre". Around 100 children perished in the massacre. Prime Minister Ange Félix Patassé suffered a heart attack in March 1978 and went to France to recuperate. In his absence, Bokassa dissolved his government and appointed Maïdou prime minister on 14 July 1978. Maïdou broke with Bokassa in May 1979, after having to read a statement that denied that the children's massacre ever happened. He feared the wrath of the citizens if Bokassa's regime fell. He was likely involved in the plot that overthrew Bokassa on 20 September 1979. On 26 September, President David Dacko appointed him vice president. While vice president, Maïdou gave an interview with Jeune Afrique, stating that he and Dacko were not faithful members of the regime but followed along out of terror. "Some terror," Bokassa responded from exile, "with loads of CFA francs, beautiful cars, beautiful villas, beautiful women, and beautiful business. Look at him [Maïdou] in the photograph, with the face of a bon vivant and playboy." Maïdou was removed from this position on 22 August 1980 and subsequently placed under house arrest, as many opposition groups opposed his appointment. Maïdou founded the Parti republicain pour le progres on 27 December and contested the March 1981 presidential election. He finished fourth with 3.2 percent of the vote and subsequently left politics.

Кейінгі мансап

1986 жылы желтоқсанда Бокассаның сотында куәлік берген Майду, одан да ертерек төңкеріс жасауға ниеттенгенін, бірақ кең тараған тыңшылық желісінің кесірінен мүмкін болмағанын мәлімдеді. 1988 жылдың 1 наурызында Маиду Орталық Африка банктік одағының (UBAC) президенті болды. 2002 жылдың қараша айында президент Патасе оны Ұлттық диалогтың үйлестірушісінің орынбасары етіп тағайындады. Ұлттық диалог – елдегі жағдайды жақсарту мақсатында өткізілген ұлттық келісім конференциясы. Ол 2003 жылдың шілдесінде генерал Франсуа Бозизе билікті басып алғаннан кейін бірнеше ай өткен соң оның кеңесшісі болды. Қыркүйек айында ол Ұлттық диалог басшысы лауазымынан қанағаттанды. Маиду 2007 жылдың 27 тамызы мен 1 қыркүйегі аралығында өткен Орталық Африкалық медиа кеңесінің бірінші саммитіне төрағалық етті. 2008 жылдың желтоқсаны мен 2009 жылдың ақпаны аралығында ол «Саяси инклюзивті диалогтың» екінші төрағасының орынбасары болды, одан кейін оның бақылау комитетінің төрағасы болды.