Суинсхед ауылы, Бедфордшир графтығындағы тарихы тереңге батырылған шағын елді мекен. 1896 жылға дейін Хантингдонширге қарасты, қазір Бедфордширге бөлінген.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Суиншед – Англияның Бедфордшир графтығындағы Бедфорд ауданындағы ауыл және азаматтық қауым.
Swineshead is a village and civil parish in the Borough of Bedford in the county of Bedfordshire, England.
Тарих
Свиншейд приходы 1086 жылы Свиншефет, 13 ғасырда Свиншевид, 16 ғасырда Свиншейд деп тіркелген. Ол 30 қыркүйек 1896 жылға дейін Бедфордширмен қоршалған, Ханттингдоншир графтығының анклавы болды, содан кейін Бедфордширге қосылды. Приход анклав болған себебі, ол бір кезде Англияның соңғы саксон королі Гарольдқа тиесілі болған үлкен Кимболтон иелігінің ішінде орналасқан. Иеліктің бір бөлігі ең жақын жерде шамамен жарты миль қашықтықта графтықтың қалған бөлігінен бөлінгендігіне қарамастан, Ханттингдонширде деп есептелді. Осылайша, Жеңімпаз Уильям Гарольд патшаның жерлерін түрлі адамдарға бергенімен, Свиншейд пен Стоунли екеуі де Фитц Пирске өтті және екеуі де Ханттингдоншир графтығында қалды. Домсдей сараптамасы кезінде Кимболтон мен Свиншейдтегі жер Уильям де Вареннің меншігінде болды, және оның ықпалы өз мүлігін сол графтықта ұстау үшін пайдаланылған болуы мүмкін. Свиншейд 1803 жылы Парламент актісімен қоршалды. Приход 1894 жылдан 1934 жылға дейін Итон Сокон ауылдық округінің құрамына кірді, содан кейін 1974 жылға дейін Бедфорд ауылдық округінің құрамына енді.
The parish of Swineshead is recorded as Suineshefet (1086), Swynesheved (13th century), Swineshead (16th century). It was an exclave of the county of Huntingdonshire, and surrounded by Bedfordshire, until 30 September 1896, when it was transferred to Bedfordshire. The parish was an exclave because it was within the great manor of Kimbolton, once the property of Harold, the last Saxon king of England, and part of this manor was held to be in Huntingdonshire though separated from the rest of the county by about half a mile at the nearest point. Thus although King Harold's lands were granted to different persons by William the Conqueror, Swineshead and Stonely both passed to Fitz Piers and both remained in the county of Huntingdonshire. At the time of the Domesday survey, land in Kimbolton and in Swineshead was held by William de Warenne, and his influence may have been used to keep his property in the same county. Swineshead was enclosed by Act of Parliament in 1803. The parish was part of Eaton Socon Rural District from 1894 to 1934, then became part of Bedford Rural District until 1974.
География
Парақоршақтың топырағы құмды саз және қиыршық тасты, ал топырақ асты негізінен көк тақталы. Басты егістер – бидай, арпа, бұршақ және безнек. Жер беті толқынды және теңіз деңгейінен жоғары орналасқан. Ауылдың өзі шамамен 155 фут (47 метр) биіктікте тұр. Бұл қауымда бұрын көп орман болған, қауымның солтүстігіндегі Суиншейд және Спаноак ормандары әлі де сақталған, бірақ қазір бұрынғы көлемінен кішірейген. Олар Вудленд Трастқа тиесілі, ал Суиншейд орманы – ерекше ғылыми маңызы бар жер.
The soil in the parish is loam and gravelly and the sub soil mainly blue galt. The chief crops are wheat, barley beans, and peas. The surface is undulating and is between above sea level. The village itself stands at about 155 feet (47 m). The parish was once well wooded, Swineshead and Spanoak Woods in the north of the parish still remain but now are not as large as they once were. They are owned by the Woodland Trust and Swineshead Wood is a Site of Special Scientific Interest.
Діни орындар
Николай шіркеуі ғибадатханадан, басты залдан, солтүстік бөлімінен, оңтүстік бөлімінен, батыс мұнарасынан және оңтүстік кіреберісінен тұрады. Қабырғалары тас қиыршықтарымен және кесек таспен қаланған, ал бұрыштары таспен әшекейленген. Шатырлары тас жалатылармен, черепицамен және қорғасынмен жабылған. 1086 жылғы "Домсдей" сауалында бұл шіркеу туралы еске алынбаған, бірақ 1271 жылға дейін мұнда пастор болған. Шіркеудің барлық бөлігі 14 ғасырда қайта салынған сияқты, 1330 жыл шамасында ғибадатханасынан бастап; сол кезде оңтүстік бөлімі мен кіреберісі салынды. Батысында мұнараның негізі бар солтүстік бөлімі шамамен 10 жылдан кейін салынды, бірақ жоспарланған мұнара бірден басты залының батыс жағындағы мұнараның орнына тасталды. 15 ғасырдың соңында басты залға клерсторий қосылды, солтүстік бөлімінің шығыс жағына камерасы бар және оған жоғары қабат салынды, сондай-ақ ғибадатханамен байланысатын тар жол жасалды. Осымен бірге ғибадатхана аркасы кеңейтілді, оңтүстік жағына баспалдақ орнатылды, ал қазық экран мен галерея орнатылды. Басты залының шатыры 1706 және 1841 жылдары жөнделді. 1847 жылдан 1853 жылға дейін толық қайта жаңарту жұмыстары жүргізілген сияқты. Мұнара мен шпилі 1907 жылы қайта жөнделді.
The Church of St Nicholas consists of a chancel, nave, north aisle with vestry, south aisle, west tower and south porch. The walls are coursed rubble with some pebble rubble, and with stone dressings. The roofs are covered with stone slates, tiles and lead. The church is not mentioned in the Domesday survey of 1086, but there was a rector here before 1271. The whole church seems to have been rebuilt during the 14th century, beginning with the chancel about 1330; about the same time, the south aisle and porch were built. The north aisle with the base of a tower at its west end followed about 10 years later, but the proposed tower was almost immediately abandoned in favour of one at the west end of the nave. Towards the end of the 15th century, a clerestory was added to the nave, a vestry was added at the east end of the north aisle, with a chamber above it, and a narrow slipway communicating with the chancel. At the same time the chancel arch was widened, rood stairs built on the south side, and a rood screen and loft erected. The nave roof was repaired in 1706 and in 1841. A general restoration seems to have occurred from 1847 to 1853. The tower and spire were again repaired in 1907.
Көрнекті орындар
Ауыл еншілес аймақтың ортасында орналасқан және көптеген ескі үйлерді қамтиды. "Үш жылқының ізі" (Three Horseshoes) қонақ үйі 17 ғасырдың басына дейін салынған. Коттедждер кірпіштен және ағаштан салынған, төбелері плиткамен және сабанмен жабылған. Бұрынғы пасторлық үй, қазір ферма ретінде пайдаланылады, ол шіркеудің қарсысындағы кірпіштен және ағаштан жасалған ежелгі сыланған ғимарат. 1846 жылы қайта жаңартылғанда, сол кездегі Суиншед пасторы қол қойған "Соғыс Лигасы және Ант" (Solemn League and Covenant) көшірмесі төбеден табылды, бұл сақты пастор оны жасырған болуы мүмкін. Ауылда екі ордың іздері сақталған.
The village is in the middle of the parish, and includes many old houses. The "Three Horseshoes" Inn dates from the early 17th century. The cottages are of brick and timber with tiled and thatched roofs. The former rectory, now used as a farmhouse, is an ancient plastered building of brick and timber opposite the church. When it was undergoing restoration in 1846, a copy of the Solemn League and Covenant (signed by the then Rector of Swineshead) was discovered in the roof where it was perhaps hidden by the cautious rector of the time. There are the traces of two moats in the village.