Ядвига Ягеллонка: Польша, Венгрия және Бавария әулеттері арасындағы неке талқылаулары

Кіріспе

Хедвиг Ягеллон (Jadwiga Jagiellonka, Hedwig Jagiellonica; 21 қыркүйек 1457 – 18 ақпан 1502), "Хедвигис" деп крещение алған, поляк ханшайымы және Ягеллон әулетінің мүшесі, сондай-ақ неке арқылы Бавария герцогинясы болды. Краков қаласында туған ол Польша королі Казимир IV және Австрия эрцгерцогинясы Елизаветаның үлкен қызы еді.

Өмір

1468 жылы оның қолына Мажарстан королі Матиас Корвин үмітттенді, ол сол жылдың 8 сәуірінде Оломоуц епископы Протас Чернохорский з Босковичті өкілі ретінде жіберді. Бұл неке арқылы венгр билеушісі Богемия тағына таласқан Георгий Подебрадскийге қарсы бағалы одақтас алуды көздеді. Сонымен қатар, Казимир IV-нің екінші қызы Софиямен император Фридрих III-нің ұлы және мұрагері, Австрияның эрцгерцогы Максимилианның некелесуі туралы келіссөздер басталды. Осылайша, Польша королі Австрия мен Венгрияның болашақ билеушілерінің өзінің ұрпақтары болатынына кепілдік берді. Матиас Корвиннің Хедвигтің қолына қол жеткізу әрекеттерін император да, Папа Павел II де қолдады. Алайда, 1462 жылдан бері Казимир IV Георгий Подебрадскиймен одақтас болды, бұл Польшаның Тевтон орденіне қарсы Он үш жылдық соғыстан кейін Папа Пий II-ге күдік тудырды. Сонымен қатар, ханшайымның анасы Елизавета да Маттиасты шаруа, кішкентай бойлы, влах, ит деп атап, оған лайық емес деп мәлімдеді. Дегенмен, епископ Протас патша Казимир IV-нің 1467 жылдың 27 сәуірінде дүниеге келген жаңа ұлының крест әкесі болып таңдалды, оған императордың құрметіне Фридрих деп ат қойылды. 1469 жылы Богемия Корольдігінің католик партиясы Маттиас Корвинусқа ресми түрде тәжді ұсынды. Георгий Подебрадский Польшадан қолдау іздеді, олардың көмегіне қарықтары ретінде Казимир IV-нің үлкен ұлы Владиславтың мұрагерлікке ие болатынын уәделеді. Осы Польша-Богемия одағынан қорқып, Корвин тағы да Хедвигтің қолын сұрады, бірақ одан бас тартты. 1470 жылдың 20 қазанында Казимир IV және Фридрих Грац қаласында келісімге келді, сондай-ақ Хедвиг пен Максимилианның мүмкін болатын некесі де талқыланды. Матиас Корвин 1471 жылдың шілдесінде және 1473 жылдың қыркүйегінде Хедвигтің қолын тағы да сұрады, бірақ Елизавета патшайымының соңғы бас тартуына дейін. 1473 жылдың басында Бавария герцогы Мюнхеннің Альберт IV жіберген екі кеңесшісі Польшаға некеге тұру туралы ұсыныспен келді, бірақ Казимир IV бұл ұсыныстан бас тартты, өйткені сол кезде ол өзінің үлкен қызы мен Бавария герцогы Ландшуттың ұлы және мұрагері Людовик IX-тың некелесуі туралы келіссөздер жүргізіп жатқан болатын. Казимир IV өзінің оңтүстік-батыс шекарасын Богемия Корольдігінен қорғау үшін (оның ұлы Владислав пен Матиас Корвиннің арасындағы бәсекелестікке байланысты) Бавариямен тығыз одаққа кіруді шешті. 1473 жылы поляк депутаттары Станислав Куроцветски мен Павел Ясиенский Ландшут сотына Хедвиг пен Георгийдің некелесуі туралы келіссөздер бастау үшін жіберілді. Нәтижесінде, 7 немесе 10 қыркүйекте 1474 жылы Бавария герцогы Людовик IX Ландшут Хедвигтің қолын ұлы үшін сұраған ресми хабарлама жіберді. Келіссөздер Ленчица мен Радом қалаларында өтті, онда 30 желтоқсанда Георгийге үйленуге келісті. Келесі күні неке шартына қол қойылды. Хедвигке келесі бес жыл ішінде 5 бөліп төлеуге болатын 32 000 венгр алтыны мөлшерінде қалыңдық ретінде берілді. Польша ханшайымының жаңа үйіне сапары 100 000 алтынға бағаланды. Болашақ жұбайлардың туысқандық байланыста болғандықтан (Хедвигтің анасы Альберт V Австрия королі Георгийдің әкесінің әжесі Маргарет Австрия королінің ағасы болған), поляк корольдік канцлері Уриэль Горка 1475 жылы Римге барып, қажетті рұқсатты сұрады, оны сол жылдың 26 мамырында Папа Сикст IV берді. Хедвиг отбасымен бірге Познаньге келді, онда 10 қазан 1475 жылы олармен қоштасты. Ол шамамен 1200 атты әскермен бірге 23 қазанда Виттенбергке келді. Оған басқалармен бірге Чиецин герцогы Болеслав II-нің жесірі Анна да еріп жүрді. 1475 жылдың 14 қарашасында Хедвиг пен оның серігі Ландшутке келді, бұл оқиға атақты ортағасырлық Ландшут тойына себеп болды. Той рәсімі сол күні Санкт-Мартин шіркеуінде өтті, ал қызметті Зальцбург архиепискобы Бернхард фон Рор өткізді. Тойға бірнеше неміс билеушілері қатысты, соның ішінде император Фридрих III және оның ұлы Максимилиан, Альбрехт III Ахилл, Бранденбург курфюрсі, Зигмунд, Таяу Австрия архигерцогы және Тироль билеушісі, Филипп, Пфальц курфюрсі, Альберт, Баден Хахберг маркграфы, Вюртембергтің Штутгарт және Вюртембергтің Эберхард V графтары Урах, Ландграф Людовик I Леухтенберг және Геннеберг графы Отто Ашах. Ал келесі күні 9 000 адам қатысқан той болды. 1479 жылы Хедвиг әкесі қайтыс болғаннан кейін Бавария Ландшут герцогинясы болды. Оның некесі сәтті болмады, күйеуі алкогольге тәуелді және әйелдерге құмар болған. 1485 жылы Георг әйелін Ландшут герцогтік сарайынан қуғынға салып, Бургхаузен қамалына орналастырды, онда ол өзінің сарайымен және көптеген қызметшілермен тұрды, бірақ – замандас жазбагерлердің айтуынша – әлемнің барлық қуанышынан айырылып, жалғыздығымен ғана көңіл көтеріп жүрді. Оның балаларымен бірге жер аударылғаны белгісіз. Ол 1502 жылдың 18 ақпанында Бургхаузен қамалында күтпеген жерден қайтыс болды. Ол Бургхаузенге жақын Райтенхаслах цистерциандық монастырына жерленді. Монастырь 1803 жылы секуляризацияланғанда, оның қабір тасы қиратылды. Алайда, оның қабірі болған жерде шіркеу еденінде ескерткіш тас бар. Өзінің хаттарына "geborene Königin von Polen" (туғаннан Польша королевасы) деп қол қойған Хедвиг отбасымен тығыз байланыс ұстамады. 1503 жылдың 31 қаңтарында оның ағасы, Польша королі Александр оның он бір ай бұрын қайтыс болғанын білмегенін хабарлады.

In 1468, her hand was requested by Matthias Corvinus, King of Hungary, who on 8 April of that year sent Protas Černohorský z Boskovic, Bishop of Olomouc as his representative. With this marriage, the Hungarian ruler hoped to gain a valuable ally against his rival for the Bohemian throne, George of Poděbrady. At the same time, negotiations began for a marriage between the second daughter of Casimir IV, Sophia with Archduke Maximilian of Austria, son and heir of Emperor Frederick III; thus, the Polish King would guarantee that future rulers of Austria and Hungary would be his descendants. The efforts of Matthias Corvinus for Hedwig's hand were supported by both the Emperor and Pope Paul II. However, since 1462, Casimir IV had had an alliance with George of Poděbrady, which caused Pope Pius II suspicion after the Thirteen Years' War, during which Poland fought against the Teutonic Order. In addition, the princess's mother Queen Elizabeth was also against the match, stating that Matthias is a peasant, a midget, a Vlach, a dog, simply not worthy of her (pl: Matyasz chłop, kurczek, Wołoszyn, pies, niegodziem jej). Despite this, Bishop Protas was chosen to be godfather at the baptism of the new son of King Casimir IV, born on 27 April 1467, who was named Frederick after the Emperor. In 1469, the Catholic party of the Kingdom of Bohemia formally offered the crown to Matthias Corvinus. George of Poděbrady sought the support of Poland, promising the succession of the eldest son of Casimir IV, Vladislaus in exchange of their help. Corvinus, fearing this Polish Bohemian alliance, again requested the hand of Hedwig, but was refused. On 20 October 1470, Casimir IV and Frederick signed a treaty in the city of Graz, and a possible marriage between Hedwig and Maximilian was also discussed. Matthias Corvinus asked the hand of Hedwig again in July 1471 and in September 1473 until finally, a definitive refusal was made by Queen Elizabeth. At the beginning of 1473, two counselors sent by Albert IV, Duke of Bavaria Munich arrived in Poland with a marriage proposal; however, Casimir IV refused the offer because at that time, he was already negotiating a marriage between his eldest daughter and George, son and heir of Louis IX, Duke of Bavaria Landshut. Casimir IV, in order to protect his south western borders with the Kingdom of Bohemia (subject to the rivalry between his son Vladislaus and Matthias Corvinus), decided to enter into a closer alliance with Bavaria. In 1473, the Polish deputies Stanisław Kurozwęcki and Paweł Jasieński were sent to the Landshut court to begin talks for a marriage between Hedwig and George. As a result, on 7 or 10 September 1474, Duke Louis IX of Bavaria Landshut sent an official message asking Hedwig's hand for his son. Negotiations took place in the cities of Łęczyca and Radom, where on 30 December, Hedwig agreed to marry George. The next day, the marriage contract was signed. Hedwig received as a dowry to the amount of 32,000 Hungarian złoty, payable in 5 installments over the next five years. The cost of the trip of the Polish princess to her new home reached 100,000 złoty. Due to the fact that the future spouses were closely related (Hedwig's maternal grandfather Albert V of Austria was a brother of George's paternal grandmother, Margaret of Austria), the Polish Royal Chancellor Uriel Górka travelled to Rome in 1475 to seek the required dispensation, which was granted by Pope Sixtus IV on 26 May of that year. Hedwig arrived with her family in Poznań, where on 10 October 1475, she said goodbye to them. With a large retinue of approximately 1,200 knights, she arrived in Wittenberg on 23 October. She was accompanied, among others, by Anna, widow of Bolesław II, Duke of Cieszyn. On 14 November 1475, Hedwig and her retinue finally arrived in Landshut, an event which inspired the famous medieval pageant Landshut Wedding. The wedding ceremony took place that day at St. Martin's Church, with the service being officiated by Bernhard von Rohr, Archbishop of Salzburg. Several German rulers attended the wedding, including Emperor Frederick III and his son Maximilian, Albrecht III Achilles, Elector of Brandenburg, Sigismund, Archduke of Further Austria and ruler of Tirol, Philip, Elector Palatine, Albert, Margrave of Baden Hachberg, Counts Ulrich V of Württemberg Stuttgart and Eberhard V of Württemberg Urach, Landgrave Louis I of Leuchtenberg and Count Otto of Henneberg Aschach. The wedding feast was held the next day, with 9,000 people attending. In 1479, Hedwig became Duchess consort of Bavaria Landshut after the death of her father in law. Her marriage was unsuccessful; her husband was a known alcoholic and womanizer. In 1485, George banished his wife from the Ducal court in Landshut and placed her in Burghausen Castle, where she lived with her own court and numerous servants, but – according to contemporary chroniclers – deprived of all the pleasures of the world and comforted only with her loneliness. It is not known whether she was accompanied by her children in her exile. She died unexpectedly on 18 February 1502 at Burghausen Castle. She was buried in the Cistercian monastery of Raitenhaslach near Burghausen. When the monastery was secularized in 1803, her tombstone was destroyed. However, there is a commemorative stone in the floor of the Church in the place where her grave was previously located. Hedwig, who signed her letters as geborene Königin von Polen (Queen of Poland by birth), didn't maintain close contact with her family. On 31 January 1503, her brother, King Alexander of Poland, wrote to her husband that he hadn't known that Hedwig had died eleven months previously.