Scientology және Dianetics-тегі "энграм" – бұл санасыз жағдайдағы ауыртпалы оқиғаның жадта сақталуы. Псевдонағылым ретінде қарастырылады, психикалық денсаулыққа қатысты мағлұматтар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Саентологиядағы санасыз өткендегі жарақатты оқиғаның психикалық бейнесі
Scientology's mental image of an unconscious past traumatic event
Дианетика мен Саентологиядағы инграмма түсінігі
the concept of the engram in Dianetics and Scientology
Дианетика мен Саентологияда қолданылатын инграмма – адамның жартылай немесе толыққанды санасыз болған кезде болған өткендегі жарақатты оқиғаның толыққанды психикалық бейнесі немесе естелігі. Ол псевдонауылдық деп есептеледі және когнитивтік психологиядағы "инграмма" мағынасынан өзгеше. Дианетика мен Саентология бойынша, тұқымданудан бастап, "талдаушы сана" санасыз болған кезде қандай да бір ауыртпалық оқиға болған сайын, инграммалар Саентология "реактивті сана" деп атаған сананың бір бөлігінде жазылып, сақталады.
An engram, as used in Dianetics and Scientology, is a detailed mental image or memory of a traumatic event from the past that occurred when an individual was partially or fully unconscious. It is considered to be pseudoscientific and is different from the meaning of "engram" in cognitive psychology. According to Dianetics and Scientology, from conception onwards, whenever something painful happens while the "analytic mind" is unconscious, engrams are supposedly being recorded and stored in an area of the mind Scientology calls the "reactive mind".
Тарих
"Энграмма" термині 1904 жылы неміс ғалымы Ричард Семонмен қолданылған. Ол оны "энграмманың қалыптасу кезіндегі энергетикалық жағдайлардың" қайталануымен қайта жандана алатын "стимул әсері" деп анықтаған. Л. Рон Хаббард 1950 жылы "Дианетика: Психикалық денсаулықтың қазіргі заманғы ғылымы" атты еңбегін жариялағанда Семонның тұжырымдамасын қайта пайдаланды. Ол энграмманы медицинада бұрыннан бар "жад іздерінің" бір түрі ретінде қарастырды. Дианетика философиясын дамытуға көмектескен дәрігер Джозеф Винтердің айтуынша, Хаббард "энграмма" терминін 1936 жылғы "Дорландтың медициналық сөздігінің" басылымынан алған, онда ол "ұзаққа созылатын белгі немесе із" деп түсіндірілген. Психологияда бұл – психикалық тәжірибеден өткеннің психикада қалдырған ұзаққа созылатын іздері; жасырын естелік кескіні. Хаббард бастапқыда "Норн", "команом" және "кедергі" терминдерін қолданған, бірақ Винтердің ұсынысынан кейін "энграмма" терминіне тоқтады. Хаббард реактивті сананы энграммамен немесе реактивті жад қоймасымен теңестірді. Энграмма – бұл физикалық және эмоционалдық ауыртпалықты қамтитын "жасушалық деңгейдегі жазба" ретінде сипатталады. Энграммалар ұқсас оқиғалардың тізбектерінде немесе серияларында сақталады. Хаббард энграмманы "тірі организмнің протоплазмасында стимул қалдырған нақты және тұрақты із" деп сипаттайды. Бұл жасушалық организмге ғана әсер ететін стимулдардың біртұтас тобын құрайды. 1952 жылы Дианетика Саентологияға айналды және энграммаларды тазалау тұжырымы Саентология шіркеуінің практикасының орталық бөлігі болып қала береді.
The term engram was coined in 1904 by the German scholar Richard Semon, who defined it as a "stimulus impression" which could be reactivated by the recurrence of "the energetic conditions which ruled at the generation of the engram." L. Ron Hubbard re used Semon's concept when he published Dianetics: The Modern Science of Mental Health in 1950. He conceived of the engram as a form of "memory trace", an idea that had long existed in medicine. According to physician Joseph Winter, who collaborated in the development of the Dianetics philosophy, Hubbard had taken the term "engram" from a 1936 edition of Dorland's Medical Dictionary, where it was defined as "a lasting mark or trace In psychology it is the lasting trace left in the psyche by anything that has been experienced psychically; a latent memory picture." Hubbard had originally used the terms "Norn", "comanome" and "impediment" before alighting on "engram" following a suggestion from Winter. Hubbard equates the reactive mind to the engram or reactive memory bank. An engram is described as a "cellular level recording" that includes both physical and emotional pain. Engrams are stored in chains or series of incidents that are similar. Hubbard describes the engram as "a definite and permanent trace left by a stimulus on the protoplasm of a tissue. It is considered a unit group of stimuli impinged solely on the cellular being." Dianetics became Scientology in 1952 and the concept of clearing engrams remains a central part of the practices of the Church of Scientology.
Сипаттама
Дианетика мен Саентология ілімінде инграмдар ауыртпалық тудырған оқиғалардан пайда болады деп есептеледі, олар "талдау функциясын" жауып, адамды тек "реактивті" деңгейде әрекет етуге мәжбүр етеді. Бұл деңгейде ауырсыну, дене күйі және орналасу сияқты барлық нәрсе "жағымсыз тұтастықтың бір бөлігі" ретінде қабылданады. Егер адам ауыртпалық оқиғаны кейін күндері еске алса, инграм қайтадан белсенділеніп, кінә немесе ұят сезімін тудырады – бұл жаңа инграмға айналады. Саентология терминологиясында осы цикл "тұтқын" деп аталады. Хаббардтың инграм туралы түсінігі уақыт өте келе өзгерді. "Дианетикада" ол былай деп жазды: "Дианетикадағы 'инграм' сөзі өте нақты мағынасында қолданылады, яғни 'тірі организмнің протоплазмасында қалдырылған стимулдың анық және тұрақты іздері' дегенді білдіреді". Хаббардтың сөзіне сүйенсек, инграм белсендірілген сайын оның күші арта түседі. Джефф Джейкобсен Саентологиядағы инграмдарды аудиттеуді Фрейдтің психоаналитикалық абреакция тұжырымдамасымен салыстырды, инграмдарды абреакция терапиясы санаға шығаратын ауыртпалықты санадан тыс естеліктермен теңестірді. Ол Натан Торнтонның абреакцияны мойындаумен салыстырғанын келтірді. Дорте Рефсленд Кристенсен инграмдарды қарапайым тілмен айтқанда, травма деп сипаттайды, бұл ауыртпалық тәжірибелердің ұзақ және қысқа мерзімді әсерлерін түсіндіруге мүмкіндік береді. Кристенсеннің айтуынша, Хаббард инграмның драмалық бейнеленуі туралы жазған, онда ауыртпалықты инграм ретінде бастан өткерген адам, оқиға кезінде болған барлық сезімдік қабылдауларды оқиғамен байланыстырады. Бұл сезімдік қабылдаулар "қайта стимулдарға" айналады, олар ауыртпалықты еске түсіріп, адамды оны қайта сезінуге итермелейді. Ғалым Ричард Холлоуэй Саентология бойынша инграмдардың "көкпе-көк болған жағдайларда туындаған зиянды тәжірибелер" екенін, миллиондаған өмір бойы тетандарға сіңірілгенін жазады. Кейде басқа тетандарға билік етуді қалаған тетандар осы зиянды қасақана келтіреді. Саентологияда қасақана келтірілген жарақаттар "имплантаттар" деп аталады. Хаббард: "Имплантаттар барлық түрдегі ауруларға, әлсіздікке, деградацияға, неврозға және ақылсыздыққа себеп болады және адамда осылардың негізгі себептері болып табылады" деп жазды. Хаббардтың сөзіне қарағанда, христиандық жұмақ туралы идея – алдамшы имплантат, себебі бірінші өмірден кейін шексіз өмірлер тізбегі бар, бұл христиандық мәңгілік өмір туралы түсінікке қайшы келеді.
In Dianetics and Scientology doctrine, engrams are believed to originate from painful incidents, which close down the "analytic function", leaving a person to operate only on the "reactive" level, where everything, including pain, position, and location are experienced as "aspects of the unpleasant whole." This engram is restimulated if the person is reminded of the painful experience days later, causing feelings of guilt or embarrassment – another engram. This cycle is called a "lock" in Scientology terminology. Hubbard's concept of the engram evolved over time. In Dianetics, he wrote that "The word engram, in Dianetics is used in its severely accurate sense as a 'definite and permanent trace left by a stimulus on the protoplasm of a tissue'", According to Hubbard whenever an engram is stimulated it increases in power. Jeff Jacobsen compared auditing for engrams in Scientology to the Freudian psychoanalytic concept of abreaction, equating engrams to the painful subconscious memories that abreaction therapy brings up to the conscious mind. He quoted Nathaniel Thornton, who compared abreaction to confession. Dorthe Refslund Christensen describes engrams in layman's terms as trauma, a means to explain the long and short term effects of painful experiences. According to Christensen, Hubbard wrote about the dramatization of an engram, where the one who suffered and recorded the pain as an engram relates all sensory perceptions during the time of the painful incident to the incident. These sensory perceptions become "restimulators" that remind the individual of the pain and triggers him or her to re experience it. Scholar Richard Holloway writes that according to Scientology, engrams are "damaging experiences that happen by accident," bruises through time implanted on thetans through the course of millions of lives. Sometimes the damage is intentionally inflicted by thetans who desired power over other thetans. Deliberate injuries are called implants in Scientology. Hubbard wrote, "Implants result in all varieties of illness, apathy, degradiation, neurosis and insanity and are the principle causes of these in man." The Christian idea of heaven is a deceptive implant, Hubbard taught, for there is an infinite series of lives after the first, contrary to the Christian notion of the afterlife.