Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Монтагу Пур (1866–1938) – ағылшын офицері және крикетші. Роберт Монтагу Пур (20 наурыз 1866 – 14 шілде 1938) – крикетші және британдық армия офицері. 1896 жылы Оңтүстік Африкада қызмет еткен кезде Оңтүстік Африка крикет командасы үшін үш тестілік матчта ойнады. Оның крикет карьерасының көп бөлігі майор шенімен өтті, бірақ ол соңында бригада генералы болды. "Ойын тарихындағы барлық адамдардың ішінде", - деп жазды Лео Купер А. А. Томсонның "Ерекше адамдар" кітабына кіріспесінде, "ол эксцентрикалық идеалды бейнелейтіндей".
English officer and cricketer (1866–1938)
Robert Montagu Poore (20 March 1866 – 14 July 1938) was a cricketer and British army officer who, whilst serving in South Africa in 1896, played in three Test matches for the South African cricket team. Much of his cricket was played when he held the rank of major, but he eventually became a brigadier general. "Of all the people in the history of the game," wrote Leo Cooper in an introduction to A. A. Thomson's Odd Men In, "he seems to stand for the Eccentric Ideal."
Әскери мансап
Пур майор Роберт Пурдің (1834–1918 жж.) және оның әйелі Джулиана Лоури Корридің, контр-адмирал Армар Лоури Корридің қызының ұлы болды. Ол 7-ші гусарлар полкіне қосылып, 1896–1897 жылдары Родезиядағы Екінші Матабеле соғысында қызмет етті. 1899–1902 жылдардағы Екінші Буер соғысы кезінде Оңтүстік Африкада провист-маршал болып тағайындалды және 1901 жылы Ең Батыл Кызмет Орденімен (DSO) марапатталды. 1900 жылғы 31 наурыздағы хабарламасында бас қолбасшы Лорд Робертс Пурдың "түрмедегілерді күту, лагерьтерде және жол жүру кезінде тәртіпті сақтау сияқты жауапкершілік міндеттерін өте қанағаттанарлық деңгейде атқарғанын" айтты. Пур Брейкер Морант пен Питер Хэндкоктың соты мен атылуы кезінде провист-маршал қызметін атқарды, оның күнделігінде олардың ісі туралы сол кездегі жазбалар бар.
Poore was the son of Major Robert Poore (1834–1918) and his wife Juliana Lowry Corry, daughter of Rear Admiral Armar Lowry Corry. He joined the 7th Hussars and served in the Second Matabele War in Rhodesia 1896–1897. He was appointed provost marshal in South Africa during the Second Boer War 1899–1902, and received the Distinguished Service Order (DSO) in 1901. In a despatch dated 31 March 1900, the commander in chief, Lord Roberts, described how Poore "has exercised his responsible duties, whether as regards the care of prisoners, or in maintaining order in camp and on the line of march, in a most satisfactory manner". Poore was provost marshal during the trial and execution of Breaker Morant and Peter Handcock, and his diary includes contemporary notes on their case.
Крикет мансабы
1899 жылы Пур Англиядағы ең нәтижелі ойыншыға айналып, 12 маусым мен 12 тамыз аралығында 1399 ұпай (соның ішінде жеті жүздік) жинады, орташасы 116,58 болды. Сомерсетке қарсы ол 304 ұпай жинады, ал әріптес армия офицері капитан Уайнардпен бірге алтыншы қақпа үшін 400-ден астам ұпай жинады – бұл округтік крикеттегі ең жоғары көрсеткіш. Маусым бойы өткен 21 иннингте Пур 91,23 орташа есеппен 1551 ұпай жинады, бұл ағылшын маусымы үшін рекордтық орташа көрсеткіш, ол 1930 жылы Дон Брэдмен 98,66 орташа есеппен көрсеткенге дейін бұзылмады. Пурға «Уисден» журналының «Жылдың крикетшісі» атағы берілді. 1899 жылғы маусымнан кейін Пур Бур соғысында күресу үшін Оңтүстік Африкаға қайтты. Англияға оралғаннан кейін, қолдың сынуына байланысты 1902 жылғы маусымның көп бөлігін өткізіп жіберді, бірақ ол бұрынғы шеберлігін сақтап қалғанын көрсетті, Гэмпшир үшін ауыр жағдайда Хью Трамблға қарсы тамаша 62 ұпай жинады. 1903 жылы майор Пур қайтадан қолжетімді болады деп үміттенген, бірақ ол сол жазда Үндістанға барды. 1904 жылдың ортасында Гэмпширге үлкен үмітпен оралғанда, оның көрсеткіштері көңіл көншітпейтін болды. Ол ойнаған тоғыз ойынның ішінде қиын жағдайлар көп болмаса да, орташасы жиырмадан төмен болды және тек бір рет (Сассекске қарсы нашар жағдайда) 1899 жылы боулерлерді басып ойнауға мүмкіндік берген шеберлігін көрсетті. 1905 жылы ол қайтадан ойнай алмады, бірақ 1906 жылы Дербиширге қарсы командаға қайта қосылып, екі матчта 232 ұпай жинады, оның ішінде Суссекске қарсы 129 ұпай, бірақ тағы бір жарақат маусымын аяқтады және оның округтік карьерасын тоқтатты. Өзінің үлкен жетістіктеріне қарамастан, Пур ойынға толыққанды әуес болған жоқ, ол оны классикалық жаттығулар арқылы емес, оқулықтарды оқып үйренген; әрине, бұл оның керемет дағдылары бар жалғыз сала емес еді: ол шебер семсерші, мерген және поло ойыншысы болды, бірде Батыс Үндістанның теннис чемпионатын жеңіп алды. Ол 7-ші гусарлармен бірге Үндістанға барған кезде ғана крикетке деген махаббатын сезінді, ол өмір бойы сақталды. Пур клубтық ойындарда елу жасына дейін қауіпті ойыншы болып қалды және 1913 жылға дейін Үндістанда бірінші сыныпты крикет ойнады.
In 1899, Poore became the most fertile run scorer in all of England, hitting 1,399 runs (including seven hundreds) between 12 June and 12 August at an average of 116.58. Against Somerset he made 304 and with fellow Army officer Captain Wynyard shared in a stand of over 400 for the sixth wicket – still the highest for that wicket in county cricket. In 21 innings over the course of the entire season, Poore managed 1,551 runs at 91.23, a record average for an English season not broken until Don Bradman averaged 98.66 in 1930. Poore was rewarded with selection as a Wisden Cricketer of the Year. Poore returned to South Africa after the 1899 season to fight in the Boer War. After he returned to England, a broken arm caused him to miss most of the 1902 season, but he showed he retained his former skill with a superb innings of 62 not out against Hugh Trumble on a sticky wicket for Hampshire against the touring Australians. It was hoped Major Poore would be available again in 1903, but he went to India that summer and when he returned to Hampshire in the middle of 1904 to great expectations, his form was disappointing. Although there were few difficult pitches in the nine games he played, he averaged under twenty and only once (on a bad wicket against Sussex) did he show the skill that allowed him to dominate bowlers in 1899. In 1905 he again could not play at all, but he rejoined the team against Derbyshire in 1906 and in two matches scored 232 runs including 129 against Sussex, but another injury ended his season and as it turned out, his county career. In spite of his impressive success, Poore was not yet overly enamoured with the game, which he had learnt not through classical coaching but the perusal of textbooks; certainly, it was not the only field in which his prodigious talents lay: he was a first rate swordsman, shot and polo player, and once won the West of India lawn tennis championship. Not until, as a subaltern, he visited India with the 7th Hussars did he realise his love for cricket, a love that he sustained all through his life. Poore remained a dangerous batsman in club games right up to his mid fifties, and played first class cricket in India as late as 1913.
Отбасы
1898 жылы Пур леди Флора Мэри Ида Дуглас Гамильтонға (1866–1957), капитан Чарльз Дуглас Гамильтонның қызы және 13-ші Гамильтон герцогының әпкесіне үйленді. Олардың балалары болмады. Үш жылдан кейін Пурдың әпкесі Нина Мэри Бенита Пур (1878–1951) ағасының жекжаттысына үйленіп, Гамильтон герцогинясы атанды.
In 1898 Poore married Lady Flora Mary Ida Douglas Hamilton (1866–1957), daughter of Captain Charles Douglas Hamilton, and sister of the 13th Duke of Hamilton. The couple had no children. Three years after their marriage, Poore's sister Nina Mary Benita Poore (1878–1951), married her brother's brother in law, and became Duchess of Hamilton.