Уильфрид Ле Грос Кларк: Ағылшын ғалымы мен эволюцияны зерттеуші.
Wilfrid Le Gros Clark
Уильфрид Ле Грос Кларк – британдық анатомия ғалымы, хирург, эволюцияны зерттеуге үлкен үлес қосып, адам тегінің пайда болуы туралы маңызды зерттеулер жасаған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық ғалым және хирург сэр Уилфрид Эдвард Ле Гро Кларк (5 маусым 1895 – 28 маусым 1971) – британдық анатомия ғылымының маманы, хирург, приматолог және палеоантрополог. Қазіргі таңда адам эволюциясын зерттеуге қосқан үлесімен танымал. Ол Оксфорд университетінде доктор Ли атындағы анатомия профессоры болды.
British scientist and surgeon
Sir Wilfrid Edward Le Gros Clark (5 June 1895 – 28 June 1971) was a British anatomist, surgeon, primatologist and palaeoanthropologist, today best remembered for his contribution to the study of human evolution. He was Dr Lee's Professor of Anatomy at the University of Oxford.
Білім
Ле Грос Кларк Бланделл мектебінде білім алды, содан кейін Ламбеттегі Сент-Томас ауруханасының медициналық мектебіне медицина студенті ретінде қабылданды.
Le Gros Clark was educated at Blundell's School and subsequently admitted as a medical student to St Thomas' Hospital Medical School in Lambeth.
Мансап
Біліктілігін бітіргеннен кейін ол дереу Корольдік армияның медициналық корпусына медициналық офицер ретінде қосылды және 1918 жылдың басында Францияға жіберілді. Ол дифтерияға шалдықты және сауығу үшін Англияға қайтарылды, содан кейін соғыстың қалған бөлігін Францияның солтүстігіндегі Вимерода орналасқан "No. 8 стационарлық ауруханада" медициналық офицер болып өткізді. Сент-Томас ауруханасының медицина мектебінің анатомия бөлімінде жұмыс істегеннен кейін ол Саравак үкіметінің бас медициналық офицері болып тағайындалды. Кейіннен ол Санкт-Бартоломей ауруханасының медициналық мектебінде анатомия профессоры болып тағайындалды, одан кейін Санкт-Томас ауруханасының медициналық мектебінде анатомия профессоры болды және, ақырында, 1934 жылы Оксфорд университетінде доктор Лидің анатомия профессоры (және, тиісінше, Анатомия кафедрасының меңгерушісі) лауазымына шақырылды. Ле Грос Кларк 1938-1945 жылдар аралығында «Journal of Anatomy» журналының редакторы болды. 1953 жылы Ле Грос Кларк Пилтдаун адамының жалған екенін дәлелдеген үш адамның бірі болды (қалғандары – Джозеф Вайнер және Кеннет Оукли). 1960 жылы Ле Грос Кларк Америка философиялық қоғамына сайланды. Ол 1961 жылы Корольдік қоғамның Корольдік медалімен марапатталды және 1956 жылы олардың Ферриер лекциясын оқыды. 1951-1953 жылдарға Ұлыбритания және Ирландия анатомиялық қоғамының президенті болып сайланды. Ле Грос Кларкқа, оның әкесі хирург Фредерик Ле Грос Кларкқа және оның інісі Сирил Ле Грос Кларкқа (Саравақтың бұрынғы бас хатшысы, ол 1945 жылы Борнеодағы Бату-Линтанг лагерінде тұтқындалғаннан кейін жапондықтар тарапынан өлтірілді) қатысты құжаттар Оксфорд университетінің Бодлеан кітапханасында (арнайы жинақтар және батыс қолжазбалары) сақталады. Өмірі бойында Ле Грос Кларк адам эволюциясы және палеонтология туралы көптеген мақалалар мен автобиография жариялады.
After qualification he immediately joined the Royal Army Medical Corps as a medical officer and was sent to France early in 1918. He caught diphtheria and was sent back to England to recover, following which he spent the remainder of the war as a medical officer at '‘No. 8 Stationary Hospital'’ at Wimereux in northern France. Following a period in the Department of Anatomy at St Thomas' Hospital Medical School he was appointed as Principal Medical Officer to the Sarawak Government. He was subsequently appointed as Professor of Anatomy at St Bartholomew's Hospital Medical School, followed by a period as Professor of Anatomy at St Thomas' Hospital Medical School and finally, in 1934, he was invited to take over as the Dr. Lee's Professor of Anatomy (and effectively the Chair of the Anatomy Department) at the University of Oxford. Le Gros Clark was also editor of the Journal of Anatomy between 1938 and 1945. In 1953, Le Gros Clark was one of three men (the others being Joseph Weiner and Kenneth Oakley) who proved that the Piltdown Man was a forgery. In 1960, Le Gros Clark was elected to the American Philosophical Society. He was awarded the Royal Society's Royal Medal in 1961 and delivered their Ferrier Lecture in 1956. He was elected President of the Anatomical Society of Great Britain and Ireland for 1951 to 1953. Papers relating to Le Gros Clark, his grandfather the surgeon Frederick Le Gros Clark and his brother Cyril Le Gros Clark (former Chief Secretary of Sarawak, who was murdered by the Japanese in 1945 after a period of detention at Batu Lintang camp in Borneo) are held at the Bodleian Library (Special Collections and Western Manuscripts) at Oxford University. During his career Le Gros Clark published numerous papers on human evolution and palaeontology, and an autobiography.