Кіріспе

Сэр Ричард Куэйн, 1-ші баронет, (30 қазан 1816 – 13 наурыз 1898) – ирланд дәрігері.

Өмір

Ол Корк округындағы Черная Водадағы Маллоу қаласында дүниеге келді және Лондонның Харли көшесінде қайтыс болды. Куэйн Корктегі Каррейг Дхуин (Карригун) және Майкл Берктің Маллоу қаласынан шыққан қызы Мэридің үлкен баласы болды. Ол бастапқы білімін Клойндегі діни мектепте алды, содан кейін 15 жасында Лимериктегі хирург-дәрігер Фрейзердің аптекасында бес жыл оқыды. 1837 жылы ол Лондон университетінің колледжінде медицина факультетіне түсті, онда оның туыстары, анатомист Джонс Куэйн, «Куэйннің анатомия элементтері» кітабының авторы және Ричард Куэйн, FRCS, кейіннен Корольдік хирургтар колледжінің президенті оқытушы болып жұмыс істеді. 1840 жылы ол құрметпен М. Б. дәрежесін алды. 1854 жылдың 31 қаңтарында Хэмпстедте Джордж Рэйдің қызы Изабелла Агнес Рэйге (21 маусым 1828 – 26 қазан 1891) үйленді. Ол жазушы Иэн Флемингтің шөптесі болды.

Мансап

Квен алғашқы білімін Клойнде алды, содан кейін Лимериктегі хирург-дәрігердің шәкірті болды. 1837 жылы Лондон университетінің колледжіне түсіп, 1840 жылы М.Б. дәрежесін, ал 1842 жылы М.Д. (алтын медаль) дәрежесін алды. Алты жылдан кейін ол Бромптонның кеуде аурулары ауруханасының ассистент дәрігері болып тағайындалды. Өліміне дейін ол осы мекемемен байланысын сақтап келді, бастапқыда толыққанды дәрігер (1855), кейін кеңесші дәрігер (1875) ретінде. 1842 жылы физиология және салыстырмалы анатомиядағы жетістіктері үшін алтын медаль алды, содан кейін Университет колледжінің ауруханасында үй дәрігері және үй хирург болып жұмыс істеді, Лондонда тәжірибесін бастады, әсіресе профессор Чарльз Джеймс Блазиус Уильямстың (1805–1889) қорғауында болды. Ұзақ уақыттан кейін ол маңызды клиенттерге ие болып, ең танымал тұлғалармен байланыс орнатты. 1848 жылы Квен Бромптон ауруханасының кеуде аурулары бойынша ассистент дәрігері болып тағайындалды. 1855 жылы толыққанды дәрігер дәрежесіне көтеріліп, 1875 жылы кеңесші дәрігер болды. Ол Гринвичтегі теңізшілер ауруханасында және Вентордағы Корольдік туберкулез ауруханасында да бірдей лауазымды атқарды. 1846 жылы Квен Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болды және 1851 жылы оның серігі атанды. 1850 жылы ол Лондон университетінің колледжіндегі Анатомия кафедрасын тастады, оның орнына Джордж Винер Эллис келді. 1862 жылы ол Корольдік дәрігерлер колледжінің кеңесінің мүшесі, 1867 жылы цензор, 1877 жылы аға цензор болды. Ол 1862 жылы Лондон патологиялық қоғамының алғашқы мүшесі болды және 1869 жылы оның президенті болып сайланды. Ол сондай-ақ Корольдік медициналық және хирургиялық қоғамның және Лондон медициналық қоғамының мүшесі және вице-президенті, сондай-ақ Лондонның Харвеян қоғамының президенті (1853) және Корольдік статистикалық қоғамның мүшесі болды. Ол 1871 жылы Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Оның қоғам алдындағы сөзі «Жүректің алғашқы дыбысының пайда болу механизмі туралы» болды. Ол 1851 жылы Корольдік дәрігерлер колледжінің мүшесі болды және 1888 жылы сэр Эндрю Кларк жеңген президенттік лауазымнан басқа, оның ұсына алатын барлық құрметті лауазымдарды толығымен иеленді. 1881 жылы королева Виктория оны премьер-министр Бенджамин Дизраэлидің соңғы күндеріне қатысуға шақырды. Кейін 1890 жылы ол королеваның жеке дәрігері болды және келесі жылы Лондон графтығындағы Харли-стрит және Корк графтығындағы Маллоудағы Карригонның баронеті атанды. Ол 1865 жылы мал індеті (ішек ауруы) жөніндегі Корольдік комиссияда жұмыс істеді, бірақ оның ең маңызды үлесі – көп авторлық медициналық оқулықтың редакторы, «Куэйннің медицина сөздігі», ол Ұлыбританиядағы барлық дәрігерлер үшін нұсқаулыққа айналды. Ол Куэйн жеті жыл бойы мұқият дайындағаннан кейін 1882 жылы жарық көрді. Бұл еңбек заманауи медициналық жазудағы олқылықты жойды және 30 000-нан астам данасы сатылды; 1894 жылы екінші басылымы жарық көрді. Куэйн медицина ісінде өте белгілі болды, ол Корольдік дәрігерлер колледжінің цензоры және кеңес мүшесі болды және 1888 жылы президенттік лауазымға сайлауда сэр Эндрю Кларктан шамалы есебімен жеңілді. 1890 жылы Виктория патшайымының жеке дәрігері болды және келесі жылы барондық атаққа ие болды. Ол көптеген комитеттерде жұмыс істеді, бірақ олардың ішіндегі ең маңыздысы – мал індетінің табиғаты мен себептерін және оны болдырмау жолдарын зерттеу жөніндегі Корольдік комиссия. Бұл комиссияға Генри Бенс Джонс (1813–1873) және Эдмонд Александр Паркс (1819–1876) сияқты бірқатар танымал адамдар кірді. Куэйн індетті кез келген бағамен жоюды қалаған тарапты қолдады және оған комиссия мүшелерінің, соның ішінде Бенс Джонстың да қарсылығы болды. Куэйннің жұмысы, әсіресе газет-журналдарға жазған хаттары жағдайды өзгертті және жою туралы ұсыныстар сәтті жүзеге асырылды. 1863 жылы Корольдік тағайындамамен тағайындалған Куэйн 1874 жылы Фармакопея комитетінің төрағасы болды және 1867 жылғы Британдық Фармакопеяға (1874) және 1885 және 1898 жылғы Британдық Фармакопеяларға қосымшаларды дайындауға үлкен үлес қосты. Ол 1860 жылы Лондон университетінің Сенатының мүшесі болып сайланды және Браун институтын ұйымдастырушылардың бірі болды. Куэйн барлық жерде жақсы дәрігер ретінде танылды, бірақ оның нәтижелеріне пациенттің проблемаларын талдау арқылы емес, интуиция мен инстинкт арқылы қол жеткізілді. «Пайдалылық және прогресс» - оның сүйікті ұраны. Куэйннің дәрігер ретінде танымал болуы тек диагноз қоюда пайдаланған салауатты ақыл-ойына ғана емес, сонымен қатар пациенттер мен достарына көрсеткен жақсы көңіл-күйге де байланысты болды. Ол айқын цитаталарымен танымал болды және Гаррик пен Афинеумның жақсы әңгімешісі және мүшесі ретінде танылды, оның кең ирландиялық акценті айтқан әңгімелеріне ерекше реңк берді.

Жарияланымдар

Медицина сөздігі. Лондон, 1882 жыл. 3-басылым, Лонгманс Грин, 1894 жыл. Нью-Йорк: Д. Апплтон және компания, 1883 жыл. Медицина сөздігі: жалпы патология, жалпы емдеу, гигиена және әйелдер мен балалар аурулары; әртүрлі авторлардың еңбектері; Р. Куэйн редакторылығымен; Ф.Т. Робертс және Дж.М. Брюс көмектесімен; С.Т. Армстронгтың американдық қосымшасымен. Нью-Йорк: Д. Апплтон және компания, 1894 жыл.

Шарттары

Куэйннің майлы жүрегі — Жүректің бұлшық еті талшықтарының майға тоюы.