Кіріспе
Кент патшасы Эорценберхтің ханымы Сеаксбург, сондай-ақ Элидің қасиетті Сексбургасы (шамамен 699 жылы қайтыс болды) – англосаксон ханымы және әйел монах, христиан шіркеуінің қасиеттісі. Ол Кент патшасы Эорценбертке үйленген. 664 жылы күйеуінің қайтысынан кейін Сеаксбург балаларын тәрбиелеу үшін Кентте қалды. Ол жас ұлы Эггберт есейгенге дейін регент қызметін атқарды. Сеаксбург Шеппидегі Милтон Регис және Минстер аббаттарын құрды, онда оның қызы Эрменильда да монах болды. Ол Элидегі екі монастырға көшіп, онда оның қарындасы Этельтрит әйел монах болды және 679 жылы оның қайтысынан кейін оның орнын басты. Беданың айтуынша, 695 жылы Сеаксбург Этельтриттің денесін он алты жыл бойы жалпы қабірде жатқаннан кейін мәрмәр саркофагқа көшіруді (немесе аударуды) ұйымдастырды. Қабірді ашқанда, оның денесі керемет түрде сақталғаны анықталды. Бұл оқиға Беданың «Англия халқының шіркеу тарихында» сипатталған, онда Этельтриттің қасиеттіліктері мақталады, бірақ Сеаксбург туралы азырақ айтылады, тек оның үйленуі, әйел монах ретіндегі мұрагерлігі және әпкесінің қасиетті қалдықтарын аударуы туралы айтылады. Сеаксбургтің Элиде қайтыс болған күні белгісіз. 1106 жылдан кейін жинақталған «Сеаксбургтің өмірі» (Vita Sexburge) нұсқалары оның ерте өмірін, Эорценбертке үйленуін, діни өмірден кетуін және Элидегі әйел монах және әйел монах ретінде өткен соңғы жылдарын сипаттайды.
Seaxburh, also Saint Sexburga of Ely (died about 699), was an Anglo Saxon queen and abbess, venerated a saint of the Christian Church. She was married to King Eorcenberht of Kent. After her husband's death in 664, Seaxburh remained in Kent to bring up her children. She acted as regent until her young son Ecgberht came of age. Seaxburh founded the abbeys at Milton Regis and Minster in Sheppey where her daughter Ermenilda was also a nun. She moved to the double monastery at Ely where her sister Æthelthryth was abbess and succeeded her when she died in 679. According to Bede, in 695, Seaxburh organised the movement (or translation) of Æthelthryth's remains to a marble sarcophagus, after they had lain for sixteen years in a common grave. On opening the grave, it was discovered that her body was miraculously preserved. The legend is described in Bede's Ecclesiastical History of the English People, which celebrates the saintly virtues of Æthelthryth, but speaks less highly of Seaxburh, referring only to her marriage, succession as abbess and translation of her sister's relics. The date of Seaxburh's death at Ely is not known. The surviving versions of the Vita Sexburge, compiled after 1106, describe her early life, marriage to Eorcenberht, retirement from secular life and her final years as a nun and abbess at Ely.
Отбасы
Сеаксбург – Шығыс Англия королі Аннаның қызы, ол Энидің ұлы, 640-жылдардың басында Шығыс Англияны билеген. Ол 653 немесе 654 жылы Балкамп шайқасында ұлы Юрминмен бірге қаза тапты. Сеаксбург Кент патшасы Эоркенбертпен үйленді және Эггберт (673 жылы қайтыс болды), Хлотхер (685 жылы қайтыс болды) атты ұлдарының, сондай-ақ Еорменхильд пен Эрценгота атты қасиетті әйелдердің анасы болды. Эоркенбертпен некесінен екі ұл, екеуі де патша болды, және екі қыз дүниеге келді. Сеаксбургтың әпкелері – Фаремутьерс, Саэтрит, Этельтрит және, мүмкін, Уитбурга. Ол Бриядағы Фаремутьерс монастырінің аббатиссалары болған Этельбург пен Саэтриттің, сондай-ақ Фенс аймағындағы Оңтүстік Гирве елдеманы Тонбертке және Нортумбрияның Эгфритке үйленген Этельтриттің әпкесі болды. 743 жылы қайтыс болған Уитбурга да оның әпкесі болуы мүмкін. Тарихшы Барбара Йорк Сеаксбург пен осы атты Вессекстік Сеаксбургтың бір адам болуы мүмкін екенін айтады, бірақ Сеаксбургтың Элидегі діни өмірі туралы мәліметтер бұл пікірге қарсы келеді. Сеаксбург Элиде әпкелері Этельтрит пен Вихтбурх, сондай-ақ қызы Еорменхильдпен бірге жерленген.