Святой Ансгар (801-865) – архиепископ Гамбурга, миссионер, известный как «Апостол Севера». Распространял христианство в Северной Европе. Биография и вклад.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Христиан қасиеттісі, архиепископ және миссионер
Christian saint, Archbishop, and missionary
Анскар (8 қыркүйек 801 – 3 ақпан 865), сондай-ақ Анскар, қасиетті Анскар, қасиетті Аншар немесе Оскар деп те белгілі, Шығыс франктар мемлекетінің солтүстік бөлігіндегі Гамбург-Бремен архиепископы болған. Анскар саяхаттарының арқасында "Солтүстіктің елшісі" деп танылды, ал Гамбург шіркеуі Солтүстік Еуропаға христиан дінін тарату үшін миссионерлік мандат алды.
Ansgar (8 September 801 – 3 February 865), also known as Anskar, Saint Ansgar, Saint Anschar or Oscar, was Archbishop of Hamburg Bremen in the northern part of the Kingdom of the East Franks. Ansgar became known as the "Apostle of the North" because of his travels and the See of Hamburg received the missionary mandate to bring Christianity to Northern Europe.
Өмір
Ансгар франк әулетінен шыққан ақсүйек ұлы, Амиен қаласының (қазіргі Франция) жанында дүниеге келген. Анасының ерте қайтысынан кейін Ансгар Пикардиядағы Корби бенедикт монастырында тәрбиеленді. Оның шәкірті, ізбасары және өмірбаянын жазған Римберт, Ансгардың өміріне бағыт берген негізгі қозғаушы күш – оның көріп өткен оқиғалар (оның алғашқысы осы) екенін айтты. Ансгар, Шарльменнің бастап, оның ұлы және мұрагері Пий I жалғастырған Саксонияны (қазіргі Солтүстік Германия) христиан дініне өткізу кезеңінде белсенділік танытты. 822 жылы Ансгар Вестфалиядағы Корвей (Жаңа Корби) аббаттығын құру үшін жіберілген көптеген миссионерлердің қатарында болды, онда ол мұғалім және уағызшы болып қызмет етті. Ансгармен бірге бірнеше монахтар король Харальд Клакпен бірге Ютландияға аттанды, ол эмиграцияда болғанда крещение рәсімін қабылдаған еді. 827 жылы Харальдтың биліктен құлауымен және Ансгардың серігі Аутберт қайтыс болғаннан кейін, сарай қызметкерлерінің ұлдарына арналған мектеп жабылып, Ансгар Германияға оралды. Содан кейін 829 жылы швед королі Бьёрн Хауге швед халқына миссионерлер жіберуді сұрағаннан кейін, король Людовик Ансгарды, енді Жаңа Корбиден келген монах Витмар оның көмекшісі ретінде еріп келді. Ансгар уағыз айтып, көптеген адамдарды дінге өткізді, әсіресе Мяларен көліндегі Бирка қаласында алты ай бойы, бай жесір Мор Фридеборг оларға қонақжайлық көрсетті. Ансгар оның және корольдің үй шаруашылығын басқарушысы Гергейрдің ең белгілі мүшелері ретінде шағын қауымдастық құрды. 831 жылы Ансгар Людовик сарайына Вормс қаласына оралды және Гамбург-Бремен архиепископтығына тағайындалды. Бұл жаңа архиепископтық, Бремен және Верден епископтықтарын біріктіріп, барлық солтүстік елдерге миссиялық сапарлар жіберу және оларға епископтарды бекіту құқығына ие болды. Ансгарға пағандық Дания, Норвегия және Швецияны жаңару миссиясы жүктелді. Швеция королі христиан миссионерлерін өз мемлекетіне қабылдау үшін тастаған тасқа шешім беруге бел буды. Ансгар бұл мәселені Құдайға тапсырды, ал тас оған жақсы жақтан жауап берді. Ансгар швед миссиясын естен шығармады және екі жыл бойы (848-850) сол жерде жеке болды, пағандықтардың қарсылығын болдырмады. 854 жылы Ансгар Биркада Олоф патша билік еткен кезде Швецияға қайта оралды. Римберттің сөзіне сүйенсек, ол христиан дініне жақсы көзқараспен қарады. Курландиядағы Апуоле ауылына (қазіргі Литва) викингтер шабуыл жасағанда, шведтер курондықтарды тонады.
Ansgar was the son of a noble Frankish family, born near Amiens (present day France). After his mother's early death, Ansgar was brought up in Benedictine monastery of Corbie in Picardy. His pupil, successor, and eventual biographer Rimbert considered the visions (of which this was the first) to have been Ansgar's main life motivator. Ansgar acted in the context of the phase of Christianization of Saxony (present day Northern Germany) begun by Charlemagne and continued by Charlemagne's son and successor, Louis the Pious. In 822 Ansgar became one of many missionaries sent to found the abbey of Corvey (New Corbie) in Westphalia, where he became a teacher and preacher. A group of monks including Ansgar were sent further north to Jutland with the king Harald Klak, who had received baptism during his exile. With Harald's downfall in 827 and Ansgar's companion Autbert having died, their school for the sons of courtiers closed and Ansgar returned to Germany. Then in 829, after the Swedish king Björn at Hauge requested missionaries for his Swedes, King Louis sent Ansgar, now accompanied by friar Witmar from New Corbie as his assistant. Ansgar preached and made converts, particularly during six months at Birka, on Lake Mälaren, where the wealthy widow Mor Frideborg extended hospitality. Ansgar organized a small congregation with her and the king's steward, Hergeir, as its most prominent members. In 831 Ansgar returned to Louis' court at Worms and was appointed to the Archbishopric of Hamburg Bremen. This was a new archbishopric, incorporating the bishoprics of Bremen and Verden and with the right to send missions into all the northern lands, as well as to consecrate bishops for them. Ansgar received the mission of evangelizing pagan Denmark, Norway and Sweden. The King of Sweden decided to cast lots as to whether to admit the Christian missionaries into his kingdom. Ansgar recommended the issue to the care of God, and the lot was favorable. Ansgar did not forget the Swedish mission, and spent two years there in person (848–850), averting a threatened pagan reaction. In 854, Ansgar returned to Sweden when king Olof ruled in Birka. According to Rimbert, he was well disposed to Christianity. On a Viking raid to Apuole (current village in Lithuania) in Courland, the Swedes plundered the Curonians.
Өлім және мұра
Ансгар 865 жылы Бременде жерленді. Оның архиепископтығына Римберт мұрагер болды. Римберт Ансгардың қатық түкті жейде кигенін, нан мен сумен күн кешіргенін және кедейлерге зор қайырымдылық көрсеткенін жазды. Адам Бремендік Gesta Hammenburgensis ecclesiæ еңбегінде Виллехадтың (Бременнің алғашқы епископы) өмірбаяны мен кереметтерінің авторы ретінде Ансгарды көрсеткен; сонымен қатар Ансгарға қысқа дұғалар жинағы – Пигментаның (ред. Я. М. Лаппенберг, Гамбург, 1844 ж.) авторы деп есептеледі. Рим папасы Николай I миссионер қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Ансгарды қасиетті деп жариялады. Швеция және Солтүстік елдердегі алғашқы миссионер (сондай-ақ ондағы католик шіркеуін ұйымдастырушы) болған Ансгар кейіннен «Скандинавияның қамқоршысы» атанды. Епископ Ансгардың мүсіндері Гамбург, Копенгаген және Рибе қалаларында орнатылған, ал Биркада тас крест тұр. Оның мерекесі (кіші мерекесі) 3 ақпан күні Англия және Епископалдық шіркеулерде тойланады.
Ansgar was buried in Bremen in 865. His successor as archbishop, Rimbert, wrote the Vita Ansgarii. He noted that Ansgar wore a rough hair shirt, lived on bread and water, and showed great charity to the poor. Adam of Bremen attributed the Vita et miracula of Willehad (first bishop of Bremen) to Ansgar in Gesta Hammenburgensis ecclesiæ; Ansgar is also the reputed author of a collection of brief prayers Pigmenta (ed. J. M. Lappenberg, Hamburg, 1844). Pope Nicholas I declared Ansgar a saint shortly after the missionary's death. The first actual missionary in Sweden and the Nordic countries (and organizer of the Catholic church therein), Ansgar was later declared "Patron of Scandinavia". Statues of Bishop Ansgar stand in Hamburg, Copenhagen and Ribe, as well as a stone cross at Birka. His feast day (Lesser Festival) is 3 February, as it is in the Church of England, the Episcopal Church,
Көріністер
"Ансгардың өмірі" (Vita Ansgarii) – тарихи құжат және оның өмір сүргенін тарихи тұрғыдан дәлелдеуге болатын адам жазған бастапқы дереккөз, бірақ ең бастысы Ансгардың қасиеттілігін көрсетуге бағытталған. Бұл еңбек Ансгардың көріністерімен айналысады, автор Римберттің сөзіне сәйкес, олар Ансгардың ерекше миссионерлік еңбектеріне көмектесіп, оған күш берген. Осы жұмыстың барысында Ансгар көріністен кейін карьерасының жаңа кезеңін қайта-қайта бастайды. Римберттің айтуынша, оның ертедегі оқулары мен монахтың аскетикалық өміріне деген берілгендігі Исаның анасы Мәриямның қасындағы анасынан алған аянынан туды. Сонымен қатар, швед халқы біраз уақыт дін қызметкерісіз қалғанда, ол король Хорикке осы мәселеде көмектесуін өтінді; содан кейін оның келісімін алғаннан кейін, қолайлы адамды табу үшін епископ Гаутбертпен кеңесті. Екеуі бірлесіп король Луидің мақұлдауын сұрады, ол мәселе бойынша келісімге келгендерін білгенде, оны берді. Ансгар осы миссияны орындауға көктен бұйрық берілгеніне сенді және сапарға қатысты алаңдағанда алған көрініс оған әсер етті, онда ол өзінің мақсатына сендірген және кездесетін пайғамбар – абат Адалхард туралы хабарлаған адаммен кездесті, ол болатын жайттарды түсіндіретін еді. Көріністе ол Адалхардты іздеді және тапты, ол: «Аралдар, мені тыңдаңдар, назар салыңдар, ең алыс халықтар!» – деп бұйырды. Ансгар оны Скандинавия елдеріне барудың Құдайдың еркі деп түсіндірді, себебі «сол елдің көп бөлігі аралдардан тұрады, сондай-ақ, «Мен сені ұлттардың нұры етемін, осылайша менің құтқарылуым жердің шетіне жетеді» деген сөздер қосылды, себебі әлемнің солтүстік шеті швед жерінде орналасқан».
Although a historical document and primary source written by a man whose existence can be proven historically, the Vita Ansgarii ("The Life of Ansgar") aims above all to demonstrate Ansgar's sanctity. It is partly concerned with Ansgar's visions, which, according to the author Rimbert, encouraged and assisted Ansgar's remarkable missionary feats. Through the course of this work, Ansgar repeatedly embarks on a new stage in his career following a vision. According to Rimbert, his early studies and ensuing devotion to the ascetic life of a monk were inspired by a vision of his mother in the presence of Mary, mother of Jesus. Again, when the Swedish people were left without a priest for some time, he begged King Horik to help him with this problem; then after receiving his consent, consulted with Bishop Gautbert to find a suitable man. The two together sought the approval of King Louis, which he granted when he learned that they were in agreement on the issue. Ansgar was convinced he was commanded by heaven to undertake this mission and was influenced by a vision he received when he was concerned about the journey, in which he met a man who reassured him of his purpose and informed him of a prophet that he would meet, the abbot Adalhard, who would instruct him in what was to happen. In the vision, he searched for and found Adalhard, who commanded, "Islands, listen to me, pay attention, remotest peoples", which Ansgar interpreted as God's will that he go to the Scandinavian countries as "most of that country consisted of islands, and also, when 'I will make you the light of the nations so that my salvation may reach to the ends of the earth' was added, since the end of the world in the north was in Swedish territory".