Кіріспе
Ресейлік сәулетші және педагог Александр Филиппович Кокоринов (Александр Филиппович Кокоринов; 10 шілде 1726 – 21 наурыз 1772) – сибірлік тегі бар орыс сәулетшісі және педагог, көбінесе Санкт-Петербургтегі Императорлық өнер академиясын құрудағы рөлімен есте қалады, ол 1758 жылдан өліміне дейін академияның ресми құрылысшысы және әкімшісі болды. Кокоринов Разумовскийлер отбасының және Академияның тұңғыш президенті Иван Шуваловтың үй сәулетшісі болған. Кокориновтың қазірге дейін сақталған сәулеттік мұрасы, бұрын кең деп есептелген, соңғы зерттеулер нәтижесінде Императорлық өнер академиясы мен Санкт-Петербургтегі Кирилл Разумовский сарайы – екі ғимаратқа дейін азайтты. Академияны Жан-Баптист Валин де ла Мот, Жак Франсуа Блонделдің алдыңғы ұсынысы негізінде жобалаған, ал Кокоринов құрылыстың бастапқы кезеңдерін (1764–1772) басқарды.
Alexander Filippovich Kokorinov (Александр Филиппович Кокоринов; 10 July 1726 – 21 March 1772) was a Russian architect and educator of Siberian origin, generally remembered for his role in establishing the Imperial Academy of Arts in Saint Peterburg, of which he was the official builder and then administrator from 1758 until his death. Kokorinov has been house architect of the Razumovsky family and Ivan Shuvalov, the founding president of the Academy. Kokorinov's surviving architectural legacy, once believed to be substantial, has been reduced by recent research to only two buildings, the Imperial Academy of Arts and Kirill Razumovsky palace in Saint Petersburg. The Academy was designed by Jean Baptiste Vallin de la Mothe based on an earlier proposal by Jacques François Blondel, while Kokorinov managed the construction in its early phases (1764–1772).
Балалық шағы мен отбасы
Александр Кокоринов Тобольск қаласында мемлекеттік қызметкердің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі дін қызметкері болған. 14 жасында Александр Иоганн Бланкпен (Карл Бланктың әкесі) оқуға түсті, ол өзін сәулетші деп жариялаған және Артемий Волынскийдің (1740) құпия жоспарына қатысқандығы үшін Санкт-Петербургтен жер аударылған адам еді. 1741 жылы Елизавета таққа отырғаннан кейін Волынский ісінен аман қалғандарға кешірім берілді, ал Бланктер Кокориновты өзімен бірге алып Мәскеуге қайтып келді.
Білім
Иоганн Бланк қайтыс болғаннан кейін, 1745 жылы Александр Кокоринов пен Карл Бланк Мәскеуде Дмитрий Ухтомскийдің басшылығымен өнер мен архитектураны оқыды. Ухтомский сол кездегі Елизавета бароккосының жетекші архитекторы және Мәскеу Кремліндегі архитектуралық мектептің деканы еді. Көп ұзамай Кокоринов Иван Коробовтың тобына шақырылды, онда жас архитектор өзін жақсы жағынан көрсетіп, шебердің ықыласына ие болды және 1749 жылы шәкірт атағын алды. Бұл атақ Кокориновқа жеке тапсырыстарды қабылдауға және дербес құрылыс жүргізуге мүмкіндік берді. Осы лауазымда Кокоринов Мәскеу Кремлінің мұнаралары мен қабырғаларын қайта жаңарту және қалпына келтіруге де жауапты болды. Ұзақ өтпей архитектордың беделі соншалықты артты ki, тіпті гетман Кирилл Разумовский оны өзінің Петровское ескерулігінде жұмыс істеуге шақырды. Ол Мәскеу университетінен математика магистрі дәрежесін алды және 1754 жылы Кокоринов кіші архитектор ретінде кәсіби емтиханды сәтті тапсырып, Франческо Бартоломео Растреллидің штабына қосылды және Санкт-Петербургке көшіп барды, онда Мәскеу мемлекеттік университетінің (1755) және Императорлық өнер академиясының (1757) негізін қалаушы граф Иван Шуваловпен танысты. Кокоринов академия құрылған күннен бастап оның құрамына кірді.
Мансап
Шувалов бастапқыда академияны Мәскеуде құруды ұсынды және жаңа кампусты жобалауды Жак Франсуа Блонделге тапсырды. Императрица Елизавета академия Санкт-Петербургте орналасуын қатыстырды. Блонделдің жоспарларын бейімдеу міндеті Кокориновқа жүктелді, ол бұған дейін Шуваловтың Санкт-Петербургтегі үйін жобалаған болатын. Академия, 140х125 метрлік күрделі құрылыс, Блондел стилінің іздерін сақтайды, бірақ Дмитрий Швидковскийдің сөзіне сүйенсек, "әсіресе жоспарында жаңартылған". Блондел коринфтік ордерді көрсеткен жерде, қатаң римдік дорик ордері қолданылды. Күмбез де Блонделдің жобалаған нұсқасынан гөрі қарапайымдау. Тұтас ғимарат де ла Моте салған суреттердегідей болжамнан да қатал болып шықты. 1761 жылы Кокоринов академия директоры (президентіне бағынышты) болып тағайындалды, бірақ 1765 жылы ғана оның профессоры болды. Ол элементар сәулет теориясы мен сәулет тарихын оқытса, де ла Моте жоғары деңгейдегі сәулеттік пәндерді оқытты. Де ла Моте әрқашан нақты құрылыс жұмыстарынан қашқандықтан, құрылыс алаңында белсенді қатыспады; Ресей тарихында алғаш рет архитектура мамандығы архитектуралық жобалау және құрылыс басқаруға бөлінді. Де ла Моте 1775 жылы Ресейден кетіп, ғимараттың құрылысын 1788 жылы Юрий Фельтен аяқтады.