Жосиа Такер: Уэльс экономисі және саяси жазушысы

Кіріспе

Уэльстік экономист (1713–1799)

Джозиа Такер (сондай-ақ, Жосиас) (1713 жылдың желтоқсаны – 1799 жылдың 4 қарашасы), Диан Такер ретінде де белгілі, уэльстік шіркеу қызметкері, экономист және саяси жазушы ретінде танымал болған. Ол өзінің еңбектерінде еркін сауда, еврейлердің азаттығы және Американың тәуелсіздігі мәселелерімен айналысты. Ол Глостер деканы болды.

Өмір

Ол Лагарн қаласында, Кармартенширде дүниеге келді; әкесі Аберстиуит маңындағы шағын мүлікті мұраға алды және ұлын Денбигширдегі Рутин мектебіне жіберді. Такер Оксфордтағы Сент-Джон колледжінде стипендия алды. Ол 1736 жылы Б.А., 1739 жылы М.А. және 1755 жылы Д.Д. дәрежесін бітірді. 1737 жылы ол Бристольдегі Сент-Стефан шіркеуінің көмекші пасторы, ал екі жылдан кейін сол қаладағы Барлық Әулиелер шіркеуінің ректоры болды. Ол собордағы кіші каноник қызметіне тағайындалды және оны біраз уақыт жеке капеллан ретінде қызмет еткен епископ Джозеф Батлер байқады. 1749 жылы Александр Стопфорд Кэткотт қайтыс болғаннан кейін Такер канцлердің бұйрығымен Сент-Стефан шіркеуінің ректоры болып тағайындалды. Такер 1771 жылы 39 бапқа қатысты дін қызметкерлерінің жазылуын жою туралы ұсынысқа байланысты туындаған дауға белсенді қатысты. Ол Эндрю Кипписке қарсы Англия шіркеуін қорғады, бірақ жазылу шарттарының сәл жеңілдетілуі қажет екенін айтты. Алғашқы трактаттарынан кейін ол шетелдік протестанттар мен еврейлерді азаматтыққа қабылдау шараларын қолдаған памфлеттері арқылы кеңінен танылды. Бұл көзқарас соншалықты танымал болмағандықтан, ол Бристольде памфлеттерімен бірге өртеліп тасталды. Ол «Саудаға қатысты Франция мен Ұлыбританияға тиесілі артықшылықтар мен кемшіліктер туралы қысқаша эссе» (1749) еңбегімен экономист ретінде танылды. Ол француз тіліне аударылып, кейінірек француз физиократтарына (экономистерге) әсер еткен болуы мүмкін. Такер сауда туралы білімімен танымал болды және 1755 жылы сол кездегі Норвич епискобы және патшалық ұстаз Томас Хейтерден болашақ патшаның (Ұлыбританияның үшінші Георгийі) білімі үшін «Сауда элементтері және салық теориясы» деп аталатын трактат жазуын сұрады. Оның бір бөлігі жеке басылып шықты, бірақ толыққанды жарық көрген жоқ. 1757 жылы ол «Саяхатшыларға арналған нұсқаулар» атты жолдамалық шығарды. Бұл Томас Хейтер сұраған экономикаға қатысты үлкен, жарияланбаған жұмыстың бір бөлігі болды. Нұсқаулықта саяхаттың моральдық және практикалық аспектілері, сондай-ақ байқауларды жазудың тиісті тәсілдері талқыланды. Ол экономикалық себептерге байланысты соғысқа қарсы болды. 1763 жылы Такер «сауда үшін соғысқа баруға» қарсы трактат жариялады, оны бұрын натурализация туралы памфлеттің бірін аударған Турго аударды, ал «Сауда элементтері және салық теориясы» (жеке басылым, 1755) 1753 жылы «Сауда туралы сұрақтар» деп аударылды. Ол бірнеше жылдан кейін Такерге мақтау хат жазып, оған «Réflexions sur la Formation des Richesses» еңбегін жіберді. Ол Такердің Парижге келгенін айтады, бірақ олар жеке таныс болған жоқ. Оның 1749 жылы Америка колониялары Ұлыбританияға мұқтаж болмаған кезде тәуелсіздікке ұмтылатынын мәлімдегені американдық тарихшылардың назарына түсті. Ол Американың тәуелсіздік соғысы кезінде Америка тәуелсіздігін қолдап тұрақты түрде жазды. Ол «Бөлінуге қарсы кейбір танымал наразылықтарға жауаптар сериясы» (1776) сияқты памфлеттер жазды. Такер Эдмунд Берк пен Джон Уилкспен Америкадағы британдық колонияларға қатысты көзқарастар туралы пікір алмасты және Американың тәуелсіздік соғысына қатысты ерекше ұстанымды қабылдады. 1766 жылы ол ажырасуды болмай қоймайды деп ойлады. Бірақ ол американдықтарға да жау болды. Ол памфлеттерде отарлардан бөлінудің дұрыс екенін айтты. Ол колониялық сауданың ана елге тигізер пайдасы туралы айтылған пікірлердің алдамшы екенін есептеді. Екінші жағынан, ол отарлардың тасталып қалған жағдайда бір-бірімен қақтығысып, саяси одаққа қайта оралатынын мәлімдеді. Бұл саясат Англияда ешкімге ұнаған жоқ, және Такердің көзқарасы кейінірек жылдары көптеген еркін нарық экономистерімен мақұлданғанмен, ол бір кезде Кассандра ретінде қарастырылды, ол газеттерде осы атпен жарияланды. Оның американдық трактаттарының ең танымалдары «Кюи Боно?» (1781) Жаку Некерге арналған хаттар түрінде, соғыстың барлық елдер үшін қателік болғанын дәлелдеді. Саяли теорияда ол өзінің заманындағы барлық негізгі жазушыларды ұстаған әлеуметтік келісім теориясының қарсыласы болды. 1781 жылы ол Джон Локктың демократияға бағытталған қағидаларын сынап, британдық конституцияны қолдаған «Азаматтық үкімет туралы трактат» жариялады. 1785 жылы ол өзінің теориясын Ұлыбританиямен Ирландияның саудасына қатысты дауларға қолданды. Такер британдық халық санын арттыруды жақтады, тіпті бойдақтарға салық салуды ұсынды; ол иммигранттарды қарсы алды және Америкаға көшіп кетуге өкінді. Ол еркін нарықты қолдады, монополияға қарсы жазды, соның ішінде теңіз саудасымен айналысатын компаниялардың, мысалы, Ост-Индия компаниясының эксклюзивті құқықтарына, шектеулі шегіршіктердің ұстаздар ережелеріне, Навигациялық актілерге және еркін нарық ережесіне кедері келтіретін басқа да факторларға қарсы болды.

He was born at Laugharne, Carmarthenshire; his father inherited a small estate near Aberystwyth, and sent his son to Ruthin School, Denbighshire. Tucker obtained an exhibition at St John's College, Oxford. He graduated B. A. in 1736, M. A. in 1739, and DD in 1755. In 1737 he became curate of St. Stephen's Church in Bristol, and two years later rector of All Saints' Church in the same city. He was appointed to a minor canonry in the cathedral, and was noticed by Bishop Joseph Butler, to whom he was for a time domestic chaplain. On the death of Alexander Stopford Catcott in 1749 Tucker was appointed by the chancellor to the rectory of St. Stephen's. Tucker became conspicuous in the controversy which arose in 1771 as to the proposed abolition of clerical subscription to the Thirty Nine Articles. He defended the Church of England against Andrew Kippis, but said that some relaxation of the terms of subscription was desirable. After some early tracts he first became generally known by pamphlets in favour of the measures for naturalising foreign Protestants and Jews, a view so unpopular that he was burnt in effigy at Bristol along with his pamphlets. He made his name as an economist with A Brief Essay on the Advantages and Disadvantages which Respectively Attend France and Great Britain, with Regard to Trade (1749). It was translated into French and may have influenced the later French physiocrats (economistes). Tucker had a reputation for his knowledge of trade, and in 1755 was asked by Thomas Hayter, then bishop of Norwich and royal preceptor, to draw up a treatise called Elements of Commerce and the Theory of Taxes for the instruction of the future King (George III of Great Britain). A fragment was privately printed, but it was never completed. In 1757, he published a prescriptive travel guide called Instructions for Travellers. It was part of a larger, unpublished work also related to economics, probably requested by Thomas Hayter. The Instructions includes discussions of both moral and practical aspects of travel, as well as appropriate ways of recording observations. He opposed warfare on economic grounds. In 1763 Tucker published a tract against ‘going to war for the sake of trade,’ which was translated by Turgot, who had previously translated one of the naturalisation pamphlets, and The Elements of Commerce and Theory of Taxes (privately printed, 1755),translated as Questions sur le commerce in 1753. He wrote in complimentary terms to Tucker some years later, and sent him a copy of the 'Réflexions sur la Formation des Richesses'. He mentions a visit of Tucker to Paris, but they were not personally acquainted. His assertion as early as 1749 that the American colonies would seek independence as soon as they no longer needed Britain has brought him to the attention of American historians. He consistently wrote in favour of American independence through the American Revolutionary War. He wrote pamphlets, including A Series of Answers to Certain Popular Objections Against Separating from the Rebellious Colonies (1776). Tucker argued with both Edmund Burke and John Wilkes over attitudes to Britain's American colonies and took a distinctive position on the American War of Independence. As early as 1766, he thought a separation inevitable. But he was also hostile to the Americans. He maintained in pamphlets that a separation from the colonies was desirable. He held that the supposed advantage of the colonial trade to the mother country was a delusion. On the other hand, he maintained that the colonies turned adrift would fall out with each other, and be glad to return to political union. The policy pleased nobody in England, and Tucker, though his views were approved in later years by many of the laisser faire economists, was for a time treated as a Cassandra, a name under which he published in the newspapers. The most popular of his American tracts was Cui Bono? in the form of letters addressed to Jacques Necker (1781), arguing that the war was a mistake for all the nations concerned. In political theory he was an opponent of the social contract theory which held all the mainstream writers of his day. In 1781 he published A Treatise Concerning Civil Government, attacking John Locke's principles as tending to democracy, and supporting the British constitution. In 1785 he again applied his theories to the disputes about Irish trade with Great Britain. Tucker was an advocate for increase in British population, to the extent that he advocated a tax on bachelors; he welcomed immigrants and regretted the emigration to America. He embraced the free market, writing against monopoly in all its forms including the exclusive rights of overseas trading companies like the East India Company, decrying restrictive guild rules of apprenticeship, the Navigation Acts and other impediments to the rule of the unfettered marketplace.

Отбасы

Текердің алғашқы әйелі Глостерширдегі Гримсбериден Фрэнсис Вудвардтың жесірі болды, және ол өгей ұлы Ричард Вудвардты тәрбиеледі, ол кейін Клогхердің деканы және Клойннің епископы болды. 1781 жылы Такер үй шаруашылығын жүргізген әйелі, миссис Кроуға үйленді.