17 ғасырдағы фламанд суретшісі Корнелис де Вос

Кіріспе

Фламанд суретшісі

17 ғасырдағы суретші Корнелис де Вос (1584 – 9 мамыр 1651) – фламанд суретшісі, суретші және өнер сатушы. Ол Антверпендегі жетекші портрет суретшілерінің бірі болды және әсіресе балалар мен отбасылардың нәзік портреттерімен танымал. Ол тарих, діни және тұрмыстық суреттер сияқты басқа жанрларда да жетістікке жетті. Ол Рубенспен үнемі бірлесіп жұмыс істеді.

Өмір

Ол Антверпенге жақын Хюльст қаласында, қазіргі Нидерландтың Зеландия провинциясында дүниеге келген. Балалық шағы туралы көп мәлімет жоқ. 1596 жылы әкесі отбасымен бірге Антверпенге көшіп келді. Корнелис және оның кіші ағалары Пол мен Ян (немесе Ханс) аса танымал емес суретші Дэвид Ремейдің (1559–1626) оқушылары болды. 1599 жылы де Вос Ремейдің шәкірті ретінде, ал 1604 жылдың 8 мамырында – бас көмекшісі ретінде айтылады. 1604 жылдың 29 сәуірінде де Вос Антверпен қалалық кеңесіне саяхаттауға рұқсат беру туралы өтініш жасады. Бұл, шетелде білім алуды қалаған суретшілер үшін қажетті процедура еді. Жас суретшінің қаладан шығып, шетелде оқығаны белгісіз. Де Вос 1608 жылы 24 жасында Сент-Люк гильдиясына қосылды. 1616 жылы Антверпен азаматы болғанда, ол өзінің кәсібін өнер сатушы деп көрсетті. Корнелис де Вос 1617 жылдың 27 мамырында пейзаж суретшісі Ян Вильденстің жарты қарындасы Сусанна Кокке үйленді. Олардың алты баласы болды. Оның әпкесі Маргарета танымал жануарлар суретшісі Франс Снайдерске тұрмысқа шықты. Бұл некелер де Востың Антверпеннің көркем өміріндегі беделін нығайтты. Суретші ретінде қарбалас жұмыс істеген кезеңде де Вос өнер сатумен айналысып, сонымен қатар негізінен Испанияға экспортқа арналған туындылар жасады. Корнелис де Вос 1635 жылы Габсбург Нидерландының жаңа губернаторы, кардинал-инфант Фердинандтың Антверпенге салтанатты кіруіне арналған безендіру жұмысына қатысқан суретшілердің бірі болды. Бұл жобаның басшысы Рубенс еді. Де Вос Рубенстің эскиздері бойынша декоративтік суреттер салды. Меирдегі жеңіс аркасын безенген және сақталған кесілген суреттердің бірі (Юпитер мен Юнона, Антверпендегі Корольдік Көркемсурет мұражайы) де Востың шеберханасына жатқызылады. 1636–1638 жылдары Рубенс шеберханасы Испания королі Филипп IV-нің Мадрид маңындағы Торре-де-ла-Парада аң аулау павильонын мифологиялық безендірулермен безендіруге үлкен тапсырыс алды. Бұл жоба үшін де Вос, Рубенстің шәкірттерінің қатарында, Рубенстің майлы эскиздерінен декорациялар жасады. Оның жеке стилінің ерекшеліктері – боялған денелердің айқын пластикалық бейнесі және жарықтардың сезімталдығы.

He was born in Hulst near Antwerp, now in the Dutch province of Zeeland. Little is known of his childhood. His father moved with his family to Antwerp in 1596. Cornelis and his younger brothers Paul and Jan (or Hans) studied under the little known painter David Remeeus (1559–1626). In 1599 de Vos is mentioned as Remeeus' pupil while on 8 May 1604 he is referred to as the chief assistant of Remeeus. On 29 April 1604, de Vos petitioned the Antwerp City Council for a pass that would allow him to travel. This was a necessary procedure for artists who wished to be trained abroad. It is not known whether the young artist actually left the city to study abroad. De Vos joined the Guild of Saint Luke in 1608 at the age of 24. When he became a citizen of Antwerp in 1616 he listed his occupation as an art dealer. Cornelis de Vos married the landscape painter Jan Wildens's half sister Susanna Cock on 27 May 1617. The couple had 6 children. His sister Margaretha married the prominent animal painter Frans Snyders. These marriages confirmed and solidified de Vos' role in Antwerp's artistic life. During this period of busy activity as a painter de Vos continued to operate an art dealership. He also created works specifically for export, primarily to Spain. Cornelis de Vos was one of the artists working on the decorations for the Joyous Entry into Antwerp of the new governor of the Habsburg Netherlands Cardinal Infante Ferdinand in 1635. Rubens was in overall charge of this project. De Vos made decorative paintings after designs by Rubens. One of the hewn out images that crowned the triumphal arch on the Meir, above the Huidevettersstraat, has been preserved and is attributed to the studio of de Vos (Jupiter and Juno, Royal Museum of Fine Arts Antwerp). In the period 1636 1638 Rubens' workshop received a large commission to make mythological decorations for the hunting pavilion Torre de la Parada of the Spanish king Philip IV near Madrid. For this project de Vos, together with a number of painters from Rubens' circle, painted decorations after oil sketches by Rubens. Important features of his personal style were the lucid plasticity of painted flesh and the bright tactility of highlights.

Портреттер

Де Вос жеке және топтық портреттер салуда ең үлкен жетістікке жеткен, және осы жанрда өзінің ерекше стилін қалыптастырды. 1621 жылы Антоний ван Дайк Англияға кеткеннен кейін, ал Рубенс дипломатиялық және көркемдік миссиялармен Антверпеннен жиі кеткен кезде, де Вос Антверпеннің жоғары буржуазиясы мен аристократиясының басты портретшісіне айналды. Екі үлкен баласы – Магдалена мен Ян Баптисттің портретінде де Вос оларды алыстан емес, көрерменнің жанына, кеңістігіне жақын суреттейді. Магдалена иығынан кері қарап, көрерменді шақыратын сияқты, ал Ян Баптист басын еңкейтіп, көрерменге тікелей қарайды. Оның аяқтары созылған, аяқ киімдерінің табандары көрініп тұр. Де Вос көптеген портреттерінде суреттелеткен адамдарға символдық мағынасы бар жемістерді қосып суреттеген. Магдалена екі баланың портретінде оң қолында вишня, сол қолында персик ұстап тұр. Персик пен вишня – жастық пен құнарлылықтың символы. 1624 жылдан бастап Корнелис де Вос қалың жағылған бояулардан бас тартып, жеңілдетілген стильде сурет салуға көшті және фонға пейзаждар қоса бастады. Бұл өзгеріс, әдетте, Рубенстің ықпалымен болды. Шамамен 1630 жылдан бастап оның композициялары көлемділік эффектісінен айырылып, кейіпкерлер кеңістікте одан да реалистік бейнеленді. Пейзажға да көбірек назар аударылды, мимикалар күшейді, ал фондағы архитектуралық элементтерге көбірек мән берілді. Бұл өзгерістер заманауи барокко стиліндегі дамулармен сәйкес келді. "Шатыр астындағы ойыншылар мен куртизандар" (Musée de Picardie) атты ойыншылар тақырыбындағы тағы бір туынды, Стокгольмдегі жұмысына ұқсас болғандықтан де Восқа жатқызылады. Бұрын бұл картина Караваггионың француз ізбасары Валентин де Булоньеге тиесілі деп есептелген. "Бекгамон ойыны" (шамамен 1630 жыл, Musée Boucher de Perthes) атты бекгамон ойнаушыларын бейнелейтін тағы бір жанрлық композиция Корнелис де Восқа жатқызылады.

De Vos was most successful as a painter of individual and group portraits, a genre in which he developed his own style. After the departure of Anthony van Dyck for England in 1621 and Rubens' absences from Antwerp on diplomatic and artistic missions, de Vos became the leading portraitist of the Antwerp haute bourgeois and patrician society. In the portrait of his two eldest children Magdalena and Jan Baptist, de Vos portrays them not from a distance but brought forward close to the viewer's space. Magdalena looks back at the viewer over her shoulder and seems to invite the viewer in while Jan Baptist leans forward with tilted head and is also staring at the viewer. He has his feet stretched out and the soles of his shoes are visible. In many of his portraits, de Vos included fruit as symbolic attributes for his sitters. In the portrait of his two eldest children Magdalena holds cherries in her right hand and a peach in her left hand. Peaches and cherries are symbols of youth as well as fertility. From 1624 onwards, Cornelis de Vos abandoned his thickly produced brush strokes for a lighter painting style and placed landscapes in the background. This change likely happened under the influence of Rubens. Starting from circa 1630, his compositions became less relief like and his figures were placed more realistically in the space. The landscape also gradually got more attention while facial expressions became more intensive and the architecture in the background more developed. These changes followed contemporary developments in the Baroque style. Another variation on the theme of players, Players and courtesans under a tent (Musée de Picardie), has been attributed to de Vos based on its similarity with the work in Stockholm. Previously it was attributed to the French follower of Caravaggio, Valentin de Boulogne. Another genre composition involving backgammon players referred to as The game of backgammon (c. 1630, Musée Boucher de Perthes) is attributed to Cornelis de Vos.

Ынтымақтастықтар

Корнелис де Вос сол кездегі Антверпенде кең таралғандай, көптеген суретшілермен бірлесіп жұмыс істеді. Ол қайын інісі Франс Снайдерстің табиғат көріністеріндегі қосымша элементтерді суреттеді, ал оның ағасы Пол және Франс Снайдерс өз жұмыстарында жемістерді, жануарларды, күміс заттарды және қару-жарақтарды бейнеледі. Тағы бір қайын інісі Ян Вильденс көптеген жұмыстарында пейзаждар жасауға көмектесті. Де Вос 1630 жылдары Рубенс шеберханасының ірі тапсырыстарында Рубенске көмектесті. Ол Рубенс үшін Кардинал Инфант Фердинандтың салтанатты кіру рәсіміне арналған жұмыста жұмыс істеді, онда Рубенстің эскиздері бойынша он екі патшалық портретті суреттеді. 1636-1638 жылдары ол ағасы Пол және көптеген басқа антверпендік суретшілермен бірге Мадрид маңындағы Испанияның Филипп IV-нің аң аулау резиденциясы – Торре-де-ла-Параданы безендіруге көмектесті. Корнелис Торре-де-ла-Парада сериясы үшін мифологиялық сюжеттерде төрт картина ұсынды: «Бахустың жеңісі», «Венераның тууы», «Аполлон және Питон», «Аполлоннан қашқан Дафна». Бұл туындылар қазір Прадо мұражайының қорында сақтаулы. Олар Рубенстің эскиздері негізінде жасалған, ол да сақталған. Бұл Рубенстің эскиздерін Корнелис де Востың аяқтаған жұмыстарымен салыстыруға мүмкіндік береді. «Бахустың жеңісі» картинасында Де Востың бояу жағу әдісі Рубенстің эскизіндегідей күшті және еркін емес. Де Востың бейнелеген бет-әлпеттері де эскиздегіден гөрі азырақ көркемдік және драматизмге толы. Де Востың 1630 жылдардағы Рубенспен бірлескен жұмыстары оның стиліне әсер етпеген сияқты, бірақ оның техникасына әсер етті.