Жаңа Оңтүстік Уэльсте тақтап отыру әрекетінің пародисі
Bunyip aristocracy
Австралия тарихы: Уильям Вентворттың жаңа ақсұлықтар құру әрекеті сатираланды. "Бунип аристократиясы" - Дэниел Денихидің 1853 жылғы сөзінен туындаған термин.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Буньип аристократиясы – Уильям Вентворттың Жаңа Оңтүстік Уэльс колониясында тақтар жүйесін құруға жасаған әрекеттерін сатиралық тұрғыдан сынайтын австралиялық термин. Ол 1853 жылы Дэниел Дении Виктория театрында және Циркуляр-Кейдегі ашық трибунада сөйлеген, кейін "Буньип аристократиясы" деп аталатын сөзінде пайда болды.
Bunyip aristocracy is an Australian term satirising attempts by William Wentworth to establish a system of titles in the colony of New South Wales. It was coined in 1853 by Daniel Deniehy in what came to be known as the Bunyip Aristocracy speech which he delivered in the Victoria Theatre and on the soapbox at Circular Quay.
Ұсыныстар
Чарльз Каупер, Т. А. Мюррей, Джордж Маклей, Э. Диас Томсон, Джон Планкетт, Генри Дуглас, Уильям Турлоу, Джеймс Маккартур, Джеймс Мартин және Уильям Вентворттан құралған комитет, Вентворттың ұсынысымен тағайындалып, алғашқы отырысын 1853 жылдың 27 мамырында Сиднейде өткізді. Он бес отырыс шақырылды. Мүшелердің жартысы отырыстарға қатыспады. Заң жобасы 1853 жылдың 28 шілдесінде баяндалды.
A committee, consisting of Charles Cowper, T. A. Murray, George Macleay, E. Deas Thomson, John Plunkett, Henry Douglass, William Thurlow, James Macarthur, James Martin and William Wentworth, appointed on the motion of Wentworth, held its first meeting in Sydney on 27 May 1853. Fifteen meetings were called. Half the members did not attend the meetings. The bill was reported on 28 July 1853.
Қарсылық
Бұл заңға халық ден қойған қарсылық білдірді және оған қарсы үлкен қоғамдық жиналыс шақырылды. Жиналысты шақыру туралы хабарламада мынадай абзастар келтірілген: "Отаршылдар! Сіздер өз құқықтарыңыздан айырылуға келісесіздер ме? Заң шығарушы кеңестің комиссиясы колония үшін жаңа Конституция жасады, онда мыналар ұсынылды:
It was almost universally condemned by the people and a large public meeting was called to oppose it. In the advertisement convening the meeting were the following paragraphs:Colonists ! Will you submit to be robbed of your rights? A committee of the Legislative Council has framed a new Constitution for the colony, by which it is proposed:
Тұқым қуалайтын артықшылықтары бар отарлық аристократия құру. Халықтың дауысы естілмейтін Жоғарғы палата құру. Төменгі палатаға он сегіз жаңа орын қосу, оның тек біреуі Сиднейге, ал қалған он жетісі елді және мал өсіруші аудандарға бөлу. Үкімет қызметкерлерін толық жалақысымен зейнеткерлікке шығару арқылы мемлекеттік кірістерді ысыраптап, біздің институттарымызға жемқорлық пен пайдакүнілдік қағидаларын енгізу. Бұл олигархияны еркін институттар атынан халыққа бекіту, осылайша болашақтағы ешбір заң шығарушы орган тіпті абсолютті көпшілік дауыспен де оны реформалай алмайды. Заң шығарушы кеңес осы конституцияға қайшы және британдық ережелерге қарсы келетін бұл шараны колонистер оны толық қарастырмастан, бірнеше күн бұрын қабылдауды ұсынды. Жиынға Генри Паркс және басқа да либералды саясаткерлер сөз сөйледі, және агитацияның нәтижесінде тұқым қуалайтын отарлық билік құру туралы ең ұнамсыз бап алынып тасталды.
To create a colonial nobility with hereditary privileges. To construct an Upper House of Legislature in which the people will have no voice. To add eighteen new seats to the Lower House, only one of which is to be allotted to Sydney while the other seventeen are to be allotted among the country and squatting districts. To squander the public revenue by pensioning off the officers of the Government on their full salaries, thus implanting in our institutions a principle of jobbery and corruption. To fix irrevocably on the people this oligarchy in the name of free institutions so that no future Legislature can reform it even by absolute majority. The Legislative Council has the hardihood to propose passing this unconstitutional and anti British measure with only a few days notice, and before it can possibly be considered by the colonists at large. The meeting was addressed by Henry Parkes and other liberals, and the result of the agitation was that the most objectionable clause, to create an hereditary colonial peerage, was struck out.
Дэн Денихидің Буньип аристократиясы туралы сөзі
Вентворттың Жаңа Оңтүстік Уэльсте мұрагерлік жұртшылық құру туралы ұсынысына жауап ретінде Денихидің сатирикалық пікірлері: "Бұл жерде біз бәріміз білеміз, қарапайым су тышқаны қазқайыңға айналды, ал осы дегенерацияны алыстан қайталау арқылы бізге банип аристократиясы сыйлық ретінде беріледі деп ойлаймын". Денихи өз сөзінде Джеймс МакАртурды (1798–1867), Джон МакАртурдың ұлын, ерекше атап көрсетті, ол 1839 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльстің Заңнамалық кеңесіне тағайындалды және кейіннен (1859) Жаңа Оңтүстік Уэльстің Заңнамалық жиналысына сайланды (төменгі палата тек 1856 жылы құрылды):<blockquote>Содан кейін жергілікті аристократ Джеймс МакАртур келді, ол граф титулына үміткер болады, оны Камден графы деп атайды, ал ол өзінің гербіне жасыл түстің геральдикалық белгісін, яғни жасыл алаңды ұсынады, және осы алаңда Жаңа Оңтүстік Уэльстің ерлік орденінің шарап бөшегі бейнеленуі керек.</blockquote>
In response to Wentworth's proposal to create a hereditary peerage in New South Wales, Deniehy's satirical comments included: "Here, we all know the common water mole was transferred into the duck billed platypus, and in some distant emulation of this degeneration, I suppose we are to be favoured with a bunyip aristocracy." Among those singled out in his speech by Deniehy was James MacArthur (1798–1867), the son of John MacArthur, who had been nominated to the New South Wales Legislative Council in 1839 and was later (1859) elected to the New South Wales Legislative Assembly (the lower house was only created in 1856):<blockquote>Next came the native aristocrat James MacArthur, he would he supposed, aspire to the coronet of an earl, he would call him the Earl of Camden, and he suggests for his coat of arms a field vert, the heraldic term for green, and emblazoned on this field should be a rum keg of a New South Wales order of chivalry.