Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Сиуан тілінде сөйлейтін жергілікті халық (туған американдықтар) Вирджиния штатының солтүстігінде өмір сүрді.
Siouan language indigenous people (native Americans) who lived in northern Virginia
Манахоак тайпасы, сондай-ақ Махок деп те жазылған, еуропалықтармен алғашқы байланыс кезінде солтүстік Вирджиниядағы сиуан тілінде сөйлейтін жергілікті американдықтардың (туған халық) шағын тобы болды. Олардың саны шамамен 1000-ға жуық болды және негізінен қазіргі Фредериксбург пен Фолл-Лайнның батысында, Блю-Ридж тауларының шығысында Раппаханнок өзені бойында қоныстанды. Олар Монакан, Окканичи, Сапони және Тутело тайпаларымен бірікті. 1728 жылдан кейін тарихи деректерде олар туралы мәлімет жоқ.
The Manahoac, also recorded as Mahock, were a small group of Siouan language Native Americans (Indigenous people) in northern Virginia at the time of European contact. They numbered approximately 1,000 and lived primarily along the Rappahannock River west of modern Fredericksburg and the Fall Line, and east of the Blue Ridge Mountains. They united with the Monacan, the Occaneechi, the Saponi and the Tutelo. They disappeared from the historical record after 1728.
Этимология
Уильям В. Тукердің айтуынша, Манахоак атауы алгонкин тілінде "олар өте көңілді" деген мағынаны білдіреді, бірақ антрополог Джон Р. Свантон бұл тұжырымды күмәнді деп санайды. 1714 жылы Вирджинияның лейтенант-губернаторы Александр Спотсвуд Манахоак тайпасының Стегараки тармағының Брансуик округіндегі Кристианна бекінісінде болғанын жазды. Бұл бекініс Спотсвуд құрған және Вильям мен Мэри колледжінің қолдауымен, жергілікті тұрғындарды христиан дініне өткізу және оларға ағылшын тілін үйрету мақсатымен салынған. Вирджинияның басқа белгілі сиуан тайпаларының барлығы Кристианна бекінісінде өз өкілдерімен қатысты. Антрополог Джон Свантон Кристианна бекінісіндегі Мепонцки деп аталған топтың Манахоак тайпасының Онтопонеа тармағы болуы мүмкін деп есептейді. Онтопонеа туралы соңғы жазба 1723 жылға дейін сақталған. Ғалымдар олардың Тутело және Сапони тайпаларымен бірігіп, олардың құрамына сіңгенін айтады. 1753 жылы бұл екі тайпа Нью-Йоркте бұрынғы жаулары – ирокездер, атап айтқанда Кайуга тайпасы тарапынан ресми түрде қабылданды. 1870 жылы Канадада "Москито" есімді көңілді қарт адам туралы хабар тарады, ол өзін "Манахоак тайпасының соңғы өкілі" және Солтүстік Вирджинияның көп бөлігінің заңды иесі деп мәлімдеді. Ол әлі де сиуан тілінде сөйлей білді.
According to William W. Tooker, the name Manahoac is Algonquian for "they are very merry", but anthropologist John R. Swanton considered this dubious. In 1714, Lt. Governor of Virginia Alexander Spotswood recorded that the Stegaraki subtribe of the Manahoac was present at Fort Christanna in Brunswick County. The fort was created by Spotswood and sponsored by the College of William and Mary to convert natives to Christianity and teach them the English language. The other known Siouan tribes of Virginia were all represented by members at Fort Christanna. The anthropologist John Swanton believed that a group at Fort Christanna, called the Mepontsky, were perhaps the Ontponea subtribe of the Manahoac. The last mention of the Ontponea in historic records was in 1723. Scholars believe they joined with the Tutelo and Saponi and became absorbed into their tribes. In 1753, these two tribes were formally adopted in New York by their former enemies, the Iroquois, specifically the Cayuga nation. In 1870, there was a report of a "merry old man named Mosquito" living in Canada, who claimed to be "the last of the Manahoac" and the legal owner of much of northern Virginia. He still remembered how to speak the Siouan language.