Арман Труссо: Француз дәрігерінің өмірі мен еңбектері
Armand Trousseau
Арман Труссо – француздық дәрігер, ішкі аурулар саласындағы маңызды тұлға. Оның есімдерімен аталатын белгілі медициналық симптомдар мен ашылымдары бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз дәрігері Арман Труссо (14 қазан 1801 – 23 маусым 1867) – француз ішкі аурулар маманы. Оның медицинаға қосқан үлесіне қатерлі ісіктің Труссо белгісі, жасырын тетанияның Труссо белгісі және Труссо-Лалеман денелері (Бенс-Джонс ақуыздарының ескі атауы) жатады. Кейде оған «жаңа дәрілерді олар әлі тиімді болғанда дереу қолдану керек» деген сөзді айтады, бірақ Мишель Филипп Буварт осыдан 40 жыл бұрын осылай деген еді.
French physician
Armand Trousseau (14 October 1801 – 23 June 1867) was a French internist. His contributions to medicine include Trousseau sign of malignancy, Trousseau sign of latent tetany, Trousseau–Lallemand bodies (an archaic synonym for Bence Jones proteins). He is sometimes credited with the quip "use new drugs quickly, while they still work", though Michel Philippe Bouvart had said the same over 40 years earlier.
Өмірбаян
Тур, Индре-и-Лоардан шыққан Арман Труссо өзінің медициналық білімін туған қаласында Пьер Фидель Бретонноның шәкірті ретінде жергілікті жалпы ауруханада бастады. Кейіннен ол Парижде оқуын жалғастырды, 1825 жылы докторлық дәрежесін алды және 1827 жылы факультеттің қатардағы оқытушысы болды. 1828 жылы Франция үкіметі оған Францияның оңтүстік бөлігіндегі эпидемияларды зерттеуді тапсырды. Сол жылы миссиясын аяқтағаннан кейін Труссо сары безгекті зерттеу комиссиясының мүшесі ретінде Гибралтарға барды. Бұл жұмысы және ларингеальды фтиз туралы монографиясы оның Париждегі ерте танылуына әкелді. 1830 жылы Труссо конкурстың нәтижесінде ауруханалардың дәрігері (Médecin des hôpitaux) болды, ал 1832 жылы Жозеф Клод Антельм Рекамиердің басшылығымен Hôtel Dieu-де дәрігер болып жұмыс істеген кезде орталық бюродағы қоғамдық денсаулық сақтау саласында лауазым алды. 1837 жылы академияның үлкен сыйлығын алды. 1839 жылы ол Сен-Антуан ауруханасының дәрігері болып тағайындалды және ақырында Париж медициналық факультетінің терапия және фармакология кафедрасының меңгерушісі болды. 1850 жылы ол клиникалық медицина кафедрасын иеленді және қайтадан Hôtel Dieu-де жұмыс істей бастады. Ол сондай-ақ саясатқа белсенді қатысты, әсіресе 1848 жылғы француз революциясынан кейін, бірнеше лауазымды, соның ішінде заң шығарушы органның мүшесі болды. Өмірінің соңғы жылдары Труссо асқазан қатерлі ісігіне шалдықты. Қызықтай, ол бұрын сипаттаған Труссо белгісін қатерлі ісіктерде байқаған және өзінде де осыған ұқсас белгіні анықтаған. Бұл қатерлі ісік оның қызметін шектеді және ақырында өлімге алып келді.
A native of Tours, Indre et Loire, Armand Trousseau began his medical studies in his native town as a pupil of Pierre Fidele Bretonneau at the local general hospital. He later continued his studies in Paris, where he received his doctorate in 1825 and became adjunct faculty in 1827. In 1828, the French government assigned him to investigate epidemics ravaging some parts of southern France. After completing his mission the same year, Trousseau travelled to Gibraltar as a member of a commission to investigate yellow fever. This work, and a monograph on laryngeal phthisis, led to his early recognition in Paris. In 1830 Trousseau became Médecin des hôpitaux through concours, and in 1832 received a position in public health with the central bureau while working as a physician in the Hôtel Dieu under Joseph Claude Anthelme Récamier. In 1837 he received the great prize of the academy. In 1839 he was appointed physician at the Hôpital St. Antoine and eventually became Chair of therapy and pharmacology at the Paris medical faculty. In 1850 he assumed the Chair of clinical medicine and again commenced working in the Hôtel Dieu. He was also active in politics, particularly after the French Revolution of 1848, holding several positions including being a member of the legislative body. During his later years Trousseau developed gastric cancer. Coincidentally, he previously described Trousseau sign of malignancy and developed a similar finding in himself. This cancer limited his activities and eventually proved fatal.
Мұра
Труссо кру́пп, эмфизема, плеври́т, зоб және малярияны емдеудің жаңа тәсілдерін жасауға зор үлес қосты. Ол 1837 жылы жарық көрген ларингология бойынша классикалық мақаласы үшін Француз медицина академиясының сыйлығын алды. Труссо Францияда алғаш рет трахеотомия жасады және 1851 жылы осы процедура туралы монография жазды. Оның клиникалық медицина және терапия бойынша оқулықтары өте танымал болды және ағылшын тіліне аударылды. Труссо афазия және "forme fruste" терминдерін енгізді, сондай-ақ Аддисон ауруы және Ходжкин лимфомасы сияқты ауруларды сипаттауда эпонимдерді кеңінен қолдануды қалыптастырды. 1833 жылы Труссо трахеялық кеңейткішті (Trousseau Tracheal Dilator) ойлап тапты, ол трахеостомиялық стомаға оңай қол жеткізуге арналған, дөңгелек ұшы бар қысқыш. Труссо көрнекті педагог ретінде танылды. Оның көптеген шәкірттері өздерінің жетістіктерімен көзге түсті, соның ішінде Пуэрто-Риконың тәуелсіздік күресінің жетекшісі, хирург және «Құрметті легион» орденінің иегері Рамон Эметерио Бетанс. Труссоның ұлы Жорж Филипп Труссо (1833–1894) Гавай Корольдігінің бас дәрігері болды, ал Арманның немересі Арман Анри Труссо (1856–1910) белгілі офтальмолог атанды.
Trousseau was instrumental in creating new modes of treatment of croup, emphysema, pleurisy, goiter, and malaria. He received the prize of the French Academy of Medicine for his classic essay on laryngology which originally appeared in 1837. He was the first in France to perform a tracheotomy, and he wrote a monograph on this as well as intubation in 1851. His textbooks on clinical medicine and therapeutics were both extremely popular and translated into English. Trousseau coined the terms aphasia and forme fruste and popularized eponyms in disease description such as Addison's disease and Hodgkin's lymphoma. In 1833, Trousseau invented the Trousseau Tracheal Dilator, a blunt nosed forceps designed to allow easier access to a tracheostomy stoma. Trousseau was considered an outstanding teacher. Numerous students of his achieved fame in their own right, including Puerto Rican pro independence leader, surgeon and Légion d'honneur laureate, Ramón Emeterio Betances. Trousseau’s son Georges Phillipe Trousseau (1833–1894) became the royal doctor of the Kingdom of Hawaii, and Armand's grandson was the distinguished ophthalmologist Armand Henri Trousseau (1856–1910).