Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ван "Пианошы" Валлс (шын аты Гарри Юджин Ванн, 24 тамыз 1918 – 24 ақпан 1999) – американдық ритм-энд-блюз пианиношысы, ән жазушы, студиялық музыкант және кәсіби жазбалар жасаушы. Ол Atlantic Records компаниясы үшін ұзақ жылдар бойы сессиялық музыкант болып жұмыс істеді, Big Joe Turner, Ruth Brown және The Clovers сияқты әртістердің хиттеріне қатысты. Валлс әртүрлі есімдермен өнер көрсетті және Ван Валлз, Гарри Ван Валлз және Капитан Ван ретінде танылды. Ол Гарри Ван Валлз оркестріне жетекшілік етті, сондай-ақ Doc Starkes және His Nite Riders тобымен және Le Capitaine Van есімімен де өнер көрсетті.
Vann "Piano Man" Walls (born Harry Eugene Vann, 24 August 1918 – 24 February 1999) was an American rhythm and blues piano player, songwriter, studio musician and professional recording artist. He was a long standing session player for Atlantic Records, appearing on hits by artists including Big Joe Turner, Ruth Brown and The Clovers. Walls performed under a number of different names and is variously credited as Van Walls, Harry Van Walls and Captain Van. He led the Harry Van Walls Orchestra and also performed with Doc Starkes and His Nite Riders and as Le Capitaine Van.
Ерте өмір және мансап
Уолс Кентукки штатының Миддлсборо қаласында дүниеге келді және Батыс Вирджиния штатының Чарльстон қаласында өсті. Оның анасы оның туған кезінде он шақты жаста (Уолс оның 13 жаста болғанына сенді). Ванн бірнеше жылдан кейін үйленетін ер адамнан Валс фамилиясын алды және Ван Валс (көбінесе Ван Валс деп жазылады) атанды. Алты жасында анасы оған фортепиано ойнауды үйретті, ал музыканы алғаш рет орындауы шіркеуде болды. Уолс Чарльстонның Holy Sanctified Church шіркеуінде "тұрып билеу" кезінде өзінің ерекше орындау стилін дамытқанын еске алады. Оның алғашқы ойнауында жамп-блюз орындаушысы Джей МакШенннің ықпалы байқалады. Өспірім шағының соңында Уолс Оңтүстік АҚШ-та карнавалдармен, цирктермен және көшпенді труппалармен гастрольде болды. Ол 20 жасында Чарльстонға оралды, онда жергілікті клубтарда ойнады және WCHS (AM) радиосында сенбі күнгі бағдарламасын жүргізді. Осы жерде оркестр жетекшісі Кал Грир Уолсты естіп, оны өзінің көмір шахталарында гастрольде жүретін тобына шақырды. Грирдің тобы тарағаннан кейін Уолс өзінің жеке тобын құрды, ол Огайо штатының Колумбус қаласында орналасқан. 1940 жылдардың соңында саксофонист Фрэнк "Флооршоу" Калли Колумбқа келіп, Уолстың ойнағанын естіді. Калли Уолсты Нью-Йорктегі Atlantic Records жаңа лейблінің штатты пианині ретінде шақырды. Бастапқыда қысылғаннан кейін, Уолс келісті.
Walls was born in Middlesboro, Kentucky, and grew up in Charleston, West Virginia. His mother was in her teens (Walls believed she was 13) when he was born. Vann took the name Walls from a man she would marry a few years later, and became Vann Walls (often written as Van Walls). His mother began teaching him piano when he was six years old, and his first experience performing music was in church. Walls recalls developing his signature performing style of playing while "stand up dancing" in Charleston's Holy Sanctified Church. His early playing shows the influence of jump blues player Jay McShann. In his late teens, Walls toured the Southern United States with carnivals, circuses, and variety caravans. He returned to Charleston in his 20s. where he played in local clubs and had a Saturday afternoon show on WCHS (AM) radio. It was here that bandleader Cal Greer heard Walls, and invited him to join his band, which toured coal mining camps. After Greer's band broke up, Walls formed his own band, based in Columbus, Ohio. In the late 1940s, saxophonist Frank "Floorshow" Culley came to Columbus and heard Walls play. Culley invited Walls to join the new Atlantic Records label in New York City as Atlantic's house band pianist. After some initial reluctance, Walls agreed.
Мұра
Уоллстың Монреаль джаз фестивалінде доктор Джонмен бірге өнер көрсеткенін көргеннен кейін музыка тарихшысы және жазушы Крейг Моррисон оны іздеп тауып, кейіннен Канаданың Ұлттық кино басқармасында жұмыс істейтін досы Стивен Морриспен таныстырды. Моррис 1993 жылы кәсіби түсіру тобымен бірге Уоллстың фильмін түсіре бастады, оның туралы деректі фильм шығаруды жоспарлады. Көптеген кешігулерден кейін «Ванн «Пианошы» Уоллс: R&B рухы» фильмі 2013 жылдың қазан айында шықты және «Фестиваль дю нову кино» фестивалінде көрсетілді. Стивен Моррис режиссерлік жасаған, ал Моррис пен Мартин Болдук продюсерлік еткен деректі фильмде Уоллстың соңғы альбомын жазу процесі, түрлі концерттердегі өнерлеуі, «Rhythm & Blues Foundation» сыйлықтарын табыстау кешіндегі қатысуы, сондай-ақ Ахмет Эртегун, Джерри Векслер, доктор Джон, Смоки Робинсон, Рут Браун, Рай Кудер және басқалармен сұхбаттар орын алды. Бұған қоса, «In the Evening» бағдарламасында өнер көрсеткен канадалық музыкант Майкл Джером Браун Уоллс үшін «Cancer Ward Blues» әнін жазып, оған арнады. Бұл ән Браунның 2001 жылы шыққан «Drive On» альбомында жарық көрді. 2015 жылдың 24 қазанында Уоллс Батыс Вирджинияның Музыкалық Даңқ залына енгізілді.
After seeing Walls' Montreal jazz festival performance with Dr. John, music historian and writer Craig Morrison tracked Walls down, and later introduced him to his friend Steven Morris, who worked at the National Film Board of Canada. Morris began filming Walls with a professional crew in 1993, in hopes of eventually releasing a documentary about him. After numerous delays, the film Vann "Piano Man" Walls: The Spirit of R&B was released in October 2013, premiering at the Festival du nouveau cinéma. Directed by Steven Morris, and produced by Morris and Martin Bolduc, the documentary features footage of Walls recording his final album, as well as various live performances, his appearance at the Rhythm & Blues Foundation awards gala, and interviews with Ahmet Ertegun, Jerry Wexler, Dr. John, Smokey Robinson, Ruth Brown, Ry Cooder, and others. In addition, Canadian musician Michael Jerome Brown, who appeared on In the Evening, wrote the track "Cancer Ward Blues" for Walls, and dedicated it to him. It was released on Brown's 2001 album entitled Drive On. On October 24, 2015, Walls was inducted into the West Virginia Music Hall of Fame.