Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Moskvitch 402 - бұрынғы кеңестік автомобиль өндіруші MZMA компаниясы шығарған шағын автомобиль. Ол 1956 жылы Moskvitch сериясының екінші буыны ретінде алғаш рет ұсынылды. Өзінің бұрынғы үлгісі – Moskvitch 401 машинасымен салыстырғанда, M402 моделінде көптеген жақсартулар болды, оның ішінде қос тіректермен тәуелсіз аспа, телескопиялық амортизаторлар, 12 вольттық электр жүйесі, мықтырақ және жайлырақ кузов, көбірек заманауи багажник, жылытқыш, стандартты радиоқабылдағыш, жүргізуші үшін кеңейтілген көру аймағы және т.б.
The Moskvitch 402 is a compact car manufactured by the former Soviet automobile maker MZMA, first time introduced in 1956 as a second generation of the Moskvitch series. In comparison with its predecessor, the Moskvitch 401, the M 402 model featured many improvements which included independent suspension with double wishbones, telescopic shock absorbers, 12 volt electrics, more solid and comfortable car body, more modern trunk, heater, standard car radio, wider viewing range for the driver, etc.
Дизайн
Moskvitch 402 стилі Hillman Minx, FIAT 1100, Ford Prefect 100E, Jowett Javelin және Ford Consul Mk1 сияқты сол дәуірдегі ұқсас көлемдегі автомобильдердің сән үлгісін қабылдады, сондай-ақ осы машинаны жасауға қатысқан үлкен GAZ 21 Volga машинасының да әсері болды. М 402 – Кеңес Одағында жасалған және ешқандай шетелдік үлгіге негізделмеген алғашқы «Москвич». Ол өзінің алдыңғы модельдерінен алынған қатарлы төрт цилиндрлі, жазық бас қозғалтқышты пайдаланды. Электр жүйесі 6 вольттан 12 вольтқа өзгертілді.
The styling of the Moskvitch 402 followed the fashion set by similar sized cars of its time such as the Hillman Minx, FIAT 1100, Ford Prefect 100E, Jowett Javelin, and Ford Consul Mk1, as well as by the larger GAZ 21 Volga, whose designers took part in the creation of this car. The M 402 was the first Moskvitch designed in the Soviet Union and not based on any foreign model. It utilized a inline four cylinder flathead engine derived from the of its predecessors. Electrics changed from six volt to twelve,
М-407
1958 жылы жаңа M 407 сериялы жоғарғы клапанды қозғалтқышпен M 402 Москвич 407 аталды. 1959 жылғы желтоқсанда үш жылдамдықты беріліс орнына төрт жылдамдықты синхромешалы беріліс енгізілді. Сонымен қатар, 407-нің 67 атты күшін беретін, 145 км/сағ жылдамдыққа дейін жететін және 100 км/сағ жылдамдыққа шамамен 19 секундта разгон жасайтын күшті нұсқасы болды. Бұл модель тек Кеңес полициясы мен КГБ үшін арналған, жалпы сатуға емес. Бұл көрсеткіштер шамамен 8 жылдан кейін ұсынылған M 412-мен салыстырылатын болды. Кейбір машиналар полиция қызметінен алынғаннан кейін халыққа сатылды. M 407 универсал (407 423N), жүк тасымалдау (407 430), медициналық көмек машинасы (407B) және такси (407T) нұсқаларында ұсынылды. 1961 жылы M 407 жаңартылып, одан да қуатты M 407D1 D2 қозғалтқышы (механикалық берілісте төртінші жылдамдықты басқаруға мүмкіндік береді), автоматты түрде реттелетін тежегіш цилиндрлері, гидравликалық басқаруы бар әрекеттегі тежегіш, жақсартылған алдыңғы серпімділік және толыққандай жаңа панель жинағымен жабдықталды. Бұл модель, «Москвич 403» деп аталды, 1964 жылы «Москвич 408» машинасының механикалық бөліктерімен (әлі шықпаған) және M 402 кузовымен дебют жасады, екінші және үшінші буын «Москвичтер» арасындағы көпір ретінде қызмет етті. M 403E және M 403IE экспортқа бағытталған. Батыс елдерінің жылдамдық және отын экономиясы стандарттарына сай болу үшін Beherman 1,6 литрлік және 4,99 литрлік Perkins дизельдік қозғалтқышын ұсынды, ол бензиндік модельге қарағанда сәл баяу болғанымен, әлдеқайда үнемді болды. Машиналар бельгиялық шиналармен жабдықталды, ал «Deluxe» модельдері Еуропалық ішкі безендірумен және хромды әрлеумен толықтырылды. 1962 жылы сынақ өндірісі басталды, ал толық сериялық өндіріс 1964 жылдың наурыз айында қолға алынды. M 407 және M 423 машиналарының өндірісі кейбір нарықтарда жаңа M 403 ұсынылғанша жалғасты. Moskvitch 402 және 407 модельдерін кеңестік және ресейлік автокөліктік тарихта әртүрлі мақсаттарға арналған тұтынушыға бейімделген жабдық деңгейлерін өндіруге жасалған алғашқы қадам деп санауға болады. M 407 көбірек жүргізу жайлылығын ұсынғанымен, шығындары да жоғары болды. Басқа да жабдық деңгейлеріне M 407 424 универсал, M 431 жүк тасымалдау машинасы/жедел жәрдем машинасы және 410/411 үлгісіндегі SUV негізіндегі седан/универсал жасау әрекеттері кірді.
With the new M 407 series overhead valve engine, in 1958, the M 402 became the Moskvitch 407. A four speed transmission with synchromesh appeared in December 1959, in place of the three speed. Also, there was a more powerful version of 407, delivering 67 hp, that could reach up to 145 km/h, reaching 100 km/h in about 19 seconds. This model was only for the soviet Police and KGB, not for sales to public. These performances were about the same with the M 412, launched about 8 years later. Some were sold to public when withdrawn from regular Police service. The M 407 was offered as an estate (407 423N), delivery (407 430), medical team model (407B), and taxi (407T). In 1961, the M 407 was further upgraded with an even more powerful M 407D1 D2 engine (allowing to handle the fourth speed on a manual transmission), self adjusting brake cylinders and hydraulic clutch drive, improved front suspension for easier driving, and a completely restructured dashboard. This model, manufactured as the Moskvitch 403, served as a transition between the second and the third generation Moskvitches, debuting in 1964, with the mechanical components of the Moskvitch 408 (which had not yet appeared) and the body of the M 402. The M 403E and M 403IE were intended for export. To keep up with Western standards of speed and fuel economy, Beherman also offered a Perkins 4.99 diesel engine of 1.6 litre and , which was only slightly slower than the petrol engined model but considerably more economical. The cars received Belgian tires, while Deluxe models were fitted with European made interiors and chrome brightwork. Test production began in 1962, with full series production commencing in March 1964. Production was of the M 407 and M 423, even though the newer M 403 had arrived in some markets. The Moskvitch 402 and 407 could be considered as the first step in Soviet and Russian automotive history towards producing customer adapted trim levels for various uses. While the M 407 provided greater driving comfort at bigger expenses, other trim levels included the M 407 424 station wagon available for the general public, M 431 delivery pick up/ambulance van and even the 410/411 attempt of creating an SUV based sedan/station wagon.