Теңіз навигациясы және бақылау жүйелерінің тарихы мен дамуы

Кіріспе

Hensoldt UK, бұрын Kelvin Hughes, - навигация және бақылау жүйелерін жобалаумен және өндірумен айналысатын британдық компания, сондай-ақ коммерциялық теңіз және мемлекеттік секторға навигациялық деректерді жеткізуші. Компания әскери-теңіз күштеріне, үкіметтерге, жағалау сызықтарына, порттарға және VTS станцияларына, сондай-ақ құрлықтағы қауіпсіздік және бақылау салаларына радар жүйелерін ұсынады. Kelvin Hughes тарихында 1947 жылы алғашқы сертификатталған коммерциялық радарды және 1971 жылы алғашқы қағаз картаны іздеу қызметін жасау кіреді. Kelvin Hughes қазіргі күні сататын өнімдердің ішінде SharpEye бар, ол кедергіні басқару және Допплерлік өңдеуі бар қатты күйдегі радар.

Келвин байланысы

Келвин байланысы Уильям Томсонның (кейін Лорд Келвин) (1824–1907), 1846–1899 жылдар аралығында Глазго университетінің табиғи философия профессоры және Глазгодағы оптикалық аспаптар жасаушы Джеймс Уайттың (1824–1884) арасындағы кәсіби қарым-қатынасына негізделген. Уайт пен Томсонның қарым-қатынасы ол қайтыс болғанға дейін жалғасты, бірақ серіктестік туралы заңдық келісімдер болмағандықтан, Уайт олардың жұмыс серіктестігінің қаржылық тәуекелдерін мойнына алды. Джеймс Уайт 1850 жылы Глазго қаласында «Джеймс Уайт, оптик және философиялық аспаптар жасаушы» фирмасын құрды және Томсонның университет зертханасы үшін аппараттарды жеткізуге және күтіп ұстауға қатысты, сондай-ақ онымен тәжірибелік құрылымдар бойынша жұмыс істеді. 1854 жылы Уайт Томсонның жобалары бойынша электрометрлер және электр тепе-теңдіктері сияқты электр аспаптарын өндіре бастады. Уильям Томсон 1856 жылы Атлантикалық телеграф компаниясының директоры болып тағайындалды және 1858 жылы алғашқы трансатлантикалық телеграф кабелін төсеген HMS Agamemnon кемесінде «электрик» болды. Айыныштысы, бұл кабель төселгеннен кейін көп ұзамай істен шықты. 1857 жылы Уайт Джон Баррмен қысқа мерзімді серіктестікке, «White & Barr»-ге кірді. Серіктестік 1860 жылға дейін жалғасты, содан кейін Уайт өзінің бұрынғы компаниясының «Джеймс Уайт» деген атына оралды. 1861 жылдың тамызында Уайт банкрот деп жарияланды және төрт айдан кейін босатылды. 1866 жылы «Грейт-Истерн» алғашқы сәтті трансатлантикалық телеграф кабелін төседі және Томсон рыцарь атағына ие болды. Осы уақыт ішінде Уайт Томсонның теңізде кабельдер төсеу кезінде туындаған мәселелерді шешу үшін әзірлеген машиналарды өндіруге қатысты, соның арқасында алғашқы трансатлантикалық кабель байланысын мүмкін етуге көмектесті. Сонымен қатар, ол микроскоптар, телескоптар және геодезиялық жабдықтар сияқты дәстүрлі құралдардың кең ауқымын жасауды жалғастырды. 1870 жылы Уайт Гилморехиллдегі жаңа университет ғимаратындағы сэр Уильямның зертханасын Глазго университетінің философиялық аспаптар жасаушысы ретінде жабдықтауға басты жауапкер болды. 1874 жылы сэр Уильям журналдық мақала үшін «теңізшінің» компасын зерттеді. Бұл компастар мен теңіз аспаптары бойынша оның кең ауқымды жұмысына бастау болды. 1876 жылдан бастап Уайт металл кемелер үшін сэр Уильямның дизайнына сәйкес дәл компастарды өндіре бастады, бұл оның өмірінің соңғы жылдарында бизнесінің маңызды бөлігіне айналды. 1884 жылы Уайт қайтыс болғаннан кейін, сэр Уильям Уайттың бизнесіне деген қызығушылығын сақтап, Глазгодағы Кембридж көшесінде жаңа шеберханаларды салуға және жабдықтауға қажетті капиталдың көп бөлігін жинады. Кембридж көшесіндегі үй-жайларда компания 1870 жылдары сэр Уильям жасаған компасты жасауды жалғастырды және оны белгілі бір көлемде, әсіресе Адмиралтействоға жеткізді. Адмиралтейство 1889 жылы патенттік компасты Корольдік теңіз флотының стандарты ретінде қабылдады. Сонымен қатар, фирма электр аппаратурасын жобалау, өндіру және сатумен айналысты. Уайттың бизнесі Мэтью Эдвардс пен Дэвид Рид басқаратын сол атпен жалғасты. Бұл 1891 жылға дейін жалғасты, содан кейін Мэтью Эдвард өз компаниясын құру үшін кетіп қалды. 1890 жылы компания компастың патенттерін бұзғаны үшін Александр Хьюзды сотқа берді. 1892 жылы сэр Уильям Ларгс бароны Келвин ретінде жұртшылыққа көтерілді. 1899 жылы Лорд Келвин университет кафедрасынан отставкаға кетті және 1900 жылы Джеймс Уайттың бизнесін сатып алған жаңа құрылған жекеше жауапкершілігі шектеулі компанияның директоры болды. Сол уақытта Лорд Келвиннің немере інісі Джеймс Томсон Ботмли ФРСЭ (1845–1926) фирмаға қосылды. Фирма бинакл компастарын және терең теңізде дыбыс шығаратын машиналарды өндірді, олардың көптеген түрлері Клайд жағасында салынған үлкен кемелерге орнатылды. 1904 жыл шамасында Лондонға филиал ашылды, ол 1915 жылға қарай «Келвин, Уайт энд Хаттон» ЖШС деп аталды. 1918 жылдан бастап Уилфрид О. Уайт АҚШ-та «Келвин және Уайт» компастарын «Келвин және Уилфрид О. Уайт Ко», Бостон және Нью-Йорк атауымен сатты. Уилфрид О. Уайт сол атаумен өзінің патенттелген компастарын да сатты. 1913 жылы доктор Ботмли «Келвин және Джеймс Уайт» ЖШС-нің төрағасы болды және фирма өзінің атын өзгертіп, «Келвин Ботмли және Бэрд» ЖШС болды. Альфред Бэрд 1884 жылдан бері фирмада компасты реттеуші болып жұмыс істеді. «Kelvin, Bottomley and Baird Ltd» компаниясы «Келвин» жұмыстарында, Хиллингтон, Глазгодағы «Kelvite» бинакл компастары мен сондау машиналары сияқты теңіз навигациялық жабдықтарын өндірді. 1934 жылы «Kelvin Bottomley & Baird Ltd» компаниясы Бассингстокте аспаптар фабрикасын салды, ол кейіннен «Смитс Индустриз Аэроғарыш» компаниясы болды. 1941 жылғы «Блиц» шабуылында Лондон кеңселерінің жойылуынан кейін, «Henry Hughes & Sons Ltd» компаниясымен ынтымақтастық туралы келіссөздер басталды, нәтижесінде 1942 жылы Лондонның Фенчерч-стрит көшесіндегі 107 мекенжайында «Marine Instruments Ltd» бірлескен кәсіпорны құрылды.

The Kelvin connection is based upon the professional relationship between William Thomson (later Lord Kelvin) (1824–1907), Professor of Natural Philosophy at Glasgow University from 1846–1899 and James White (1824–1884), a Glasgow based Optical Instrument Maker. White's association with Thomson lasted until he died, but without any legal deeds of co partnership White bore the financial risks of their working partnership. James White founded the firm of James White, Optician and Philosophical Instrument Makers in Glasgow in 1850 and was involved in the supply and maintenance of apparatus for Thomson's university laboratory and worked with him on experimental constructions. By 1854, White was producing electrical instruments such as electrometers and electrical balances from Thomson's designs. William Thomson was appointed a director of the Atlantic Telegraph Company in 1856 and in 1858 was 'electrician' on HMS Agamemnon that laid the first transatlantic telegraph cable. Unfortunately this cable failed soon after it was laid. In 1857, White entered into a short lived partnership, White & Barr, with John Barr. The partnership lasted until 1860 when it was dissolved and White reverted to his previous company name of James White. White was declared bankrupt in August 1861, and then discharged four months later. In 1866 the Great Eastern laid the first successful transatlantic telegraph cable and Thomson was knighted. During this time White was involved in the production of machinery that Thomson had designed to address problems encountered in laying cables at sea, helping to make possible the first transatlantic cable connection. At the same time, he continued to make a whole range of more conventional instruments such as microscopes, telescopes and surveying equipment. During 1870 White was largely responsible for equipping Sir William's laboratory in the new University premises at Gilmorehill in his capacity as Philosophical Instrument Maker to the University of Glasgow. In 1874 Sir William investigated the Mariner's compass for a magazine article. This initiated his extensive work on compasses and marine instruments. From 1876 White was producing accurate compasses for metal ships to Sir William's design, and this became an important part of his business in the latter years of his life. After White's death in 1884, Sir William continued to maintain his interest in the White business and raised most of the capital needed to construct and equip new workshops in Cambridge Street, Glasgow. At the Cambridge Street premises, the company continued to make the compass Sir William had designed during the 1870s and to supply it in some quantity, especially to the Admiralty. The Admiralty adopted the patent compass as a standard for Royal Navy use in 1889. At the same time, the firm became increasingly involved in the design, production and sale of electrical apparatus. White's business continued under the same name, being administered by Matthew Edwards and David Reid. This continued until 1891 when Matthew Edward left to set up his own company. In 1890 the company sued Alexander Hughes for infringement of compass patents. Sir William was raised to the Peerage as Baron Kelvin of Largs in 1892. In 1899, Lord Kelvin resigned from his University chair and, in 1900 became a director in the newly formed private limited liability company, Kelvin & James White Ltd, which acquired the business of James White. At the same time, Lord Kelvin's nephew, James Thomson Bottomley FRSE (1845–1926), joined the firm. The firm manufactured binnacle compasses and deep sea sounding machines, many of which were installed on the great ships built on Clyde side. Around 1904, a London branch office was opened, which by 1915 had taken the name Kelvin, White & Hutton Ltd.

From 1918 Wilfrid O. White sold Kelvin and White compasses in the USA under the name of Kelvin and Wilfrid O. White Co., Boston and New York. Wilfrid O. White also sold his own patented compasses under the same name. In 1913 Dr Bottomley became chairman of Kelvin & James White Ltd and the firm changed its name, becoming Kelvin Bottomley & Baird Ltd. Alfred Baird had been a compass adjuster with the firm since 1884. Kelvin, Bottomley and Baird Ltd manufactured Marine navigation equipment such as "Kelvite" binnacle compasses and sounding machines at the Kelvin Works, Hillington, Glasgow. In 1934 Kelvin Bottomley & Baird Ltd built an instrument factory at Basingstoke which was later to become the Smiths Industries Aerospace site. Following the destruction of the London offices in the Blitz of 1941, discussions were initiated with Henry Hughes & Sons Ltd regarding collaboration which resulted in the establishing of the joint venture company Marine Instruments Ltd at 107, Fenchurch Street, London in 1942.

Хьюз байланысы

Хьюздер отбасы бастапқыда Лондонның шығыс бөлігінде сағат жасаушылар болған, кейіннен Темза өзеніне келіп тоқтаған кемелерге секстанттар мен теңіз хронометрлерін жабдықтауға көшкен. 1712 жылы Томас Хьюз 26 жасында Сағатшылар компаниясының мүшесі болды және 1742 жылы Сағатшылар компаниясының шебері болып сайланды. Оның ұлы Томас Хьюз (кіші) өзінің бизнесін 25 Нью-Бонд-стрит, Лондон мекенжайында ашты және 1762 жылы Сағатшылар компаниясының шебері болып сайланды. 1781 жылы Томас Хьюз кішінің ұлы деп есептелетін Уильям Хьюз Сағатшылар компаниясының еркін мүшесі болып сайланды және капитан Кукқа кабиналық сағатты сатты. 1781 жылы туған Уильямның ұлы деп саналатын Джозеф Хьюз Ратклифтегі 16 Квин-стритте тұрып, жұмыс істеді. Ол квадранттар мен компастар жасаумен танымал болды. Оның ұлы Генри Хьюз 1816 жылы дүниеге келді. 1838 жылы Генри Хьюз & Sons компаниясы 120 (кейіннен 59) Фенчерч-стрит, Лондон мекенжайында хронографтар мен ғылыми құралдар жасаушы ретінде құрылды. Генри 1879 жылы қайтыс болды, ал оның ұлы Александр төрағалыққа ие болды. 1903 жылы фирма Henry Hughes & Sons Ltd ретінде тіркелді және Forest Gate-те өндіріс орны ашылды. Александрдың ұлы Артур зауыт меңгерушісі, ал ағасы Генри Александр Хьюз директор және хатшы болып тағайындалды. 1915 жылы Hainault жері сатып алынды және 1917 жылы зауыттың бірінші бөлігі ашылды. Бұл орын қазіргі заманғы Kelvin Hughes Ltd компаниясының штаб-пәтері болып табылады. 1923 жылы компания алғашқы практикалық эхолотты жасады. 1935 жылы S Smith & Son Ltd компанияның бақылау үлесін сатып алды. Бұл теңіз және авиациялық құралдарды жаңадан әзірлеуге және Hainault зауытын кеңейтуге әкелді. 1941 жылы "Блиц" кезінде Фенчерч-стриттегі кеңселер қиратылғаннан кейін, Келвин, Ботмли және Бэрд компаниясымен келіссөздер жүргізіліп, 1942 жылы Лондонның Фенчерч-стрит көшесіндегі 107 мекенжайында Marine Instruments Ltd бірлескен кәсіпорны құрылды.

The Hughes family were originally clockmakers in the East End of London who progressed into supplying sextants and marine chronometers to ships coming into the River Thames. In 1712 Thomas Hughes became a member of the Worshipful Company of Clockmakers at the age of 26 and was elected as Master of the Worshipful Company of Clockmakers in 1742. His son, Thomas Hughes (junior) had his business at 25 New Bond Street London and was elected as Master of the Worshipful Company of Clockmakers in 1762. In 1781 William Hughes, believed to be the son of Thomas Hughes Junior, was elected freeman of the Worshipful Company of Clockmakers and sold a cabin clock to Captain Cook. Joseph Hughes, believed to be the son of William born in 1781, lived and worked at 16 Queen Street, Ratcliffe. He was to become a well known maker of quadrants and compasses. His son Henry Hughes was born in 1816. In 1838 Henry Hughes & Sons was founded at 120 (later at 59), Fenchurch Street, London as a maker of chronographs and scientific instruments. Henry died in 1879 and his son Alexander succeeded him as chairman. The firm was incorporated as Henry Hughes & Sons Ltd in 1903 and opened a production facility in Forest Gate. Alexander's son Arthur was works manager and his elder brother Henry Alexander Hughes was director and secretary. In 1915 the site at Hainault was purchased and in 1917 the first part of the factory was opened. This site is the current headquarters of the modern Kelvin Hughes Ltd. In 1923, the company produced the first practical recording echo sounder. In 1935, S Smith & Son Ltd acquired a controlling interest in the company. This resulted in the development of new marine and aircraft instruments and a major expansion of the Hainault factory. Following the destruction of the Fenchurch Street offices in the Blitz of 1941, discussions with Kelvin, Bottomley & Baird Ltd resulted in the establishing of the joint venture company Marine Instruments Ltd at 107, Fenchurch Street, London in 1942.