Кіріспе

Бавариядағы Нидерлатайх монастыры (Niederaltaich Abbey) – 741 жылы Бавариядағы Дунай бойындағы Нидерлатайх ауылында орналасқан Бенедиктин орденінің үйі. efn дерегі бойынша, "Niederaltaich" – монастырьдың, ал "Niederalteich" – ауылдың дәстүрлі жазылуы. Баварияның герцогы Одило 741 жылы негізін қалағаннан кейін, киелі Мориске арналған монастырьға киелі Пирмин басшылығымен Рейхнау аббаттығының монахтары қоныстанды. Эберсвинд – Бавария халқының алғашқы заң кодексін ("Lex Baiuvariorum") құрастырушы ретінде танылады. Монастырь Баварияның төменгі бөлігін, қазіргі Чехия аумағына дейін өңдеуге көмектесті және Бавария орман аймағында 120 елді мекен құрды. Шарль Ұлы мен Людовик Неміс тұсында аббатхана өзінің иелігін Вахауға дейін кеңейтті. Аббат Гозбальд (825–855) соңғыларының архиканцлері болды. 1152 жылы император Фредерик Барбаросса аббатхананы Бамберг епископіне берді, осының салдарынан ол рейхсунмиттельбар мәртебесін жоғалтты. 1242 жылы Виттельсбахтар Боген графтарынан аббатхананың вогт (қорғаушы) лауазымын мұра етті. Реформация кезеңінде Килиан Вейбек (1503–1534) және Паулюс Гмайнер (1550–1585) аббаттар болды. Готикалық монастырь шіркеуінің құрылысы 1260 жылы аббат Герман басшылығымен басталды. 1813 жылы шіркеуде болған найзағайдан туған өрт барокко кешенін бұзудың бастамасы болды. Монастырь ғимараттары жеке тұлғаларға сатылды. Аббат шіркеуінің қосалқы шіркеулері, готикалық монастырь және іргелес ғимараттар, сондай-ақ приход шіркеуі бұзылды. 1918 жылы Нидерлатайхтың тумасы, теология профессоры Франц Ксавер Кнабенбауэрдің қалдырған мүлігінің арқасында монастырь қайта құрылып, Меттен аббаттығынан монахтар келді. 1932 жылы монастырь шіркеуі Пападан "Бассилика минор" атағын алды. 1949 жылы аббат Эммануэль Мария Гюфелдер басшылығымен монастырь қайтадан тәуелсіз аббатханаға айналды. 1946 жылы нацистер жапқаннан кейін Санкт-Готтард гимназиясы ("Сент-Готтард грамматикалық мектебі") қайта ашылды. Барокко ғимараттарының қалған бөліктері 1953–1954 жылдары жаңа ғимараттарға қосылып, біртіндеп жаңартылды. 1959 жылы мұнда "Католикалық мемлекеттік халық университеті" ("Katholische Landvolkshochschule") құрылды, ал 1971–1973 жылдары Санкт-Готтард гимназиясы үшін жаңа оқу ғимараты салынды, себебі 1960 жылдары оқушылар саны үнемі өсіп келе жатқан еді. Бірақ 1994 жылы жатақханасы жабылып, 1999–2001 жылдары Санкт-Пирмин конференциялық және қонақжай орталығына айналдырылды. 2006 және 2007 жылдары Санкт-Готтард гимназиясының оқу ғимараты қайта жаңартылды. Қазіргі кезде мектеп "Ganztagschule" болып табылады, ол сағат 7.45-тен 16.00-ға дейін міндетті сабақтарды ұсынады.

Нидерлатайх аббаттығы 1918 жылы қайта құрылғаннан бері Бавария Бенедиктин конфедерациясының мүшесі болып табылады.

Византия католиктік діні

1924 жылы папа Пий XI бенедиктиндерге Шығыстың теологиясы мен руханилығын Батысқа таныстыру міндетін жүктеді. Нидерлтаих, осы экуменикалық мақсаттардың нәтижесінде, екі шіркеу дәстүрінің немесе обрядтарының монастырына айналды, монахтардың бір бөлігі Рим обряды бойынша өмір сүріп, дұға етеді, ал екінші бөлігі Византия обряды бойынша. Екі обрядта да монахтар Евхаристия мен Құдай қызметін неміс тілінде өткізеді, сонымен қатар шіркеу славян және грек тілдерінен литургиялық мәтіндер де аударылды. 1986 жылы бұрынғы монастырь сыра зауытының ғимараттарында Византия обрядын өткізу үшін Мира епископы Николайға (Қасиетті Николайға) арналған шіркеу мен шағын шіркеу (капелла) салынды.

Бастапқы аббатхана

1. Жасырын Эберсвинд, 741–768
2. Вольфберт I, 768–788
3. lt=Урольф (Фульрад), 788–814
4. Тютпольд, 814–822
5. Оттгар I, 822–847
6. Гузбальд, 847–855
7. lt=Оттгар II, 855–881
8. Вольфберт II
9. Эберсвинд II
10. Гримальд
11. Оттбальд
12. Чюниберт
13. Эгилольф
14. Аарон
15. lt=Эрхамберт, 990–997
16. Готтард Хильдесхаймдік, 997–1022 (өлгені 1038)
17. Вольфрам I, 1023–1025
18. Ратмунд, 1027–1049
19. Дитмар I, 1049–1055
20. Адельхард, 1055–1062
21. Венцеслав, 1063–1068
22. Уолкер (Вальтер), 1068–1098
23. Вольфрам II, 1098–1100
24. Руперт II, 1100–1118
25. Люитпольд, 1118–1131
26. Адальфрид, 1131–1143
27. Конрад I, 1143–1150
28. lt=Болеслав, 1150–1160
29. Дитрих
30. Герхард
31. Вольсгальк (Вольстхальк)
32. Ульрих, 1173–1178
33. lt=Дитмар II, 1179–1202
34. lt=Поппо I, 1202–1229
35. lt=Бертольд, 1229
36. Конрад II, 1229–1232
37. Дитмар III, 1232–1242
38. Герман, 1242–1273 (өлгені 1275)
39. lt=Альбин, 1273–1279
40. lt=Волкмар, 1280–1282
41. lt=Поппо II, 1282–1289
42. lt=Вернхард, 1289–1317
43. de, 1317–1322 (өлгені 1335)
44. de, 1323–1335
45. lt=Отто I де Турри, 1335–1343
46. lt=Петер I, 1343–1361
47. Отто II, 1361–1366
48. de, 1367–1402
49. Иоганн I, 1402–1414
50. de, 1414–1434
51. de, 1434–1452 (өлгені 1465)
52. de, 1452–1454
53. de, 1454–1466 (өлгені 1483)
54. de, 1466–1475
55. de, 1475–1491
56. Иоганн III Симерл, 1491–1502
57. Бернхард II Лихтенштерн, 1502
58. de, 1503–1534
59. de, 1534–1535
60. de, 1536–1546
61. de, 1546–1550
62. de, 1550–1585
63. de, 1585–1592
64. de, 1592
65. de, 1593–1619
66. de, 1619–1634
67. de, 1634–1648 (өлгені 1662)
68. de, 1648–1651 (өлгені 1657)
69. de, 1651–1666
70. de, 1667–1672 (өлгені 1697)
71. de, 1672–1694
72. de, 1695–1700
73. de, 1700–1739
74. de, 1739–1746
75. de, 1746–1751
76. de, 1751–1764
77. de, 1764–1775 (өлгені 1778)
78. de, 1775–1799
79. de, 1799–1803 (өлгені 1824)