Кіріспе
Висбех қамалы – Англияның Кембриджшир графтығындағы Висбехте орналасқан тас мотта және бейли қамалы. Ол 1072 жылы I Уильямның бұйрығымен Висбехті (тарихи Элли аралында және қазір Кембриджширдің Фенланд ауданында) нығайту мақсатымен салынды, бұл бұрынғы ағаш және шөптен жасалған құрылысты алмастырған болуы мүмкін. Қамалдың жоспары, шамасы, овал пішіндес болған және оның орналасқан жері қазіргі циркпен белгіленген сызықта жатқан. Оның бастапқы дизайны мен орналасуы белгісіз. 1087 жылы қамал таспен қайта салынды. 1236 жылы су тасқынынан қамал қирады деген қауесет бар. 15 ғасырда ескірген құрылысты жөндеу қиынға соқты, сондықтан 1478 жылы Элли епискобы Джон Мортон (кейін Кентербери архиепискобы және Англияның канцлері) басшылығымен жаңа ғимарат салына бастады. Оның ізбасары Джон Алкок қайта құруды кеңейтіп аяқтады және 1500 жылы қамал ішінде қайтыс болды. Келесі епископтар да осы жаңа сарайға көп қаржы жұмсады. Епископ сарайы Китон тасымен әрленген кірпіштен салынған, бірақ оның нақты орны белгісіз. Кейінгі Тюдор дәуірінде қайта салынған қамал жаман атқа ие түрмеге айналды. 1794 жылғы "қамалдың" жоспары сақталған, ол ғимараттың 18 ғасыр соңындағы күйін көрсетеді, яғни қазіргі түріне дейін жаңартылғанға дейін. Регенттік стилдегі Касл, Музей алаңы, Висбех PE13 3ES мекенжайындағы ғимарат 1969 жылы ІІ санаттағы күмбездерінен кейін 1983 жылдың 31 қазанында ІІ* санаттағы мәртебе алды. Қазір ол цирк ортасында тұр.
Wisbech Castle was a stone to motte and bailey castle built to fortify Wisbech (historically in the Isle of Ely and now also in the Fenland District of Cambridgeshire, England) on the orders of William I in 1072, it probably replaced an earlier timber and turf complex. The layout was probably oval in shape and size, on the line still marked by the Circus. The original design and layout is unknown. It was rebuilt in stone in 1087. The castle was reputedly destroyed in a flood in 1236. In the 15th century, repairs were becoming too much for the ageing structure, and a new building was started in 1478 under John Morton, Bishop of Ely (later Archbishop of Canterbury and Chancellor of England). His successor, John Alcock, extended and completed the re building and died in the Castle in 1500. Subsequent bishops also spent considerable sums on this new palace. The Bishop's Palace was built of brick with dressings of Ketton Stone, but its exact location is unknown. In later Tudor times, the rebuilt castle became a notorious prison. The site was again redeveloped in the mid 17th century and yet again in 1816 by Joseph Medworth. A 1794 plan of the 'castle' exists; this only shows the 'castle' as it existed at the end of the 18th century, prior to the development of the site to its current form. The Regency building known as The Castle, Museum Square, Wisbech PE13 3ES was given Grade II* listed status on 31 October 1983 following the vaults Grade II listed in 1969. It now stands in the middle of a circus.
Орта ғасырлар
1086 жылғы «Домсдей кітабында» Висбех туралы ештеңе айтылмаған. Джон Линннен Линкольнширге Висбех арқылы сапар шегіп, 12 қазан 1216 жылы қамалға келді. Оның жүктерін тасымалдаған керуен өзен немесе саға арқылы өту кезінде қиындыққа тап болды, соның салдарынан вагондар мен олардың ішіндегі заттар, соның ішінде регалиялар мен басқа да құндылықтар жоғалды. Соңғы жылдары қазына іздеушілер осы оқиғаның орнын және жоғалған қазыналарды табуға тырысты. 1236 жылы Висбех қамалы мен қаласы дауылда қирады, бірақ қамал 1246 жылы күзетші немесе констебль тағайындалғаннан кейін қайта салынған сияқты. Англия королі Эдуард II 1292, 1298, 1300 және 1305 жылдары қамалға келді. 1315 жылы саудагер Ричард Ламберт Уильям ле Бловер және басқаларға қарсы сот процесін бастады. Ол «Уайсебех түрмесінің ең терең жеріне қарақшылардың арасына тасталды, онда бақалар мен басқа да зиянды жәндіктер оны соншалықты қатыгездікпен шағып, оның өміріне қауіп туды». 1332–1333 жылдары қамал мұнарасы алты фотмель (шамамен 420 фунт) қорғасынмен жөнделді, ал бір жылдан кейін нан пісіру үйінің қабырғасы 6000 кірпішпен нығайтылды. 1350 жылы Джон де Уолтон қамалға кіру және бүлік шығару айыбымен қамалға қамалды. Сол жылы епископтың констеблі мен оның серіктері Джон де Стонор, Корольдік соттың бас судьясымен «қоршауға алынды». Висбех иелігіне бірнеше балық шаруашылықтары қарады. 1350 жылдары Уолтон және Леверингтонның әрқайсысы Висбех қамалына дельфин, ал Террингтонның әрқайсысы қылыш балығын жіберді. 1355 жылы Висебехтің викариы Джон Ботонға Висебех қамалының шіркеуінде Линкольннің Хью Ловетімен, епископтың домицелімен және Джейн де Патешальмен некеге тұруға рұқсат берілді. «1381 жылдың 23 шілдесінде Элли епискобы Томас Арундл Висбех қамалынан жазған хаты арқылы Кембридждегі көтеріліске қатысқандарды қауымнан шығаруға бұйрық берді». 1409 жылы жаңа Флауд қақпасы мен жаңа су қақпасы салынды және шіркеуге қарай жаңа pons tractabilis (көпір) салынды. 1410 жылы салынған құрылыстарға шіркеуге қарай жаңа pons tractabilis, ішкі бөлме және сарайдан тыс көпір, бақ және көгершін үйі (1531 жылы қиратылған) кірді, барлығы қоршалып, ор қазылды. 1410 жылы Джон Колвилл губернатор немесе констебль болды. Ол қолданған болат мөрде дөңгелек мұнарасы бар бекініс түріндегі қамал бейнеленген. Оның вакс көшірмесін Висбех және Фенланд мұражайында көруге болады. 1414 жылы Доминус Хейл және Дорчестер графы тұтқындаған бірнеше тұтқын епископ Джон Фордхэмнің рұқсатымен мұнда ұсталды. 1443 жылы «Ле Дунжон» деп аталатын үйлер мен бөлмелер констебльге берілді. Мэри патшайымының Рим католик дінін қайта орнату кезінде Висбехте протестанттар қамауға алынды. Уильям Уолси мен Роберт Пигготт түрмеге қамалды, бірақ кейін босатылып, кейіннен өртеуге берілді. 1577 жылы Сесилия Самуэльді Висбехтегі Кастелл бөгетінде жаңа туған ұлын батырып жібергені үшін соттады, кінәлі деп тапты және Элиде асып тастады. 1580 жылы епископқа қаланы тұтқындарды қабылдау үшін «және күшті» етуге бұйрық берілді, ал алғашқы тұтқындар қазан айында қабылданды. 1583 жылы тұтқын Эндрю Оксенбридж билік ету антын бергені жазылған. 1584 жылы Джон Фекенхам (әке Джон Хауман) осы қалада қайтыс болды. Эдуард VI билік кезінде Лондон мұнарасында тұтқындалған ол Мэри Тюдордың Вестминстер аббаты болды, бірақ Елизавета I оны мұнараға қайтарды. Висбекте тұтқын болған кезде ол базардағы айқыш орнатуға ақша төлеген деген қаңтар бар. Кейіннен ол обелискке ауыстырылды, бірақ 1811 жылдың сәуірінде алынып тасталды. Елизавета I билік құрған кезде епископтық орын бос қалды, королеваның хальмота соты 1586 жылдың шілдесінде Жакомина Робинсонның «Стоукрофт», «Сиббилсхолм», «Харекрофт» жерлерін ұлы Джон Кросске беруі сияқты істерді қарады. Испания армадасы кезінде басқа да жетекші католиктер саяси себептермен тұтқындалды: Роберт Кэйтсби мен Фрэнсис Трешем 1588 жылы Висбич қамалында ұсталған деп хабарланды. Кейін олар оқ-дәрі құрған қастандықтардың басты кінәгері болды. XVI ғасырдың соңғы жылдарында Висбех қамауында 33 католик тұтқынға алынды, олардың барлығы дерлік діни қызметкерлер, соның ішінде иезуит діни қызметкерлері Кристофер Холивуд пен Уильям Уэстон және дін қызметкері Томас Пунде болды. Олардың арасында «Висбех даулары» деп аталатын дау-дамай туды. 1594 жылдың қысында 33-тің ішінде 18 адам өздерін басқалардан бөліп, тұрақты қоғамдық өмірді қабылдағысы келді. Бұл өзгеріс жасағысы келмегендерді айыптамастан және орынның шектеулі болуынан мүмкін емес еді. Қатысушы азшылық өздерінің шешімдерін бекітті, ал бөліну 1595 жылдың ақпан айында жүзеге асырылды, бірақ сол жылдың қарашасында жалпы келісіммен аяқталды. Филипп Стрэнгвейс Елизаветаның билігінің соңында Висбекте тұтқынға алынған миссионер діни қызметкерлерінің бірі болды. Фрэнсис Янгтың зерттеуіне сәйкес, кемінде 111 тұтқын болған.
17 ғасыр
Джон мен Роберт Наттер Бернлиде туған бауырлар еді. Университетті бітіргеннен кейін екеуі де Реймстегі ағылшын колледжінде білім алды. Англияға оралған соң, олар тез арада тұтқындалып, Лондон мұнарасына қамалды. Роберт ағасының асылып, жартылай кесіліп, төрт бөлікке бөлінгенін көруге мәжбүр болды, ал бұрын оны азаптаған еді. Роберт ақырында босатылып, Францияға жіберілді, бірақ Англияға қайтқанда қайта тұтқындалып, Ньюгейт, Маршалси және содан кейін Висбекке жіберілді. Қамалдан қашып, қайта ұсталғаннан кейін, ол 1600 жылдың шілде айында Ланкастерде шейіт болды. Висбек қамалында Антони Шампни де тұтқын болды. Уильям Честер 1605 жылдан бастап 1608 жылы қалада қайтыс болғанға дейін констебль қызметін атқарды; ол Санкт-Петер шіркеуінің маңына жерленді. Висбектегі Сент-Петр және Сент-Пол шіркеуінде Матиас Тейлорға ескерткіш орнатылған. Оның қызмет ету кезеңінде сегіз иезуит қашып кетті: 1614 жылы үш, ал 1615 жылы бес. Оның ескерткішінде үш ұлы, бес қызы және 22 немересі болғаны жазылған. 1616 жылы дін қызметкері Томас Тунстал қамалдан Норфолкке қашып кетті. Хамон Л’Эстранж оны қуалап, тұтқынға алды. Ол Норвичте сотталып, айыпталды және өлім жазасына кесілді. 1627 жылы қамалдың діни ұстанымдары үшін тұтқындарды ұстау мақсатында пайдаланылуы тоқтатылды. Англия азамат соғысы кезінде Оливер Кромвель Ели аралының губернаторы болып тағайындалғаннан кейін, ол қаланы және қамалны нығайтты. 1643 жылы қамал Нене өзенінің шекарасын қорғау және Ньюарк гарнизонының қоршаудағы Кингс-Линн роялистерін босатуға тырысуын тоқтату үшін пайдаланылды. Қамалға Елиден келген "үлкен зеңбіректер" және қаладан түскен қаражат көпірді жөндеу үшін темірге жұмсалды. Висбек гарнизонына полковник Додсон басшылық етті және олар қоршаған Фенленд аймағында шайқас жүргізді. Теңіз блокадасы, қоршау және бомбалау үш аптадан кейін Кингс-Линннің капитуляциясына әкелді. Питербороу Кроулендті басып алғанға дейін парламентарийлер басып алды. Мемлекеттік хатшы Джон Турло Линкольн қонақүйінен, Миддлсекс, Висбек Бартон, Элм және Тодд Сент-Джайлз қожалықтарын және "қамал мүлігін" сатып алды. Ол кейбір мүлікті сатты, епископ сарайын қиратты, содан кейін үй салып, жиһаздады, ол Тюрлоның үйі деп аталды (1816 жылы Джозеф Медворт бұзды). Одан кейін, Монархия қалпына келтірілген кезде, Висбектегі үйі мен мүлкі Ели епискобына қайтарылды. Джонас Мурдың "Fens Ұлы деңгей картасы" (1658) қаланың шіркеу және қамалмен қоршалған ғимараттарын көрсетеді, ал Тюрлоның гербі жақын жерде бейнеленген. Уильям Дагдейл бұрынғы дренаж жұмыстарының кезеңінде салынған және "кем дегенде 7000 фунт стерлингке" бағаланған, бірақ кейін "пайдасыз" деп танылған және "Мистер Секретарь Тюрлоға" берілген, ол Висбектегі жаңа үйін салу үшін пайдаланған Horseshoe-дегі бөгет туралы айтты. Тюрло сонымен қатар ұлдары үшін жақын жерде мүлік (немесе мүліктер) салдырды. Епископ сарайының қиратылуы және Тюрло сарайының салынуы Висбекте діни нанымдары үшін түрмеге қамауды тоқтатпады. 1663 жылы Джон Индс, 16 ақпанда бейбіт жиыннан бірнеше басқа достарымен бірге тұтқындалып, Висбек түрмесіне жіберілді, онда ол үш жыл түрмеде отырды. 1664 жылы Элидің лорд-епискобы Мэтью Рен 24 ошаққа жауапты болды. 1662 жылы 25 ошақ болған, біреуі кейін бұзылды. Генри Пирсон (1664 жылы қайтыс болды), Висбекте туған, Монархия қалпына келтірілгеннен кейін Ели епискобынан қамалды жалға алған алғашқы жалдамалы тұрғын болды. Саутвелл отбасы 100 жылдан астам уақыт бойы жалдап тұрды.
19 ғасыр
Жозеф Медворт 1809 жылы қалалық сот орындаушысы болып сайланды. 1811 жылы ол Турлоның сарайы мен жабық бағын корпорацияға 2000 фунт стерлингке Висбех грамматикалық мектебінің пайдалануына ұсынды, бірақ олар ұсынысты қабылдамады. Кейіннен Медворт сарайды бұзып, материалдарын өзінің вилласын салуға пайдаланды, ол қазір қамал деп аталады. «Ежелгі ғимаратты алып тастау салдарынан ойыстар қалды, ал олармен күресудің ең жақсы жолы ретінде мырза Медворт аркалар салды, олардың үстінен террасалы бақша салынды. Қақпақтардың бір бөлігінде Тёрло сарайының бақша жағындағы жертөле қабырғасының соңы кесілгенін көруге болады, сондай-ақ құдық сақталған, оның төменгі бөлігі, мүмкін, ежелгі заманға дейін сақталған. Уильям Ричардс 1812 жылы жарық көрген «Линн тарихы» кітабында былай деп сипаттайды: «Жеке (қамал) ғимараттар алынып тасталды және бірнеше әдемі үйлер салынды. Үлкен цирк жоспары да жасалды, оның жартысы құрылысы аяқталған. Жоспар толыққаннан кейін қаланың сұлулығы мен тартымдылығы арта түседі. Қамал әлі де тұр және, мүмкін, тұра береді, жаңа ғимараттар сияқты, әділдік сақталса, ол 150 жылдан астам уақыттан бері салынған, ал сату кезінде (тіпті оның лорды да мойындағандай) тозығы жеткен және қираған күйде болған». 1814 жылдың қаңтарында қамал Мисс Диггл мен Мисс Олдхэм басқаратын жас қыздар семинариясының уақытша орны болды, олардың «Кресенттегі» мүлігі аяқталғанша. У. Холмс 1830 жылдан 1840 жылдарға дейін қамалда жас жігіттерге арналған пансион мектебін басқарды. 1842 жылы Ф. Эуэннің аты да жарнамада кездеседі. 1844 жылдың қаңтарына қарай мектеп В. Холмс пен ұлының пансиондық және күндізгі мектебі ретінде жарнамаланды. Чарльз Буше (1817-1853) қамалда қолын сындырғаны туралы хабарланды. Буше 1844 жылдың 4 шілдесінде Элизабет Расселлге үйленді. 1845 жылы Бушерлер отбасында ұл дүниеге келді. 1846 жылдың 30 қазанындағы «Линкольншир Хроникасы» газетінде былай делінген: «15-ші күні Висбектегі қамалда Чарльз Бушердің әйелі ұл тауып алды». Кейін газетте қайтыс болғаны туралы хабарлама жарияланды: «1849 жылдың 30 сәуірінде Висбекте қайтыс болды, 26 жасында, Элизабет Расселл, Час. Бушердің әйелі, Томас Стирдің жалғыз қызы». Келесі жалға алушы баспасөзде жарнама берген мектеп болды. Қамал, Висбек. Мисс Харман достарына мекемесі 20-шы күні қайта ашылатынын және 22-ші дүйсенбіде сабақтар басталатынын хабарлайды. Проспекттер сұраған кезде жіберіледі. 1864 жылдың наурыз айында қамал Уильям Пекковер FSA-ға 1300 фунтқа аукционда сатылып, кейіннен отбасы мүлігіне айналды. Сара Хардман 74 жасында 1868 жылы қамалда қайтыс болды. Час Бушердің (1865 жылдың желтоқсанында 82 жасында қайтыс болған) өсиеті, Висбектің тұрғыны, Шарль Бушердің әкесі, 1866 жылдың 10 тамызында баспасөзде жарияланды. 1886 жылы Харман әлі де мектепті басқарып отырды. 1888 жылы Ф. В. Брэдли қамалда болды, себебі баспасөзде былай делінген: «Висбех Табиғаттану қоғамының көптеген мүшелерін қоса алған археологтар мен басқалардың қызықты жиыны, Ф. В. Брэдли мырзаның шақыруымен қамалдың жерін және күмбездерін аралады». Брэдли 1889 жылдың 11 қыркүйегінде Май Лэнглиге, Тилнидегі Примроуз фермасының иесі Дж. Лэнглидің кіші қызына үйленді. Мей Брэдли басқаратын қамалдағы жеке мектептің оқушыларының бірі фермердің қызы Лилиан Пратт болды.
The next tenant appears to have been a school advertising in the press. The Castle, Wisbech. MISS HARMAN ANNOUNCES to her Friends, that her Establishment will Re open on Saturday, the 20th inst and the Duties Resumed Monday, the 22nd. Prospectuses forwarded on application. In March 1864, the castle was sold at a public auction for £1,300 to William Peckover FSA and later passed down the family. Sarah Hardman, aged 74, died at the castle in 1868. The will of Chas. Boucher, Esq., (died December 1865 aged 82) of Wisbech, father of Charles Boucher, was reported in the press on 10 August 1866. Harman was still running the school on the site in 1886. By 1888, F. W. Bradley was in residence, as the press reports "an interesting gathering of archaeologists and others, including many members of Wisbech Natural History Society, to view The Castle grounds and vaults, by invitation of Mr. F. W. Bradley, who conducted the party over the premises." Bradley married May Langley, youngest daughter of J Langley, of Primrose Farm Tilney, at Tilney All Saints on Wednesday, 11 September 1889. One of the pupils of the private school at the castle run by May Bradley was farmer's daughter Lilian Pratt.
20 ғасыр
Ғасырдың басында Қасқыр қамалының жалға алушысы әлі де Ф. В. Брэдли есімді стоматолог болды. «Northern Whig» газетінің 28,517 саны 1900 жылғы 2 қаңтарда «Туылулар» бөлімінде былай деп хабарлады: «31 желтоқсанда Висбек қамалында, Камбс округінде, Ф. В. Брэдлидің әйелі қыз туды». 1903 жылғы 16 мамырда қамалдың шатырына соққан өрт шатырдың өртенуіне әкеп соқты. Оны сөндіруге 12 сағат кетті. 1920 жылдары қамалдың ауласы теннис корты ретінде пайдаланылды. Ол 1935 жылға дейін 48 жыл бойы Лорд Пекковердің жалға алушысы болып қызмет етті. Сол кезде бақтағы күмбездердің үстінде Турлое сарайының бағынан әкелінген Меркурий мүсіні тұрды. 1955 жылы базар алаңындағы Кийтли мырзалардың жаңа ғимаратының орнындағы қазба жұмыстары қабырғаның және кең мойнақтың қалдықтарын ашты. Онда қыш ыдыстар, былғары табанды, ұзын, сүйір саусақтары бар аяқ киімдер және 15 ғасырдың басындағы алтын қапталған шүкір табылды. А. П. Д. Пенроуз, Дж. Дойл Пенроуздың ұлы және Барон Пекковердің немересі қайтыс болғаннан кейін, қамал 1957 жылғы қазанда аукционға шығарылды. Мүлік 4450 фунт стерлингке сатылмады, бірақ бірнеше аптадан кейін Элли аралының бас білім беру қызметкерінің әйелі Ф. С. Д. Фендик сатып алды. Оның күйеуі Ти Гордон Фендик, заңгер, 1960 жылы «Висбек қамалы: өткені мен бүгіні» атты мақала жазды. Онда ол ғимараттың құпияларына, соның ішінде екі бөлме арасындағы кірпішпен қаланған кеңістікке сілтеме жасады. 1963 жылы көрсетілген «Висбек қамалының тарихы» атты Anglia Television репортажы Шығыс Англия кино архивінде сақтаулы. 1960 жылдары Флоренс қайтыс болғаннан кейін, 1969 жылғы наурызда ол қамалдың иелігін Иле-оф-Эли округі кеңесіне тапсырды. Фендик 1984 жылы 94 жасында қайтыс болды. Округтер біріккеннен кейін Кембриджшир және Иле-оф-Эли округі кеңесі, содан кейін Кембриджшир округі кеңесі құрылды. 1988 жылы Глостер герцогинясы, принцесса Элис қамалға сапар жасады. Қамал мектептерге арналған оқу мұражайы ретінде пайдалану жоспарланған. Жасырын өрттен шығу жолы орнатылды. Бұрынғы қонақ бөлмесі болған Фендик бөлмесі мәдени және білім беру шараларын өткізуге арналды (максималды сыйымдылығы – 30 адам). Лесли 'Джордж' Аннис MBE FGS 1971-1977 жылдары қамалдың күзетшісі болды және «Висбек қамалының тарихы» атты еңбегін жариялауға әкелген зерттеулер жүргізді. Оның суреттерінің бірі, Турлое сарайының ертерек суретінің көшірмесі, онлайн-жинақтан қол жетімді. 1979 жылы күзетші қызметін Ф. Самнер атқаратын, ол Save the Children Fund ұйымының кофе таңғы асын өткізді. Қамал мұғалімдердің кәсіби даму орталығы ретінде пайдаланылды, кездесулер мен оқулар өткізілетін орын болды. 1987 жылы «Ангелдер» театрының труппасы қамалдың балконында «Ромео мен Джульетта» спектаклін қойды. Балкондық сахна қамалдың балконынан пайдаланылды.
21 ғасыр
2009 жылдың қыркүйегінде Оксфорд Археологиясы Шығыс және жергілікті еріктілер бұл жерде қазба жұмыстарын жүргізді. Есеп 2010 жылдың шілдесінде жарияланды. Висбех қамалының қауымдық археология жобасы 2010 жылғы Британдық археологиялық сыйлықтарындағы «Үздік қауымдық археология жобасы» номинациясында «Ерекше мақтауға ие» болды. Қазба жұмысының нәтижесінде жергілікті еріктілер жергілікті археология тобын құрды – Висбех және аудандық археология қоғамы (WADAS), қазір FenArch (Фенленд археологиялық қоғамы). Кембриджшир округі кеңесі мүлікті сатуды жоспарлаған. Ол қауымдық маңызы бар актив ретінде тіркелді, бұл қауымдық ұйымның оны иеленуіне мүмкіндік берді. Алайда, Висбех қалалық кеңесі араласып, бизнес-жоспар жасалды және ол кеңесші Хой (Cllr Hoy) тарапынан ұсынылды. 2018 жылдың ақпан айында Висбех қалалық кеңесі Кембриджшир округі кеңесінен жалға алып, осы орынды басқаруды өз мойнына алды. Қамал жобасын Висбех қалалық кеңесінің Қамал басқару комитеті және кеңесшілер мен еріктілерден құралған Қамал жұмыс тобы басқарады. 2019 жылдың қараша айында 2009 жылғы қазбаның 10 жылдығы мен Фенленд археологиялық қоғамының (FenArch) құрылуына арналған ашық есік күні «Қамал» ішінде өткізілді. 2009 жылғы қазбадан табылған заттар, қазір Висбех және Фенленд мұражайында сақталады, көрмеге берілді. Мектептен келгендерге сабақтар өткізілді, сондай-ақ мүлікте азаматтық некелерге рұқсат берілді. Мұражайдың суреттер жинағы қазір онлайн режимінде қолжетімді, онда қамалдың, бұрынғы тұрғындарының және қамалмен байланысты басқа да тұлғалардың суреттері бар. 2021 жылдың мамыр айында қала әкімінің тағайындалуы алғаш рет қамал ішінде өтті. 2021 жылдың шілдесінде COVID-19 шектеулері жеңілдетілгеннен кейін, бақта Hexachordia триосының «All in a Garden Green» концерті өтті, бұл ағылшын бағының музыка, ән және өлеңдегі тарихын, монахтық шөп бақтарынан бастап ресми алаңдарға дейін көрсететін мерекелік шара болды. Бұл іс-шара Висбех және Фенленд мұражайына қаржы жинады.
Қамбалар
Қамалдың күмбездері Тёрлоның үйі салынған жерде орналасқан. 1878 жылы Британ археологиялық қауымдастығының 35-ші құрылтайы Уизбекте өткен кезде, "ежелгі ғимаратты бұзу орынсыз ойықтарды қалдырды, оларды жоюдың ең жақсы тәсілі ретінде мырза Медворт аркалар салды, олардың үстіне террасалы бақша жасалды" деп хабарланды. Күмбездер кейде жұртшылыққа ашылады. Қазір оларға Медворттың Регенттік вилласының алдына қарап тұрған есік арқылы кіруге болады. Уильям Уэстонның күнделіктерінде барлық католик тұтқындары өздерінің камераларының терезелерінен қамал аумағында діни шараларға қатысқан мыңнан астам адамның жиналуын көре алатыны айтылған. Томас Паундстың камерасының төбесі (құрылыс қабырғалары, алебастр, цемент және барлығы) құлап кеткен. Егер тұтқындар қазіргі күмбездерде ұсталған болса, мұндай оқиға болмас еді. Олар кейде ерікті жетекшілер мен паранормальдық құбылыстарды зерттеушілер тарапынан діни тұтқындар ұсталған жер немесе Норман дәуірінің түрмесі деп қате түсіндіріледі. Археологиялық зерттеулер осы қалдықтарды, мүмкін құдықтан басқа, одан да ертерек кезеңдерге жатқызбайды.
Танымал мәдениет
Қала, "Барбикан үйі" деген атпен, Жарты ай көшесінде орналасқан, жергілікті журналист Джон Гордонның "Ет жегіш" романында суреттелген бірнеше жергілікті орындардың бірі. Гордон өзінің романдарының көпшілігінде Висбех аймағын пайдаланған.