Уильям Дж. Хьюз: Американ саяхаты және дипломатының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Америкалық саясаткер
осы тұлғаның құрметіне аталған Федералдық Әуе шаруашылығы басқармасының мекемесі

Уильям Джон "Джек" Хьюз (17 қазан 1932 – 30 қазан 2019) – американдық саясаткер және дипломат. 1975 жылдан 1995 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасының Демократиялық партиясынан сайланған мүшесі болып қызмет етті, сондай-ақ Нью-Джерси штатының екінші сайлау округін өкілдік етті, ол Jersey Shore және Pine Barrens аймақтарының көп бөлігін, Винеланд және Атлантик-Сити қалаларын, сонымен қатар Сейлем, Камберленд, Атлантик, Кейп-Мэй округтері мен Глостер округінің бір бөлігін қамтиды. 1995 жылы Конгрестен зейнетке шыққаннан кейін Хьюз президент Билл Клинтон тарапынан Панамадағы АҚШ елшісі болып тағайындалды, ол Панама каналының Панаманың басқаруына тиесілігіне дейін, 1998 жылдың қазанына дейін қызмет етті. Конгрестегі қызметі барысында Хьюз Өкілдер палатасының Сот комитетінің мүшесі болды, онда ол 1981–1990 жылдар аралығында Қылмыс жөніндегі кіші комитетіне, ал 1991–1994 жылдар аралығында Зияткерлік меншік және сот әкімшілігі жөніндегі кіші комитетіне төрағалық етті. Хьюз сонымен қатар Теңіз саудасы және балық шаруашылығы жөніндегі Өкілдер палатасы комитетінде жұмыс істеді, ол оның жағалау аймағы үшін маңызды көптеген мәселелер бойынша құзыреттілікке ие болды. 1986 жылы Хьюз Өкілдер палатасы тағайындаған Невада штатының округтік сотының судьясы Гарри Э. Клейборнға қарсы импичмент процесін жүргізуге кіріскен топтың мүшесі болды. Конгреске сайлануға дейін Хьюз 1960 жылдан 1970 жылға дейін 10 жыл бойы Кейп-Мэй округінің бірінші көмекші прокуроры болып қызмет етті. Оның Конгресс материалдары Ратгерс университетінің кітапханаларының арнайы коллекцияларында және университет мұрағатында сақталады.

Жеке өмірбаяны

Хьюз Нью-Джерси штатының Салем қаласында Паулин Мехаффи мен Уильям В. Хьюздің ұлы ретінде дүниеге келді. 1950 жылы Пеннс Гроув орта мектебін бітірді. 1955 жылы Ратгерс университетін бітіріп, 1958 жылы Ратгерс заң мектебінде заңгерлік диплом алды. 1959 жылы Нью-Джерси штатының адвокатурасына қабылданды және Оушен-Ситиде тәжірибесін бастады; 1959–1961 жылдары Жоғарғы қалашықтың заң кеңесшісі қызметін атқарды; 1960 жылы Кейп-Мэй округының прокурорының көмекшісі болып тағайындалды; 1961 жылы бірінші прокурордың көмекшісі болып қайта тағайындалды және 1970 жылдың көктеміне дейін қызмет етті; 1972 жылы Нью-Джерси Жоғарғы Соты оны Кәсіби этика жөніндегі консультативтік комитетіне тағайындады. 1974 жылы Конгресске сайлануға дейін Хьюз Оушен-Ситидегі Лавленд, Хьюз және Гарретт заң фирмасының президенті болды. Хьюз 1956 жылдан бастап 2018 жылы қайтыс болған Нэнси Л. Гибсонмен (Мурстаун қаласының бұрынғы тұрғыны) үйленді. Олардың төрт баласы болды. Панамадан оралғаннан кейін Хьюз Нью-Джерси штатының Помона қаласындағы Стоктон мемлекеттік колледжінде бірнеше жыл оқытушы болып жұмыс істеді. Стоктондағы жұмысы 2008 жылы Уильям Дж. Хьюз атындағы қоғамдық саясат орталығының құрылуына әкелді. Хьюз сонымен қатар Ратгерс университетінен, Глассборо штатынан (қазіргі Роуэн университеті), Стоктон колледжінен, Вернон тауындағы әйелдер колледжінен, Камберленд округы колледжінен және Атлантик Кейп қоғамдық колледжінен құрметті дипломдар алды. 1997 жылы ол Ратгерс университетінің Есімдер залына енгізілді. Хьюз Оушен-Ситиде көп жылдар бойы тұрды және 2019 жылдың 30 қазанында 87 жасында қайтыс болды.

АҚШ-тың Өкілдер палатасы

Хьюз 1975 жылдан 1995 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасының құрамында қызмет етті.

Атыс қаруына қатысты мәселелер

Қылмыс жөніндегі кіші комитет Федералды қару заңдарына, сондай-ақ Алкоголь, Темекі, Атыс қарулары және Жарылғыш заттар бюросына қатысты құзыреті болғандықтан, Хьюз төрағалық ету кезінде қарумен байланысты бірқатар мәселелерге қатысты. Олар:

Because the Subcommittee on Crime had jurisdiction over Federal firearms laws as well as the Bureau of Alcohol, Tobacco, Firearms and Explosives, Hughes was involved in a number of gun related issues during his chairmanship. These include:

Undetectable Firearms Act of 1988 (H. R. 4445) – Amended the Federal criminal code to make it unlawful to manufacture, import, sell, ship, deliver, possess, transfer, or receive any firearm which is not as detectable by walk through metal detectors or which has major components that do not generate an accurate image when subjected to inspection by airport x ray machines. No such firearms actually exist. Signed into law by President Reagan November 10, 1988 (Public Law No: 100 649)
Law Enforcement Officers Protection Act of 1985 (H. R. 3132) – Hughes was an original cosponsor of this legislation which prohibited the manufacture, importation and sale of ammunition designed to penetrate the bullet resistant armor worn by police officers. Signed into law by President Reagan August 28, 1986 (Became Public Law No: 99 408)
Career Criminals Amendments Act (H. R. 4885) – Required mandatory 15 year prison sentences for the possession of a firearm by persons with three convictions for drug trafficking or violent crime offenses. Signed into law by President Reagan October 27, 1986. Armed Career Criminals Act (H. R. 6248) – Hughes was a cosponsor of this legislation reported from the Crime Subcommittee, which amends the Omnibus Crime Control and Safe Streets Act of 1968 to establish a mandatory sentence of 15 years and a fine of not more than $25,000 for persons possessing a firearm with three or more felony convictions during the commission of a burglary or robbery. Signed into law by President Reagan October 12, 1984. Firearm Owners Protection Act of 1986 (H. R. 4332) – Reformed the 1968 Gun Control Act to eliminate red tape for gun owners and gun dealers, strengthened law enforcement, and increased penalties for the use of a firearm or silencer in a violent crime or drug trafficking offense (signed into law by President Reagan on July 8, 1986). This legislation also included the Hughes Amendment that prohibited civilian private possession of fully automatic firearms manufactured after May 19, 1986. The passage of the ban on fully automatic firearms has been controversial with many gun rights advocates.

1988 жылғы «Анықталмайтын атыс қарулары туралы заң» (H. R. 4445) – Федералды қылмыстық кодекске өзгерістер енгізіп, металл детекторлары арқылы анықталмайтын немесе әуежайлардағы рентген аппараттарымен тексерілгенде нақты бейне шығармайтын атыс қаруын өндіруге, импорттауға, сатуға, жөнелтуге, жеткізуге, иеленуге, беруге немесе қабылдауға тыйым салады. Мұндай қарулар әзірге жоқ. Президент Рейган 1988 жылғы 10 қарашада заңға қол қойды (№ 100-649 заң).

1985 жылғы «Құқық қорғау органдарының қорғалуы туралы заң» (H. R. 3132) – Хьюз бұл заңның бастапқы демеушісі болды, ол полиция қызметкерлері киетін оқтан қорғалған броняны тесіп өтетін оқ-дәрілерді өндіруге, импорттауға және сатуға тыйым салады. Президент Рейган 1986 жылғы 28 тамызда заңға қол қойды (№ 99-408 мемлекеттік заңға айналды).

«Карьералық қылмыскерлерге түзетулер туралы заң» (H. R. 4885) – Есірткі тасымалы немесе зорлық-зомбылық қылмыстары үшін үш рет сотталған адамдардың атыс қаруын иеленуі үшін міндетті түрде 15 жыл бас бостандығынан айыру жазасын белгілейді. Президент Рейган 1986 жылғы 27 қазанда заңға қол қойды.

«Қарулы карьералық қылмыскерлер туралы заң» (H. R. 6248) – Хьюз бұл заңның демеушісі болды, ол 1968 жылғы «Қылмысты бақылау және қауіпсіз көшелер туралы жалпы заңға» түзетулер енгізеді. Бұл түзетулер бұзылған немесе тонау кезінде үш немесе одан көп қылмыс жасаған адамдардың атыс қаруын иеленуі үшін 15 жыл мерзімге және 25 000 доллардан аспайтын айыппұл салуды міндеттейді. Президент Рейган 1984 жылғы 12 қазанда заңға қол қойды.

1986 жылғы «Атыс қаруын иеленушілерді қорғау туралы заң» (H. R. 4332) – 1968 жылғы қаруды бақылау туралы заңға реформа жасап, қару иелері мен сатушылар үшін бюрократиялық кедергілерді жойды, құқық қорғау органдарының өкілеттіктерін күшейтті және атыс қаруын немесе дыбыс өшіргішті зорлық-зомбылық қылмысында немесе есірткі тасымалында қолданған жағдайда жазаны арттырды (президент Рейган 1986 жылғы 8 шілдеде заңға қол қойды). Бұл заңға Хьюз түзетуі де кірді, ол 1986 жылғы 19 мамырдан кейін жасалған толық автоматты атыс қаруын жеке тұлғалардың иеленуіне тыйым салады. Толық автоматты қару-жараққа тыйым салу туралы заңның қабылдануы көптеген қару қолдаушылары арасында дау тудырды.

Теңізге төгу, жағалауды қорғау және теңіздің ластануы

Хьюздың Оңтүстік Джерси конгресс округі Нью-Джерси штатының 130 мильдік (209 км) жағалауының және 1792 мильдік (2884 км) жағалау суларының көп бөлігін, сондай-ақ экологиялық тұрғыдан сезімтал Нью-Джерсинің қырлы жерлерін, Морис өзені мен оның салаларын, Кейп-Мэй және Атлантик-Сити жағажайларын, жергілікті ауыл шаруашылығы, балық аулау және туризм салаларын қамтыды. Сауда-теңіз және балық шаруашылығы жөніндегі палата комитетінің мүшесі ретінде Хьюз мұхитты қорғау және қоршаған ортаны қорғау заңнамасына белсенді қатысты. Хьюз Сыртқы континенттік шельф (OCS) жөніндегі палатаның арнайы комитетінде де жұмыс істеді, бұл маңызды тапсырма болды, себебі Нью-Джерси және Атлантиканың орталық штаттарының жағалауындағы мұхит сулары болашақта мұнайды бұрғылауға мүмкіндік беретін орындар ретінде қарастырылды. 1970 жылы Президенттің қоршаған ортаны қорғау жөніндегі кеңесі маңызды есеп жариялап, мұхитқа қалдық тастау және теңіздің басқа да ластану түрлері қоршаған ортаға елеулі зиян келтіргенін және адам денсаулығына қауіп төндіргенін мәлімдеді. Есепте теңіздің ластануы елдегі коммерциялық моллюскалардың кем дегенде бес бөлігінің жабылуына әкелгені, жағажайлар мен шығанақтарда жүзуге тыйым салынғаны және балықтардың көптеп қырылуы орын алғаны көрсетілді. Нью-Йорк шығанағы деп аталатын аймақ, Нью-Йорк және Лонг-Айленд жағалауынан шамамен 19 шақырым қашықтықта орналасқан, 1924 жылдан бері Нью-Йорк қаласы және Нью-Джерсидің солтүстік бөлігіндегі 25 муниципалитет пен кәріздік қызметтер қалдық суларды тастау үшін пайдаланып келді. Нью-Йорктің тастаулары жылына тасталатын 5,5 миллион тоннаның жартысынан астамын құрады, ал Солтүстік Нью-Джерсидің тастаулары 34 пайызын құрады. 1975 жылы Хьюз 1981 жылдың 31 желтоқсанынан кейін зиянды қалдық суларды және химиялық заттарды мұхитқа тастауға тыйым салатын түзету ұсынды. Бұл заңға 1977 жылдың қарашасында президент Картер қол қойды. Конгрессмен Джон М. Мерфи, Сауда-теңіз және балық шаруашылығы комитетінің төрағасы, қалдық суларды тастауға тыйым салуға қарсы болғанына қарамастан, Хьюз комитетте заң шығару процесін кешіктіруге бағытталған күш-жігерді жеңу үшін жеткілікті дауыс жинады. Бұл заңға сәйкес, Нью-Йорк қаласы мен Филадельфия сияқты 300-ден астам өнеркәсіптік кәсіпорындар мен муниципалитеттер, мұхитқа қалдықтарын тастауға рұқсат алған немесе рұқсат іздеп жүргендер, құрлықтағы қалдықтарды жоюдың баламалы тәсілдеріне көшуге міндетті болды. 1981 жылы Нью-Йорк қаласы және бірнеше муниципалитеттер EPA-ны сотқа берді және мұхитқа қалдық суларды тастауға тыйым салу, баламалы жою тәсілдерінің құны мен экологиялық салдары толық қарастырылмаса мүмкін емес деген сот шешімін алды. EPA сот шешіміне шағымданудан бас тартты, нәтижесінде мұхитқа қалдық тастау жалғасты. Конгресс кейіннен АҚШ қоршаған ортаны қорғау агенттігіне мұхитқа қалдық тастаудың әсерін зерттеуге және қолайлы баламалы жою тәсілдерін анықтауға көбірек уақыт беру үшін мерзімді ұзарту туралы заң қабылдады. 1984 жылы EPA Нью-Йорк шығанағындағы ұзақ мерзімді қалдық тастау орынын жапты және оны ауыстыру үшін 106 мильдік (171 км) аймақты белгіледі. 1986 жылы Нью-Йорк қаласы және басқа да муниципалитеттердің тоғыз канализациялық басқармасы 171 шақырымдық аймаққа қалдық суларын тастауды бастады. Хьюз жауап ретінде зиянды қалдық суларды және химиялық заттарды мұхитқа тастауға тыйым салатын жаңа заң жобасын жазды, ол 1988 жылы заңға айналды және 1991 жылдың 31 желтоқсанынан кейін мұхитқа қалдық тастауға тыйым салды. Нью-Йорк қаласы мерзімнен бірнеше ай кешікті, бірақ ақырында заңға сәйкес келетін соңғы муниципалитетке айналды, ол 1992 жылдың 30 маусымында мұхиттан шықты. 17 жыл өтті, бірақ Хьюз ақырында зиянды қалдық суларды және химиялық заттарды мұхитқа тастауға тыйым салуда жеңіске жетті. Мұхитқа қалдық суларды тастау бойынша жұмысынан басқа, Хьюз теңіздің басқа да көздерден ластануын азайтуға бағытталған бірқатар шараларды қолдады, соның ішінде теңізде пластикалық қалдықтар мен медициналық қалдықтарды тастауға тыйым салатын шаралар. Хьюз 1988 жылғы Денсаулық сақтау қалдықтарын демпингке қарсы заң жобасын (H. R. 5225) жазды, ол 1988 жылдың қыркүйегінде Өкілдер палатасынан өтті, сондай-ақ медициналық қалдықтар туралы бірнеше басқа заң жобаларын демеушілік етті немесе демеушілік етті, олар заңға айналды немесе ақырында 1988 жылғы Мұхит демпингін тыйым салу туралы заңның (S. 2030) бөлігіне енгізілді. Ол сондай-ақ теңізге пластикалық қалдықтарды тастауды болдырмау үшін бірнеше шараларды қолдады, бұл 1987 жылғы Теңіз пластикалық ластануын зерттеу және бақылау туралы заңның АҚШ-пен Жапонияның балық шаруашылығы туралы келісімді бекіту туралы заңның бөлігі ретінде 1987 жылы қабылданды. Хьюз жылдар бойы Оңтүстік Джерсидің көп шақырымдық жағажайларын және ішкі су жолдарын сақтауға және қорғауға көмектесетін көптеген шараларды мақұлдады, бұл жергілікті экономиканы нығайтуға маңызды үлес қосты. Хьюз Кейп-Мэйде жағажайды қайта жаңарту және АҚШ сақшылар оқу орталығын эрозиядан қорғау жобасын ұзақ күткеннен кейін қаржыландыруға және демеушілік етуге көмектесті. Сонымен қатар, Конгресте өткізген 20 жылында Хьюз жағалау бойындағы эрозияны бақылау жобаларын дамыту және Интракостал су жолын тереңдету үшін қосымша миллиондаған доллар қаражат жинауға жұмыс істеді.

Hughes' South Jersey congressional district encompassed much of New Jersey's 130 mile (209 km) of coastline and 1792 mile (2884 km) of tidal coastline, as well significant portions of the environmentally sensitive New Jersey Pinelands, the Maurice River and its tributaries, Cape May and Atlantic City beaches, and local agriculture, fishing and tourism areas. As a member of the House Committee on Merchant Marine and Fisheries, Hughes became deeply involved in ocean protection and environmental legislation. Hughes also served on the House Select Committee on the Outer Continental Shelf (OCS), an important assignment because the ocean waters off the coast of New Jersey and other mid Atlantic states have often been looked to as future potential oil drilling sites. In 1970, the President's Council on Environmental Quality issued a landmark report concluding that ocean dumping and other forms of marine pollution had resulted in serious environmental damage and posed a threat to human health. The report found that marine pollution had forced the closure of at least one fifth of the Nation's commercial shellfish beds, beaches and bays had been closed to swimming and heavy fish kills had occurred. One area known as the New York Bight, some 12 mile (19 km) off the coast of New Jersey and Long Island, had been used by 25 municipalities and sewerage authorities in the New York City/Northern New Jersey area for sewage sludge disposal since 1924. New York dumpers accounted for more than half of the 5.5 million tons dumped annually in the Bight and Northern N. J. dumpers accounted for 34 percent. In 1975, Hughes successfully offered the amendment for which he is perhaps best known, which banned the dumping of harmful sewage sludge and chemicals in the ocean after December 31, 1981. The bill was signed into law by President Carter in November, 1977. Although the sludge dumping ban was opposed by Congressman John M. Murphy of New York, who was Chairman of the Merchant Marine and Fisheries Committee, Hughes was successful in getting enough votes in the Committee to defeat legislative efforts to delay the effective date. Under this law, more than 300 industries and municipalities, including New York City and Philadelphia, which had permits or were seeking permits to dump their wastes in the ocean, were required to switch to land based disposal alternatives. In 1981, New York City and several other municipalities sued the EPA and were successful in obtaining a court ruling that ocean dumping of sewage sludge could not be banned without full consideration of the costs and environmental consequences of alternative disposal methods. EPA did not appeal the court's ruling and, as a result, ocean dumping was allowed to continue. Congress subsequently passed legislation to extend the deadline, to allow more time for the U. S. Environmental Protection Agency to study the impact of ocean dumping and identify acceptable disposal alternatives. In 1984, the EPA closed the long time New York Bight ocean dumping site and designated a 106 mile (171 km) site as its replacement. Nine municipal sewerage authorities, including New York City, began dumping their sludge at the 106 mile (171 km) site in 1986. Hughes responded by writing new legislation to ban the ocean dumping of harmful sewage sludge and chemicals which was enacted into law in 1988, and which banned ocean dumping after December 31, 1991. New York City missed the deadline by a few months, but ultimately became the last municipality to comply with the law, getting out of the ocean on June 30, 1992. It took 17 years, but Hughes finally prevailed in his effort to ban the dumping of harmful sewage sludge and chemicals in the ocean. In addition to his work on ocean dumping of sewage sludge, Hughes also advocated a number of measures to reduce marine pollution from other sources including measures to ban the disposal of plastic debris and medical wastes at sea. Hughes authored H. R. 5225, the Health Waste Anti Dumping Act of 1988 , which passed the House of Representatives in September 1988, and also sponsored or cosponsored several other bills on medical waste, which either became law or had provisions that were ultimately included in S. 2030, the Ocean Dumping Ban Act of 1988. He also championed several measures to prevent the disposal of plastic debris in the ocean, culminating in the enactment of the Marine Plastic Pollution Research and Control Act of 1987 as part of the United States Japan Fishery Agreement Approval Act of 1987
Hughes won approval of numerous measures over the years to help maintain and protect South Jersey's many miles of beaches and inland waterways, which provide significant support for the local economy. Hughes sponsored and helped fund a long awaited project in Cape May to rebuild the beach and protect the U. S. Coast Guard Training Center from erosion. Also, over his 20 years in Congress, Hughes worked to secure millions of additional dollars to dredge the Intracoastal Waterway and develop low cost erosion control projects along the coastline.

Нью-Джерсидің пінелі жерлері

Нью-Джерси штатының таздық аймағы елдегі ең урбанизацияланған штаттың ішінде орналасқан болса да, Атлант мұхитының орталық жағалауындағы ең ірі ашық кеңістікке ие және әлемдегі ең таза сулы жер асты суларының біріне толы. Пайнлендс аймағының бірегей табиғи және мәдени ресурстарын жақыннан келе жатқан құрылыстардан қорғау мақсатында 1977 жылы Хьюз H. R. 9539 нөмірімен «Пайнлендс аймағын сақтау туралы» заң жобасын ұсынды. Кейін Хьюз сенаторлар Харрисон А. Уильямс және Клиффорд П. Кейспен, сондай-ақ Эдвин Б. Форсайт және Джеймс Флориомен бірлесіп, 1978 жылы Нью-Джерсиде Пайнлендс ұлттық қорығын құрған тарихи заңды жасады. Федералдық заңнан кейін, шамамен бір миллион акр (4000 км²) жерді қамтитын Пайнлендс аймағының ресурстарын басқару және қорғау үшін Н. Дж. штатының Пайнлендс комиссиясын құру туралы мемлекеттік заң қабылданды.

Қартаю және басқа да қызмет түрлері

Хьюз сондай-ақ 1993 жылы төрағалық еткен Қартаю мәселелері жөніндегі Өкілдер палатасының арнайы комитетінде, Есірткі заттарды қолдануды бақылау жөніндегі арнайы комитетінде және Сыртқы континенттік шельф (OCS) жөніндегі Өкілдер палатасының арнайы комитетінде қызмет етті.

Құрметпен

Нью-Джерсидің оңтүстігіндегі FAA техникалық орталығы оның құрметіне Уильям Дж. Хьюз техникалық орталығы деп қайта аталды. Оушен-Сити орта мектебіндегі Билл және Нэнси Хьюз атты өнер орталығы конгрессмен Хьюз бен оның әйелі Нэнсидің қоғамдық қызметі мен жергілікті үлесінің құрметіне аталды. Кейп-Мэйдегі Трентон жағажайы мәңгілікке Конгрессмен Уильям Дж. Хьюз жағажайы деп өзгертілді. Сонымен қатар, 1995 жылы Салем округінің Пеннс Гроув қаласы Хьюздің балалық шағын өткен Чирч-стрит көшесін оның құрметіне қайта атады. Хьюз 1986 жылы Ұлттық полиция ұйымдары қауымдастығы тарапынан «Жыл конгрессмені» атанды. Ол 1975 жылы Оушен-Сити қаласының Exchange Club клубынан «Алтын істер кітабы» сыйлығын, 1987 жылы Жастар диабеті қорынан «Лео Фрейзердің үлкен жетістіктері» сыйлығын және 1988 жылы Ратгерс университетінің «Артур Э. Армитаж аға – Есімді түлектер» сыйлығын алды.

Сайлау тарихы

Елші болып тағайындалғанға дейін Хьюз АҚШ Өкілдер палатасында 10 мерзім қызмет етті, Нью-Джерсидің екінші округін тарихтағы кез келген адамнан ұзақ уақыт өкілдік етті. Ол алғаш рет 1970 жылы Конгресске үміткер болды, бұл кезде қазіргі конгрессмен Чарльз В. Сэндманға қарсы шығып, 5000-нан аз дауыспен жеңілді. Хьюз 1972 жылы сайлауға қатыспады, бірақ 1974 жылы Конгресске сайлауға қайта үміткер болды және «Уотергейт балаларының» бірі ретінде 57% дауыспен жеңіске жетті. Бұл «Уотергейт» жанжалы мен президент Ричард Никсонның отставкасынан кейін үміткерлердің көптеп сайланған кезеңі болды. 1976 жылы Хьюз өзінің бірінші қайта сайлануында Миллвилл қаласының Ассамблея мүшесі Джеймс Р. Харлимен бақ сынасып, дауыс берудің 62% -ын жеңіп алды. Келесі сайлауларда Хьюздің жеңіске жету көрсеткіші орташа есеппен 60% құрады. 1984 жылғы сайлауда Хьюз өзінің округінде президент Рейганды 63% - 62% есебімен басып өтті. 1988 жылы президент Бушты 66% - 58% есебімен, ал президент Клинтонды 57% - 40% есебімен жеңіп шықты.

Prior to his appointment as Ambassador, Hughes served 10 terms in the U. S. House of Representatives, representing New Jersey's Second Congressional District longer than anyone in history. He first ran for Congress in 1970 when he challenged incumbent Congressman Charles W. Sandman and lost by fewer than 5,000 votes. Hughes did not run for office in 1972 but again sought election to Congress in 1974 and won with 57% of the vote as one of the so called "Watergate Babies" who were swept into office in the wake of the Watergate Scandal and the resignation of President Richard Nixon. In 1976, Hughes faced Assemblyman James R. Hurley of Millville in his first reelection bid and won with 62% of the vote. In subsequent elections, Hughes' winning percentage averaged 60%. During the 1984 election, Hughes outpolled President Reagan in his district by a margin of 63% to 62%. He outpolled President Bush in 1988 by 66% to 58%, and outpolled President Clinton by 57% to 40%. + : Results 1970, 1974–1992YearDemocratVotesPctRepublicanVotesPct3rd PartyPartyVotesPct1970William Hughes64,88248%Charles W. Sandman, Jr.69,39252%1974William Hughes109,76357%Charles W. Sandman, Jr.79,06441%Andrew WengerIndependent2,6931%1976William Hughes141,75362%James R. Hurley87,91538%1978William Hughes112,76866%James H. Biggs56,99734%1980William Hughes135,43757%Beech N. Fox97,07241%Robert C. RothhouseLibertarian2,2621%*1982William Hughes102,82668%John J. Mahoney47,06931%Bruce PowersLibertarian1,2331%1984William Hughes132,84163%Raymond G. Massie77,23137%1986William Hughes83,82168%Alfred J. Bennington, Jr.35,16729%Len SmithPro Life, Anti Abortion3,8123%1988William Hughes134,50566%Kirk W. Conover67,75933%Richard A. Schindewolf, Jr. Pro Life Conservative2,3721%1990William Hughes97,69888%(no candidate)William A. KanengiserPopulist13,12012%1992William Hughes132,46556%Frank A. LoBiondo98,31541%Roger W. BaconLibertarian2,5751%*

* Minor candidate notes: In 1980, Adele Frisch ran from the Socialist Labor party and garnered 939 votes (<1%). In 1992, Joseph Ponczek ran under the Anti Tax party and had 2,067 votes (1%) cast for him; Andrea Lippi ran under the "Freedom, Equality, Prosperity" party and got 1,605 votes (1%).

Нәтижелер: 1970, 1974–1992

| Жыл | Демократ | Дауыс | % | Республикашыл | Дауыс | % | Басқа партия | Дауыс | % |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1970 | Уильям Хьюз | 64,882 | 48% | Чарльз В. Сэндман, кіші | 69,392 | 52% | | | |
| 1974 | Уильям Хьюз | 109,763 | 57% | Чарльз В. Сэндман, кіші | 79,064 | 41% | Эндрю Венгер (Тәуелсіз) | 2,693 | 1% |
| 1976 | Уильям Хьюз | 141,753 | 62% | Джеймс Р. Харли | 87,915 | 38% | | | |
| 1978 | Уильям Хьюз | 112,768 | 66% | Джеймс Х. Биггс | 56,997 | 34% | | | |
| 1980 | Уильям Хьюз | 135,437 | 57% | Бич Н. Фокс | 97,072 | 41% | Роберт С. Ротхаус (Либертариан) | 2,262 | 1% |
| 1982 | Уильям Хьюз | 102,826 | 68% | Джон Дж. Махони | 47,069 | 31% | Брюс Пауэрс (Либертариан) | 1,233 | 1% |
| 1984 | Уильям Хьюз | 132,841 | 63% | Реймонд Г. Масси | 77,231 | 37% | | | |
| 1986 | Уильям Хьюз | 83,821 | 68% | Альфред Дж. Беннингтон, кіші | 35,167 | 29% | Лен Смит (Өмірге қарсы, Абортқа қарсы) | 3,812 | 3% |
| 1988 | Уильям Хьюз | 134,505 | 66% | Кирк В. Коновер | 67,759 | 33% | Ричард А. Шиндволф, кіші (Өмірге қарсы консерватор) | 2,372 | 1% |
| 1990 | Уильям Хьюз | 97,698 | 88% | (Үміткер жоқ) | | | Уильям А. Каненгизер (Популист) | 13,120 | 12% |
| 1992 | Уильям Хьюз | 132,465 | 56% | Фрэнк А. Лобиондо | 98,315 | 41% | Роджер В. Бэкон (Либертариан) | 2,575 | 1% |

* Ескерту: 1980 жылы Адель Фриш Социалистік Еңбек партиясынан жарысқа қатысып, 939 дауыс (<1%) жинады. 1992 жылы Жозеф Пончек Антисалық партиясынан жарысқа қатысып, оған 2067 дауыс (1%) берілді; Андреа Липпи «Азаттық, теңдік, өркендеу» партиясынан жарысқа қатысып, 1605 дауыс (1%) алды.