1812 жылғы соғыста HMS Boxer кемесінің тұтқындалуы
Capture of HMS Boxer
1812 жылғы соғыстағы HMS Boxer шайқасы: АҚШ кемесі «Enterprise» британдық «Boxer» кемесін жеңіп, теңізде үстемдік құрды. Тарихы мен соңғы күні туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1813 жылы HMS Боксерді түсіру 1812 жылғы соғыста Мэн жағалауында болған теңіз шайқасы еді. АҚШ Әскери-теңіз күштерінің "Энтерпрайз" бригі, лейтенант Уильям Берроуздың басқаруымен, командир Сэмюэл Блайт басқарған Корольдік теңіз күштерінің бригін жеңді. 1799 жылы Мэриленд штатында шхуна ретінде салынған жеңіске жеткен американдық кеме соғысқа дейін бриг ретінде қайта жабдықталды. Ол 1823 жылы Батыс Үндістанда сүңгіп, мақтанышсыз аяқталды. Дегенмен, оның аты сақталды. Кейінгі бірнеше АҚШ Әскери-теңіз кемелері осы атты иеленді. "Боксер" оны түсіргендердің пайдасына 9 775 долларға аукционда сатылды және бірнеше жыл бойы жергілікті сауда кемесі ретінде пайдаланылды.
The capture of HMS Boxer in 1813 was a sea fight off the coast of Maine in the War of 1812. The United States Navy brig Enterprise, commanded by Lieutenant William Burrows, defeated the Royal Navy gun brig , led by Commander Samuel Blyth. Constructed as a schooner in Maryland in 1799, the victorious American was rebuilt as a brig prior to the war. She met an inglorious end, wrecking in the West Indies in 1823. However, her name carried on. A number of following U. S. Navy warships bore the name. The Boxer was auctioned for $9,775 to benefit her captors, and she served as a local merchantman for some years.
Шайқас
1813 жылдың 5 қыркүйегінде USS Enterprise кемесі он төрт 18 фунттық каронатасымен, екі 9 фунттық ұзын зеңбірегімен және 102 адаммен HMS Boxer кемесін (он екі 18 фунттық каронатасы, екі 6 фунттық ұзын зеңбірегі және 66 адам) Мэн штатындағы Пемакуид Пойнт жанынан көреді. Алты сағаттық маневрден кейін екі кеме соқырсып, шайқас басталады. Командир Блайт соңғы күреске дайындық жасайды. Ол Union Jack-ты (АҚШ туын) алдыңғы мачтаға, екі туды негізгі мачтаға ілуге бұйрық береді. Enterprise-де Бэрроуз да сондай нық қадамға балады. Ол екі ұзын 9 фунттық зеңбірегінің біреуін кеменің ал жағынан арт жағына көшіреді және дәстүр бойынша былай деп мәлімдейді: "Біз осы кеменің барлық жақтарынан, ұштары мен қабырғалары берік тұрғанша соғысамыз". Атыс басталған кезде кемелер Сегуиннен оңтүстік-шығысқа қарай сегіз шақырым жерде болды. Уильям Барнстың айтуынша, американдық экипаждың мүшесі, кейіннен Вулвичтен шыққан құрметті теңізші, кемелер "Пемакуид Пойнттан шамамен төрт-бес шақырым шығысқа қарай, Ист Эгг Роктан төрт шақырым оңтүстік-батысқа қарай және Монхеганнан солтүстік-батысқа қарай жеті шақырымдай жерде" болған. Boxer аймақта болды, ол шведтік құжаттары бар америкалық сауда кемесін Нью-Брансуиктен Кеннебек өзеніне ақы алғаны үшін сүйемелдеген. Жартылай зеңбірек атысының қашықтығында екі бриг атыс ашты. "Құдай-ау, қандай оқтар!" – деді Блайт алғашқы атыстар кезінде қаза тапқанға дейін. Сәтке соң, экипажына каронатаны жылжытуға көмектескен кезде, мушкет оғы Бэрроуздың жамбасына тиді. Ол палубаға құлап, жан сақтап қалуға үмітсіз жарақат алды, бірақ төменге түсіруге рұқсат бермеді. Аса қатал бәсеке 30 минутта аяқталды. Enterprise басқаруы лейтенант Эдвард Макколл мен капитан Сэмюэл Дринкуотерге, ал Boxer басқаруы лейтенант Дэвид Макгрериге көшті. Соңында Макгрери кемесін суға толы қираған кеме ретінде сипаттады. "Ағылшынның туы алдыңғы мачтадан түсірілді, бірақ оның тілі байланбады және ол жауынгерлерді шақырып алды". Өлім аузында жатқан лейтенант Бэрроуз командир Блайттың қылышын қабылдаудан бас тартып, оны қаза тапқан британдық капитанның отбасына жіберуді бұйырды. "Мен қанағаттандым, мақтанышпен өлемін", - деді лейтенант Бэрроуз. Макколл екі кемемен және жараланғандармен бірге оңтүстік-батысқа қарай Портлендке қайтып келді. Американдық әскери сот Кеме шебері Уильям Харперді және капитанның кеңсе қызметкері Айзек Боуменді батырлықсыздықпен айыптады. Капитан Исаак Халл Боуменнің шағымын қарастырмады, ал сот Харперді ақтады. Алайда Бермудада британдық әскери сот өздерінің босағалық офицері мен үш теңізшісінің "батырлықсыздық, немқұрайлылық немесе наразылық" салдарынан шайқас кезінде өздерінің бекеттерінен қашқандарын анықтады.
On 5 September 1813, USS Enterprise with fourteen 18 pound carronades and two 9 pound long guns and 102 men sighted HMS Boxer with twelve 18 pound carronades and two 6 pound long guns and 66 men off Pemaquid Point, Maine. After six hours of maneuvering, the antagonists finally engaged. Commander Blyth prepared for a fight to the finish. He ordered a Union Jack nailed to the foremast and two on the mainmast. In Enterprise, Burrows demonstrated similar resolve. He moved one of his two long 9 pounders from the bow to a stern port, and tradition indicates he declared: "We are going to fight both ends and both sides of this ship as long as the ends and the sides hold together." When the firing commenced, the ships were eight miles southeast of Seguin. When it ended, according to William Barnes, a member of the American crew and later a respected mariner from Woolwich, the ships were "some four or five miles east from Pemaquid point, four miles southwest of East Egg Rock . and about seven miles west north west of Monhegan." Boxer was in the area, having for a fee escorted an American merchantman with Swedish papers from New Brunswick to the Kennebec River. Within half pistol shot, the two brigs opened fire. "Great God, what shots!" exclaimed Blyth an instant before being killed during the initial fusillades. Moments later, while helping his crew run out a carronade, a musket ball tore into Burrow's thigh. He fell to the deck mortally wounded, but refused to be carried below. The fierce contest ended in 30 minutes. Command of Enterprise devolved to Lieutenant Edward McCall and Captain Samuel Drinkwater, while Lieutenant David McGrery had assumed command of the battered Boxer. Towards the end, McGrery described his ship as a complete wreck with three feet of water in the hold. The flags on the mainmast were shot away, but the Englishman's colors remained nailed to the foremast; "but his tongue was not fastened and he called for quarters. " The dying Lieutenant Burrows declined to accept Commander Blyth's sword, directing it be sent to the family of the dead British captain. "I am satisfied, I die contented," Lieutenant Burrows exclaimed. McCall returned to Portland to the southwest with the two ships and the casualties. An American court martial charged Sailing Master William Harper and Isaac Bowman, captain's clerk, with cowardice. Captain Isaac Hull dismissed the Bowman complaint, and the court acquitted Harper. However, at Bermuda, a British court martial found its acting master's mate and three seamen "through cowardice, negligence, or disaffection" deserted their quarters during the action.
Салдары
АҚШ газеттері «тағы бір керемет теңіз жеңісі» деп қуанды. Екі күн дайындықтан кейін, билік екі командирге еске алу рәсімін өткізді, және олар Портлендтің шығыс зиратында қатар жатыр. Олардың жанында, шайқаста өлімге жақын жарақат алған, бірақ тағы екі жыл өмір сүрген мичман Керуин Уотерс лейтенанттың да мазары бар.
Newspapers in the United States rejoiced in "another brilliant naval victory." After two days of planning, authorities conducted an impressive state funeral for the two commanders, and they rest side by side in Portland's Eastern Cemetery. Next to them is the comparable grave of Lieutenant Kerwin Waters, who suffered mortal wounds as a midshipman during the battle but lived for two more years.