Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық методисттік жолсерігі, пастор, аға шынжыршы және епископ Роберт Ричфорд Робертс (2 тамыз 1778 – 26 наурыз 1843) 1816 жылы сайланған методисттік епископтық шіркеуінің епискобы, жолсерігі, пасторы және аға шынжыршысы ретінде көзге түсті. Ол Америкада методисттік епископтық шіркеуінің епископы қызметін атқарған алғашқы үйленген адам болды.
American Methodist circuit rider, pastor, presiding elder and bishop
Robert Richford Roberts (August 2, 1778 – March 26, 1843) distinguished himself as an American Methodist circuit rider, pastor, presiding elder, and bishop of the Methodist Episcopal Church, elected in 1816. He was the first married man in America to serve as bishop of the Methodist Episcopal Church.
Ерте өмір
Робертс Мэриленд штатының Фредерик округінде дүниеге келді. Оның әкесі – уэльстік, ал анасы – ирланд текті. Олар Англия шіркеуінің қатарында болды. 1785 жылы отбасы Пенсильвания штатының Вестморленд округіндегі Лигоньер аңғарына көшіп кетті. Робертс он төрт жасында М. Е. шіркеуіне қосылды. Жиырма бір жасқа дейін ол кітаптары аз, қарапайым мінез-құлқы бар, толығымен шекарадағы өмір сүрді. Дегенмен, ол ерте жасынан бастап оқумен айналысып, бірте-бірте дін қызметкері болуға ұмтылды.
Roberts was born in Frederick County, Maryland. His father was of Welsh and his mother of Irish ancestry. They were communicants of The Church of England. In 1785 the family moved to the Ligonier Valley, Westmoreland County, Pennsylvania. Roberts united with the M. E. Church when he was fourteen years old. Until he was twenty one his was a thoroughly frontier existence, with few books and quite simple habits. Yet early on he commenced with study, all the while being drawn gradually toward the ministry.
Діни қызмет
Көп ойланып, қатты ұялғандықтан, Роберт 1801 жылы алғашқы уағызын оқыды. Ол Кадис қаласына жақын Холмс үйінде жергілікті уағыздаушы ретінде тіркелді. 1802 жылдың көктемінде ол Балтимор жылдық конференциясында сынақтан өтіп, Карлайл, Пенсильвания және Батыс Пенсильвания, Мэриленд және Огайодағы тағы жиырма тоғыз уағыздық тағайындамаларға жіберілді. Ол епископ Фрэнсис Асберидің қолынан дьякон және ақсақал қызметіне бекітілді. Аталған округті аралауға бір айдай уақыт кетті. Робертс үздіксіз оқып-үйренді. 1804 жылы аға әріптесі оның "адамгершілік қасиеттері мінсіз, ал ой-қиялы толыққанды энциклопедиядай" екенін айтты. Содан кейін епископ Асбери оны Балтиморға жіберді, ол қалалық қауымдарға сай екеніне күмәнданып, баруға ықыласы болмады. Кейін Роберт Балтимор, Александрия, Вирджиния, Джорджтаун және Филадельфияда уағыз айтты. 1815 жылы ол Филадельфия жылдық конференциясының Скуилкиль округінің төрағалық етуші ақсақалы болып тағайындалды. Епископ Асберидің қазасына байланысты, Роберт 1816 жылдың көктемінде Филадельфия жылдық конференциясына төрағалық етуге сайланды.
After much hesitation, owing to great timidity, Robert preached his first sermon in 1801. He was licensed as a local preacher at the Holmes Meeting house near Cadiz, Ohio. In the spring of 1802 he was received on trial in the Baltimore Annual Conference, and appointed to a circuit including Carlisle, Pennsylvania, and twenty nine other preaching appointments in Western Pennsylvania, Maryland and Ohio. He was ordained, both deacon and elder, by Bishop Francis Asbury. It took as long as a month to visit the entire circuit. Roberts studied constantly. In 1804 a senior colleague reported that "his moral character was perfect and his head a complete magazine." He was then sent by Bishop Asbury to Baltimore, where he reluctantly went, as he doubted his being suited to city congregations. Subsequently, Rev. Robert filled appointments in Baltimore, Alexandria, Virginia; Georgetown, and Philadelphia. In 1815 he was appointed presiding elder of the Schuylkill District of the Philadelphia Annual Conference. Owing to the death of Bishop Asbury, Rev. Roberts was elected to preside over the Philadelphia Annual Conference in the spring of 1816.
Епископтық қызмет
1816 жылғы Бас конференцияда Роберт Ричфорд Робертс 14 мамыр күні епископ қызметіне сайланды. Методист епископы ретінде үйленген алғашқы адам болғандықтан, ал епископты қаржылық қолдау өте аз болды (өйткені оның алдыңғыларының ешқайсысының күтіп алуға жауапкершілігі болған жоқ), Епископ Робертс өзіне тиесілі фермаға Пенсильванияның батыс бөлігінде қоныстанды. Одан ол Мэннен Миссисипиге дейін кеңінен саяхаттады. Кейін ол Индианаға көшіп, Уайт-Ривер маңындағы фермаға қоныстанды, уағыз айтуды, шіркеулерді аралауды және Одақтың барлық аймақтарындағы конференцияларға қатысуды жалғастырды. Ол батыстағы миссионерлік жұмыстар үшін (яғни, сол кезде Индиананы да қамтитын батыс штаттарындағы) көп еңбек етті. Шындығында, өмірінің соңғы бір-екі жылында ол Арканзас штатының батысындағы өз діни тобының үнді миссионерлік жұмысына барды. Епископ Робертс Методист Протестант шіркеуінің құрылуына әкелген барлық талқылаулар мен кеңестерге қатысты. Епископ Мэтью Симпсон осы кезде оның туралы былай жазды:
Осы алапаттық кезінде епископтарға қатысты қатал және қызу айыптаулар жарияланды – оларды «папалар» және «өзгерісшілер» деп атады – бірақ Епископ Робертстің әкедей келбеті және қарапайым, мейірімді мінезі ол барған жердегі пікірқақтықты басып тастады.
At the General Conference of 1816, the Rev. Robert Richford Roberts was elected to the office of bishop, 14 May 1816. Being the first married man to serve as a Methodist Bishop, and the financial support for a bishop being exceedingly small (since his predecessors had all had no dependents), Bishop Roberts settled in the western part of Pennsylvania upon a farm which he owned. From there he traveled extensively from Maine to Mississippi. Subsequently, he removed to Indiana and settled on a farm near White River, continuing to preach, visit the churches, and attend the Conferences in all parts of the Union. He accomplished much for missions in the west (i. e., western states, which then included Indiana, etc.). Indeed, only a year or two before his death he visited the Indian mission work of his denomination west of Arkansas. Bishop Roberts was involved in all the discussions and deliberations that culminated in the establishment of the Methodist Protestant Church. Bishop Matthew Simpson wrote of him during this time:
while during these excitements severe and exciting denunciations of the Bishops were publicly made–while they were called 'popes' and 'usurpers'–the patriarchal appearance and the humble and loving manner of Bishop Roberts disarmed prejudice wherever he went.
Өлім және мұра
1843 жылдың көктемінде епископ Робертс өт жолдарының қабынуымен ауырады. Ол 1843 жылдың 26 наурызында Индиана штатының Лоренс округінде қайтыс болды. Ол әйелімен бірге DePauw University-дің аумағында жерленген, онда оның құрметіне аталған жатақхана да бар. Сонымен қатар, Индианаполис қаласының орталығындағы Робертс Парк методистік епископтық шіркеуі де оның есімімен аталған.
In the spring of 1843 Bishop Roberts contracted bilious fever. He died March 26, 1843, in Lawrence County, Indiana. He is buried along with his wife on the grounds of United Methodist affiliated DePauw University, where there is also a residence hall named in his honor. The Roberts Park Methodist Episcopal Church in downtown Indianapolis is named for him, too.
Өмірбаяндары
Эллиот, Чарльз (пастор), Епископ Робертстің өмірі, Нью-Йорк, 1853 ж. Методизм энциклопедиясы, Мэтью Симпсон, Д. Д., ЛЛ. Д., ред., (Түзетілген басылым). Филадельфия, Луис Х. Эвертс, 1880 жыл.
Elliott, Charles (Rev. ), Life of Bishop Roberts, New York, 1853. Cyclopaedia of Methodism, Matthew Simpson, D. D., LL. D., Ed., (Revised Edition.) Philadelphia, Louis H. Everts, 1880.